Erolek

Wykonanie jak zwykle miód malina, ale osobiście nie mam przekonania do utytłanych modeli bez żadnego kontekstu. Aż się prosi o zrobienie tego pogiętego słupa i kawałka posdstawki. Wiem, dyskutowaliśmy to do upadłego na żywo... Pozdrawiam Eryk

Spoko. Po prostu odwaliłeś kawał porządnej roboty badawczej przy DC-3 i szkoda by było, żeby następny model co najmniej nie dorównał Dakocie. Sam sobie podniosłeś poprzeczkę wysoko, to i wymagania rosną... Pozdrawiam Eryk

Zerknąłem do instrukcji - wygląda na to, że Tamka popełniła tutaj babola. Lepiej się sugeruj zdjęciami oryginałów. Spitfire'y są akurat nieźle obfotografowane. Pozdrawiam Eryk

Skąd pomysł, że zielona tablica? Raczej cała powinna być czarna, a nie tylko środek. Fotel był wykonany z kompozytu (prawie jak Trabant) i był zwykle koloru brązowego. TUTAJ masz cały walakround wnętrza Spita z objaśnieniami co do czego. Też popełniłem ten model w malowaniu Zumbacha RF-D EN-951. Bardzo przyjemnie się sklejał. Będę podglądał, Pozdrawiam Eryk

Kolejna odsłona. Tym razem prace spod znaku cięcia i szpachlowania. Producent akurat prrzewidział otwarte, to co chcę zrobić zamknięte (klapy) i na odwrót (skrzydła, komora). Wiem też dlaczego Trumpeter sugeruje zamontowanie radaru w pozycji wysuniętej. Model jest tak ciężki na ogon, że musiałem wepchać 40g ołowiu w nos (więcej się nie udało upchnąć), a i tak nie jestem pewien, czy dalej nie będzie mu zadek ciążył. Wyżłobiłem też stopnie, które w moim egzemplarzu są otwarte: Pozdrawiam Eryk

Belkowanie. Po prostu. Widzę, że materiały Ci służą. O ile sobie przypominam, to okolice Chicago, to piaszczyste wybrzeże. Ale zrobisz, jak Ci wizja podpowie. Jak na razie jak zwykle doskonale. Pozdrawiam Eryk

Też popełniłem ten model w wersji PBY-5 - GALERIA Sklejał się nieźle, ale ostrzegam - kalki to makabra. Są grube jak winylowe naklejki i żadne SETy i SOLe nie są ich w stanie zmusić do uległości. Pozdrawiam i kibicuję zawzięcie. Eryk

Przyłączając się do achów i ochów warsztatowych dorzucę swoje 3 centy. Czy to, że orzełki w beretach są po brytyjsku z boku, to zamierzone? O ile mi wiadomo, to w całym Wojsku Polskim orzełki były noszone na środku. Jedynym wyjątkiem byla Samodzielna Kompania Commando - tylko oni nosili po brytyjsku - nad lewym okiem (ale to inny kolor beretów już - zielone). Pozdrawiam Eryk

Dzięki, ale masz go na zdjęciach już po remoncie i z rozłożonymi skrzydłami. Ja będę próbował zrobić go w tej wersji, w jakiej widziałem go w 2009. Kontynuacja prac. Kadłub zamknięty, drzwi do komory bombowej uzunięte i żywica wpasowana: Słowo ostrzeżenia dla ewentualnych następców. Żywica jest bardzo średnio dopasowana. Wymaga dużo szlifowania i cięcia, a i tak ciężko sensownie to wpasować. Rozpieściły mnie elementy z Quickboosta. Do finalnego wpasowania w kadłub użyłem dwuskładnikowej szpachlówki samochodowej, bo zwykła do polistyrenu źle się trzyma żywicy. Pozdrawiam Eryk

Tu przykładowe zdjęcia wszystkich trzech kokpitów: Mam tego dużo więcej i wszędzie jest czarny. Różnice tylko w kolorach foteli i zagłówków. Póki co - jak to Trumpeter. Dużo części i nieźle spasowane, ale to dopiero początek. Pozdrawiam Eryk

