STI22B

Dziś kolejna aktualizacja. Na podwozie została założona przednia część kasty. Następnie przystąpiłem do budowy stelaża mocującego pokrywę "maszynowni" 405-ki PP, który został wykonany wg dostępnej fotografii (jak już wspominałem wcześniej 405-ka PP miał tylko i wyłącznie zdejmowaną tylna część nadwozia bez możliwości uchylania jak w przypadku wersji "Dakarowej") Po założeniu kasty możliwe było przykręcenie głównej osłony podwozia, przedniego dyferencjału oraz tylnego dyfuzora. Do przedniego skrzydła zostały zamontowana przy pomocy 4 nitów pionowe płaty. A oto kilka zdjęć:

Cześć, dziś mała aktualizacja z budowy kasty:

Witam po dłuższej przerwie. Dziś chciałbym pokazać zdjęcia prawie ukończonego wnętrza modelu. Wnętrze zostało wzbogacone o okablowanie i instalację wodną do intercoolera, który również został zbudowany i zamontowany przed przednią chłodnicą. W środku pojawił się fotel kierowcy oklejony kevlarem oraz perforowana deska rozdzielcza, która została wykonana na podstawie dokumentacji fotograficznej otrzymanej od Niezawodnego Kolegi Krzyśka. O teraz kilka zdjęć:

c.d.n.

Hej, dziś aktualizacja lakiernicza. Kasta została polakierowana 2 warstwami białego połysku. Po upływie 48 godzin przystąpiłem do maskowania jej elementów przed lakierowaniem kolorem Brilliant Blue. Cały proces maskowania zajął mi w sumie prawie 3 godziny: A tak prezentują się części kasty po zdjęciu maskowania: Po upływie minimum kolejnych 48 godzin, "schodki" pomiędzy bielą a niebieskim zostaną zniwelowane przy pomocy papieru wodnego o gradacji 1500 i 2500.

Cześć, dziś chciałbym pokazać kilka rzeczy, które udało mi się zrobić w ostatnim czasie. Na początek tylna osłona, którą została oszlifowana i pomalowana szarym podkładem tzw. "Szpachlówko-podkładem" 1000, który doskonale wyrównuje mniejsze niedoskonałości: kolejna rzecz to elementy przedniego obniżonego zawieszenia, dla kontrastu na zdjęciu widoczna część z wersji dakarowej (biały element): A teraz części kasty, które po warstwie szarego podkładu została ponownie wyszlifowana i pomalowana białą bazą: Na koniec dzisiejszej aktualizacji, przednia część kasty, która została pozbawiona dakarowych zamków tylnej klapy, które zastąpiły "ząbki" wykonane wg dokumentacji fotograficznej. Wersja PIKES PEAK nie miała możliwości uchylania klapy silnika. Klapa była mocowana przy pomocy 4 sworzni blokowanych klamrami (dwie na krawędzi dach i dwie przy głównych statecznikach pionowych tylnego skrzydła) Zdjęcia dokumentujące obecność "ząbków":

No cóż, napisy na skrzydłach są naklejane zazwyczaj patrząc od przodu samochodu. Jeśli chodzi o dach to numery startowe są naklejane patrząc od tyłu samochodu, a pozostałe elementy graficzne to już w zależności jak jest bardziej efektownie.

Hej, dziś krótka aktualizacja z prac nad tylnym skrzydłem. Spojler został pomalowany dwoma warstwami podkładu, następnie dwoma warstwami czarnego mata. Po wyschnięciu farby całość została oklejona carbonem, na który poszły 2 warstwy "Dymu" TS-71 Smoke. Zdecydowałem się na dwie warstwy, które dość mocno przyciemniły strukturę włókna węglowego, ponieważ skrzydło w rzeczywistym samochodzie było wykonane z bardzo ciemnego rodzaju kompozytu. A teraz kilka zdjęć gotowego elementu, który został już oklejony stosownymi kalkami oraz polakierowanym dwoma warstwami TOPCOAT.

