Ferret37

Za ostatnie dwa miesiące (może trzy, sam nie wiem, czas leci...) testowałem na łyżeczkach i na modelach (w tym na PWM) produkty AK (Real, Xtreme Metal), Bilmodel (RLM), Hataka (Blue Line 10ml), MRP (A i F) i Vallejo (MC/GC). Który jest ten znajomy? I co Ci w tym przeszkadza co ja robię na PWM? ;-)

Ale przyznaj Rafał, ten gaspacz, który Ci się tak podobał jak łyżeczka nie wygląda, co? ;)

vime22 - to taki lokalny modelarski folklor, z czasem z rozumiesz. Nic czym trzeba się przejmować.

IPA jest jak najbardziej lotny ale dysza nie ma czemu się przytykać. Jeśli już, może zasychać farba na iglicy. W przypadku farb Tamiya oznacza to, że farba jest za mało rozcieńczona. BTW X-20A nie zawiera IPA, proszę nie powtarzać ten mit. Zawiera wodę, 2-butanol, alkohol propylowy i MMB w proporcjach mniej-więcej 55:20:15:10. Dysze ukręcają użytkownicy, Chińczyki sami sobie nic nie ukręcają. Posiadam wyłącznie aerografy z takimi dyszami (w tym chińczyka) i nigdy mi się nie udało dyszę ukręcić. Podstawowym błędem jest nagminne odkręcanie/wyciąganie dyszy. Nie ma takiej potrzeby, tak jak nie ma potrzeby "skrobać" dyszę. Wyciągać dyszę i czyścić ją od środka można od czasu do czasu, kiedy zauważymy problemy z malowaniem - przykładowo aerograf przepuszcza farbę nawet jeśli nie przesuwamy spust do tyłu. W HS może to oznaczać też pękniętą dyszę.

jureczek, gratuluję fajnego modelu. Jeśli jeszcze nie widziałeś, polecam ten artykuł z budowy Su-22 KH, może Ci pomóc w sklejaniu kadłuba. http://www.themodellingnews.com/2017/10/gary-dry-fits-fitter-in-his-review-of.html

Specjalnie dla bożo, fana łyżeczek: MRP-031 Chrome

Badger Regdab lub Iwata SuperLube. W te miejsce kropla. Raz na kilka malowań. Po malowaniu polecam wytrzeć iglicę w ręcznik papierowy, nałożyć na niego kropelkę Needle Juice i przejechać iglicą tak by powstał cienki film.

Hataka Blue to straszne błoto. Nieporównywalnie gorsze od Vallejo Model Color.

Kalkomanię się kładzie na powierzchnię matową tak samo jak na powierzchnię błyszczącą - woda, transfer, płyny zmiękczające. Moda na używanie lakierów błyszczących powstała w czasach, kiedy kalkomanie były twarde jak deski klozetowe. Większość obecnie produkowanych kalkomanii bardzo łatwo przywiera do powierzchni i używanie lakieru błyszczącego jest praktycznie zbędne. Przykład: kalka Cartograf, po prawej matowa Tamiya XF-1 Flat Black, po lewej Mr Surfacer 1200 Grey + Mr Finishing Surfacer 1500 Black (mix 50:50). Zmiękczona płynem Mr Mark Setter (nie Neo). Warto też dodać, że lakier błyszczący, szczególnie na modelach samolotów, to niepotrzebna warstwa, która może zalać delikatny detal (dotyczy szczególnie tanich lakierów przeznaczonych do podłóg, które wymagają dużą ilość warstw do osiągnięcia połysku). Linie podziału czy nity niektórych producentów są bardzo delikatne (Eduard, Academy, Zvezda, Tamiya) i przy późniejszym weatheringu może powstać problem z trzymaniem się washy. Idealnym rozwiązaniem jest używanie farb półbłyszczących (Mr Paint, Gunze C lub H, Bilmodel, Hataka Orange czy nawet Tamiya z dodatkiem lakieru X-22...), wtedy odpada jak obawa o to, że się na farbie matowej będzie kalkomania srebrzyć, tak nie malujemy model zbędną warstwą lakieru/farby. Jeśli chodzi kalkomanie, które słabo się trzymają - są w sprzedaży płyny pod kalkomanie - Micro Set, Mr Mark Setter Neo, Humbrol Decalfix itd.

