Kon_Bar

I weź tu sklej polonika...

Jak w temacie Kalki obojętne

inny silnik -> inne okaptowanie silnika

Nie znam tego artykułu. Może chodzi o tego drugiego UTI-4 - szarego. Jak dla mnie na zdjęciach z parady była przezroczysta.

Bardzo mi się podoba. Super robota

Super robota!

10. Polikarpow UTI-4 - Warszawa 1945

O samolocie: Polikarpow UTI-4 był dwumiejscową, szkolno-treningową odmianą słynnego myśliwca Polikarpow I-16. Powstał z myślą o przygotowaniu pilotów do przesiadki na jedną z najbardziej nowoczesnych konstrukcji myśliwskich drugiej połowy lat trzydziestych. Zachowując większość właściwości pilotażowych bojowego I-16, umożliwiał szkolenie z instruktorem siedzącym w tylnej kabinie. Produkcję seryjną rozpoczęto w 1938 roku. W czasie wojny wykorzystywano je głównie do szkolenia nowych pilotów. W zależności od źródła zbudowano od około 1600 do ponad 3100 egzemplarzy tej wersji. O egzemplarzu: Po zakończeniu II wojny światowej pojedyncze UTI-4 trafiły również do odradzającego się lotnictwa wojskowego w Polsce. Znane są dwa egzemplarze przekazane jesienią 1945 roku – jeden służył w 1. Szkolno-Treningowym Mieszanym Pułku Lotniczym, drugi został przydzielony do Technicznej Szkoły Lotniczej w Zamościu. Model powstał na podstawie zdjęć z kroniki filmowej z defilady w Warszawie we wrześniu 1945 roku. O modelu: W sieci spotkałem tylko jeden model tego samolotu w polskich barwach - przedstawiał on egzemplarz z Technicznej Szkoły Lotniczej. Tamten zapewne był w malowaniu jasnoszarym. Analizując klatkę z kroniki filmowej porównałem wygląd szachownic i kadłuba naokoło ich z wykonanymi wcześniej modelami UT-2 i UT-2M. Na tej podstawie zdecydowałem, że egzemplarz z defilady był w typowym dla tego okresu malowaniu oliwkowo-niebieskim. Co do samego modelu to wymieniłem przednią część kadłuba na swoją (z lekko uchylonymi żaluzjami wlotów powietrza do chłodzenia cylindrów silnika), użyłem rurek do wykonania wydechów, dodałem imitacje skórzanych obrzeży kabin oraz, co było największym wyzwaniem, wykonałem kopyta i wytłoczyłem własne owiewki. Musiałem to zrobić, bo w zestawie Amodel mamy jedynie owiewki późnego typu a na zdjęciach z defilady mamy egzemplarz z wczesnymi wersjami owiewek. Reszta praktycznie "z pudła" Zapraszam do galerii z pewną nowinką dla moich galerii (ale to na końcu ) I zapowiedziana nowinka - zaprzągłem AI do upodobnienia zdjęć modelu do klatki z defilady. Są pewne niedociągnięcia, ale jak na wykorzystanie darmowych modeli to jestem całkiem zadowolony

Wiadomo - zawsze jak tylko skończysz model

Kovozávody Prostějov zapowiada Piper Cherokee 140/160/180

Na żywo tak tego nie widać - pewnie oświetlenie podbiło efekt, ALE myślę o mini podstawce pod niego - wtedy z przyjemnością ukurzę je nieco Raczej nie będzie - mam sporo zdjęć z początku użytkowania - był czyściutki (jak to zwykle "strażaki"). Oponki - jak opisałem wyżej.

O pojeździe: W okolicach 2016 (?) zlecono Instytutowi Badawczemu "Geodezja" opracowanie opancerzonej jednostki gaśniczej na potrzeby Ministerstwa Sytuacji Nadzwyczajnych Rosji. Na poligonie ww instytutu w Krosnoarmiejsku przeprowadzane są testy amunicji rakietowej i lufowej, materiałów wybuchowych, etc. więc posiadanie takiego wozu gaśniczego wydawało się w pełni uzasadnione. Do modyfikacji wybrano działo Nona-SVK (opracowane z kolei na podwoziu BTR-80). Stworzony pojazd ma umieszczoną w lufie prądownicę a w czasie akcji gaśniczej cały czas zasilany jest wodą z podpiętego do niego innego wozu gaśniczego. O modelu: Model to jeden z moich "półkowników". Zacząłem go tworzyć na początku 2021. Za bazę posłużył mi model Nona-SVK firmy ACE z 2017 roku. Dosyć szybko dotarłem do granic cierpliwości i zarzuciłem prace. Wyrób ACE jako projekt nie jest zły, jednak wykonanie... Dość powiedzieć, że formy maja przesunięcie około 0,5-0,7 mm więc większość drobnicy nie nadawała się do wykorzystania. Dodatkowo przeróbka wymagała ode mnie wykonania przyłączy do odcinków zasilających pojazd w wodę a próby wykonania ich "z niczego" kończyły się porażką. Model leżał w rzadko otwieranej szafce i zawsze wzbudzał we mnie irytację. W końcu dojrzałem do podjęcia próby zaprojektowania brakujących elementów w 3D i choć "odpaliłem kombajn na kłosa" drukując drobiazgi, z których największy element miał 7 mm długości na drukarce o płaszczyźnie 219 x 123 mm to ważne, że miałem wszystko konieczne do pracy. Kalkomanie opracowałem na podstawie kilku zdjęć z poligonu. Zebrałem się i skończyłem "potwora". Choć miejscami efekt odbiega dalece od moich oczekiwań to doszedłem do wniosku, że zamiast narzekać muszę kończyć kolejne "półkowniki" i może w końcu zaczną mi wychodzić. Zapraszam do galerii i czekam na konstruktywny feedback co (I JAK!) poprawić w przyszłości. -= EDIT =- Podmieniłem fotkę oryginału na czystą, żeby nie było, że ma być "urąbany"

Wątpię. U nas nie było A-13

Takie mam plany Obecnie decyduję czy następny to będzie R4D-8 (Super DC-3) czy R5D-3 (DC-4). W pudłach leżą jeszcze C-121 i ze 3 czy 4 wersje C-130 Co docelowo skleję to życie pokaże

metaliki MRP, na to GX100 i wash przetarty na sucho patyczkami (co zmniejszyło połysk).