Mc Donnell Douglas F/A-18B Hornet - 1/72 Fujimi

[Moses]

 

VFAT-101 „Sharp Shooters” Fighter Attack Starts Here

 

Dywizjon Szkolny VMFAT-101 powołany został do służby 3 stycznia 1969 roku w bazie lotniczej korpusu piechoty morskiej (MCAS) El-Toro w Kalifornii, w ramach Marine Training Could Readiness Training Group 10, 3ciego skrzydła korpusu piechoty morskiej (3rd MAW). Celem dywizjonu było wyszkolenie przyszłych lotników USMC w lataniu na maszynach F-4 Phantom. Pierwszy lot szkoleniowy wykonany został w dywizjonie 20 Lutego 1969, w sierpniu tego samego roku , szkolenie ukończyła pierwsza klasa lotników USMC

 

Latem 1970 roku dywizjon został przeniesiony do MCAS Yuma w Arizonie . Dwa lata później dywizjon zdobył swoją pierwszą nagrodę Szefa Marynarki Wojennej, nagradzającą dywizjon za 18300 wylatanych godzin bez żadnej awarii. W lipcu 1974 rozwiązany zostaje dywizjon VMFAT-201, sprzęt będący na jego stanie zostaje przekazany Sharpshoterom, którzy staja się największym skrzydłem myśliwskim a zarazem jedynym dywizjonem szkoleniowym w Koprusie Piechoty Morskiej.

 

Dywizjon kontynuuował szkolenie na F-4 Phantom II do 1987 roku. W między czasie zdobyła kolejne dwie nagrody za bezpieczeństwo lotów, a także nagrodę Marine Corps Aviation Association Roberta M. Hansona dla najlepszej eskardy myśliwskiej w lotnictwie morskim. 20 maja 1987 roku odbył sie ostatni lot szkoleniowy na F-4 Phantom, w lipcu eskadra odstawiła pozostałe 10 maszyn do bazy lotniczej Davis-Monthan w Arizonie.

 

W dniu 29 września 1987 r. VMFAT-101 powrócił do MCAS El Toro, rozpoczynając szkolenie na nowo wprowadzane myśliwce wielozadaniowe F/A-18 Hornet. Do października tego roku Sharpshooterzy otrzymali 21 Hornetów, przeszkolili 25 wykwalifikowanych pilotów instruktorów i byli gotowi rozpocząć trening lotników mających zasiąc za sterami nowych maszyn. Do maja 1989 r. przeszkolonych zostało 23 nowych lotników F/A-18 którzy wylatali 11 000 godzin na Hornetach.

 

Obecnie VMFAT-101 zajmuje się szkoleniem nowych pilotów Hornetów, a także pomagaja w doskonaleniu umiejętości pilotów floty US Navy, a także USMC.

 

Model który wykonałem z zestawu Fujimi przedstawia maszynę F/A-18B Hornet Bu.No 161704 z Dywizjonu VMFAT-101 Sharpshooters, stajonującego w 1990 roku w MCAS El-Toro w Arizonie

 

fot. Naval Aviation Museum

 

Bardzo chciałbym podziękować w tym miejscu za pomoc Bobowi Thomasowi z Naval Aviation Museum za materiał fotograficzny pomocny w budowie modelu//I would like to thank Bob Thomas from Naval Aviation Museum for photo material.

 

[Solo]

W miarę przyzwoicie zrobiony model, ale mam kilka zastrzeżeń.

Dysze silników: one po prostu tak nie wyglądają, nie są czarne i nie są takie idealnie gładkie. Gryzie to po oczach dość mocno.

Brudzenie: trochę chaotyczne i jakby nieprzemyślane, miejscami zrobione tak trochę jakby na odwal. Moim zdaniem lepiej było zrobić tego mniej, ale inaczej. Wystarczyło popatrzeć na zdjęcia tych maszyn.

Ubogie i wręcz gołe wnęki podwozia - choćby kilka kabelków poprawiłoby odbiór tych elementów modelu.

Radar - nie do końca rozumiem po co otwierasz osłonę radaru, pokazując w nim straszliwie ubogi tenże radar - trzeba było to trochę zwaloryzować, tam jednak trochę części przecież jest. A tak to wygląda trochę nie teges...

No i tak z grubsza tyle: fajna maszynka, ale wygląda tak jakby pod koniec zabrakło Ci weny.

[Moses]

W miarę przyzwoicie zrobiony model, ale mam kilka zastrzeżeń.

Dysze silników: one po prostu tak nie wyglądają, nie są czarne i nie są takie idealnie gładkie. Gryzie to po oczach dość mocno.

Ogólnie z dyszami Hornetów, jak patrzyłem po fotach ciężko cokolwiek zrobić, brak ładnych przebarwień itd.

 

Brudzenie: trochę chaotyczne i jakby nieprzemyślane, miejscami zrobione tak trochę jakby na odwal. Moim zdaniem lepiej było zrobić tego mniej, ale inaczej. Wystarczyło popatrzeć na zdjęcia tych maszyn.

Tutaj akurat nie mogę się z Tobą zgodzić. Brudzenie było robione bazując na kilku fotkach Hornetów z tego dywizjonu

 

Ubogie i wręcz gołe wnęki podwozia - choćby kilka kabelków poprawiłoby odbiór tych elementów modelu.

Radar - nie do końca rozumiem po co otwierasz osłonę radaru, pokazując w nim straszliwie ubogi tenże radar - trzeba było to trochę zwaloryzować, tam jednak trochę części przecież jest. A tak to wygląda trochę nie teges...

Ej nie wymagasz za dużo od sklejacza modeli prosto z pudła tudzież z wykorzystaniem gotowych dodatkow?

[Solo]

Ogólnie z dyszami Hornetów, jak patrzyłem po fotach ciężko cokolwiek zrobić, brak ładnych przebarwień itd.

 

Otóż nie, przebarwienia i zróżnicowanie powierzchni na tych dyszach jest, choć dość subtelne i - jak na przykład dla mnie - dość trudne do odtworzenia.

Ale się da, widziałem na własne oczy.

Tutaj jednak przede wszystkim chodzi o kolor, te dysze nie są czarne, to nie F-16C Block 52 czy F-14A.

Zresztą sam popatrz:

 

 

Mnóstwo zabawy z ołówkiem i trochę z washem i wyjść może całkiem fajny silniczek.

[Moses]

Ale one nie są czarne, to burnt metal, tylko na fotkch tak wyszedł. Aczkolwiek, tak mam z tym jeszcze spory problem z tym elementem.

[Solo]

Ja oceniam to co widzę na zdjęciach, a na zdjęciach widzę czarne dysze, zupełnie niepodobne do prawdziwych.

Spójrz tutaj, co prawda model jednego z najlepszych mi znanych modelarzy, ale jak się uczyć to od takich właśnie:

 

[Moses]

A dasz linka do strony twgo kolesia, cokolwiek ?

[Solo]

Diego Quijano:

http://dqscaleworks.blogspot.com.es/2014/05/the-spanish-hornet-work-hasegawa-148.html

[Moses]

Dzięki Solo, podpatrze sobie

[Solo]

Szczegóły budowy jego modeli możesz znaleźć w encyklopediach Ammo of Mig..., których Diego jest głównym autorem.

Bardzo warto.

[Moses]

Może i warto, ale jak dla mnie za dużo szekli za te książeczki sobie życzą