Malowanie „Wariaga” - (tłumaczenie moje, z serwisu http://www.wunderwaffe.narod.ru)
Podczas służby „Wariag” był malowany w następujący sposób:
1.Przed odpłynięciem do Rosji i w Rosji od września 1900 do maja 1901: kadłub i maszty - białe, dolne partie kominów i wentylatory – żółte, górne partie kominów, stengi obu masztów oraz reje – czarne, część podwodna – zielona, wewnętrzna powierzchnia wentylatorów – czerwona.
2.Podczas służby w eskorcie cara Mikołaja II od sierpnia do września 1901 roku: kadłub i maszty – białe, kominy i wentylatory – żółte, korony kominów na szerokość 1,5m, stengi obu masztów i reje – czarne, wewnętrzna powierzchnia wentylatorów – czerwona, część podwodna – czerwona.
3.W rejsie na Daleki Wschód i w Port-Artur od sierpnia 1901 do września 1903: kadłub i maszty – białe, dolne części kominów i wentylatory – żółte, górne partie kominów, stengi obu masztów i reje – czarne, wewnętrzna powierzchnia wentylatorów – czerwona, część podwodna – czerwona.
4.Od września 1903 do zatopienia: od czubka masztu, do linii wodnej – kolor oliwkowy (zgodnie z rozkazem dotyczącym malowania okrętów na kolor bojowy, na kominach powinien być odbity (?) pas szerokości 0,9m koloru pomarańczowego) część podwodna – czerwona.
5.Podczas remontu we Władywostoku i rejsu do Hongkongu od marca do lipca 1916 roku: kadłub od czubka masztu do linii wodnej – stalowoszary, korony kominów na szerokość 1m – czarne, część podwodna – czerwona.
6.W czasie rejsu z Hongkongu do Greenock od lipca do listopada 1916 roku: od czubka masztu do linii wodnej - „półbiały” kolor (tak napisano w dokumentacji), korony kominów na szerokość 1m – czarne, część podwodna – czerwona.
7.Od wyjścia z Greenock, aż do zdobycia przez Anglików od listopada 1916 do listopada 1917 roku: od czubka masztu do linii wodnej – stalowoszary, korony kominów na szerokość 1m – czarne, część podwodna – czerwona.