Hubert Kendziorek

1/72, powiadasz? Czapki z głów. Toż to maleństwo przecież, jest świetny.

Trudno zaprzeczyć, ale ma to swój urok - zestaw przecież nie należy do nowych, oględnie mówiąc. Jak na poziom czasów, w których powstał, wyrastał ponad przeciętność i moim zdaniem nadal wart jest złożenia, nawet z zachowaniem niektórych błędów i uproszczeń. Złożyłem drugą stronę gąsienic. I wybór maszyny, którą mój ulepek będzie z grubsza przypominać: Będzie trzeba co nieco zerwać, co nieco dodać.

Efektownie wykonany i obfotografowany. Ma ten Iszak niewątpliwie swój urok.

Jak mawiał klasyk "Gdybyśmy produkowali więcej mięsa, zalalibyśmy świat konserwami. Ale nie mamy blachy." Ja mam mniej więcej tak samo z czasem na hobby... W tym tygodniu może zrobię górę i wrzucę lepsze zdjęcia dołu - moim zdaniem bardzo fajny metalik udał się Vallejo. Praktycznie zero smrodu, ładnie się układa i jest dosyć trwały. Jedyne co mnie martwi to ostrzeżenie na opakowaniu, że w kontakcie z wodą może rdzewieć, trzeba będzie czymś odpowiednim zabezpieczyć... właśnie czekam na zamówiony ichni spec werniks, albowiem zamiarem mym jest użyć na górę Gunze serii H. Dzięki za doping

Dzieje się Pryśnięte kolory pod oznaczenia (Czerwony to C385 z palety Gunze, żółty zaś to IJA Chrome Yellow 71.135 od Vallejo), zamaskowane, a potem po całości Liquid Silver od Vallejo.

Witam po krótkiej przerwie. Prysnąłem i zamaskowałem oznaczenia. Czerwony to C385 z palety Gunze, żółty zaś to IJA Chrome Yellow 71.135 od Vallejo. Na to pójdzie czarny błyszczący podkład Alclada i metalizer. Będzie małe zaskoczenie - użyję Liquid Silver od Vallejo, na bazie alkoholu. Testy na Ki-61 II z RS wyszły obiecująco

Dzięki, Panowie. To stareńki zestaw Fujimi nr 27033. Składał się bardzo przyjemne, jedyne problemy były z dopasowaniem kokpitu Airesa dedykowanego Hasegawie.

Zatem do dzieła Tymczasem kolejne wyzwanie. Dopasowanie chłodnicy i jej obudowy do kadłuba jest słabe, co skutkuje powstaniem szczeliny między tymi elementami. Należy delikatnie spiłować tylną część chłodnicy, ale dla lepszego efektu konieczne jest dociśnięcie klejonych elementów. W tym celu wymyśliłem taką instalację. Rezultat: minimalna szczelinka, która zniknie pod kroplą Mr. Dissolved Putty.

Mały update w dużym Hienie: - wklejone kadłubowe uzbrojenie (Master), - wklejona pokrywa uzbrojenia, będą potrzebne poprawki, - dołożone przewody instalacji paliwowej w kokpicie, - zamaskowana od wewnątrz osłona kabiny, - dołożone pylony zbiorników pod skrzydłami. Tu uwaga - należałoby je wkleić przed sklejeniem połówek skrzydeł - nie ma jak dopchnąć potem i trzeba kombinować. Ja wyciąłem większą część elementu mocującego.

Dzięki za komentarze Jedziemy dalej. Surfacer 1200. Jest nieźle. Do poprawki ta nieszczęsna pokrywa działek...

Jest z tą osłoną faktycznie trochę lipa, doszedł też najpewniej mój brak umiejętności. Teraz trochę żałuję, że nie zrobiłem otwartej (nie lubię otwartych kabin, jak dla mnie najczęściej psują linie płatowca). Pocieszam się jednak, że na żywo nie wygląda to tak tragicznie, zresztą oryginał był niewiele lepszy (choć nie aż tak gruby): Ki-100 z Hendon, Large Scale Planes For discussion only. Ki-100, ale kabina była tu (chyba) identyczna. Dzięki za komentarz. Aha. Oczywiście zachęcam: zrób Hiena - zdaję się, że na polskich forach nie obsadzony jest jeszcze Ki-61-II z wysokim kadłubem.

