Agnieszka

Kamow Ka-26, w tym w ciekawej konfiguracji rolniczej: https://www.balatonmodellshop.co.uk/Ai

Ale z drugiej strony niekiedy nie ma alternatywy, jak w przypadku Daru Młodzieży. W tym momencie najlepszy model i to w większej skali, to model kartonowy w 1:100, ze wszystkimi dodatkami wyjdzie kilkaset zł. Podstawowy problem z tym wydaniem gazetkowym, to dziwna skala i kadłub z drewnianych klepek, który trzeba szpachlować i malować, a z tym jest problem. Jest to w końcu jednostka współczesna i kadłub powinien być metalowy jak w Bismarcku czy Titanicu. Nawet nie wiecie ile osób się na to rzuca, np. dziadkowie kupują wnukom prenumeratę, myśląc, że dzieciak się wciągnie i będą razem składać. Kiedyś takie modele pojawiały się raz na pół roku, teraz to już co miesiąc wychodzi nowy model, głównie samochody. Widocznie jest na to rynek i mamy bogatych modelarzy

Ale z ciebie optymista! 140 numerów po 43 zł, czyli ok. 6000 zł. To standard w gazetkowych kolekcjach do składania. Niestety jest też w umowie zastrzeżenie, że w przypadku inflacji cena może wzrosnąć w trakcie trwanie kolekcji, więc tak naprawdę nigdy nie wiesz, ile wyjdzie koszt końcowy.

Zobacz jak mają to rozwiązane kartoniarze: https://www.konradus.com/forum/list.php?f=27 Źródło polskich i zagranicznych konkursów: https://ipmsswidnica.pl/kalendarz-2/ Bez przesady z tym miejscem na zdjęcia. Średnio jedno zdjęcie to ok. 250 KB, czyli na dysku 1 TB zmieści się 4 mil. zdjęć! Spokojnie wystarczy na relacje z kilkuset konkursów. Fajnie byłoby zrobić na takiej stronie też mechanizm przypominający, który wysyłałby powiadomienia o zbliżającym się konkursie, który zaznaczy się np. na kalendarzu.

Zaiste, inicjatywa zacna, ale można by stronę wzbogacić o wirtualny kalendarz, z poszczególnymi miesiącami gdzie byłyby zaznaczone dni z imprezami. Dodatkowo po każdej imprezie warto by umieszczać galerię z niej i jak jest możliwość wyniki konkursu. Czy strona będzie też obejmowała konkursy zagraniczne?

Ale zaraz, po co wymyślać definicję modelarstwa, która jak sami zauważyliście jest dość subiektywna, jak można się powołać na oficjalne źródła: Encyklopedia PWN: "Wykonywanie obiektów (modeli) będących kopią lub wzorcem danego obiektu" Wikipedia: "Działalność człowieka polegająca na odwzorowywaniu rzeczywistych obiektów w postaci pomniejszonych modeli. Najczęściej pojmowane jest jako rozrywka, zabawa (hobby), może być także sportem." Książka "1000 słów modelarstwie" z 1987 roku: "Wykonywanie w określonej podziałce modeli statków, okrętów, samolotów, taboru kolejowego, rakiet, urządzeń przemysłowych oraz konstrukcji latających i pływających w celach sportowych, wystawienniczych, produkcyjnych itp." A zresztą mamy jeszcze sztuczną inteligencję: Copilot: "Działalność polegająca na tworzeniu modeli, czyli pomniejszonych lub powiększonych kopii rzeczywistych obiektów. Może to być zarówno hobby, jak i forma sztuki czy sportu." ChatGPT: "Dziedzina techniki i hobby, która polega na tworzeniu miniaturowych, wiernych kopii różnych obiektów, takich jak pojazdy, budynki, statki, samoloty czy postacie. Modele mogą być statyczne (niedziałające) lub dynamiczne (z mechanizmami ruchomymi)" My tutaj uprawiamy przede wszystkim modelarstwo redukcyjne, ale przecież są modelarze RC, budowniczowie makiet kolejek, modelarze przemysłowi, którzy tworzą np. modele do testów. A czy obecnie za modelarza można uważać kogoś, kto tworzy modele 3D w programach graficznych do wydruków? Chciałbym przy okazji poruszyć kwestię oceny modeli wg pracochłonności. Czy zawsze model, gdzie modelarz chwali się, że sklejał kilka lat (to temat na oddzielną dyskusję jak określać czas stworzenia modelu), że wszystko zrobił od podstaw, będzie wyżej oceniany od tego, gdzie zastosowano gotowe dodatki? Poza tym są modelarze, którzy mają na tyle opanowany warsztat, np. kleją na zamówienie, że potrafią skleić pięknie model w ciągu kilku dni. Osobiście też uważam, że modelarstwo powinno być traktowane jak dziedzina sztuki i być wykładane na akademiach sztuk pięknych. Ilość stosowanych technik malarskich, używania odpowiedniej chemii, odzwierciedlenie tekstur, kolorów itp. jest tak samo istotna jak w innych dziedzinach plastyki. Szkoda, że nie ma muzeów modelarstwa gdzie wystawiane byłby diramy, modele, z warsztatami dla dzieci w celu propagowania tego pięknego hobby. I jeszcze jedno, gdzie jest granica szaleństwa w modelarstwie i chęć częśto granicząca z obsesją w celu jak najdokładniejszego odwierciedlenia rzeczywistości? Znamy przecież przypadki, gdzie np. wnętrze bombowca zostało w całości odwzorowane, a po sklejeniu połówek kadłuba nic z tego nie widać. Modelarz wówczas odpowie "ale ja wiem, że to tam jest" Słyszałam kiedyś dyskusję modelarzy drewnianych żaglowcó, którzy toczyli spory ile skrętów miało olinowanie i czy na pewno zastosowali ten sam gatunek drewna co w oryginale.

