wojtek_fajga

Dzięki Panowie! Świece to kawałki rurki o średnicy 0,5mm. Sprężyny zaworów to zwinięty drucik miedziany. Pozostałe dodatki zostały pozyskane najczęściej z przewodów elektrycznych.

Ponieważ silnik w tym samolocie jest bardzo mocno wyeksponowany zdecydowałem się dodać do jego modelu kilka elementów...

Detale znalazły się znowu na swoim miejscu.

A teraz to wszystko zamalowałem...

Przyznam szczerze, że tego do końca nie zrozumiałem Uff... jakoś wybrnąłem.

Raczej nie, nie zauważyłem, a kalek sporo na tym modelu. Przy prawidłowo położonych kalkomaniach (brak powietrza między kalką, a powierzchnią modelu) nic nie powinno się wcisnąć. Mały postęp i pierwsze problemy... Ups... :'(

Przy dalszych pracach nad kadłubem będę używał prostego przyrządu, dzięki któremu mam dostęp z każdej strony do modelu bez ryzyka przypadkowego uszkodzenia.

Jarku, to są farby transparentne - żółta, pomarańczowa i czarna. Mieszane w różnych proporcjach i nakładane nieregularnie gubią syntetyczność sklejki i nadają jej ciepły odcień.

Tuning sklejki...

Tak, kilka lat temu, ale to był model Eduarda w skali 1:48

Wietrzę tu pewne problemy. Teoretycznie fragmenty poszycia są w samolocie powierzchniami rozwijalnymi, ale w modelu już tak nie jest, o czym przekonałem się kładąc kalki - trzeba je było zmiękczać i naciągać przy pomocy płynów do nakładania kalkomanii; z arkuszem polistyrenu tak łatwo raczej nie pójdzie. Przy okazji, Grzegorz co to za Fokker Dr.1 1:32 w Twoim podpisie? Tak. Wbrew pozorom nie jest to wcale wielki nakład pracy - wystarczy lekko nakłuć kalkę igłą, a resztę zrobią odpowiednie płyny.

Spróbuj u Daniala w Martoli. O właśnie! Nie mogłem odnaleźć nigdzie tego wątku o arkowym Fokkerze. Z tego co sobie przypominam to przy pomocy maskowania i surfacera, tak? Podobną technikę zastosował Iras w swoim P.11: http://www.pwm.org.pl/viewtopic.php?f=145&t=5989&start=15 (dwa ostatnie posty)

Kadłub pokryty sklejką.

Dziękuję Panowie! Tak, otwory będą jeszcze zaklekane/zalewane, dojdzie sklejka i wpuszczę w nie jakiś płyn. Chciałbym na modelu uzyskać efekt zbliżony do tego: Na początku zaznaczałem położenie otworów ołówkiem, wyznaczając odległości przy pomocy linijki, ale po dojściu do pewnej wprawy robiłem już wszystko od ręki. Poszycie Albatrosa było montowane na dosyć szeroką zakładkę i w wielu miejscach nie przebiegało na krawędzi wręg. Linie gwoździ odpowiadają położeniu wręg. Na poniższych obrazkach to widać:

Rzeczywiście, elementy zostały usunięte po to, aby nie przeszkadzały przy obróbce powierzchni kadłuba. Producent nie odwzorował w modelu bardzo charakterystycznych elementów, szczególnie widocznych na niemalowanym poszyciu sklejkowym, jakim są gwoździe i kołki mocujące poszycie do wreg. Niestety nie posiadam nitowadła o odpowiednim rozstawie ząbów, zatem całe kołkowanie wykonałem igłą krawiecką.

Zgodnie z zapowiedzią w pierwszym poście ograniczam liczbę detali w modelu Więcej o nacinaniu linii podziału blach: http://www.modelarstworedukcyjne.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=72

Używam metalizerów Alclad i Gunze Super Metallic, które można nakładać tylko aerografem. Uważam, że im element mniejszy i posiadający więcej szczegółów tym istotniejsze jest pomalowanie go aerografem (kwestia grubości i równomierności powłoki). Do maskowania używam taśmy Tamiya lub folii Oramask 810. Tnę to na paseczki i maskuję granice kolorów, a maskolem (a właściwie fluidem Talensa) wypełniam pozostałe miejsca. Aby osłabić klej paseczek folii lub taśmy przyklejam na chwilę na dłoń (można też na czoło

Bardzo się cieszę, że ktoś z tego korzysta, miło mieć świadomość, że nie pisze się do sciany Prace nad kabina pilota zakończone, dodałem jedynie dwa lub trzy przewody, cięgno wygięte z drutu, dźwignie pokręteł na tablicy rozdzielczej i uproszczoną instalację po drugiej stronie. Najwięcej modyfikacji otrzymał zbiornik paliwa - kilka króćców, do których później podłączę instalacje paliwową.

Mały postęp...

Modele firmy WNW są zaprojektowanie i wykonane na bardzo wysokim poziomie, jednak można znaleźć kilka miejsc, które udaje się poprawić niewielkim wysiłkiem - na przykład wręga za fotelem pilota. W rzeczywistości nie była ona pełna lecz ażurowa i zakryta prezentową lub płócienną płachtą.

To taki akcelerator schnięcia - dodany do farby olejnej w tubce znacznie skraca czas schnięcia; w przypadku wnętrza tego Albatrosa prace przy wyposażeniu wnętrza moglem kontynuować już następnego dnia.

Witajcie! Model Albatrosa będzie prezentem, planuję go wykonać do końca roku, w związku z tym ilość modyfikacji i detali będzie nieco ograniczona... Na początek kabina pilota: