qalimar

Tfu, czeski błąd. Oczywiście masz rację. Chodziło mi o prostą, a napisałem ramową. A stosując słowo "tylko" miałem na myśli, że nie było w tej osłonie anteny od Lazura. Tak więc prawidłowo- A-13- antena prosta radiokompasu średniofalowego

A3- ten pierścień to izolator ( a sama antena to zwykły dipol półfalowy), który nie powinien być malowany, zdarzały się wszelakoż babole ze względu na szeroki pędzel. A-13- w F-13 była tylko antena ramowa ARK.

Kiedyś nabyłem eRa w 1/72 jakiejś polskiej firmy- nazwy niestety nie wspomnę. Sam model jest na poziomie starego KP, za to z wgłębnymi liniami. Jedyną jego zaletą jest zasobnik rozpoznawczy R- niestety trzeba będzie położyć sporo szpachli od dołu, gdyż przód przypomina mi bardziej D (zamiast okrągłego przekroju ktoś spiłował go od dołu), anteny na końcach skrzydeł o których wspomniał Jarek i osłona przewodów z kadłuba do zasobnika. Całość w miarę delikatna. Jeśli chodzi o eRy ze szczękami to występowały na zasobnikach egzemplarzy: 1705, 1706, 1912, 1917, 1423, 1273, 1085, 2533, 2089, 1101, 2111, 2301 Każda inna.

Trzeba było popukać paluchem w ów stożkowy wlot. Sądzę,że jest wykonany z blachy i powstał jako erzatz w miejsce oryginalnego. Tak jak te rury "działek".

Skoro robisz takie piękne machiny, to może to: http://www.historycy.org/index.php?showtopic=34003 Koncepcja polegała na pełnym przodzie kadłuba i 8 km-ów.

Proponuję przed użyciem kalkomanii odciąć jej przezroczyste naddatki skalpelem. Zawsze to mniej błyskotek.

6814-jak najbardziej się zgadza.

Tu oprócz wojskowych, znajdziesz trochę cywili: http://www.airplane-pictures.net/type.php?pg=1&p=643&order=screen_timestamp

Jeśli mogę coś poradzić-jeśli przykleiłeś przeciwwagę na normalny klej (na bazie nitro,toluenu,ksylenu itd), a nie cyjanoakrylem, to zwykła benzyna ekstrakcyjna pomoże. Pędzel i jechane na mokro (ewentualnie zanurzyć cały przód)- po jakimś czasie puści. A zimmerit nie jest taki straszny jak go malują. Może metoda prymitywna- pędzel, smarujesz klejem pasek kadłuba, czekasz smarujesz po raz drugi i rzeźbisz wkrętakiem- niemniej skuteczna:

Nie wyszło, gdyż farbę za rzadką miałeś. A osłona kabiny zapaprana i zadymiona od środka od nadmiaru cyjanoakrylu.

Szacun za tą kupę drutów.

Nie spotkałem zdjęć usyfionych maszyn tego typu. Vide: http://www.airplane-pictures.net/type.php?p=1142 Odcienie zastosowanych farb wydają mi się za ciemne.

Piotrek.S- racz zauważyć kiedy to zdjęcie było wykonane. W "upojnych" latach 90-ych wiele rzeczy było możliwe, które obecnie są zakazane. Holowanie APA-mi jak najbardziej też.

Na PWM-ie Norbert odpowiedział Ci na wszystkie pytania.

Mała porada- kadłub najlepiej rozkleić za pomocą zwykłej benzyny ekstrakcyjnej. Pędzel i jechane. A oszklenie? Kup w sklepie samochodowym pastę Automax- tanio jak barszcz. Szmateczka, trochę czasu, jechane i wyprowadzisz ją na prostą.

