Znajdź zawartość

Arma zapowiedziała wydanie swojego Curtissa 81A/P-40B wiec zapewne bedzie to mały sztos, a jako ze zalega od jakiegoś czasu u mnie Airfixowy Hawk, to trzeba go zrobić aby pozniej nie denerwować się. Zapytacie się zapewne skąd u mnie taki model? Jak zapewne wiecie, jeszcze przed tym jak amerykanie zostali zaatakowani przez Japończyków, spora grupa pilotów amerykańskich pilotów ochotników, walczyła w chinach w ramach tzw American Voluonteer Group (AVG) - tzw latających tygrysów. W sierpniu 1941 roku pułkownik Claire L. Chennault zająl się rekrutacja pilotów do AVG, którzy mieli pomóc w obronie Chin przed Japończykami. Dla porucznika Korpusu Piechoty Morskiej z bazy Pensacola, musiało to wydawać się darem niebios. Jego kariera była w tarapatach, a życie osobiste rozpadało się. Choć był już znany jako pijak i awanturnik, finanse stanowiły jego największy problem. Cierpiał na, jak to określił, „fatalną lukę między dochodami a zobowiązaniami”, z tak wieloma długami, że musiał co miesiąc wysyłać do Kwatery Głównej Korpusu Piechoty Morskiej list ze szczegółowym zestawieniem wysokości rat każdej z licznych pożyczek. Rekruter AVG oferował 675 dolarów miesięcznie za stanowisko dowódcy eskadry, z premią w wysokości 500 dolarów za każdy zestrzelony japoński samolot. Dla Gregorego Boyingtona, pozniejszego asa znad pacyfiku była to spora szansa. [C.D.N.] Jak już wspomniałem bazą do wykonania modelu, bedzie zestaw Airfixa wydany w 2011 roku, który wzbogace kalkomaniami 3D od Quinta Studios, zywicami Airesa, a kalkomanie zapewni zestaw frimy AML Taki szybki przegląd co mamy w pudełku. Klasyczna airfixowa Instrukcja i całkiem ładnie wyglądające na arkuszu kalkomanie. Kalkomanie ładnie wydrukowane, nie ma żadnego rastra, przesunięć kolorów, czy świecącego białego. Sam biały tez ma dobre nasycenie, wiec nie powinno nic spod niego przebijać Sam model to dwie małe ramki z jasnoszarego plastiku. Linie podziałowe są bardzo wyraźne i ostre, co jest charakterystyczne dla Airfixa. Nie ma żadnych denerwujących śladów po wypychaczach, jamek skurczowych, przesunieć formy, czy nadlewek. Jedynie co zdążyłem zauważyć to zanikające drobne detale takie jak światła pozycyjne. Do tego dochodzi mała ramka osłoną kabiny w formie jednoczęściowej, oddzielnie sa tylko boczne szybki za kabiną. Także po wyjęciu z pudełka źle to nie wygląda, ale tez szału nie ma, i warto dokupić jakieś aftermarkety. Kalkomanie 3D dodają trochę detali do kokpitu, który w zestawie jest mocno podstawowy do wymiany też wg mnie są koła, które w zestawi wyglądają co najmniej dziwnie Warto też wymienić wnęki podwozia, które w oryginale były brezentowe, czego Airfix nie odwzorował Do modelu można dokupić jeszcze zestaw Kołpak i śmigło, jednak w mojej opinie az takiej tragedii nie ma, oraz rury wydechowe, dla tych który nie potrafią wywiercić otworków.