Temat spadł na drugą stronę, czas więc coś pokazać w warsztacie. Nadeszła paczuszka z a2zeemodels.co.uk z żywiczną konwersją komory bombowej. Jakoś po Walrusie mam lekką awersję do budowania wsztystkiego od zera, więc poszedłem na lekkie skróty. W środku komora, nowe drzwi i lakoniczna instrukcja. Odlew zrobiony całkiem przyzwoicie. Bez fajerwerków, ale jestem zadowolony. Usunąłem drzwi z wyprasek i wziąłem się za kokpit. Pasy tradycyjnie z taśmy Tamiyi. Nie wiem, czemu się babrałem w szczgóły, skoro i tak tego prawie nie będzie widać, a w dodatku szyby będą matowe. Pzyzwyczajenie. Z jakiegoś powodu Trumpeter w większości samolotów Royal Navy sugeruje kokpit na szaro-niebieski. To samo było w Sea Fury, podczas gdy te kokpity są po prostu czarne. Ja uzyłem Tamiyę XF-69 Nato Black jako bazę. Pozdrawiam Eryk

Narysowałem je sobie i wrzuciłem na photobucketa. Tutoriali do Photoshopa jest na necie od nagłej i trochę. Pozdrawiam Eryk

Tutaj akurat w odwrotnej konfiguracji (.30 z przodu, sprzężone Vickersy z tyłu), ale za to jeszcze jeden Vickers dla kierowcy. Konfiguracje uzbrojenia były przeróżne. Tutaj z .50, ale to już koncówka 1944r, albo początek '45 Pozdrawiam Eryk

Na dzień dobry masz u mnie plusa za wybór modelu. Drugowojenne działania SAS to jeden z moich ulubionych tematów. Odpowiem trochę za autora: Do apsik41: Obładowany, bo był jedynym żródłem transportu do patrolu dalekiego zasięgu. Patrole trwały po 2 i więcej tygodni. Na pustyni raczej ciężko o aprowizację i magazyny. Poszukaj na necie zdjęć jeepów SAS i LDRG. Ten to jeszcze pikuś. Do Michał96: Zielony raczej nie w tym przypadku - na grillu jest zamontowany kondensator co sugeruje działania w Afryce - czyli Desert Yellow jest jak najbardziej na miejscu. A teraz kilka sugestii do autora: Mógłbyś domalować kierownicę. Raczej tylko buda była malowana. Oryginalnie kierownica jest pokryta ciemnym plastikiem - na necie jest stado zdjęć. Jakiś delikatny wash nie zaszkodziłby. Tak, żeby uwypuklić bryłę. Ja wiem, że to 1/72, ale te Vickersy na masce wyglądają strasznie topornie. Przerabiałem ostatnio temat Vickersa K przy budowie Walrusa - ja zrobiłem lufy z igieł lekarskich. Wyszło tak: Ogólnie nieźle. Byle do przodu. Pozdrawiam Eryk

Okopcen akurat w tym modelu nie robilem. Jesli chodzi Ci o gondole silnika, to ona jest w wiekszosci metalowa (Alclad "Airframe Aluminium"), bo kamuflaz na samolocie byl nakladany oszczednosciowo (czyli tylko to co widac z gory). Stad tylko przod gondoli i plywakow ma kolor i tylko przednie zastrzaly. Wiec moze taki dziwny poblask na metalicznej powloce? (szczegolnie 3 zdjecie od konca). Pozdrawiam Eryk

Dziękuję za ofertę, ale spróbuję go zrobić w wersji wypłowiałej. Trochę chcę to potraktować jako wprawkę malarską. Poza tym złożone skrzydło wygląda dość ciekawie. Co do urody samolotu - po Walrusie nawet śmigłowiec Sikorsky HRS-2 wydaje się piękny, więc tu nie będę marudził, ale czego się spodziewać po samolocie poetycko nazwanym Fairey Głuptak. Pozdrawiam Eryk

