stormag

O tych Mustangach doczytam, bom nie w temacie, ale mnie zaciekawiło Drukarki nie mam (póki co), więc pozostaje mi założenie jakichś możliwie sensownych przedziałów wymiarowych i liczenie, że wydruk uda się innym śmiałkom – i mam wrażenie, że dochodzę do jakichś konstruktywnych konkluzji dzięki Waszej pomocy. Dzięki za krzepiące słowa

Superdzięki! Na skali 1:72 nie zależy mi zbyt priorytetowo, ale skoro 10 mm w tej skali nie gubi się jako 0,14 mm, to zastanawiam się nad 8 mm (czyli 0,17 mm w 1:48 i 0,25 w 1:32). Jak pisałem wcześniej, 10 mm przyjąłem jako punkt wyjścia, ponieważ gdzieś tam przeczytałem, że poniżej 0,2 mm z detalami potrafią dziać się złe rzeczy, ale na pewno są drukarki, na których nawet poniżej 1,0 mm dzieją się złe rzeczy

Z uwagą przeczytałem Wasze komentarze – dzięki! W efekcie coraz bardziej docierają też do mnie wcześniejsze uwagi HKK, ale przy odrobinie dobrej woli dostrzegam jednak trochę zgodności w Waszych opiniach. Po Waszych ilustracjach widzę też, że moje pytania mogą się jawić jako barbarzyńskie, ale weźcie proszę pod uwagę, że na tapecie mam model na podstawie makiety – niby 1:1, ale ostatecznie z liniami podziału nalepionymi taśmą , więc wskazane wydaje mi się jednak rozsądne "zwaloryzowanie" bryły o faktyczne zagłębienia (myślę, że dla większości składających przyjemniejsze będzie zalanie linii podziałów płukanką, niż dorysowywanie kresek pod mikroskopem na płaskim elemencie – Was oczywiście nie liczę w tej grupie, bo po wiadomo, że wybralibyście mikroskopy Na tę kwestię nakłada się kolejny dylemat (również połączony z aspektem braków detali makiety), czyli właśnie skala – początkowo myślałem o 1:48 (żeby „duży model bez detali” nie wyglądał łyso), ale w sumie samolot jest mały sam w sobie, a po drugie korci mnie wyrzezanie kilku detali (kabina oraz wlot i wylot silnika), które w 1:48 są jednak relatywnie małe. Ostatecznie (i wsparty Waszymi opiniami) marzy mi się model 1:48-1:32, z liniami podziału, które w miarę harmonijnie rosłyby razem z wydrukiem. Pytanie więc, czy np. takie 10x10mm (w 1:48 → 0,21mm, w 1:32 → 0,31mm) byłoby rozsądne, tudzież – o ile nie jest to tajemnica Waszych warsztatów – macie jakieś ulubione wymiary podziałów paneli, które Waszym zdaniem po prostu „wychodzą najlepiej”?

Dzięki za wskazanie kierunku – chodzi mi właśnie o taki model „do wrzucenia na Cults”, gdzie nie ma pewności, jakiego sprzętu czy żywicy będzie używała drukująca osoba, a mimo to trzeba zaproponować coś sensownego, żeby w 90% przypadków na dobrej drukarce SLA z żywicą dobraną do tematu z minimum rozsądku wszystko wyszło jak trzeba. Ostatecznie, tysiące ludzi wrzuca tak swoje modele, więc chyba muszą istnieć jakieś rozsądne zakresy rozwiązań?

