grzesioj

Zachęcony ciepłym przyjęciem "kredkowych" modeli, przedstawiam jeszcze jeden, na razie ostatni wykonany tą techniką. Ponieważ zarówno on, jak i przedstawione wcześniej E-100 Dragona i StuG III Revell'a wyszły praktycznie w tym samym okresie twórczości, powieliłem w nim błędy poprzedników, tyczące naniesienia śladów eksploatacji - jestem tego już w pełni świadom . Model może nie wnosi nic nowego w moim warsztacie, postanowiłem jednakże pokazać i jego, jako kolejny przykład użycia "fascynującej" techniki suchych pasteli, do której model, ze względu na płaskość dużych powierzchni, nadawał się znakomicie. Model Dragona - marka mówi sama za siebie, choć wyczytałem gdzieś, że popełniono tu straszliwy błąd, jesli chodzi o zgodność, czy raczej niezgodność wymiarową. Model jest ponoć o 1mm za wysoki, co w tej podziałce jest bardzo dużą niedokładnością. Ale, jako, że zgodnie z tym, co napisałem wcześniej, takie niuanse mnie nie interesują , przeszedłem nad tym do porządku dziennego. Model wyposażony jest w gąsienice z tworzywa DS. Jak na gumiaki dość dobre, nie wiem jednakże, dlaczego po pomalowaniu i wyschnięciu skurczyły się i pokrzywiły jak źle uprana bluzka. A przy naciąganiu jedna po prostu rozpadła się na kawałki . No i musiałem sztukować, choć na szczęście na zdjęciach tego nie widać. Model zawierał małą blaszkę z elementami fototrawionymi, z których większości nie wykorzystałem, dochodząc do wniosku, że po pierwsze - niczego specjalnego nie wniosą do wyglądu bryły modelu, po drugie - będą jedynie zawadzały w zabawie dziewięcioletniemu feldmarszałkowi. Model tradycyjnie u mnie malowany pędzlem lakierami Humbrol z pastelowym wspomaganiem. Model wykonany prosto z pudełka. Gdyby nie te gąsienice byłby nawet niczego sobie. Ekrany przeciwkumulacyjne są tu szkaradnie grube, ale celowo nie próbowałem zrobić ich cieńszych, choćby z blaszki z puszki po piwie , bo model służy do zabawy dziewięcioletniemu feldmarszałkowi. Myślę, że nie popełniłem tutaj większych gaf modelarskich, niż w przedstawionych poprzednio modelach . pozdrawiam

Podziwiam ludzi, którzy potrafią się zmobilizować i zrobić nie mniej ciekawe od samego modelu otoczenie tego modelu. Mnie się jak dotąd nie chciało . pozdrawiam

Zawstydziłeś mnie tym komplementem... Ok, myślę, że da się zrobić, tylko muszę nabyć jakiś model. Obecnie, znużony zlepianiem w podobny sposób zabawek dla syna (Morser-Karl, Jagdpanzer IV, Pzkpfw III, Famo itd...) nie robię nic. Ale, mam zamiar wybrać się w najbliższym czasie po sprzęt do najbliższego, odległego tylko o 80km sklepu modelarskiego . pozdrawiam

Jak w temacie - E-100 w skali 1:72 firmy Dragon. Był to mój pierwszy kontakt z modelami tej firmy. Wrażenia - mieszane. Sklejanie go i pewnie podobnych mu tego producenta, nie sprawia takiej frajdy jak sklejanie np. Revella. Przypomina raczej składanie zabawki. Dodatkowo, model wyposażony jest w gąsienice z tworzywa. Nie lubię takich, nie mam wypracowanego sposobu ich malowania - schną, bez przesady, kilkanaście dni, po czym lakiej schodzi z nich przy najmniejszej próbie zrobienia z nimi czegokolwiek. Nie opatentowałem również bezpiecznego sposobu na ich zakładanie - po prostu naciągam je siłą na układ jezdny po sklejeniu i ewentualnie poprawiam uszkodzony lakier. Wracając do modelu to tradycyjnie malowany w całości pędzlem lakierami Humbrol i suchymi pastelami, zawiera trochę fabrycznych części fototrawionych (końcówka lufy i siatki nad wentylatorami). Szczegółów bardzo mało, ale ten czołg to bardziej fantazja producenta niż historyczna rzeczywistość. Malowanie również z kategorii s-f. A, zapomniałbym - przy nakładaniu kalkomanii popełniłem jakiś błąd i kalki się srebrzą . Zapraszam do pobłażliwej oceny, choć domyślam się uwag na temat obić . Na zdjęciu poniżej widać srebrzenie się kalkomanii, jednakże zdjęcie uznałem za na tyle ciekawe, żeby je umieścić. Końcówka lufy i siatki nad wlotami powietrza do silników to elementy fototrawione. pozdrawiam P.S. Na pewnym forum zarzucono mi kłamstwo, że modelu NIE DA SIĘ tak pomalować pędzlem. Bzdura...

Nie malowałem nigdy aerografem , nie mam więc żadnego porównania, ale chciałbym nieco ostudzić Twój zapał. Wcale nie jest proste tak rozmazać pastelę pędzlem. Druga rzecz - piękne efekty znikają jak śnieg w letnim słońcu po pociągnięciu modelu lakierem bezbarwnym - a przecież trzeba to zrobić, żeby zabezpieczyć - i zabawa powtarza się znowu, i znowu, i znowu, aż do osiągnięcia zadowalającego skutku. Poza tym metoda ta ma jedno proste ograniczenie - im mniejszy model, mający bardziej złożoną bryłę, tym trudniej tą metodą zrobić cokolwiek. Ten model był moim drugim, wykonanym tą metodą. Jak się pozbieram, umieszczę pierwszy - E-100 Dragona, też w 1:72. Tam było DUŻO łatwiej, bo model ogromny i płaski jak stolnica do klusek... pozdrawiam

Jak rozumiem, chodzi Wam o ślady odpryśnietej farby? Tak, to problem - raz, że skala - toż to taki brzdąc: dwa - kiepski pędzel, muszę zainwestować w lepszy, cieńszy.Co do świecenia - to raczej mój brak umiejętności robienia dobrych zdjęć , niż rzeczywistość. Może to głupie, ale kamuflarz wykonałem rozcierając starym, krótko przyciętym pędzlem kredowe pastele. Wyszło, jak wyszło . pozdrawiam

Witam wszystkich. Odważyłem się zamieścić swój skromny modelik pośród modeli Mistrzów Gatunku, do których, zdaję sobie sprawę, jeszcze bardzo mi daleko . Sam jestem totalnym amatorem i samoukiem. Jak w tytule tematu - model Revell'a 1:72 StuG 40, klasyka w swoim gatunku, szkoda, że już praktyczne - nie wiem z jakich powodów - nieosiągalny. Model wykonany prosto z pudełka, w całości malowany pędzelkiem (bo tylko tak maluję - niestety) lakierami Humbrol, z małymi dodatkami z żywicy (skrzynki, wiaderka, brezent). Co do zgodności z oryginałem samego modelu jak i malowania - nie wnikam w takie szczegóły (co zapewne doprowadzi do pasji niektórych z Was ), dla mnie ważna jest frajda przy budowie modelu, jak również zadowolenie z niego w trakcie zabawy mojego dziewięcioletniego syna. A więc do rzeczy - zdjęcia robione w różnych warunkach z mniejszym lub większym powodzeniem. Proszę o obiektywna ocenę. pozdrawiam