Okres urlopowy nie sprzyja zanadto modelarskiej pasji. Trochę jednak udaje się podłubać. Przeszlifowane. Przypolerowane. Zestaw FlexiFile kupiony za bezcen na wyprzedaży w GB bardzo się przydał. Wstawione i zamaskowane oświetlenie do lądowania w lewym płacie (zgodnie z instrukcją, konieczne było wykonanie samodzielne). Wstawione działka. Pokrywa działek jest chyba od zupełnie innego modelu, kompletnie nie pasuje - trochę dopiłowałem, ale idealnie nie jest. Wklejone i zamaskowane (Montex) oszklenie (spasowanie oszklenia do kadluba bardzo słabe). Na zdjęciach wyszły jakieś paprochy, poprawi się. Ale za to samolot piękny Niebawem malowanie.

Wklejenie kokpitu od spodu było w sumie u mnie przemyślane - chodziło mi o zachowanie pewnej elastyczności kadłuba, którego połówki nie chciały się samodzielnie równo zejść i gwarancję, że kokpit będzie wklejony w miarę prosto. To się udało uzyskać, a że są koszty... gdzie ich nie ma? Jest to też nauka. Kończ nieszczęsną Ławeczkę i dla odmiany oraz oddechu może zrób jakąś Tamiyę? Dzięki za komentarze Pozdrawiam Hubert

No nie jest to Tamiya ani Hasegawa, ale jak na short-run, jest dobrze. Piękno tej maszyny rekompensuje zresztą z nawiązką takie problemy Pozdrawiam Hubert

Prace posunęły się trochę dalej. Wykończyłem kokpit i skleiłem połówki kadłuba. Wymagana była perswazja spinaczami oraz podział procesu na etapy. Kokpit wkleiłem od spodu, po wyschnięciu połówek kadłuba. Nie było to do końca dobrym pomysłem, ułamał się jeden drążek przy fotelu i odpadła uprząż pilota - jednak lepiej byłoby wkleić w połówkę przed złożeniem kadłuba. Następnie skrzydła. Po przymiarce na sucho - spasowanie słabe, ale nie dramatycznie słabe. Wychodziło jednak, że płaty są nieco zbyt płaskie i na połączeniu z kadłubem utworzyłby się uskok. Najpierw przykleiłem zatem górne części skrzydeł do kadłuba. Potem dolna część płata, trzeba było dopiłować i dociąć tu i ówdzie, ale jakoś się zeszło. Teraz zaleję szczeliny Mr. Dissolved Putty, dam mu dzień na wyschnięcie i będzie można szlifować.

Zastanawiam się nad wycięciem tych klapek i zrobieniem nowych z blaszki, lekko odchylonych - ewentualnie odchyleniem tych i wtedy pocienieniem od spodu. Ale nie wiem, czy mi zapału starczy ;). Na razie i tak czekam na kokpit Airesa. Niestety, będzie dostępny akurat wtedy, gdy będę daleko, zatem wrócę do niego dopiero w połowie sierpnia. Jest czas do namysłu.

Oj tak, gapiostwo. Próbowałem je już odkleić, gdy zobaczyłem jak to wygląda na zdjęciach, ale niestety nawet debonder nie pomógł. Zobaczę, może od zewnątrz coś wykombinuję.

Tematem galerii jest Messerschmitt Bf 109 K-4 W.Nr.332380. Model rozgrzebany jakieś trzy lata temu, jako zestaw treningowy - wierność oryginałowi była na drugim planie. W zasadzie, miałem go nie pokazywać, ale co tam Leciwy już zestaw Fujimi posłużył mi bowiem głównie jako poletko doświadczalne w zakresie pracy z żywicami (wydechy QB, kokpit Airesa dedykowany Hasegawie, trochę się trzeba było nagimnastykować). Koło ogonowe od Eduarda. Dodałem też wyrzutnie Werfer-Granate 21, mimo że nie widać ich na zdjęciu oryginału. "Pociski" są zrobione z jakichś bomb. Malowany Gunze, umiarkowanie brudzony pigmentami AK Interactive. Wyszedł, jak wyszedł - mam nadzieję, że niezależnie od wszystkich widocznych błędów da się znieść.

