jorge

Naprawdę podziwiam Wybrałeś piekielnie, masakrycznie trudną skalę. W jakiejś mądrej książce wyczytałem, że już skala 1:100, w przypadku modelarstwa szkutniczego, łączy się z bardzo dużą ilością uproszczeń i pomijaniem dość istotnych szczegółów i detali. Czyli modele są takie sobie. Wszystko wskazuje na to, że nie czytałeś tej mądrej książki i poczynasz sobie bez żadnych zahamowań. Twoja karonada, już w pierwszej wersji, była lepsza od kolumbryny, dostarczonej przez producenta. Wersja finalna wbija w fotel. Rób tak dalej, a my będziemy się uczyć! Oczywiście nie w tej skali. To chyba jest już mikromodelarstwo!?

Jeśli chciałeś wbić w kompleksy modelarzych, takich jak ja, to Ci się udało! Swojej relacji chyba już nie umieszczę. Model wypas! Gratulacje!!!

Ryszard Ten wysyp żaglowców to przecież Twoja zasługa. Swoją relacją pokazałeś, że plastikowe żaglowce, pogardzane odrobinkę przez „drewnianych” modelarzy, to szkutnictwo pełną gębą! Nie każdy przecież w mieszkaniu, może pozwolić sobie na stworzenie warsztatu stolarskiego (metraż, koszty, wióry i pył). Co więcej, tradycyjni szkutnicy zawsze będą mieli problemy z bogactwem ornamentów, które są normą na starych okrętach. Pozdrowienia dla „ojca chrzestnego” szkutników plastikowych.

Ryszard Książkę, o której wspominał Zielnix, tzn "Rigging Period Ship Models" Lennartha Peterssona, znajdziesz również w sieci A modelu gratuluję i dzięki za inspirację. Po świętach postaram się wrzucić swoją relację początkującego.