PiotrekM

Temat w żadnym wypadku nie padł. To po prostu moje tempo Może od lutego ruszę z tym modelem trochę szybciej, czasu jeszcze trochę jest. Jarekk Deskowanie przyjemnie idzie, myślałem że będzie z tym więcej bólu. Ten brzozowy fornir bardzo fajnie się tnie.

Nie martw się o wash, bardziej popracuj nad przejściami kolorów. Szczególnie ten czarny rzuca się w oczy. Poza tym bardzo fajnie, idziesz w dobrym kierunku.

Postępy niewielkie ale wklejam fotki żeby nie było, że nic nie robię Wręgi sklejone, wycięte burty. Kadłub widok z góry na pokład. Zagłębienia na 3 śruby napędowe. Pokład się robi.

Dostałem mail i tak szczerze to tylko dlatego zagłosowałem. Nie zaglądałem do tego projektu bo to raczej nie moja tematyka i żałuję bo modele przepiękne, wysoki poziom!

Model tylko niektóre elementy ma oklejone folią aluminiową, te w okolicy kabiny i silnika. Tam gdzie się nie dało np. na obłościach zastosowałem dwuskładnikowy super metalic gunze - SM07 Plate Silver. Drogi ale wydajny, bezproblemowy w użyciu i daje dobre efekty, nie ściera się. Elementy które w oryginale były pokryte płótnem malowałem srebrnym humbrol 11. Nie stosowałem żadnych podkładów, sidoluxów itp. Drewno to dwa odcienie brązowego humbrola. Najpierw aerografem pomalowałem całe śmigło, później pędzelkiem namalowałem słoje. Następnie naniosłem tak jakby werniks z farby olejnej rozrobionej z terpentyną (sienna, umbra, czarny). Dziękuję wszystkim za pozytywne komentarze

Piękny model, niezłe tempo! Ostatnie dwa zdjęcia bardzo klimatyczne.

Trawa to gotowa mata czeskiej firmy Model-Scene naklejona na podstawkę, gdzieniegdzie uzupełnione zieloną posypką. http://www.model-scene.com To jest adres ich strony, warto popatrzeć piękne rzeczy robią. kamil83, wuwumaster Cieszę się, że model przypadł wam do gustu

Przedstawiam mój nowy model. Jest to wiatrakowiec japoński z 1942 roku. Prototyp z silnikiem gwiazdowym. Temat chyba raczej niszowy. Cena zestawu też jak za model niszowy i jakość zestawu dość marna jak na model niszowy przystało. Jest to mój ostatni model tej firmy, szkoda mi nerwów na następne. Średnio jestem z niego zadowolony ale cieszę się, że udało mi się go skończyć. Mam nadzieję, że tragedii nie ma. Hinomaru specjalnie takie odrapane żeby go trochę ożywić. Panele oklejone folią aluminiową. Zdjęcia robione przy sztucznym świetle, jak znajdę chwilę to zrobię lepsze. Napiszcie proszę co by można poprawić, może jeszcze coś zmienię. Krytykujcie do woli, wiem że jest się do czego przyczepić. Zapraszam wszystkich do komentowania.

Mimo błędów fajnie wyszedł. Ciekawie wygląda w srebrnym malowaniu.

Wg mnie nie ma tam żadnych dodatkowych czerwonych elementów. Samolot jest zwyczajnie pomazany białym wapnem. Bardziej mnie ciekawi jak z tego wybrnąć na modelu żeby nie wyglądało jak model pomazany pędzelkiem przez przedszkolaka.

Bardzo fajna kolorystyka.

Model ma wypukle linie poza tym jest na poziomie do przyjęcia, kleiłem go dawno temu. Oszklenie ma ładne jak na 1/72, kalkomanie też dobre. Dużego wyboru nie ma jeśli chodzi o Blackburn Skua w 1/72. Jest jeszcze model Special Hobby.

Plany z miesięcznika "Modelarz", mam 2 arkusze przedstawiające wersję z 1930 roku (podwójne działo z przodu). Były jeszcze 4 arkusze z innymi wersjami tego monitora (prawdopodobnie wcześniejsza z pojedynczym działem i późniejsza z pływakami). Łącznie 6 arkuszy A1 w numerach 2, 3, 4/98. Skan wycinanki wydanej przez SuperModel nr 3/2003 niestety już niedostępna. Arkusze wycinanki wydrukowane, wyskalowane do 1/72 i posklejane. Już powycinane główne elementy, będą później naklejone na arkusze polistyrenu HIPS. Fornir brzoza, te ścinki dostałem za darmo od stolarza jako odpadki. Deseczki na pokład wykonane z powyższego forniru, jeszcze tylko 140 sztuk... Model będzie w całości wykonany z arkuszy polistyrenu Hips gr. 0,25 mm, 0,5mm i 1 mm. Niektóre elementy z forniru, oraz z aluminium pozyskanego z puszek po napojach. Nie będzie żadnych elementów kartonowych. Jak widać całość bardzo nisko budżetowa. Zobaczymy co z tego wyjdzie. W czasopiśmie "Morze" w latach 70tych była podobno seria dobrych artykułów o polskich monitorach. Niestety nie udało mi się do nich dotrzeć. Gdyby któryś z kolegów miał do nich dostęp i mógł się podzielić byłbym bardzo wdzięczny. Jak ktoś jest chętny na skan wycinanki albo zdjęcie planów w wyższej rozdzielczości to zapraszam na PW.

