marwoj

Pozwolisz, że pozostanę przy Wielkiej musze. Wolę bzykanie niż chrząkanie.

Dobrze tak sobie w tawernie posiedzieć i kawkę popijać. Mówią, że wszystko zaczęło się pod koniec 1935 roku, kiedy to dwóch mechaników (można by powiedzieć modelarze specjalizujący się w skali 1:1) zareklamowało dowództwu włoskiej bazy morskiej w La Spezia pomysł na budowę podwodnego pojazdu do (można by powiedzieć) spraw dywersyjnych. Ci dwaj, podporucznicy Teseo Tesei i Elios Toschi, mieli chyba dobry marketing, bo pomysł przyjęto do realizacji. W krótkim czasie zbudowano dwuosobowy pojazd mający kształt torpedy, który załoga dosiadała okrakiem. Pojazd wyposażony został w zbiorniki balastowe i zbiorniki ze sprężonym powietrzem, zatem mógł się zanurzać do głębokości 30 metrów i wynurzać także – chociaż jak się w praniu później okazało, nie zawsze się to udawało. Napęd – silnik elektryczny zasilany akumulatorami. Prędkość zmienna (cztery biegi), ale niepowalająca, bo jakieś 2,5 węzła tylko. Zasięg też byle jaki – 10 mil (morskich oczywiście). No dosyć tego przynudzania. Największa mucha może nawet nie wytrzymać, chociaż dużą wytrzymałość deklarowała. Poza tym odpowiedź Andreyi się należy. Właśnie przed chwilą fotki nowe zrobiłem – z postępów na linii produkcyjnej. Pierwsza wyjaśnia, że padło na ryj krótki. Druga pokazuje z czego nowe ”rurki” wykonano. Okrągły pręcik z PCV do kupienia w dobrych sklepach modelarskich albo w sklepach internetowych, na przykład w Jadarze. No to mamy przynajmniej dwie zadowolone osoby: mnie i Andreyę. I jedziemy dalej. Za chwilę rozłożę swój warsztacik i będę dalej dłubał. A jest w czym. Do usłyszenia. Wasz marwojek

Tak Marcinie, masz rację. Ale najpierw trzeba chcieć chcieć. Przypadkowo mnie się chciało.

Oooo... w tawernie Modelworka znowu jasno. Przystąpmy zatem do rzeczy. Świnia zmieniła status ze "skrobanej" na "oskrobaną". Ale zanim zobaczymy na czym to polega, trochę przynudzania. Może o nazwie. SLC to skrót od słów Siluro a Lenta Corsa, co znaczy torpeda wolnobieżna, czy jakoś tak. Co do elementu MAIALE (co po włosku znaczy świnia, o czym pewnie wszyscy wiedzą), to różne są hipotezy co do jego pochodzenia. Mocno prawdopodobna jest ta: w początkowej fazie prób eksploatacyjnych rzeczona torpeda zachowywała się bardzo, ale to bardzo kapryśnie, żeby nie powiedzieć nieobliczalnie - nie trzymała głębokości, zmieniała niespodziewanie kierunek ba, potrafiła niespodziewanie wystrzelić w górę nad powierzchnię wody niczym polaris z atomowca. Ponoć jeden z mechaników obsługujących to cacko, po kolejnej podpadce, wkurzył się i wyzwał SLC od świni. I tak pozostało. Historia, jak zaznaczyłem, mocno prawdopodobna. No bo kto zdrowy na ciele i umyśle nazwałby cudo inżynierii wojskowej świnią. Były co prawda jakieś żbiki, bibery, sokoły, a nawet krowy, ale zaraz świnia? No dobra. Koniec przynudzania na dzisiaj. Teraz będą obrazki - nie z wystawy i nie Musorgskiego, jeno z photobucketa. Najpierw "schaby" oskrobane, zgodnie z obietnicą: Teraz "boczki" - też oskrobane: I na koniec całość (jeszcze nie zlepiona, ino na sucho poskładana): Pewnie zauważyliście, że założony cel został osiągnięty - usunięto przecudnej urody "płaskorury", które wkrótce zastąpią przyjemniejsze dla oka"ruropręty" i rurki też. Tymczasem tyle, Wasz marwojek

Witam bywalców tawerny modelworkowej. Największej musze chcę polecić dwie pozycje książkowe, które dawno temu, jako miniatury morskie, wydano w ramach cyklu "Epizody z drugiej wojny światowej na morzu". W tej opisano brewerie wyczyniane przez włoskich nurków w Aleksandrii, a w tej ich dokonania w Gibraltarze - z wykorzystaniem tego zbiornikowca z podziurawiona burtą, co się wielkiej musze niezmiernie podobało. Jak mnie najdzie wena, to opiszę małe co nieco, które w tych miniaturkach wyczytałem, bo to niezmiernie interesujące rzeczy są. No chyba, że nie życzycie sobie zbytniego przynudzania. A ta świnia, o której mowa w tym wątku trafiła już na stół operacyjny w celu wyskrobania/wydrapania/wyrżnięcia tego co trzeba. O leży sobie w częściach: Jak się dobrze przyjrzeć pierwszemu zdjątku, to można zauważyć takie dwa płaskowniki jakby przyspawane z dwóch stron "górki". Projektanci z ITALERI muszą mieć niezły tupet, żeby wmawiać nam, że to rurki, przez które biegną cięgła obsługujące układ sterowania majala. W dodatku z przodu są za krótkie - na fotografiach oryginału rurki biegną aż do podstawy, na której zamontowane był zestaw zegarowo-kompasowy. Za chwilę zabiorę się do naprawiana świata. Liczę na życzenia pewnej ręki i ostrego skalpela. Z mojej strony życzenia spokojnej nocy. Wasz marwojek

Witam wszystkich bywalców kawiarni Modelwork, szczególnie amatorów tego, co pływa tu i ówdzie. Jestem nowy na forum, choć obserwuję od jakiegoś czasu, co tu się dzieje. Myszkując po forum trafiłem na wątek tenże: viewtopic.php?t=5278&highlight=slc+maiale Ponieważ zdaniem Marudka i erkamo autor wątku - Agnieszka - przemknęła po forum z prędkością światła pozostawiajac u nich pewien niedosyt, postanowiłem zrobić powtórkę z rozrywki, tyle że nieco wolniej - powiedzmy z prędkością dźwięku. Marudku, trochę "scratchu" też będzie. Ponieważ najlepszym przywitaniem jest rozpoczęcie nowego, autorskiego, wątku, przystąpmy do rzeczy. W tym oto pudełku znalazłem takie wypraski: , taką blaszkę: , taką kalkomanię: , i taką książeczkę: , z takimi fotkami: Jest jeszcze instrukcja montażu detali w całość, ale nie będę już Was katował i odpuszczę prezentację. Zamiast tego, pierwsze robótki ręczne. Z ilustracji można wnioskować, że zlepiono "dziób", że zlepiono "śródokręciorufę", i że przymierzono do tego ostatniego "górkę". Pasuje jako tako, to znaczy nieźle. Jeszcze dwie fotki: prawa burta: i lewa burta: , z których to obrazków wynika, że bez "scratcha" się nie obejdzie. No bo to coś co biegnie wzdłuż po obu burtach to niby rurki mają być. Tyle, że toto z pewnością nawet obok takowych nie leżały. Trzeba będzie toto zeskrobać (scratch) i dorobić nowe (też "scratch") - rurkopodobne. To tyle na razie, żeby poza prędkość dźwięku się nie wychylać. Będzie z pewnością wkrótce kontynuacja. Wasz marwojek.