Jedziemy dalej. Nie wygląda to moim zdaniem beznadziejnie - kilka kropel Mr. Dissolved Putty chyba załatwi sprawę.

Dzięki, Panowie. Jedziemy dalej Poskładałem i dopasowałem do kadłuba kokpit, doszły blachy. Malowanie, tablica i będzie można zamykać.

Niewielkie dalsze postępy w pracach nad dużym Hienem - przeszlifowane połączenie połówek kadłuba, pewnie jeszcze będzie trzeba poprawić, ale wygląda to nieźle. Niestety, pojawiły się też pierwsze poważniejsze problemy ze spasowaniem, chodzi o połączenie skrzydeł z kadłubem. Tak to wygląda przymierzone na sucho: Dół po ściśnięciu spinaczem do bielizny (bardzo lubię te podgumowane) wygląda dobrze. Ale góra - nie. Do pewnego stopnia sprawę utrudnia "dźwigar" - jest sztywny i ogranicza manewrowanie. Wydaje mi się, że sytuację poprawi tu korekta nasady płata przy krawędzi natarcia, sklejenie połówek płata z lekkim przesunięciem góry w kierunku kadłuba i doszlifowanie połączenia połówek płatów - choć wolałbym tego także uniknąć. Taką mam na obecną chwilę koncepcję. W związku z tym, na razie dokleiłem i ścisnąłem tylko dolne połówki płatów. Jak już dobrze klej wyschnie, zajmę się dopasowaniem górnych połówek, tak aby w miarę możliwości zminimalizować niedopasowanie na połączeniu z kadłubem.

Tym razem różnorodnie. W planach jest Re.2002 i MC.200. Mam w składziku MC.202, ale na pewno jeszcze poczeka na swoją kolej, zwłaszcza że od dawna kusi mnie Fiat G.50 w 1/32... Zobaczymy

Są są, w magazynie podręcznym trzymam Zero, Shoki, Hayate, Toryu, Dinah... Japońskie samoloty są piękne. Ale po ukończeniu tej trójki Jaskółek raczej wezmę się za coś innego. Włochy.

Witam wszystkich. Udało się wczoraj i dziś rano trochę podłubać Wraca żywiczny kokpit Airesa. Po niewielkich korektach wewnętrznej strony kadłuba RSowego Hiena oraz skróceniu podłogi żywicznego kokpitu jednak da się go prawie w całości wykorzystać. Osobną kwestią pozostaje możliwość otwarcia pokrywy magazynków działek, jeszcze nie pomierzyłem dokładnie, czy wnęka z magazynkami przypasuje, ale wydaje się że tak - natomiast blaszka przeznaczona przez Airesa na pokrywę nie za bardzo. Spasowanie "na sucho" elementów kadłuba i skrzydeł po lekkim szlifie jest znośne - szpachla na pewno będzie jednak potrzebna.

Zdaję się, że na dobre polubiłem Hiena, oby z wzajemnością. Do dwóch rozpoczętych już warsztatów i jednego ukończonego, dokładam brakujący element pomiędzy Ki-61-I, a Ki-100: Ki-61-II, w wersji Kai. Model produkcji RS Models. Na początek seria zdjęć z zawartością pudełka, a także kilka fotografii porównawczych z żywicznym kokpitem Airesa (chyba odłożę go na półkę albo oddam na wymianę, wnętrze proponowane przez RS Models nie wygląda dużo gorzej moim zdaniem, a po wstępnych przymiarkach widzę, że bez chirurgii nie da się żywicy Airesa bezboleśnie tu wtłoczyć) oraz częściami zestawu Ki-100 Hasegawy. Porównanie z żywicami Airesa: Porównanie z częściami ki-100 Hasegawy. W zestawie RS głębsze wnęki podwozia. Wymiary i kształt części dosyć podobne, aczkolwiek wielkość usterzenia pionowego odrobinę chyba większa w RS. Tworzywo w modelu RS bardziej miękkie i szorstkie w dotyku, w zestawieniu z wyrobem japońskim. Będzie nieco więcej pracy z oczyszczeniem, to tego płaty na pewno będą wymagać pocienienia na krawędzi spływu. I wybór malowania. Z zasady unikam fikcyjnych, zatem będzie górny, 56. Sentai. Wybór nie jest duży, tych maszyn było bardzo mało. Ogólnie: jakość dobrego "short-runa".