-
Liczba zawartości
1 066 -
Rejestracja
-
Ostatnia wizyta
-
Wygrane w rankingu
47
Ostatnia wygrana Kon_Bar w dniu 19 Października
Użytkownicy przyznają Kon_Bar punkty reputacji!
Reputacja
2 484 ExcellentInformacje
-
Zainteresowania
modele ratownicze - trochę bez znaczenia czy powietrze, ląd czy woda :)
Ostatnie wizyty
Blok z ostatnimi odwiedzającymi dany profil jest wyłączony i nie jest wyświetlany użytkownikom.
-
Fakt, że chyba przy Il-28 wkurzyłem się, bo nie ma nawet jednego durnego schematu. Jest za to info, że plany są w osobnej publikacji
-
Weź - moja właśnie czeka w Paczkomacie... Ostatnimi czasy coraz mniej byłem zadowolony z serii, ale tu liczyłem na konkret patrząc na nazwisko autora. Książkę pewnie tak czy siak zatrzymam, bo to chyba jest ostatnia publikacja p. Glassa.
-
Będą, będą... Mieszkamy w Polsce
-
Dobrze, że ktokolwiek to czyta Zostawię błąd, aby wpis nadal miał sens
-
Już po półtora roku wracam do tematu. Model na chwilkę zniknął mi w pudełkowym bałaganie w pracowni a wena zniknęła chyba wcześniej i wróciła dopiero teraz. Wyjąłem wszystko z pudła i zauważyłem, że wyprostowane skrzydła postanowiły wrócić do nieco bardziej pokręconej wersji. Pomyślałem sobie - a może trzeba wykorzystać komorę drukarki 3D do równomiernego rozgrzania i uformowania żywicy? Wiadomo - "trochę" przerost formy nad treścią, ale... Pierwsze próby wypadły obiecująco, ale postanowiłem pójść krok dalej. Zauważyłem, że wznios skrzydeł nie odpowiada temu z planów. Postanowiłem więc wydrukować sobie szablon, przymocować płat do niego, rozgrzać wszystko w komorze a potem pozwolić powolutku wystygnąć. Pierwsza próba była udana, ale nie do końca . Nie zrobiłem fotki (leń ), lecz okazało się, że PLA nie jest najlepszym materiałem. Szybko więc przeszedłem na PETG i... znowu "zonk". Żywica "naciągnęła szablon . Postanowiłem więc nie oszczędzać na wysokości szablonu tylko dałem grubą podstawę i dorzuciłem w niej osiowy kanał. W końcu UDAŁO SIĘ. Teraz jestem zadowolony z efektu - zaczekam z tydzień aby sprawdzić, czy żywica nie wraca do swojego ulubionego kształtu. Po co tyle zachodu? Pamiętam, że gdzieś w magazynku mam Komara bis, który ma płat zwinięty w "S". Żaden błąd produkcyjny tylko producent upycha za długi płat w zbyt małym pudle (sic!). Jeżeli metod sprawdzi się to przygotują sobie wzornik do prostowania skrzydła i spróbuję uratować tamten płat. Procedura: skrzydło na szablon, całość do drukarki, komora na 80 stopni i 60 minut wygrzewania. Po tym czasie wyłączamy grzanie komory (tak naprawdę to stołu; nie mam grzanej komory) i całość stygnie godzinkę czy dwie. Potem wyjęcie, "odgumkowanie" i może będzie dobrze
-
-
-
Jakoś "naszło mnie" i ukończyłem model w ciągu 24 godzin. Fotek nie robiłem (padła bateria w aparacie) ale może to i dobrze - prace szły szybko. Zapraszam do galerii TUTAJ
-
O szybowcu: Let L-13 „Blaník” – czechosłowacki, dwumiejscowy szybowiec szkolno-treningowy zaprojektowany w połowie lat 50. przez zespół kierowany przez inż. Karla Dlouhý’ego. Pierwszy prototyp oblatano w marcu 1956 r., a produkcję seryjną uruchomiono w 1958 r. w zakładach Let w Kunovicach. Blaník wyróżniał się całkowicie metalową konstrukcją, nietypową wówczas dla szybowców, oraz charakterystycznymi skrzydłami o ujemnym skosie. Solidna budowa, dobre właściwości pilotażowe i stosunkowo niewielkie wymagania eksploatacyjne sprawiły, że stał się jednym z najpopularniejszych szybowców szkolnych na świecie. Do zakończenia produkcji w 1979 r. powstało ponad 2600 egzemplarzy, użytkowanych w około 40 krajach. O egzemplarzu: Prezentowany SP-1795 był jedynym (?) Blaníkiem noszących polskie znaki rejestracyjne. Szybowiec sprowadzono do Polski w 1960 r. i poddano próbom w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej. Po zakończeniu badań został sprzedany do Austrii, a następnie trafił do Niemiec. O ile historia jego pobytu w Polsce jest stosunkowo dobrze udokumentowana, to szczegóły późniejszej eksploatacji pozostają trudniejsze do odtworzenia. Egzemplarz jest jednak ciekawym śladem zainteresowania polskiego szybownictwa czechosłowacką konstrukcją, która – mimo światowej popularności – nie zrobiła u nas większej kariery. O modelu: Model w skali 1/72 z zestawu Special Hobby z żywicznym kokpitem z RES-IM. Wzorując się na kalkach SH zaprojektowałem kalki niebieskimi pasami i rejestracją SP-1795. Cieszę się, że udało mi się wrócić do tego projektu i skończyć kolejny zagraniczny szybowiec do mojej kolekcji. Na koniec pozwoliłem sobie zagonić AI do zabawy z fotkami i stąd zdjęcie Blanika na lotnisku aeroklubowym
-
Zakupiłem jedną z pozycji z tej serii i… reszty nie planuję Zawiedziony jestem.