Niestety nie udało się wyrobić w czasie.

Dziękuję xmald. Twój Caudron też niczego sobie. ;) Malowanie rozpocząłem od górnego płata. Brakuje jeszcze rozbryzgów owadów i może oleju. Wsporniki i płat nie są przyklejone.

Serducho wszczepione.

Wgniecenia dorabiałem. Proxxonem i kulką.

Cześć. Drobna aktualizacja, model gotowy do malowania.

Przepraszam, że się wtrącę. Używam OneShot regularnie i nie rozumiem po co te kombinacje. Ten podkład nadaje się do malowania prosto z butelki bez rozcieńczania - dysza 0,3mm+, ciśnienie 20PSI+. Nie spotkałem się z sytuacją by powstał odkurz, przecież jest to podkład poliuretanowy, samopoziomujący. Jeśli już, to może powstać duży overspray ze względu na zbyt niskie ciśnienie lub małą dyszę. W takiej sytuacji można dodać kroplę wody, nawet z kranu.

Hej, dziękuję za komentarze. Przyznam, że z tym silnikiem miałem trochę problem. Po pierwsze popychacze były dość dziwnie zaprojektowane, zrobiłem własne z rurek mosiężnych. I po drugie trochę walczyłem z kolorystyką. Sztuki muzealne z Google są we wszystkich możliwych kombinacjach kolorystycznych: Silnik u góry w prawo z muzeum w Austrii wygląda tak, jak sugeruje instrukcja: Rysunki niemieckie wczesnych wersji 132A pokazują czarne cylindry i srebrny/szary reduktor: Na zdjęciach w publikacjach o Hs 123 widać, że cylindry były na 100% czarne. Sprawa reduktora jest niejednoznaczna. Na niektórych fotografiach jest ciemny szary, na innych prawie czarny. Dlatego ostatecznie zrobiłem czarne cylindry, reduktor prawie czarny i od góry go rozjaśniłem olejami. Ale może faktycznie mógłbym zrobić Prismacolorem obicia, tak jak na zdjęciu niżej, czemu nie:

@Marek K. - ale to chyba później. BMW 132. Silnik czarny jak przybysz z Afryki, nie bardzo było jak poszaleć:

Cześć, kadłub zamknięty. Jak dotąd buduje się rewelacyjnie. Zero szpachli, wszystko pasuje idealnie.

Dzięki. Zegary są zestawowe.

Cześć wam. Drobna aktualizacja - prawa burta i tablica przyrządów. Trochę to małe wszystko, ale jakoś wyszło. Detal jest, jak na model wtryskowy, na przyzwoitym poziomie.

Dobry pomysł z tą 1:48. Cieniowanie było robione XF-1 z aerografu. Reszta farbami olejnymi, pędzlem.

Zdjęcia były robione na czarnym tle materiałowym.

Pierwsze koty za płoty. Podłoga + dolna część tablicy przyrządów: Lewa burta:

Przepraszam, że już na wstępie zawiodłem. Taka moja ocena po obejrzeniu wyprasek. Zobaczymy, czy coś się zmieni w trakcie budowy lub po. Ty go kleiłeś? Chętnie bym zobaczył, mało tego w internecie. Na razie mam w 80% sklejoną kabinę, postaram się zrobić zdjęcia jak będę w domu.

Ja też nie. Wykonanie na razie wydaje się być gdzieś pomiędzy Bf-109E Eduard i modelami Tamyia z końca lat 90-tych.