Skocz do zawartości

Staryfajter1954

Użytkownicy
  • Liczba zawartości

    2 412
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    13

Zawartość dodana przez Staryfajter1954

  1. Linie podziału blach uzupełniłem metodą znalezioną na Britmodelkerze polegającą na nakładaniu gęstego podkładu Mr. Surfacer pomiędzy dwa kawałki taśmy maskującej a następnie delikatnymi oszlifowaniu linii.
  2. Podczas samego montażu kadłuba ze skrzydłami niestety ale napotkałem na kłopoty ze spasowaniem co wymagało szpachlowania i szlifowania. Niestety niektóre linie podziałowe zatarły się i trzeba było je odtwarzać. Do szpachlowania używałem cyjanopanu w żelu oraz szpachlowek Mr. Hobby R. [=https://ibb.co/km8jT6J][/url]
  3. Podczas budowy tego modelu postanowiłem przetestować metalizery Bilmodel i w tym celu użyłem dyszy wylotowej. Muszę przyznać, że bardzo dobrze mi się tymi farbami pracowało, szybko wysychają i tworzą mocną powierzchnię. Sama frajda malowania nimi.
  4. Kilka dodatków na goleniach podwozia głównego oraz imitacje siłowników. Wszystko mocowane jeszcze na sucho i bez malowania.
  5. Coraz ładniejszy modelik z tego zabytkowego zestawu.
  6. W charakterystycznej przegrodzie oddzielającej luki podwozia głównego wyciąłem a właściwie wypiłowałem charakterystyczne dla Starfightera otwory a całość okleiłem cienkim tworzywem sztucznym.
  7. Luk podwozia przedniego otrzymał wyposażenie. Cześć elementów pasowania jeszcze na sucho.
  8. Tablice przyrządów na właściwym miejscu więc tą część kadłuba mogłem zamknąć.
  9. Fajne Ferrari na pływakach i ze śmigłem
  10. Nie ma tym bardziej sensu przerabiać z C na G ponieważ wersja G jest dostępna w ofercie firm Italeri, Hasegawa i Revell. Wersja CF-104 posiadała produkowany na licencji w Kanadzie silnik J-79 Oranda.
  11. Fotele wyrzucane Lockheed C-2 postanowiłem nieco podrasować tak by bardziej przypominały prawdziwe fotele stosowane w 104. Więcej już Noe udało mi się wycisnąć niż to co jest na zdjęciach...
  12. Pewnie, że jak widać paluchy na owiewce to wygląda to paskudnie. Trudno się z tym co piszesz nie zgodzić. Ale wracając do samego modelu to sprawdziłem też pasowanie elementów kokpitu. Konieczne było szlifowanie i wygładzanie bo niestety ale elementy w postaci wanien kokpitu nie chciały pasować. Sporo problemów było w przypadku spasowania przedniej tablicy przyrządów...
  13. Trochę zabawy z polowaniem i szlifowaniem szyn do mocowania i wystrzeliwywania foteli wyrzucanych.
  14. Skasowałem tez luk podwozia przedniego. Model Hellera to pierwszy na rynku zestaw posiadający głęboki luk a nie tylko jakieś płytkie wgłębienie. Jest to pewien krok na przód w przypadku historii modeli Starfightera
  15. Powoli i do przodu. To stary zestaw, plastik kruchy a czy to co robię jest dziwne? Nie koniecznie. Może raczej to jest moja droga a nie sztywne stosowanie się do kanonów? Ważne by ten efekt był zadawalający a trzeba pamiętać, że to co dzieje się podczas etapów prac nie koniecznie musi fajnie wyglądać. Czasem może odstraszać ale lubię jak z takiego brzydkiego kaczątka powstaje piękny łabędź. Fakt pozostaje faktem, że początki nie muszą być nawet przyjemne dla oka ale ważne by po ukończeniu prac model ładnie się prezentował. Cóż jestem jak kot i chadzam własnymi drogami :). W kwestii drutu miedzianego to też go stosuję ale w tym wypadku chciałem sprawdzić jak wypadnie drug cynowy, który jest super miękki i super giętki ale potrafi ułamać się.
  16. Absolutnie nie!!!! To jest vintage i ma zostać z takimi jak jest ewentualnie uzupełnionymi ale żadnego rycia ! Poza tym to ma być swego rodzaju retro. To mój świadomy zabieg.
  17. Po usunięciu „żeberek” wkleiłem dwa kawałki cienkiego plastiku, wyrysowałem nieco uproszczony układ przewodów i mechanizmów znajdujących się w lukach i z drutu cynowego o różnych grubościach wykonałem imitacje przewodów oraz mechanizmów.
  18. I twórca Reginald Joseph Mitchel !
  19. Zgadza się. To były rasowe interceptory.
  20. Początek prac zacząłem od sprawdzenia spasowania połówek kadłuba oraz usunięcia z luków podwozia głównego poprzecznych struktur nie występujących w prawdziwym samolocie.
  21. I dlatego model tym bardziej ciekawy i wartościowy.
  22. Tako był właśnie Starfighter ale Mig-21 był identyczny wręcz radzieckie alter ego Zippera. Tak samo nie wybaczał błędów i był trudny w pilotażu. Jeden silnik i szybowanie na poziomie żelazka... Te samoloty mogą sobie podać skrzydła:) No a co do moich zmagań to dodam, że zestaw Hellera pozwala na wybór wersji jedno lub dwumiejscowej. Ja postawiłem na wersję dwumiejscową pozbawioną działka M-61A Vulcan ze względu na zastosowanie drugiego fotela.
  23. Dzisiaj rozpoczynam warsztat z budowy modelu samolotu Lickheed TF-104G Starfighter z zestawu Heller. Jest to stary zestaw, którego pierwsza edycja miała miejsce w roku 1976. Budowana miniatura powstaje z zestawu z edycji drugiej z roku 1978. Aktualnie model jest produkowany w Argentynie przez firmę Modelex. Jako, że jest to model vintage całkowicie odrzuciłem stosowanie dodatków żywicznych i fototrawionych. Waloryzacja będzie i jest wykonywana płytek plastiku, drucików i pręcików z rozciąganych ramek. Jako źródło wiedzy o konstrukcji samolotu posługuję się monografią techniczną wydawnictwa DACO Publication (polecam !). I ma koniec, model planuję pomalować w schemat malowania używany przez NASA.
  24. Coraz ładniejszy ! Miło patrzeć na to jak z czegoś czego wielu młodych modelarzy nawet nie tknęliby (a bo linie wypukłe, albo blach i żywic nie ma albo spasowanie Noe takie i sam się nie skleja jak najnowsze Airfixy) powstaje taka perełka ! Cieszę się, że podjąłeś się tego wyzwania i budujesz ten modelik !!!
  25. Dzięki za pamięć :). Chętnie dowiem się co piszą o nim. Czytałem na włoskiej grupie poświęconej 104 i tam te samoloty jednak chwalili a nie ganili. Opinie włoskich pilotów takie jak polskich o Migach-21.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.