Pokraka pod postacią Walrusa ukończona - czas rozpocząć następny projekt, póki mnie wena twórcza nie opuściła. Pozostaję w klimacie Koszmarki Lotnicwa Marynarki produkcji brytyjskiej - tym razem Fairey Gannet AS. 4. Model Trumpetera - inbox do obejrzenia TUTAJ Próbując docelowo przerzucić się na skalę 1/48 - staram się systematycznie wykończyć zapasy w 1/72. Kilka potworków jeszcze mam w zanadrzu. Tym razem chciałbym popełnić Ganneta, który jest na ekspozycji w Luftwaffenmuseum Berlin-Gatow. Spróbuję odtworzyć stan z 2009r., kiedy to odwiedziłem owo muzeum (z tego co wiem obecnie samolot jest odmalowany i stoi z rozłożonymi skrzydłami): http:// Biorąc pod uwagę moją historię z Walrusem - nie gwarantuję ekspresowego tempa prac, więc ewentualnych kibiców proszę o cierpliwość. Pozdrawiam Eryk

Model według daty na pudełku z 2006r. Pudło: Całe dobro po otwarciu pudła: 3 spore ramki z szarego plastiku. Delikatne wgłębe lini podziału, sporo części. Oszklenie - owiewki 3 kokpitów, światła pozycyjne, itp.: Kalkomanie: Profile barwne - 3 wersje malowań: Instrukcja montażu: W sumie - niezły model. Brak mozliwości wykonania modelu ze złozonymi skrzydłami - a szkoda, bo Trumpeterowski "Sea Fury" miał taką opcję. Pozdrawiam Eryk

Dziękuję wszystkim za miłe słowa. Wiem, że jakość wykonania to jeszcze nie to, co byc powinno, ale staram się z każdym kolejnym modelem coś poprawić. Tutaj ewidentnie było to ćwiczenie z budowania ze scratchu. Zdjęcia są trochę przepalone, żeby uwypuklić detale, stąd biel podstawki tak się mocno odznacza. Przy świetle naturalnym tak to nie razi. Spróbuję następny model wymodzić w trochę przyzwoitszym czasie. Pozdrawiam Eryk

Oto więc koniec sagi o Walrusie. Dziękuję wszystkim za doping - momentami był mi bardzo potrzebny. Tym symbolicznym zdjęciem kończę warsztat: Całość psiknięta Tamiyą Flat Earth i na to wash Citadel "Badab Black". Później podmalowane i przysypane trawką Fullera na wikol. Efekt końcowy do zobaczenia w galerii: TUTAJ Pozdrawiam Eryk

Oto efekt mojej nierównej walki z przedpotopowym modelem Revella. Warsztat - czyli droga przez mękę do obejrzenia TUTAJ Model sklejało się koszmarnie. Większość części, w tym kompletne wnętrze zrobione od zera. Zestaw dla masochistów, ale szczerze mówiąc nowy zestaw Airfixa jest niewiele lepszy. Jagnięcina pochodzi z zestawu Pegasus "Farm Animals". Model przedstawia jeden z trzech samolotów Supermarine Walrus zakupionych przez irlandzki Korpus Powietrzny w 1940 r., w malowniu z 1941 r już po nałożeniu kamuflażu (pierwotnie był srebrny) z czasów stacjonowania w bazie lotniczej Rineanna (Obecnie Shannon Airport). Do 1942 ostał się tylko jeden - numer boczny 18, numer fabryczny L2301. Samolot ten kilkakrotnie zaliczył "wodowanie" na łące, ale konstukcja była na tyle wytzymała, że w w większości przypadków zakończyło się to wezwaniem dźwigu i kilkoma uszkodzonymi drobiazgami. Jako ciekawostka - samolot ten został 9 stycznia 1942 roku porwany przez czterech irlandzkich lotników. Skierowali się oni w stronę bazy Luftwaffe do Cherbourga z zamiarem zbrojnego przyłączenia się do wojny. (Irlandia podczas 2 Wojny zachowała całkowitą neutralność). W połowie drogi nad Walią zostali przechwyceni przez Spitfire'y RAFu i zmuszeni do lądowania. Po jakimś czasie lotnicy i samolot zostali internowani do Republiki Irlandii. Walrus nr 18 służył w Irlandii do 1946 (pod koniec jako samolot szkolny AerLingus), później wrócił do Wielkiej Brytanii i przez rok latał z cywilną rejestracją G-AIZG. Obecnie Walrus nr 18 vel L2301 vel G-AIZG wystawiony jest w muzeum Fleet Air Arm w Yeovilton w Wielkiej Brytanii w oryginalnym brytyjskim malownaiu. Tyle gadania oto zdjęcia delikwenta: Pozdrawiam Eryk