Jest to moim zdaniem uproszczenie posunięte dość niedaleko granicy absurdu. Na pewno można spodziewać się tu oczywiście polaryzacji opinii w zależności od wcześniejszego doświadczenia (stereotypowo inżynieryjny profil zawodowy to zazwyczaj bardziej CAD, a różnej maści artyści czy projektanci gier to częściej siatki), co wynika po prostu z faktu, że na dzień dobry ktoś czuje się pewnie w jakimś rodzaju oprogramowania, a nieufnie patrzy na inne (zwłaszcza, że nauczenie się „tego drugiego rodzaju” też może zajmować trochę czasu). Ja akurat jestem zdania, że oba rodzaje modelowania doskonale się uzupełniają i polecam każdemu spróbować (o ile ktoś znajdzie w sobie minimum samozaparcia do nauki) – w programach siatkowych najbardziej doskwiera mi zaokrąglanie/fazowanie krawędzi, w pakietach CAD brak specyficznej elastyczności i mizerna kontrola wyeksportowanej siatki (a ostatecznie przecież chcemy uzyskać model podzielony na trójkąty w STL). A MODO to modelarski kombajn, który potencjalnie dostajemy za darmo

To ja jeszcze dodam, że firma Foundry zakończyła rozwój bardzo czadowego programu do modelowania/wizualizowania/animacji trójwymiarowych - MODO (który z kolei był rozwinięciem kultowego Lightwave'a), a na pożegnanie udostępniła 10-letnią licencję do darmowego używania programu, teoretycznie pod warunkiem ściągnięcia do końca października 2025. Nie wiem czy działa to jeszcze dzisiaj (luty 2026), ale na wszelki wypadek przesyłam łącza do licencji i instalek, może się komuś przydadzą: https://campaigns.foundry.com/modo-eol-license?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTAAYnJpZBEwSmxnVFRlakY4QnA4VmhVdXNydGMGYXBwX2lkEDIyMjAzOTE3ODgyMDA4OTIAAR7yGoF2H9I0iEVdfvUvJaKrZFMdqKTuukfb7EF84NYkcXnPWMrqAQ3dQZ1V7w_aem_fJo9uq9rreeWdmqjT0UioA https://downloads.foundry.com/modo/retired (do ściągnięcia wymagane jest zalogowanie w systemie)

Chciałbym przyłączyć się do tematu – nie mam drukarki (i z różnych przyczyn raczej nie będę miał w najbliższym czasie), ale chciałbym spełnić swoje marzenie i przerobić wydziergany niegdyś model PZL-230F (https://www.deviantart.com/stormag/gallery/50969367/pzl-230f-skorpion) na wersję nadającą się do druku na drukarce SLA (gęstsza triangulacja, pogrubienie krawędzi o zerowej grubości, dodanie linii podziału blach...). Czy moglibyście podzielić się sugestiami, jakie powinny być sensowne wymiary detali? W szczególności interesują mnie: 1. Minimalne grubości w miejscach typu krawędzie spływu, żeby skrzydło dało się wydrukować bez ekstremalnych wymagań na drukarce SLA i nie uszkodzić poprzez oddychanie w jego kierunku. 2. Jaką geometrię proponujecie dla linii podziałów blach? Słyszałem, że poniżej 0,2 mm drukarki potrafią czasem zgubić tego typu detale, więc zastanawiałem się nad wymiarami jak na ilustracji, z lekkimi skosami dla pewniejszego druku. Jakie wgłębienia (głębokość x szerokość) wyglądają sensownie? W szczególności interesuje mnie skala 1:48 i 1:32, ale jeśli jakieś wymiary po prostu wyglądają dobrze, jestem bardziej niż otwarty na wszelkie wytyczne