Przeglądając archiwa Skrzydlatej Polski (nr 50-51/1983), nie mogłam się powstrzymać od takiej ciekawostki. Co prawda nie dotyczy modelarstwa plastikowego, ale warto zapoznać się z atrakcjami, jakie oferowano na pewnych zawodach (wyobrażam sobie miny Amerykanów)

Ciekawe tylko, czy autor - człowiek dostał za ten "artykuł" pieniądze.

Tak sobie przeglądam i myślę, o długi artykuł o modelu, ale tak czytam i czytam,,, Na szczęście na początku artykułu jest wzmianka, że współautorem jest AI Warto przeczytać, choćby bo to by się pośmiać... https://ts2.space/pl/cudowna-majestatycznosc-tworzenie-miniaturowego-f-22-raptor-w-skali-modelarskiej/#gsc.tab=0

Dziękuję wszystkim za słowa uznania. Rozmiar całości 9x23x38 cm

Co prawda dotyczy modelarstwa szkutniczego, ale dość ciekawie przedstawione nasze hobby i to na kobiecym portalu! https://prawdziwehistorie.kobieta.pl/artykul/kiedy-faceta-dopada-kryzys-wieku-sredniego-kupuje-sportowa-bryke-ja-zaczalem-budowac-statki-i-nowa-przyjazn

I obiecana galeria...

Walcząc ostatnio z modelem z 1958 roku (co prawda reedycja z 2006), miałam do czynienia z oryginalną instrukcją Revella. Co ciekawe instrukcja wydrukowana w Niemczech, model wyprodukowany w Polsce, a kalki we Włoszech! Na ostatniej stronie Revell pokazuje wykaz swoich modeli wraz z cenami z 1958 roku. No to się nazywa inflacja A przy okazji zwróćcie uwagę na ciekawą konstrukcję do podwieszenia modeli po sufitem.

Uff. Model skończony rzutem na taśmę na konkurs w Jaworznie. Dużą uwagę należy zwrócić na symetrię poszczególnych poziomów platform. Fajnym wzbogaceniem dioramy są liczne figurki obsługi. W sumie użyłam na nie 5 kolorów. Linki zrobione z cienkiej gumki. Chwali się, że w modelu przewidziane były już gotowe punkty ich zawinięcia i przytwierdzenia. Cały czas wykonując ten model byłam pełna podziwu, że jest to projekt z 1958 roku! Jak na te lata model jest zaprojektowany wręcz genialnie. Ma możliwość wykonania ruchomych platform jak i złożenia całej wierzy do pozycji poziomej. Gdyby nie ślady po wypychaczach konieczność klejenia rakiety z dwóch połówek gdzie są wypukłe nity byłoby idealnie. Na konkursie model - dioramka w dostał wyróżnienie. Dziękuję wszystkim za kibicowanie. W świetle hali wystawowej jednak zauważam, że zastosowałam za mocny preshading. Jak poprawię to umieszczę szczegółową galerię gotowego modelu.

Oczywiście rodzicom nie przeszkadza, że dzieci oglądają miniatury maszyn do zabijania. Dioramy w których leje się krew i.t.p.