Nazwa - nie wiem, czy to się tak nazywa. Zapożyczyłem określenie z warsztatu Gościa. U mnie to po prostu wash bardzo rozcieńczoną olejną po całości modelu. Służy jako filtr, żeby spoić trochę wizualnie kolory. W zagłębieniach zbierze się więcej - pogłębi cienie, a na płaskich powierzchniach lekko ujednolici. Szybka aktualizacja z postępu prac: Pokraka wzbogaciła się o podwozie. Jeszcze przed ostatnimi pigmentami i obtłuczeniami. Pomalowałem też śmigło i dorobiłem kołpak. Przysiadłem za to do podstawki. Białe to podkład "White Skull" Citadel - chciałem przykryć szlifowaną szpachlę na krawędziach podstawki. Doskonale sprawdziła mi się dwuskładnikowa chemoutwardzalna szpachla samochodowa. Pozdrawiam Eryk

Chociaż pancerka to nie moja bajka, to bardzo pozytywne wrażenie na mnie wywarł. Podobają mi się te numery na wieży - elegancko się wtopiły. Jak znam Twoje inne modele, to malowaniem rozłożysz na łopatki. Trzymam kciuki. Pozdrawiam Eryk

Zabrudzenia robiłem aero plus ogólna płukanka z olejnej Abteilung 502 - Brown Shadow na całość. Pigmenty zostawiam sobie na koniec, bo oryginał był cały obtłuczony i pełen zacieków - to jeszcze przede mną. Kółka wyszły genialnie - najpierw prysnąłem całośćna zielono, później naklejone na wykałaczkę wsadziłem do wkrętarki i delikatnie przykładająć pędzelek namalowałem oponę. Wyszło idealnie. Dotyczczas malowałem od szablonu. Ta metoda jest precyzyjniejsza. Zbliżenia zrobię przy następnej aktualizacji - ale ostrzegam - z bliska model traci. Krzywe nitowanie, wash tak sobie w paru miejscach i ogólna niedbałość. Jest to mój najbardziej wymęczony model w życiu. Pozdrawiam Eryk

Dzięki wszystkim za doping i rady. Projekt ma się dobrze i wbrew pozorom posuwa się do przodu (aczkolwiek nie za szybko). Widać już światełko w tunelu. Skończyłem naciągi - klejone super glue metodą na styk (średni pomysł - nie polecam). Użyłem jakiejś takiej czarodziejskiej nitki naprawczej, którą dostałem od "Big Buby". Strasznie elastyczna i da się rozszczepi na cienkie włókna. Walrus w międzyczasie stał się dwupłatem (nie zyskał specjalnie na urodzie), ale dalej jest szybowcem: Ewidentnie już bliżej, niż dalej. Umyśliłem sobie taką sztuczkę na malowanie opon - wkrętarka elektryczna i przykładam pędzelek do kręcącego się koła: Zacząlem też pracę nad podstawką - oto fotorelacja z procesu budowy: Jak tak dalej pójdzie, to jest szansa, że w tym roku skończę. Pozdrawiam Eryk