Chciałbym przyłączyć się do tematu i zapytać, czy można gdzieś znaleźć praktyczne informacje na temat modelowania pod kątem wydruków 3D? Chodzi mi o sprawy typu szerokości/głębokości linii podziału blach – czy przyjmować je w zależności od skali, w jakiej w zamyśle ma być wydrukowany model, tudzież należy modelować wszystko w miarę „realistycznie”? Albo jak sensownie podzielić model do druku na mniejsze elementy. Nie mam drukarki 3D, więc póki co uczę się trochę „na sucho” i chciałbym zminimalizować wydatki na testowe wydruki, które będą wyglądały ewidentnie beznadziejnie. Jestem też członkiem grupy „Modelarstwo XXI wieku” na FB, ale z tego co widzę, jest to raczej miejsce na prezentowanie własnych brył 3D przez dość doświadczonych modelarzy, niż opowiadanie ze szczegółami, jak co zostało zrobione. Druga kwestia to FreeCAD, którego zacząłem się uczyć i niestety zauważyłem, że wyeksportowane siatki nie są zbyt dokładne – niezależnie od szczegółowości eksportu (którą można ustawić w programie) zupełnie płaskie powierzchnie są niepotrzebnie podzielone na dziesiątki trójkątów, natomiast geometria wyobleń jest przekłamana – zamiast spodziewanych łuków składających się z regularnych odcinków (wygenerowanych na podstawie modelu proceduralnego), tworzą się „zmarszczki” (ilustracja poniżej). Czy ktoś orientuje się może, o co chodzi? Czy siatki wygenerowane w innych programach CAD są podobne?

Czy macie może pojęcie, jak sprawdzić średnicę zaworu bezpieczeństwa? Da się to wywróżyć ze zdjęcia? Moja sprężarka stała nieużywana bodaj 2 lata, a teraz po uruchomieniu zawór „popuszcza" przy nieco pond 4. barach. Zawór mam oryginalny, z używanego kompresora który zreanimowałem kilka lat temu (na zdjęciu poniżej on, oraz maszyna przed i po odrestaurowaniu).

Dzięki – lepsza brutalna prawda niż zmaltretowanie modelu do reszty

W modelu TIE fightera od Bandai mam zwichrowane odlewy paneli fotowoltaicznych (zdjęcie poniżej). Nigdy wcześniej nie próbowałem wyginać plastikowych części, a w tym przypadku mam dodatkowe obawy, czy nie uszkodzę faktury paneli. Czy macie jakieś sugestie, jak się za to zabrać?

Czyli mam rozumieć, że obecny presostat nie jest oryginalny? Czy w takim razie nie wystarczy wymienić go na mniejszy (chociaż z tego co widzę, np. w HTC montowane są podobnego kalibru presostaty Condor MDR2)?

Czyli – jeśli dobrze zrozumiałem – powietrze wraca do agregatu, a ten zawór powinien znajdować się między sprężarką a zbiornikiem (wraz z ewentualnym wskaźnikiem ciśnienia w zbiorniku – jak na poniższym szkicu)? W tym wszystkim nie pasuje mi tylko, że powietrze szumi jednak spod presostatu, a nie wydobywa się przez otwór ssący kompresora (jak bym w swojej wysoce ograniczonej wiedzy oczekiwał).

Cześć, czy jako budowniczy lub posiadacze lodówkowców moglibyście poradzić mi ze świeżo otrzymanym sprzętem ? Miałem okazję ściągnąć z Niemiec używany kompresor, który według sprzedającego miał popsuty presostat i nie wyłącza agregatu. Nie miałem odwagi sprawdzić usterki (żeby nie zajechać sprężarki zbyt dużym ciśnieniem), niemniej jednak z tego co widzę, agregat ładnie i cicho pracuje, oraz nabija zbiornik (nie ma wskaźnika ciśnienia w butli, ale zatykałem otwór kondensatu palcem). Niepokoi mnie jednak, że po wyłączeniu presostatu przyciskiem, spod korpusu presostatu powoli uchodzi powietrze i zbiornik się opróżnia. Czy to ma tak działać? Poza powyższym problemem zasadniczym dręczą mnie poniższe wątpliwości – wszelka pomoc na wagę złota: 1. Ponieważ sprężarka ma już kilka lat (rok produkcji 1995), a nie wiem jak była konserwowana, zastanawiam się nad wymianą oleju – z braku instrukcji i wskaźnika („oczka” jak np. w HTC-20A), nie mam pojęcia jak spuścić stary olej i gdzie wlać nowy, ile go wlać i co to powinien być za olej (na naklejce jest mały napis M.24, ale nie mam pojęcia, czy oznacza odmianę oleju). 2. Czy na poniższym zdjęciu prawidłowo rozpoznałem zatyczkę (po prawej) oraz otwór zasysający powietrze (po lewej), a jeśli tak, to czy na wlocie nie powinno być filtra powietrza? I jak go zamontować (czy wystarczy kupić filtr stożkowy, który wspominał tu Pan Adam)? 3. Reduktor (po podniesieniu łebka celem regulacji) chodzi dość opornie i piszczy – czy to może tak działać, tudzież trzeba go nasmarować lub wymienić? 4. Czy filtr z odwadniaczem to elementy, które się jakoś zużywają – jeśli tak, to jak sprawdzić ich stan? 5. Na wylocie sprężarki jest założone rozwidlenie szybkozłączek (?) – jak podłączyć je do aero (bo aero właśnie dostałem na okrągłe urodziny i jestem zupełnie zielony...)? 6. Jeśli chciałbym uzupełnić sprężarkę o wskaźnik ciśnienia w zbiorniku, to rozumiem, że powinienem umiejscowić go bezpośrdnio pod presostatem – czy gdzieś indziej?