-
Normalne… Udało mi się kupić EE ze 2 tygodnie temu
-
I teraz nie wiem, czy F-35 Ci się nie podoba i zaganiasz mnie to prostszych tematów czy jak…
-
O samolocie: Lockheed Martin F-35 Lightning II to amerykański wielozadaniowy samolot bojowy V generacji, opracowany w ramach programu Joint Strike Fighter jako następca kilku typów samolotów używanych przez USA i państwa sojusznicze. Konstrukcję zaprojektowano z dużym naciskiem na obniżoną wykrywalność, integrację sensorów i możliwość wymiany danych z innymi elementami pola walki. Pierwszy F-35 wzbił się w powietrze w grudniu 2006 roku. F-35A jest najliczniej produkowaną wersją rodziny, przeznaczoną do klasycznego startu i lądowania z lotnisk. Napęd stanowi pojedynczy silnik Pratt & Whitney F135, a uzbrojenie może być przenoszone w dwóch wewnętrznych komorach oraz, gdy zachowanie właściwości stealth nie jest konieczne, także na podwieszeniach zewnętrznych. W odróżnieniu od wersji F-35B i F-35C, wariant A posiada również zabudowane na stałe działko GAU-22/A kalibru 25 mm. O egzemplarzu: F-35A o numerze taktycznym 3510 jest dziesiątym samolotem wyprodukowanym dla polskich Sił Powietrznych. Nosi oznaczenie produkcyjne AZ-10, a podczas pobytu w USA używał również tymczasowego amerykańskiego numeru 24-6048. Jest jednym z 32 F-35A zamówionych przez Polskę w 2020 roku i noszących w polskiej służbie nazwę Husarz. W przeciwieństwie do pierwszych ośmiu polskich F-35, pozostawionych w USA do szkolenia personelu, 3510 należał do pierwszej partii przeznaczonej bezpośrednio dla jednostki w kraju. Wraz z maszynami 3509 i 3511 przyleciał 22 maja 2026 roku z Fort Worth do 32. Bazy Lotnictwa Taktycznego w Łasku. Były to pierwsze polskie F-35, które rozpoczęły stałe bazowanie w Polsce. O modelu: Zdecydowałem się na budowę z modelu F-35A Tamiya i... przypomniałem sobie, że części modelu mogą do siebie pasować . Za dużo było ostatnio różnych Amodeli itp. Przyznam się, że daaawno nie sklejałem modelu tej firmy i byłem miło zaskoczony jak wszystko można zaprojektować tak, aby modelarz musiał naprawdę się postarać, aby coś źle przykleić . Co do malowania to zdecydowałem się na farby MRP - głównie z powodu dostępności lakieru HAVE Glass. Zdjęcia nie do końca pokazują jego efekt, ale to lakier matowy z metalicznymi wtrąceniami... Nie wiem jak to opisać inaczej, ale podobno oddaje wygląd powłok F-35 . Do zestawu Tamiya musiałem dokupić kalki Model Maker "Polish F-35A Generic Set" - wykorzystałem z niego szachownice i numery burtowe. Kalki MM maja o wiele cieńszy film niż Tamiya (plus), ale pracuje się z nimi o wiele trudniej. Nie zdecydowałem się na wash na maszynie - mam złudzenie, że przerysowanie paneli RAM zakłóciłoby prawdziwy wygląd tych maszyn. Koniec końców jestem zadowolony, że model mam na półce - dzięki temu mam na niej 76 lat historii naszych odrzutowców (patrz ostatnie zdjęcie). Zapraszam do galerii.
- 4 odpowiedzi
-
- 24
-
-
I weź tu sklej polonika...