Dzięki Panowie za dobre słowo Dziś mała aktualizacja prac nad wnętrzem, które zostało pomalowane czarnym matem oraz stopniowo uzupełniane o brakujące elementy: takie jak: - wał sterujący skrętem tylnych kół; - dźwignia zmiany biegów wraz z stelażem i cięgnem; - okablowanie

Dzięki Panowie za słowa uznania, to naprawdę cieszy i motywuje do dalszego wysiłku. Dziś kolejna mała aktualizacja. Elementy kast po pierwszej warstwie szarego podkładu (jest to podkład do elementów żywicznych, który można stosować również do plastiku) Pierwsza warstwa ma na celu wykrycie wszelkich porowatości, którym udało się ukryć podczas szlifowania. Po ich uzupełnieniu i oszlifowaniu kasta zostanie jeszcze raz pomalowana szarym podkładem i jeśli wszystko będzie OK części (po uprzednim przeszlifowaniu drobnym papierem ściernym) zostanie pomalowana tym razem białym podkładem, który będzie bazą dla białego lakieru. A teraz kilka fotek elementów po pierwszym malowaniu: Następną częścią, którą się zająłem było tylne skrzydło, które zostało wstępnie przeszlifowana pod podkład. Z tym elementem było troszkę pracy, ponieważ trzeba było wyciąć i obrobić szczelinę pomiędzy płatami oraz uzupełnić wszystkie porowatości: Na koniec dzisiejszej aktualizacji, kilka zdjęć z prac nad wnętrzem modelu. Kabina 405-ki została uzupełniona o elementy charakterystyczne tylko dla wersji PIKES PEAK, czyli dodatkowe perforowane wzmocnienia i przemodelowaną podłogę pod nieobecnym fotelem pilota:

Cześć, dziś aktualizacja z prac nad kolejnymi przeróbkami w kaście 405-ki. Przeróbce musiałem poddać wnęki wlotów powietrza znajdujących się na masce. Widok elementu przed zmianami z zaznaczonym obszarem do wycięcia: Po wycięciu zaznaczonych powierzchni, detal został zaszpachlowany i poddany szlifowaniu. Dodatkowo musiałem usunąć dwa "garby", które występowały tylko w wersji Dakarowej. Po kilku dłuuuuższych chwilach pracy otrzymałem taki efekt: Z detalu zniknęły "garby" oraz półokrągły "brzuszek" Następnie przyszedł czas na wklejenie przedniego skrzydła, zaszpachlowanie połączeń oraz wykonanie charakterystycznych dla wersji PIKES PEAK "ząbków" na przednich błotnikach. "Ząbki" zostały wykonane z dwuskładnikowej Szpachlówki Poliestrowej dostępnej w każdym sklepie z materiałami do remontów. Efekt po pierwszych pracach szlifierskich: Po kilku godzinach "rzeźbienia" otrzymałem to:

Transkit prezentuje podobną jakość jak produkty Renaissance. Na plus Reji przemawia zapach żywicznych elementów, który niemalże w ogóle nie występuje (Transkity Renaissance mają dość ostry zapach, który wzmaga się podczas obróbki elementów) Jeśli chodzi o cenę to kwota 72-75 Euro jest dość spora zważywszy na brak elementów fototrawionych, ale kwota 150 lub 180 Euro za transkit Rene to już totalna przesada. Ja nie żałuję swojej decyzji i mogę polecić ten zestaw. Co do dostępności to transkit można kupić na Spotmodel i bezpośrednio w Reji (ceny niestety są te same) Co do konieczny zmian to przednie skrzydło to nie wszystko, konieczna są również: a) przeróbka wnęk przednich wlotów powietrza na masce (relacja poniżej); b) obniżenie zawieszenia; c) przeróbka wnętrza: - brak dodatkowego "Dakarowego" zbiornika paliwa, - deska rozdzielcza, - klatka bezpieczeństwa, - inne umiejscowienie dźwigni zmiany biegów, - wałek sterujący skrętnym tylnymi kołami (tak, tak 405-ka PIKES PEAK miała skrętne tylne koła ułatwiające manewrowanie na ciasnych serpentynach górskiej drogi), - brak fotela pilota i związku z tym przeróbka podłogi, - kilka innych przeróbek, które szczegółowo przedstawię w przyszłych aktualizacjach.

Cześć wszystkim, dziś pracowałem nad poszerzeniem przedniego skrzydła. Po otrzymania niezbędnego materiału od Kolegi VVitka i dłuższej chwili szlifowania otrzymałem taki oto efekt:

Kopiowanie nie miało na celu urażenie kogokolwiek. Wkleiłem brakujące aktualizację, żeby nie zmuszać Kolegów to "linkowania" na inne forum.