Według producenta to dwa różne modele. Powinny różnić się co najmniej osłonami silników- TW-2 z Mi-8 jest dłuższy ok. 0,5m od TW-3 z Mi-17, rurami wylotowymi- w Mi-8 okrągłe, w Mi-17 podłużne i osłoną agregatu rozruchowego AI-9 w Mi-17. Dla słabszych- całą górą ponad sufitem śmigłowca. A jak jest w modelach? Voila: http://www.bilekhobby.cz/katalog.htm Pozycje katalogowe 985 i 972. Bilek idzie na łatwiznę- po prostu pakuje ten sam model Mi-17 do różnych pudełek. W moim Mi-8 są części identyczne z Mi17- nawet dali ramki z uzbrojeniem, choć w katalogu dla Mi-8 one nie występują. Co najciekawsze kadłub owego Bilkowego Mi-17 ma linie podziału blach klasycznego Mi-8T- akumulatory po obu stronach kabiny pilotów, brak blach wywietrznika za prawym pilotem, pod belką jest miernik prędkości podróżnej DIV, który producent ucharakteryzował dość miernie na DISS-15. Ponadto zbytkiem szczęścia wydają się wyrzutnie flar wytłoczone na belce. Dość rzadko są stosowane na Mi-8T. Jednym słowem chcąc zbudować model klasycznego Mi-8, a nie Mi-8MT czyli Mi-17 od Bilka to jedna wielka lipa. Czeska lipa na dodatek Hobby Boss w przypadku Mi-8 także wprowadza w błąd: http://www.hobbyboss.com/87221.htm Na pudełku jak wół piszą Mi-8T, rysunek też to sugeruje, a środku cóż mamy? Ano Mi-8MT, czyli Mi-17. A więc chińska lipa też. Jednym słowem pozostaje stare Kopro, a z całym szacunkiem dla producentów poprawny model Mi-17 da się z nich zlepić (najlepiej z obu jeden). Chińczyk jest delikatniejszy i ogólnie lepiej rokuje. Ponadto ma zdecydowanie lepszą szklarnię (cieńsza i bardziej przejrzysta). Bilek: Hobby Boss:

Dzięki za informację. Teraz jestem o nią mądrzejszy. p.s. Jedno z moich ujęć z Machawca 15.05.2010: Ładnie żabami rzucało:-)

Posiadałem takowy, ale z rocznika bodajże 1986. Różnił się kolorem plastiku- żółciuśki był bowiem:-)

Uszczelka to tzw. hermetyk. Jego kolor zmieniał się w zależności od czasu i producenta - płowiał. Zasadniczo to jasny brąz wpadający w różowy.

Sawicz, w APIe wówczas pali się sprzęgło. Nie tylko. ITWL ma swoją metodę- fotografia krok po kroku całej budy i wrzucenie całości do swojego chytrego programu. 3Dmax.

Chłopie, rozejrzyj się najpierw na forum, a później rozsądnie pytaj: http://www.modelwork.pl/viewtopic.php?t=15055

Tu masz jeszcze jedno zdjęcie 2947 w czasie dyżuru: http://www.airplane-pictures.net/image88499.html

A tego to Ci teraz nie powiem- nie miałem aż tak nafciarskich skłonności. Przejrzę film, który kiedyś nakręciłem, to Ci na to pytanie odpowiem. Coś dla smaczku: http://www.airplane-pictures.net/image.php?p=88497 Na kadłubie miał napis Polish Air Force.

em- ten jest najbardziej nietypowy, czarne numery nieco żałobne, ale ok. A tu macie pieśń pogrzebową dla Era (okaleczonego w 3el z cech rozpoznawczych):

Ogólnie rzecz wyglądała następująco- zasobniki R i D były wymienne, wraz z nimi należało oczywiście zmienić pulpit w kabinie. Gdy było dużo eRów pod ręką, dość rzadko dokonywano takich podmianek. Niemniej jednak stosowano w zależności od potrzeb. Pamiętam pytanie- hak dla młodych- "pokaż mi w kabinie przełącznik zrzut zasobnika...";-)