Na początku lat 50tych, gdy do służby w Marynarce Wojennej zaczęły wchodzić pierwsze myśliwce ze skośnym skrzydłem, doszlo do wzrostu wskażnika wypadków w lotnicwie podległym Departamentowi Marynarki. W związku z tym Grumman rozpoczął opracowywanie dwumiejscowej wersji swojego ostatniego myśliwcaF9F-8 Cougar, który pierwszy lot odbył w 1956 roku. Szybko nowy samolot, oznaczony jako F9F-8T, wyparł opartego na konstrukcji F-80, TV-1 oraz T2V, posiadające proste skrzydła, stając się podstawowym samolotem szkolno-treningowym przez 17 lat. Wart dodać ze F9F-8T był pierwszą maszyną Marynarki, który został wyposażony w fotele wyrzucane Martn Bakera W 1960 ostatnie jednomiejscowe F9F zostały wycofane ze służby, Twougara natomiast czekał jeszcze chrzest bojowy. Już jako TF-9J w roku 1965 do bazy w Da Nang, trafiły maszyny z dywizjonu Headquartes & Maintance Squadron Eleven (H&MS-11), w ramach eksperymentu USMC, aby umieścić wczesniej latających na powolnych maszynach tłokowych lub turbośmigłowych, kontrolerów lotów naziemnych (FAC) na szybkich samolotach odrzutowych, w których byli by mniej narażeni na ostrzał przeciwnika z ziemi. Pomysł się udał i wkrótce FAST FAC, zaczęli latać także w USAF na F-100 (kryptonim Misty), F-4 Phantom (Whiplash/Laredo) czy na B-47 Canberra. W 1966 do bazy Chu Lai w Wietnamie południowym przybył stacjonujący pierwotnie w MCAS Kaneohe Bay Headquartes & Maintance Squadron THIRTEEN (H&MS-13). Samoloty te wyróżniały sie malowaną na dziobie paszcza rekina. W 1970 roku TwoCouary z Chu Lai powróciły do USA, do nowej bazy w El Toro. Do Wietnamu dywizjon powrócił w tym samym roku, ale juz na nowych maszych TA-4J Skyhawk. Model wykonany z zestawu firmy SWORD, warsztat prowadzony na forum Model w budowie przyjemny, o ile ma się w głowie że to jest nadal shortrun, a nie Tamiya, i czesci trzeba trzy razy przymierzyć, dopasować i raz kleić. W modelu wykorzystałem następujące dodatki + Maski KV Models 72653-1 Grumman TF-9J/F9F-8T Cougar/ Twogar + Eduard 73051 F-4 seatbelts grey STEEL + Master AM-72-018 Sonda do tankowania w powietrzu - standard NATO (1 szt.) + Aires 7291 F9F Panther wheels & paint masks Hobby boss Malowany GunzeC + MRP

Skyraider już w zasadzie na półce, więc zajawka tego co wyląduje na warsztacie. Znowu zestaw od Sworda, jednakże wydany pierwotnie prawie dekadę temu, więc już może nie być tak sympatycznie jak w przypadku Skyraidera. Będę musiał myśleć dwa kroki na przód, dokładnie pasować i sprawdzać części. Z aftermarketów, maski dwustronne od KV Models, fototrawione pasy do foteli Phantoma, oraz czekam na żywiczne koła od F9F Airesa.

Na warsztat ląduje nowy zestaw od SWORDa czyli AD-3/4 Skyraider over Korea Jedyne dodatki jakie dodam do modelu to fototrawione pasy od AMLa, żywiczne koal Airesa oraz kalkomanie Printscale, dla maszyny dywizjonu VMA-121, z czasów wojny koreańskiej Prace rozpocząłem od wycięcia wszystkich elementów potrzebnych do zamkniecia kadłuba. Czyli kokpit, imitacja chłodnicy oleju, komora kółka ogonowego, podstawy haka hamującego. Jak to w przypadku modeli SWORDa, każdej części należy poświęcić uwagę i popracować scraperem i pilnikami, aby usunąć nadlewki czy przesunięcia form. Powiększenia wymagają też otwory na kołki montażowe, gdyż są bardzo płytkie. Na usterzeniu natomiast trzeba usunąć wystajacą pozostałość po wypychaczu, która uniemożliwia poprawne połączenia połówek kadłuba. Minuta pracy dremelem i po problemie. Na koniec powiększyłem otwory w rurach wydechowych