Na początek dzisiejszej aktualizacji przedstawiam zestaw chemii: w jej skład wchodzą: - podkład do elementów żywicznych; - biały podkład do elementów plastikowych; - biały połysk Dupli-Color do nadwozia modelu; - TS-23 Light Blue to odcień osłony pod cały samochód; - TS-44 Brilliant Blue to odcień niebieskich elementów na nadwoziu (kolor dobrałem na podstawie analizy zdjęć z prób) A teraz kilka rzeczy, które udało mi się zrobić. Zespół silnika wraz z tylnym zawieszeniem: Elementy zawieszenia dostarczone przez Tamiye zostały przemodelowane na wzór żywicznych odpowiedników REJI, które mają niższą charakterystykę. Zdecydowałem się na przemodelowanie elementów plastikowych, ponieważ ich wytrzymałość jest większa od żywicznych odpowiedników oraz prezentują się o niebo lepiej. popracowałem również nad układem wydechowym. Turbosprężarka oraz końcowy tłumik to produkty REJI, a zawór upustowy pochodzi z zestawu Tamiya. orginalny tłumik z zestawu z modelem nie nadaję się do wersji PIKES PEAK, ponieważ wychodził na zewnątrz przy prawym tylnym nadkolu. Wersja PP miała wydech wypuszczony centralnie. Kolejna rzecz to osłona pod spód auta: Osłona została zmodyfikowana poprzez odcięcie jej tylnej części: część o tym kształcie była stosowana tylko w wersji Dakarowej dodatkowo osłona została uzupełniona w zestaw nitów: Na koniec dzisiejszej aktualizacji zdjęcia dokumentujące postępy przy kaście: i przymiarka spojlera oraz pokrywy w wersji PP:

Cześć, dziś dotarły do mnie brakujące elementy projektu: Dwa rodzaje nitów: Carbon o "krzyżowej" strukturze: oraz Transkit: W oczekiwaniu na wyżej wymienione elementy, popracowałem nad silnikiem, skrzynią biegów i nadkolami, które okleiłem Kevlarem:

PEUGEOT 405 Turbo 16 PIKES PEAK 1988 Ari Vatanen Witam wszystkich Kolegów, dziś chciałbym rozpocząć relację z budowy jednego z najbardziej ekstremalnych samochodów końcówki lat 80-tych ubiegłego wieku. Samochodem tym jest PEUGEOT 405 Turbo 16 PIKES PEAK Był to samochód przygotowany tylko i wyłącznie do jednego celu: jak najszybszego wspięcia się na szczyt PIKES PEAK czyli wygrania Pikes Peak International Hill Climb "Wyścigu w chmury" Szczyt Pikes Peak leżący 16 km na zachód od Colorado Springs jest miejscem, gdzie rozgrywany jest jeden z najbardziej wymagających wyścigów na świecie. Trzy różne rodzaje nawierzchni i 156 zakrętów. Ale to, co odróżnia Pikes Peak od innych wyścigów, to kilkusetmetrowe przepaści i 1438 m różnicy wysokości do pokonania – oczywiście pod górę. Pikes Peak International Hill Climb to dwadzieścia morderczych kilometrów, podczas których kierowcy zmagają się tą arcytrudną trasą. Już samo dojechanie do mety można uznać za sukces. W 1988 roku PEUGEOT postanowił spróbować swoich sił modelem 405 Turbo 16 PIKES PEAK, prowadzonym przez Ari Vatanena, który nie dość, że wygrał "wspinaczkę" to dodatkowo ustanowił rekord przejazdu wynoszący: 10 minut 47sekund 220 tysięcznych. A tak prezentuje się Lew w górskim wydaniu: Fimik w przejazdu Vatanena: http://www.youtube.com/watch?v=C01ipEiEgmQ oraz prezentacja 405-ki PP w studio: http://www.youtube.com/watch?v=QEkAeqyodIg Do zbudowania miniatury posłuży model firmy Tamiya PEUGEOT 405 Turbo 16 GR Paris-Dakar Rally Winner 1989 numer katalogowy 24092: Transkit firmy REJI Model: Świeża kalkomania PIONEER firmy SHUNKO: oraz zestaw części fototrawionych firmy RENAISSANCE: Ja zdecydowałem się zbudować wersję z roku 1988, ponieważ jak już pisałem Ari Vatanen wygrał "wspinaczkę" z tego sezonu i ustanowił nowy rekord oraz samochód miał na sobie kilka dodatkowych naklejek: - naklejka upamiętniająca zwycięstwo 405-ki w Konkursie na Samochód Roku 1988, która znajdowała się na masce; - dodatkowa naklejka firmy Pioneer na dachu oraz kilka mniejszych reklam na dolnym bocznym pasie wyścigówki. Auto wyglądało dokładnie tak: Na razie tylko tyle tytułem wstępu... aktualnie oczekuję jeszcze na transkit oraz "blaszki", prace nad silnikiem i wnętrzem są w trakcie.

