viltianus

czyli już... nie skończy tego, co zaczął. śpij, kumplu...

Są nawet dwa, na każdym okręcie jeden. Na Boxerze rudy, na Dryadzie czarny. Szukaj...

Generalnie to ja podogonie jestem, nie fotograf. W przypadku tych dwóch okrętów dużo klimatu zrobił zachód słońca nad Zatoką Gdańską, gdzie fotografowałam dioramkę, i pomoc kumpla ZbiGa.

Podstawka dokładnie wedle bazowego rysuneczku, czyli kępki trawy na piaszczystej brudnej pustyni. Urzekł mnie ten obrazeczek. Blachy składały się dość fajnie, bez histerii.

Ten projekcik można by nazwać weekendowym, gdyby nie to, że powstał pomiędzy weekendami. Miałam w magazynku plastikowy model U-boota z firmy Mirage Hobby, miałam też blaszki do niego. No ale jakże to tak: robić u-boota jako prawdziwego u-boota? No nie. Nie honor przecież...! W necie znalazłam rysuneczek: No i poszło. Kolejne etapy budowy: I mikro-galeryjka. Całą duża galeria jest na chomikowym blogu. FOTORELACJA

Może będą. North Star wypuszcza już figurki wielkich zbrodniarzy XX wieku (Hitler i Stalin), więc może i marynarzyków się doczekamy.

A, teraz jasne. Nie, to chyba nie Putin mnie natchnął. Mimo wszystko.

Nie znam tej historii...

Model ładny, bo co toporniejsze plastikowe elementy ma wymienione na blaszki Eduarda. A blaszki naprawdę ładne.

No dobra, smoczątko. Ale urośnie, spoko. Dajcie mu tylko z 200 lat Nie chciałam robić zbyt wielkiego smoka, żeby mi "helihoptera" nie przytłoczył wizualnie.

No co... nie mogły urosnąć...? nie pryskane, na naturalnym smoczym nawozie...

Takie divadlo sobie zmajstrowałam. Smigłowiec OH-13 Sioux Italeri plus blaszki Eduarda plus różne inne śmieci podstawkowe. Na podstawce jest mały zielony smok. Znajdziecie go? Więcej zdjęć TUTAJ

Dryad, czyli kanonierka klasy Dryad/Halcyon, to ten większy okręt, z żółtymi kominami. Boxer, torpedowiec, to ten mały szaroczarny karaluch. Oba dość typowe dla swojej epoki, klasyczne, zwyczajne, bez żadnych szczególnych cech wyróżniających. Końcówka XIX wieku i sam początek XX to zresztą był taki czas, że okrętów budowano dużo, ale rzadko mialy one okazję sprawdzić się w jakichś realnych działaniach. Wojen toczyło się niewiele i z zasady gdzieś bardzo daleko, a flotę w gotowości trzeba było utrzymać. Stąd wiele z ówczesnych okrętów jako jedno z głównych wydarzeń swej biografii podają np. "udział w rocznicowej rewii królowej Wiktorii w 1897 roku". Dryad to żywiczny produkt JB-Model w skali 1/350, Boxer - kartonówka z Orioła, zmniejszona z 1/200 do 1/350. Koty oczywiście też są: na Boxerze rudy, na Dryadzie czarny. Szukajcie. Cała galeria TUTAJ

Dopadłam ostatnio trójwymiarowe, żywiczne figurki marynarzyków w skali 1/350. Recenzja jest TUTAJ

A bo ja przede wszystkim malarz jestem, nie modelarz.

Takie coś ostatnio wydłubałam. Zestaw Choroszego, skala 1/700. Relacja z budowy modelu jest TUTAJ Więcej zdjęć gotowego okrętu TUTAJ

Użyłam tej formy jak najbardziej świadomie. Nie będę Was zadręczać raportowaniem własnego ciągu skojarzeniowo-myślowego, nie zamierzam też objawiać "Jedynie Słusznej Interpretacji Wiekopomnego Dzieła". Niech kazdy zobaczy w tej scence to, co chce (o ile zobaczy... z powodu podłych zdjęć). Ja autentycznie nie lubię świąt, i tyle.

Tomek_gnr: mam wrażenie, że Pink Floydzi zatytuowali swoją płytę właśnie "Dark Side of the Moon" . Skoti: masz rację. Postaram się znaleźć lepszego fotografa.

Nikon5200 Coolpix. Skoti, obawiam się, że jestem antytalentem fotograficznym. Walczę z tym moim aparacikiem od 5 lat i wciąż nie umiem robić nawet poprawnych zdjęć.

Nie umiem zrobić lepszych.

Scenka dedykowana wszystkim, którzy nie lubią świąt. Andrea, 54 mm. Specjalne podziękowania dla Dextera

Takie ustrojstwo ostatnio zmontowałam - klasyczny "projekt weekendowy". Figurki poskładane z odpadków magazynowych, powymieniane łebki. Skala 1/35.

Mam wrażenie, że wodze, zwłaszcza siwka i wspiętego gniadosza, są zbyt grube. Ślicznie to w całości wygląda. I zdjecia takie porządne... Gratulacje