Dobrze, że w ogóle rzeczowo odpowiedział. Tak się domyślałem, że to mógł być gont ale nie miałem pewności i nie chciałem wprowadzać w błąd. To nawet dobrze, dzięki takiemu pokryciu może być interesujący efekt końcowy.

Cieszę się, że jest zainteresowanie Niedługo ruszam z budową. Ekspertem w dziedzinie okrętów nie jestem więc liczę na waszą pomoc. Co do malowania to natrafiłem na coś takiego: Monitor ORP "Horodyszcza" wymalowany na zielono.

Monitor rzeczny – okręt bojowy, przeznaczony do służby na wodach śródlądowych - rzekach i jeziorach (w składzie flotylli rzecznych). Monitor rzeczny przeznaczony był do ostrzeliwania celów lądowych, wsparcia wojsk lądowych, wsparcia desantów, ochrony przepraw i do walki z okrętami rzecznymi przeciwnika. Uzbrojony był w działa i karabiny maszynowe. Wyporność monitorów rzecznych znacznie wahała się w zależności od głębokości rzek, na których były używane - od 70-100 ton (polskie monitory używane na Wiśle) przez jednostki 300-500 tonowe (większość, np. monitory dunajskie), do monitorów o wyporności do 1 000 ton, używanych na Amurze. Zanurzenie wahało się od 0,4 m do 1,5 m. Historia: Wojna polsko-sowiecka w 1920 roku toczyła się również na akwenach rzecznych, ujawniając brak po stronie polskiej wyspecjalizowanych jednostek bojowych. Zmusiło to Ministerstwo Obrony do złożenia zamówienia w Stoczni Gdańskiej (Danziger Werft) na cztery monitory rzeczne (typu B, nr.bud.S-17). Jednostki te weszły do służby już po zakończeniu wojny. Monitory "Warszawa" i "Horodyszcza" weszły w skład Flotylli Wiślanej 1 września 1920 roku (wg innych źródeł 13 sierpnia 1920), natomiast "Pińsk" i "Mozysz" ("Toruń") 13 stycznia 1921 roku. W 1924 jednostki przebywały w Zatoce Gdańskiej. Miały stanowić "siłę odstraszającą" dla niemieckich i rosyjskich jednostek biorących udział w manewrach morskich. W latach 1925-1928 wszystkie monitory zostały przezbrojone w dwa działa 75 mm i haubicę 100 mm. Kolejna modernizacja w roku 1930 polegała na zdjęciu lewoburtowej wieżyczki ckm, oraz na przystosowaniu pozostałych wieżyczek do obrony przeciwlotniczej. W latach 1935-1937 w monitorze zastosowano dodatkowe zestawy pływaków zmniejszające dotychczasowe zanurzenie do 0,6 m. Od 1934 przystąpiono do głębokiej modernizacji monitorów. Prawdopodobnie ORP "Warszawa" jak i ORP "Horodyszcze" przed wrześniem 1939 roku nie zostały w pełni zmodernizowane. Modernizacja polegała tylko na wymianie silników na 100 KM. 1 września 1939 roku II i III Dyon stacjonowały w rejonie Kanału Sytnickiego, skąd 3 września skierowane zostały do Mostów Wolańskich. W trakcie żeglugi "Warszawa" weszła na mieliznę (wg innych źródeł zatopiony przez własną załogę 18 września 1939), gdzie została już do końca kampanii wrześniowej. Monitor "Warszawa" jak i trzy pozostałe dostały się w ręce Sowietów. Po remoncie zostały wcielone do Marynarki Wojennej ZSRR (Od 17 lipca 1940 wchodził w skład radzieckiej Flotylli Pińskiej). W 1941 roku brały udział w wojnie z Niemcami. 19 września monitor "Warszawa" wysadzony został w powietrze aby nie dostał się w ręce Niemców w rejonie Chotników pod Kijowem (według niektórych polskich źródeł, zatopiony przez Luftwaffe). W 1944 roku podniesiono wrak. Okazało się, że odbudowa jest niecelowa i pocięto go na złom. Ten sam los spotkał trzy pozostałe monitory. Po II wojnie światowej w Polskiej Marynarce Wojennej służbę pełniły dwa okręty noszące nazwę "Warszawa". Były to niszczyciel projektu 56AE i niszczyciel projektu 61MP. Dane techniczne: wyporność: 110 t po modernizacji – 126 t wymiary: 34,5 x 5,05 m zanurzenie: 0,75 m (z dodatkowymi pływakami - 0,6 m) pancerz: -na burtach - 5 mm -pokład - 6 mm -wieże działowe - 10 mm -podstawy km - 8 mm -stanowisko dowodzenia - 8 mm napęd: Pierwotnie prawdopodobnie trzy silniki spalinowe Maybach, 4 cylindrowe o łącznej mocy 180 KM; 3 śruby. Potem 2 silniki 6 cylindrowe Glennifer, każdy po 100 KM + 2 śruby. prędkość: 16,7 km/h załoga: 37-44 osób uzbrojenie: 1920- 1930: 2 x 105 mm , 5 ckm 7,9 mm. Od 1930 r. - 1 haubica 100 mm, 2 x 75 mm wz.97, 4 ckm , miny. Od 1938-1939 r. 3 x 75 mm wz.97, 4 ckm . Od 1940 r. przezbrojony przez Rosjan w 3 x 76,2 mm oraz cekaemy. dowódcy: por. mar. Z. Sadowski por. mar. S. Hryniewiecki por. mar. Jan May (lipiec 1941) st. lejtnant A.I. Warganow Tablica upamiętniająca. Nie mam pojęcia czy taka kolorystyka jest prawidłowa, ale wydaje się prawdopodobna. Okręty czekają zacumowane w porcie, od lewej: "Pińsk", "Warszawa", "Toruń". Bliźniaczy okręt ORP "Pińsk" W 1939 roku Flotylla Pińska składała się z następujących jednostek: monitorów rzecznych typu "Gdańsk" -ORP Warszawa -ORP Horodyszcze -ORP Pińsk -ORP Toruń monitorów typu "Kraków" -ORP Kraków -ORP Wilno kanonierek -ORP Zuchwała -ORP Zawzięta -ORP Zaradna statków uzbrojonych i specjalnych -ORP Admirał Sierpinek -ORP Generał Szeptycki -ORP Hetman Chodkiewicz -ORP Generał Sikorski -ORP Generał Dickmann -ORP Neptun -ORP Kiliński kutrów -Ciężki Kuter Uzbrojony (brak nazwy) oraz CKU Nieuchwytny -kutrów uzbrojonych KU 1, 2, 3, 4, 5 ,6, 7, 21, 22, 23, 24 -kutrów meldunkowych KM 8, 9, 12, 13, 14, 15 -lekkich kutrów uzbrojonych LKU 16, 17, 18, 19, 25, 26, 27, 28, 29