MITSUBISHI PAJERO T3 Paris-Sirte-Le Cap '92 NIKON & CITIZEN & ROTHMANS Nastąpiła mała modyfikacja mojego projektu, a mianowicie zdecydowałem, że nie będę budował dwóch modeli PAJERO z Rajdu Paryż-Sirte-Le Cap '92... lecz trzy Do opisanego już wcześniej grona dołączy model "Dakarówki" z numerem startowym 209. Samochód ten zajął w generalce rajdu 27 miejsce. Za pewne koledzy dziwią się dlaczego jeszcze buduję samochód kierowcy, który zajął tak odległe miejsce. Zdecydowałem się na zbudowanie tego PAJERO z dwóch powodów: - po pierwsze, samochód ten był prowadzony przez Bruno Saby-ego, który wygrał jeden z etapów, a co ważniejsze został zwycięzcą 15 edycji Rajdu w roku 1993 a start w 1992 był jego pierwszym występem w tej imprezie, - po drugie, bardzo chciałem mieć w kolekcji "Dakarówkę" w barwach firmy ROTHMANS, ponieważ są to jedne z najpiękniejszych tytoniowych barw w rajdowej i wyścigowej historii motoryzacji i prawdę mówiąc PAJERO w tych właśnie barwach podoba mi się najbardziej i myślę, że będzie wspaniałym uzupełnieniem projektu i dzięki temu skompletuje wszystkie zespoły wystawionych w rajdzie przez MITSUBISHI. Do zbudowania modelu niezbędne są odpowiednie kalki i tu właśnie pojawia się problem, ponieważ na rynku brak odpowiedniego zestawu. Dlatego po kilku dniach przeglądania dokumentacji, zasobów sklepów modelarskich oraz pomocy kolegów udało się skompletować odpowiednie zestawy kalek, które pozwolą na zbudowanie wyżej przedstawionego modelu. Na początek kalki z logotypem firmy ROTHMANS. Białe napisy z tego zestawu posłużą do oklejenia boków nadwozia: Pozostałe logotypy, białe i niebieskie napisy ROTHMANS zostaną wykorzystane z poniżej przedstawionego kompletu: Plastrony i tabliczki z rajdu oraz pozostałe loga sponsorów będą pochodzić z kalkomanii na wersję NIKON: Złote i czerwone paski nad i pod niebieskim pasem z napisem ROTHMANS będą pochodzić z tego zestawu: Brakujące niebieskie napisy MITSUBISHI, znajdujące się na masce oraz pokrywie przedziału technicznego zostały zaprojektowane i wykonane przez Kolegę powerpablo, któremu jeszcze raz bardzo dziękuję za pomoc Przy poszukiwaniu i kompletowaniu wyżej wymienionych kalkomanii, pomógł Kolega VVitek, któremu też chciałbym kolejny już raz podziękować za poświęcony czas i cierpliwość

Witam, po chwili oczekiwania dotarły do mnie elementy niezbędne do budowy "Dakarówek" Najważniejsze są modele firmy TAMIYA numer katalogowy 24121. Jedna sztuka dotarła z Belgii, a druga z ojczyzny Mitsubishi i rzecz jasna firmy Tamiya czyli z Japonii. Modele są w stanie idealnym, wszystkie części znajdują się w nieotwieranych woreczkach, a i sama kalkomania dość dzielnie zniosła próbę czasu, tylko lekko pożółkły białe elementy. Ta wada nie stanowi problemu, ponieważ zaopatrzyłem się w odpowiednie zestawy kalek firmy Shunko Models. W tym miejscu chciałbym bardzo podziękować Koledze VVitkowi za nieocenioną pomoc przede wszystkim w zdobyciu tak unikatowego modelu i to jeszcze w 2 egzemplarzach oraz sprowadzenie dedykowanych kalek. Jeśli ktoś kiedykolwiek będzie potrzebował dowolnych części modelarskich to niech zwróci się do Kolegi VVitka, który z całą pewnością pomoże. A teraz kilka zdjęć podzespołów:

MITSUBISHI PAJERO T3 Paris-Sirte-Le Cap '92 NIKON & CITIZEN czyli samochody, które zajęły pierwsze i trzecie miejsce w Rajdzie Paryż-Sitre-Le Cap w roku 1992. Rajd Paryż-Sirte-Le Cap to 14 edycja Rajdu Dakar, który tym razem nie kończył się w stolicy Senegalu tylko w Le Cap w Republice Południowej Afryki. Całkowity dystans rajdu to 12 427 km z czego 6 701 km to odcinki specjalne. Rajd składał się z 22 etapów i prowadził przez 10 krajów i był najdłuższym z dotychczas rozegranych edycji. Po 5 latach hegemonii zespołów Peugeot i Citroena (koncern PSA), które w latach 1987-1991 nie miały sobie równych w najtrudniejszym rajdzie świata: Ari Vatanen zwyciężał w latach: - 1987 - Peugoet 205 Turbo 16 Grand Raid; - 1989 - Peugeot 405 Turbo 16 Grand Raid; - 1990 - Peugeot 405 Turbo 16 Grand Raid; - 1991 - Citroen ZX Rally Raid Juha Kankkunen zwyciężył w roku: - 1988 - Peugeot 205 Turbo 16 Grand Raid zespół Mitsubishi przygotował samochód, którym chciał przerwać pasmo sukcesów francuskich ekip. Samochodem tym było MITSUBISHI PAJERO T3 Japoński koncern wystawił do walki w rajdzie, aż 3 zespoły fabryczne: 1. TEAM MITSUBISHI NIKON SONAUTO RALLIART (samochody numer: 210 i 211) 2. TEAM MITSUBISHI CITIZEN SONAUTO RALLIART (samochody numer: 212 i 213) 3. TEAM ROTHMANS MITSUBISHI SONAUTO RALLIART (samochód numer: 209) Tak duża inwestycja i wysiłek całego zespołu opłaciły się, ponieważ samochody zespołów MITSUBISHI zajęły całe podium na mecie rajdu: 1 miejsce: H. Auriol/P. Monet - TEAM MITSUBISHI NIKON SONAUTO RALLIART samochód numer: 211 2 miejsce: E. Weber/M. Himer - TEAM MITSUBISHI NIKON SONAUTO RALLIART samochód numer: 210 3 miejsce: K. Shinozuka/H. Magne - TEAM MITSUBISHI CITIZEN SONAUTO RALLIART samochód numer: 213 Największy rywal Mitsubishi czyli zespół Citroena, który wystawił do walki model ZX Rally Raid zajął miejsca od 4 do 6. Warto jeszcze wspomnieć, że zwycięzca rajdu: Hubert Auriol został pierwszym kierowcą, który odniósł zwycięstwo zarówno w kategorii motocykli (tryumf w roku 1981 i 1983 za kierownicą motocykla BMW) jak i samochodów. Tyle tytułem historycznego wstępu do relacji z budowy modeli. Modeli ponieważ postanowiłem zbudować jednocześnie 2 modele tj.: samochód Huberta Auriola, który zwyciężył w rajdzie oraz Shinozuki zdobywcy 3 miejsca, czyli samochody o numerach startowych: 211 i 213. Jedną z inspiracji do tego projektu była ta relacja: W kolejnej aktualizacji dodam zdjęcia niezbędnych do zbudowania miniatur podzespołów...

Jak już pisałem na innym forum, model prezentuje się znakomicie, matowy kolor i brak filmu w okół kalek to prawdziwe mistrzostwo. Jeszcze raz gratuluje i czekam na kolejne prace. Pozdrawiam

Witam wszystkich. Poniżej galeria modelu PEUGEOT 405 Turbo 16 GR w barwach CAMEL. Model to miniatura samochodu, którym Ari Vatanen wygrał 12 edycję pustynnego maratonu ( za razem było to jego 3 zwycięstwo w najbardziej morderczym i wymagającym dla człowieka i maszyny rajdzie)

Renowacja modelu ukończona. Poniżej jedno zdjęcie będące zapowiedzią galerii:

Mała aktualizacja prac nad projektem. Dziś ukończyłem klapę przedziału silnikowego 405-ki. Jak widać klapa stanowi prawię połowę całego nadwozia "Dakarówki" Dodatkowo wykonałem pasy uprzęży trzymającej metalowe płyty, które podkłada się pod koła gdy samochód zakopie się w piachu oraz niebieską tekstylną podkładkę pod nie (wszystko wg dokumentacji fotograficznej)

Witam, w końcu po dłuższym oczekiwaniu, dotarły do mnie kalki. Kalki jak już pisałem wcześniej to produkt firmy SHUNKO MODELS. Pierwszy raz używałem kalek tej firmy i prawdę mówiąc to ich jakość jest po prostu rewelacyjna, zwracam zwłaszcza uwagę Kolegów na ramkę numeru startowego, która jest chromowana. Po 2 dniach prac i po nałożeniu lakieru bezbarwnego (przednia część kasty czeka jeszcze 1, finalna warstwa TOPCOAT), poszczególne elementy nadwozia prezentują się następująco: