Mikele

Ty się pochwal, jak maskowałeś przestrzenie między tymi czarnymi pulpitami, bo efekt jest naprawdę rewelacyjny.

Różnica jest taka, że sprężarka służy do sprężania powietrza (najkrócej mówiąc, ciśnienie i temperatura czynnika rośną, prędkość przepływu maleje, pole przekroju kanału wzdłuż przepływu maleje) i pobieta moc do wykonania tej pracy (wałem, własnie od turbiny), a turbina służy do do uzyskania mocy z energii zawartej w gorących spalinach (czynnik jest rozpręzany, temperatura maleje, a prędkość przepływu wzrasta, pole przekroju poprzecznego kanału wzrasta). W silnikach odrzutowych spaliny są rozprężane tylko w takim stopniu, aby napędzić turbinę i agregaty, a siła ciągu uzyskiwana jest bezposrednio z energii zawartej w gazach wylotowych, dodatkowo rozprężanych (a przez to przyspieszanych) w dyszy wylotowej (dopalacz to temat na dłuższą pogawędkę). W silnikach turbowałowych (turbosmigłowych i turbośmigłowcowych) za turbiną połączoną wałem ze sprężarką jest jeszcze tzw. wolna turbina, która rozprężając gazy wylotowe dostarcza wałem napędowym moment do napędu smigła czy wirnika nośnego. To tak w dużym skrócie.

Przepraszam, że się czepiam, ale to sprężarka, nie turbina. Turbina znajduje się za komorą spalania.

Wzorowałem się, bardzo zgrubnie z resztą, na zdjęciu blaszki Parta. Kolorystykę btałem z tego zdjęcia. Najpierw namalowąłem biały pas, zamaskowałem i pomalowałem pulpity bazowym czarnym. Na to kleiłem kółka z czarnego, miedzianego drutu (nawijany na igłę 0.9mm, ale i tak wyszły za duże, bo nie zmieściłem wszystkich ). Później wewnątrz tarcz zegarów zapiściłem po kropelce czarnego błyszczącego lakieru.

Już zmieniłem, powstawiałem entery tam, gdzie trzeba ps. nie ma porównania miedzy obydwoma modelami HB bije rywala po całości.

Witam Tak, jak wspominałem, w ramach relaksu po niemiaszku wracam do modeli z szachownicą. Model bedzie wyjątkowo rekreacyjny, przeróbki zaplanowałem w minimalnym stopniu (obwódki zegarów na pulpitach, rączki drążków sterowniczych), więc myslę, że uwinę się dość szybko. Model bedzie w malowaniu biała 312, kalki, a w zasadzie same numery, wykorzystam ze starego zestawu Kopro, bo rozmiar szachownic na arkusiku jest nieprawidłowy. Na dzień dzisiejszy model wygląda tak: Zdjecia niestety prawie w ogóle nie pokazują dorobionego nitowania na powierzchniach skrzydeł i statecznika pionowego (docelowo na całym płatowcu), które w zanakomity sposób urozmaica bryłę tego szkraba.

Model niestety już wczoraj poszedł do właściciela, więc nowych fotek już nie zrobię. Washa nie robiłem celowo, bo linie podziału i nity w tej skali są dobrze widoczne, tylko na fotach telefonem ciężko uzyskać optymalną jakość na tak dużym obiekcie. Co do tła, rzeczywiście mogłem podłożyć jakieś prześcieradło, nie pomyślałem o tym. A antena - zastosowałem drut miedziany ze szpuli, bardziej wyprostować na szybko nie dałem rady, pewnie gdybym go powiesił na dobę czy dwie z obciążeniem było by lepiej. Gdy naciągałem go mocniej na samym modelu to uginał się masz anteny a drut i tak był pofalowany, więc zostawiłem tak, jak jest. Właściciel modelu na szczęście jest zadowolony, więc wstydu nie ma ;)

Mówisz o wahaczach podwozia głównego? Teraz, tak jak piszesz, nie ma co kombinować z poprawkami, a poza tym jestem pewien, że większość ogladających ten model na żywo nie zwróci na to uwagi.

No tak, niech żyje refleks ;) Ja o tym:

To ja poproszę o dużo zdjęć, bo mi ostatnio chodzi po głowie model suczki w czarno-żółte pasy ;)

Jak na szmatopłat to te ciemne zabrudzenia na dolnym płacie trochę rzucają się w oczy. Ogólnie model przyjemnie wygląda. Do zabrudzeń, także tych na okaptowaniu silnika polecam wypróbować metodę nanoszenia farby gąbką do smywania naczyń i tym gąbkowym pedzelkiem, których kobiety uzywają do malowania powiek. Po krótkich próbach można szybko wyczaić metodę doś sympatycznego brudzenia modelu.

Ja też, ja też! Taki widok potrafi w modelarzu wywołać uczucia podobne do tych, jakie przezywa dziecko w cukierni

Koniec tej nierównej walki ;) Zapraszam do GALERII.

Po zaledwie pieciu miesiącach budowy udało mi się skończyć tego kolosa. Model wykonałem w malowaniu eskadry "Immelman" z czasów stacjonowania w Libii w lecie 1941 roku. Model przyjemny w budowie, dość szczegółowy, z racji rozmiarów, ale ze sporym polem do popisu w dorabianiu drobnych elementów. Na minus kalki, które, prawdopodobnie z racji wieku, były bardzo kruche, rwały się i ogólnie kiepsko siadały na modelu. Link do warsztatu: viewtopic.php?t=24547 A teraz zapraszam do ogladania i komentowania zdjęć:

No no no, będzie co podziwiać. Kibicuję.

Prawdę mówiąc, po ciczhu liczę, że gdy mowa o modernizacji, to właśnie w kontekście tej proponowanej przez WZL-2. Jesli to miałoby być tylko przedłużenie resursów płatowca i silnika na kolejnych naście lat, to co to za modernizacja... Tak czy inaczej zostaniemy z siedmioma eskadrami bojowuch, marna perspektywa.

Bez modernizacji wyposażenia Su-22 w takiej postaci jak teraz będa tylko sztuką w dokumentach inwentaryzacyjnych. Drugie pytanie, co z uzbrojeniem, tez ma swój resurs. Decyzja w sumie dobra, mamy i tak mały potencjał bojowy, więc nie wolno go trwonić, ale ciekaw jestem jak to ma wyglądać. Bądź co bądź modernizacji w pełnym tego słowa znaczeniu na naszych bojowych do tej pory jeszcze nie było. No i pytanie ile sztuk będzie modernizowanych?

Wyszło bardzo fajnie. Aż żal, że niemal wszystkie żelazka przez całą swoją służbę były srebrne ;)

korekta będzie obowiązkowo, tak tego nie zostawię. Niestety do pracy wezmę się dopiero w przyszły weekend, bo dziś wyjeżdżam na tydzień. Ale zapewniam, że tak to napewno nie zostanie.

Raz, że faktura modelu do najgładszych nie nalezy, a dwa, że aerograf mi strasznie pluje czarną farbą, nie mogę jej wyczuć przy rozcieńczaniu. Krawędzie wyszły poszarpane, to fakt, ale będę je poprawiał pędzelkiem od taśmy, w efekcie końcowym nie powinno być źle. Skończyłem malowanie/nanoszenie kalkomanii. Mniej więcej w połowie maskowania skończyła mi się taśma Tamiy'i i musiałem maskować niebieską, elastyczną taśmą. NIestety jest ona strasznie gruba i w miejscach, gdzie nachodzi jedna na drugą robią się przestrzenie, gdzie prószy farbą, stąd taki a nie inny efekt. Tak czy inaczej, jutro chcę skończyć ten model.

Sukom i tak kończą się resursy, a że propozycja modernizacji zaproponowana przez WLZ-2 wśród naszych polityków furory nie zrobiła (za to w Angoli jak najbardziej), to jeśli nie w przyszłym roku tak jak to przewidywane było od dawna, to w przeciągu najbliższych liku lat, suki i tak definitywnie wyszły by ze służby. Czy tak całkeim prawda z tym "z gówna bata nie urkęcisz"? W tym sęk, że nie ma żadnej innej alternatywy. Trzy eskadry szesnastych spłacać będziemy jeszcze ponad dekadę, a drugim Izraelem nie jesteśmy, żeby nam "bratni naród amerykański" bezwrotne pożyczki na zbrojenia dawał. Czymś i tak trzeba bojowe w linii zastąpić, zeby utrzymac w linii bojowo i tak żenującą ilość stu kilkudziesięciu maszyn. Jestem niemal pewien, że nalaogicznie jak w przetargu na wielozadaniowego, wkrótce będzie można zapytać "który samolot startujący w przetargu wygra, i dlaczego będzie to T-50 (a w dalszej kolejności rozwijany F/A-50)?

Zaczyna się niczym u Hitchcock'a, solidnym trzęsieniem ziemi. Mam nadzieję, że dalej również i u Ciebie napięcie będzie stopniowo rosło

Dwa krzyże namalowane na próbę. Rewelacji nie ma, ale biorąc pod uwagę skok jakosciowy od mojego ostatniego malowania znaków od szablonów (szachownice na Mi-17) uważam, że wyszło tak, a nie inaczej za spory sukces ;) Będzie trochę poprawek, ale ogólnie wstydu nie ma. edit: lewa burta:

Dałem dałem, choć na zdjęciach tego nie widać. obróciłem zdjęcie dolnej powierzchni płata, żeby napis dało się przeczytać ;)

Z oznaczeniami i napisami eksploatacyjnymi będzie pół na pół. Małe kalki siadają dobrze, więc wszystkie napisy będą z zestawu. Dwa napisy siadły źle i film się błyszczy, ale powalczę jeszcze z nimi, nawyżej namoczę je, zdejmę z kadłuba i położę bezpośrednio na świerzą warstwę lakieru. Tak to się prezentuje w znacznej większości: Od szablonu będę zaś malował wszystkie krzyże. Chciałem pójść na łatwiznę, ale po prostu się nie da Wczoraj połozyłem dwa na górnych powierzchniach płata, juz po walce z płynami wyglądały źle, a że dziś rano, po wyschnięciu płynów, zaczęły odchodzić od powierzchni i rwać się podjęcie decyzji o malowaniu ich nie zajęło mi zbyt wiele czasu ;) Tak to wyglądało wczoraj: Generalnie, straszna loteria z tymi kalkomaniami Airfix'a. Niektóre siadają ładnie i bez bólu, inne rwą się zawijają, albo nie chcą przyjgnąć do powierzchni.