Późno już, chyba obaj popełniliśmy błąd co do pisowni. Chodzi o XIII wiek (13)? Jak znajdę jakieś informacje co do pokrycia dachu to dam znać.

Technologia budowlana w VIII wieku dla większości budynków była podobna, ogólna zasada co do okien była taka, że im starszy budynek tym mniejsze okna. Raz że nie posiadano wiedzy jak wykonać duże okna tak żeby się nie zawaliło, dwa że pełniły funkcję obronną szczególnie te przy głównej bramie. Była to po prostu dziura na łuk. Te na makiecie wydaja mi się mniejsze od Twoich. Nie to że się czepiam, to tylko takie moje przemyślenia. Temat mnie bardzo zaciekawił.

Okna powinny być chyba nieco mniejsze, tak o połowę wg mnie. Robisz w oparciu o jakieś plany?

Jak solidnie przyklejone to już raczej nie poprawi...

Czy przypadkiem gąsienice nie są przyklejone odwrotnie?

Będę obserwować uważnie Twój warsztat, również planuję zbudować w ramach konkursu coś pływającego w 72ce, na razie zbieram dokumentację. Bardzo ciekawy temat Nie wiem czy wiesz ten numer małego modelarza był wznawiany 3/2000 autor Bohdan Wasiak.

Zapowiada się interesująco, będę kibicować

Może trochę przesadziłem. Po prostu nie zachwycają mnie te wypraski. Wolę zaczekać na hasegawę. Inna sprawa, że pewnie italeri zrobi niedługo przepak tego modelu za lepszą cenę.

Jak dla mnie poziom mniej więcej italeri.