Moim zdaniem efekt opalizacji jest genialny, a fakt, że choć po części można go uzyskać pisakami, po prostu wgniata w fotel – chciałbyś podzielić się szczegółami lub jakimikolwiek wytycznymi (co najpierw, co później, czym zabezpieczone bezbarwnie) dla stosowanej przez siebie techniki? A może prowadziłeś jakiś wątek roboczy na forum???

Prześledziłem istniejący wątek i moje wątpliwości sprowadzają się do dwóch kwestii: 1. Waham się pomiędzy półmaską 3M serii 7500 a Securą 3000: • co do 3M, moja główna wątpliwość to rozmiar (czy znacie może jakieś miejsce, gdzie można by je przymierzyć we Wrocławiu?) • co do Secury, to czy ktoś tu miał do czynienia z modelem 3000 (bo 2000 nie przekonuje mnie lokalizacją i kształtem filtrów, z dużym prawdopodobieństwem ograniczających pole widzenia) – jak wrażenia ogólnie i czy jest wygodna w swoim zunifikowanym rozmiarze? 2. Czy lepsze są pochłaniacze i filtry „mocniejsze” (ale wyspecjalizowane) lub „wszechstronniejsze”, a może właśnie nie przesadzać, bo lepszy filtr będzie generował większy opór itp.? Na przykład do 3M można kupić: • 6051 A1 (do gazów i oparów organicznych o stężeniu do 0,1%) za ~40zł, • 6055 A2 (do gazów i oparów organicznych o stężeniu do 0,5%) za ~48zł, • 6059 ABEK1 (do gazów i oparów organicznych o stężeniu do 0,1%, nieorganicznych do 0,1%, kwaśnych do 0,1%, oraz amoniakiem i jego organicznymi pochodnymi do 0,1%) za 51zł. Analogicznie do maski Secura są dostępne pochłaniacze 3021 A1, 3031 A2 i 3025 ABEK1. Planuję malować farbami Gunze C, ewentualnie innymi i jestem zielony na polu chemii

Najbardziej podoba mi się malowanie głównej części kadłuba i skrzydeł z subtelnymi kolorami kamuflażu oraz bardzo delikatnymi przebarwieniami – dla mnie mistrzostwo.

Bardzo lubię takie eksperymenty. Osobiście, ewentualnie rozpędziłbym się może trochę z kontynuacją kolorów detali (złoty króliczek i fioletowy kołpak śmigła), bo użyte tylko w jednym miejscu moim zdaniem wyglądają trochę przypadkowo. Plus ewentualnie kilka białych akcentów à la Ace Combat Idolm@ster (https://acecombat.fandom.com/wiki/THE_iDOLM@STER). Przy okazji można by nieco podkreślić Jolly Bunny-ego, bo chyba nieco zlewa się z tłem (no chyba, że od początku miała to być wersja low visibility ). Ale zasadniczo nie ma to jak własnoręcznie zaprojektowany kamuflaż .