Piotrek.S.

Chyba kleiliśmy ten sam model. U mnie było podobnie czyli odskocznia od samolotów.

niestety "noł nejm"

Odświeżę trochę wątek i pokażę co pracuje w moim warsztacie. Ma to być zachęta dla wahających się odnośnie budowy własnej sprężarki. Na początek "general view" z lotu ptaka: Widok na agregat amputowany z lodówki oraz zbiornik wyrównawczy (wzięty z instalacji CO), na króćcu ssącym założony filtr paliwa: Druga strona czyli wyjście z zbiornika wyrównawczego. Na czwórniku zamontowany wyłącznik LCA-2 (ustawiony zakres pracy 4-6 barów), pozostałe odgałęzienia biegną do manometru oraz do reduktora, puszka elektryczna z połączeniami kablowymi: Przód maszynerii czyli wyłącznik (czarny), szybkozłączka do węża (mosiężna), pokrętło reduktora (czarno-czerwone), czarny manometr pokazujący ciśnienie w zbiorniku, biały manometr pokazujący ciśnienie za reduktorem: W układzie nie ma filtra między sprężarką a reduktorem - wszystkie drobiny oleju zostają w zbiorniku wyrównawczym. Jest dość spory a wlot i wylot są w najodleglejszych punktach. Brakuje również zaworu upustowego na wypadek awarii wyłącznika ciśnieniowego. Wystarczy dodać trójnik na wyjściu na reduktor i miejsce dla zaworu się znajdzie. Instalacja elektryczna trójżyłowa z uziomem. Przewody pneumatyczne zbrojone, kupione razem z opaskami, czwórnikiem, redukcją i króćcami w sklepie z pneumatyką. Reduktor, wyłącznik ciśnieniowy i manometry - zakupy na Allegro. Sprężarkę miałem już dużo wcześniej, zbiornik wpadł mi w ręce zupełnie przypadkiem - wyrzucony na złom z powodu skorodowania pokrywy z króćcem. Zamówiłem u tokarza nową (wytoczył okrągły dysk i dospawał króciec - stara była z cieńszej tłoczonej blachy). Ze środka usunąłem miech, zaworek do powietrza służy teraz jako króciec wlotowy jednocześnie pełniąc rolę zaworu jednokierunkowego (ciśnienie nie cofa się do sprężarki a to co jest w wężu między dość szybko schodzi dzięki nieszczelnością układu tłok-cylinder). Okablowanie oraz ramka zrobione własnoręcznie z różnych gratów znalezionych u mnie we firmie. Całość powstawała z przerwami parę dni. EDIT: Zapomniałbym o NAJWAŻNIEJSZYM: Kółka kupione w Ikei

Sorry miszczu ale z tą teorią to pojechałeś nieźle po bandzie. A Block 15 to zabierał pięciu pilotów??? Przepraszam za OT ale nie mogłem się powstrzymać

Jeżeli jest zapowiedź to w takim razie liczymy na in-boxa.

Zauważ tutaj małą sprzeczność. Jeżeli coś jest trawione to raczej nie laserem. Laser wypala a trawi się kwasami. Blaszki miedziane bądź mosiężne trawi się kwasami. Cały numer polega na tym, że elementy które chcesz uzyskać "maskuje" się na blaszce po czym trawi się blaszkę kwasem. Wytrawione zostają te miejsca które nie były zamaskowane. El. fototrawione pozwalają na uzyskanie bardzo małych detali niemożliwych do odlania w plastiku. Wadą blaszek jest płaskość (w niektórych przypadkach) oraz brak owalnych przekrojów. Do zaginania może służyć również suwmiarka.

Jeżeli chodzi ci o to aby zrobić Jaszczompa to najlepszy będzie model Revella. Niestety jest wycofany z produkcji i dostępne są tylko resztki w marketach typu Tesco bądź w internetowych sklepach modelarskich (chyba łatwiej będzie w marketach). Możesz jeszcze szukać na Allegro, rzadko ale bywa.

Po przeglądnięciu monografii Su-27 (LockOn, PKL i Polygon) zdecydowanie obstawiałbym szary z niebieskim akcentem.

Kolor mnie zaciekawił gdyż całkiem niedawno na forum ACR toczyła się dyskusja o kolorze kokpitu Flankera i ostatecznie stanęło na szarym lekko wpadającym w niebieski czyli właśnie coś koło H127.

Suchoj stosował na ogół szary. Pooglądaj zdjęcia Su-22 czy też Su-25. Su-27 miały/mają kokpit malowany podobnie.

A kolorek kokpitu to jaki jest w realu?? Bo na zdjęciach wygląda na coś a`la blue-green a takiego Suchoje raczej w kokpitach nie miały.

TBiU nie wydało zeszytu o Su-22M4. Zrób jak dd1968 napisał poszukaj na Allegro Przeglądu konstrukcji lotniczych - kosztuje mało a będziesz miał plany, zdjęcia i rozkład kamo dla polskiej maszyny.

Do nabycia w Modelimexie. Cały zestaw około 36 ojro plus wysyłka - z Czech jakieś 15-18 złoty.

Chodziło mi o rodzinę pIwat .

To chyba to samo piotreks_1980 nie napisał wcześniej konkretnie o co mu chodzi Spust ma dwie osie ruchu. Ja mówiłem o ruchu w kierunku tyłu aero czyli otwierania iglicy - metalowa blaszka popycha tulejkę zamontowaną na iglicy. Ten punkt można delikatnie przesmarować (ja tego nie smaruję i po 11 latach użytkowania pIwaty chrom na blaszce jest już starty). Druga oś ruchy to zawór powietrza czyli naciskamy spust. Jeżeli tutaj ciężko coś chodzi to zamiast smarowania można o 1/4 zluzować pierścień który przytrzymuje O-ring. trzeba odkręcić złączkę z zaworkiem i w środku pIwaty mamy ów pierścień przytrzymujący O-ring. Jeżeli jest za mocno ściśnięty to wtedy spust pracuje ciężko (może się nawet zdarzyć, że nie będzie się cofał).

Mam 11-letnią pIwatę i na 100% nie jest wykonana z stali nierdzewnej. Aerografy wykonuje się z mosiądzu i chromuje podobnie jak armaturę typu krany. Chodzi o obróbkę metalu. Frezowania, wiercenia i toczenia w takim aerku jest sporo więc lepiej jest go wykonać w bardziej miękkim materiale, wykończyć obróbką skrawaniem i pochromować. Nic nie ma prawa korodować bądź zacierać się. Jedynym miejscem które ewentualnie można delikatnie posmarować to styk spustu z iglicą. Broń boże coś smarować w miejscu gdzie aero ma kontakt z farbą.

Tylko własna konstrukcja oparta na sprężarce lodówkowej. Duży zakres ciśnień plus cicha praca jak... lodówka.

Pięknie Damianie znowu dołujesz kolegów:), kokpit rewelacja (zdjęcia kadłuba przewijały się już wcześniej). Pora odkopać swojego MiGusia

No właśnie malowań ciekawych jest wiele MiGi - 21(eRki Bisy), -23, -29 (Malbork?, kontyngent "Orlik"), Sokół - mamy przecież wreszcie model, Iskry. Eh wiem marzenie...

No czyli na dobrą sprawę nie wiesz co siedzi w środku. Mam również książkę Cynka i wierz mi dołożenie paru rysunków oraz barwnych plansz by nie wystarczyło. Sam materiał odnośnie walk w `39 jest bogatszy, nie mówiąc o zdjęciach i opisie technicznym. Prawdę mówiąc czytając Cynka miałem pewien niedosyt. Ale to tylko moje odczucie. Dodatkowo powtórzę raz jeszcze żaden z współautorów nie pisał za darmo. P.S. A na zimę szykuje się kolejna kontrowersyjna (w odniesieniu do ceny) książka. Mowa oczywiście o Polskich Konstrukcjach Lotniczych Tom 2. Pewnie ze 120-130 trzeba będzie uszykować.

Widać nawet tej książki w ręku nie miałeś. Cena jest spora ale masz monografię w jednym kawałku. Jakbyś chciał kupić monografię 109-tki z AJ-Presu która ukazała się w 6 tomach po około 30 zł to ile wyjdzie co?? Po drugie w tej książce jest praca całego zespołu ludzi (również z zagranicy) którym trzeba wypłacić honoraria za kilkuletnią pracę. Ja swoją kupiłem za 160 z wysyłką. Allegro...

Właśnie dostałem odpowiedź, że najlepiej to chyba jednak Clerafixem Humbrola bądź Micro Kristalem Microscale. Dzisjaj popróbuje i zobaczę co i jak.

No właśnie. Dorwałem blaszki Edka z zegarami nadrukowanymi na kartonik (dotychczas zawsze trafiałem na folię). I tu pojawia się mały problem. Czym skleić blaszkę z kartonikiem. Od cyjanoakrylu nadruk na papierze się rozpuszcza. Co zastosować Clearfix, lakier bezbarwny. A może gruntować kartonik Decalfilmem Microscale i wtedy kleić na supegluta??

Ile ja się nasłuchałem od mojej Małżonki, że lekceważę prezent od niej Na początku miałem wytłumaczenie, że blaszek brak, że malowanie nie wybrane itede, itepe. Ale teraz już mam komplet i wzrok coraz bardziej srogi

Mnie cena CASY nie dziwi. Jeżeli produkcja jest praktycznie jednostkowa a pan Brożek nie robi tego za "czapkę śliwek" tylko ma na tym zarabiać to cena rośnie w górę i tyle. Natomiast błędem jest brak szerszej sprzedaży (czy też próby sprzedaży) w Polsce. Choć swojego czasu jak zadzwoniłem to listownie dostałem pełen cennik (ale trochę czasu upłynęło). Mój Antoni kosztował 170 zł. Za blaszki i maski dałem chyba coś koło 60 zł.