Porfiry

Po wyszlifowaniu wygląda nawet dobrze Żałuję, że nie dałem ciemniejszego podkładu.. ;P ale co tam, będę dwa razy malować.

Zrobiłem jeszcze jedno zdjęcie twarzy po wyschnięciu, trochę lepiej prezentuje się, przynajmniej nie błyszczy się aż tak bardzo. Po pomalowaniu całej figury, psiknę bezbarwnym matem. Na razie walczę ze szpachlowaniem. Mam nadzieję, że w poniedziałek relacja nabierze tępa bo chciałbym już zacząć malować mundur :P

łoooo ciuuup czekam czekam wygląda interesująco ;P

ciekawa figura ciekawe czy znajdzie się listek dla młodzieży ;P Powodzenia!

Zobaczę, tą z pudełka bo nie jest zła ale lepsza będzie drewniana, gdzieś powinienem mieć taką w sam raz do tej skali ;P

Zamierzałem dzisiaj zrobić trochę więcej ale niestety nie przepadam za szpachlowaniem, może spróbuję jutro zabrać się za spodnie ;P Dzisiejszą pracę przy figurce poświęciłem twarzy. Niestety nie pamiętam jakiego użyłem podkładu boo za każdym razem biorę pierwszy lepszy piasek albo jakiś szary... zawsze kolor matowy Najlepiej maluje mi się na podkładzie tamiyowskim. Dzisiaj użyłem farb Rubensa i classic maimeri. Chętnie podałbym nazwy albo numery farb ale niestety nie posiadam farb pod ręką... podam przy następnej okazji hmm muszę popracować nad czerwienią wargową

Powycinałem część elementów oczywiście nie mogłem powstrzymać się i skleiłem całe 4 elementy niestety będzie trochę szpachlowania.. spróbuje zaszpachlować zwykłą szpachlówka a później kropelką ;)

Do dzieła! Zimowy Konkurs czas zacząć! Masakra w Malmedy Do największej masakry jeńców doszło w pobliżu skrzyżowania niedaleko wioski Baugnez, na trasie między Malmedy a miejscowością Ligneuville (ze skrzyżowania bliżej jest do Ligneuville). Nacierająca w sektorze północnym, w kierunku zachodnim, grupa bojowa Peipera (Kampfgruppe "Peiper") utworzona z elementów 1 Dywizji Pancernej SS Leibstandarte SS Adolf Hitler (LSSAH), wchodzącej z kolei w skład I Korpusu Pancernego SS), pod dowództwem SS-Obersturmbannführera Joachima Peipera, ok. godz. 12.30 w dniu 17 grudnia 1944 natknęła się na amerykańskie oddziały 285. polowego batalionu obserwacyjnego artylerii polowej, które zmieniały miejsce dyslokacji (podążały do St. Vith). Amerykanie dostali w drodze do St. Vith wiadomość, że w okolicy działa silna jednostka niemiecka, ale postanowili zaryzykować i nie pojechali objazdem, który umożliwiłby im uniknięcie spotkania z KG Peiper. Siły niemieckie liczyły ok. 100 czołgów. Amerykanie poruszali się lekkimi samochodami terenowymi i ciężarówkami (około 30 pojazdów). Żołnierze nie mieli broni przeciwpancernej. Wskutek niemieckiego ostrzału kolumna amerykańska została zatrzymana, choć zniszczono jedynie 4 ciężarówki, gdyż Niemcom pojazdy były bardzo potrzebne. W trakcie krótkiej walki, gdyż Amerykanie szybko się poddali, zginęło trzech żołnierzy amerykańskich. Ok. 120 żołnierzy zostało rozbrojonych i ustawionych w otwartym polu w pobliżu skrzyżowania dróg. W niejasnych okolicznościach esesman, który siedział w przejeżdżającym obok jeńców pojeździe, otworzył ogień do Amerykanów. Najprawdopodobniej jeńcy rzucili się do ucieczki i wtedy zaczęli do nich strzelać inni esesmani. Grupa jeńców próbowała się schronić w pobliskiej kawiarnii, jednak Niemcy podpalili budynek i zastrzelili próbujących się wydostać. Inni padli na ziemię i bezskutecznie próbowali udawać martwych. Część Amerykanów zdołała uciec do lasu: 43 z nich dotarło do linii alianckich, niektórzy z pomocą ludności belgijskiej. Nie jest znana dokładna liczba zabitych. Odnaleziono łącznie 84 ciała na miejscu masakry i w pobliżu: 74 znalezione 14-15 stycznia 1945 (do tej pory teren ten stanowił ziemię niczyją) oraz 12 kolejnych znajdywane w ciągu następnych tygodni. Prawdopodobnie Niemcy dobijali rannych: co najmniej 20 zwłok miało rany postrzałowe głowy dokonane z najbliższej odległości, 20 innych rany postrzałowe głowy z broni krótkiej bez śladów prochu na ciele (poza ranami na ciele z broni automatycznej), a u 10 innych zabitych stwierdzono śmiertelne obrażenia czaszki powstałe w wyniku uderzeń kolb karabinowych. Proces W kwietniu 1946 r. odbył się w Dachau przed amerykańskim sądem wojskowym proces dowódcy dywizji LSSAH Josefa "Seppa" Dietricha, dowódcy Kampfgruppe "Peiper" Joachima Peipera i ich podkomendnych ujętych przez siły alianckie. Peipera i 42 oskarżonych skazano na karę śmierci przez powieszenie. Wskutek protestów niemieckiej opinii publicznej podjęte zostało dodatkowe śledztwo przez komisję senatu USA, które wykazało uchybienia procesowe i dowodowe, w związku z czym kary śmierci zmienione zostały na kary więzienia, w większości przypadków dożywotniego. Peiper, który w czasie procesu broniąc swoich podwładnych, przyjął pełną odpowiedzialność za zbrodnię na siebie, został przedterminowo zwolniony z więzienia w 1956 r., a w 1976 r. został zamordowany przez nieznanych sprawców w swoim domu we Francji.

hmm.. fajny warsztat :-) i z pudełka.. kiedyś było fajnie.. modele z pudełka, nie było blach, żywic... może jeszcze wrócą do łask... jak muzyka z czarnych płyt ;P hmm... boo.. ile można upchać cukru w cukrze