Jarekk

Nie wiem czy to jest SPO-3 ale widziałem na zdjęciach taką własnie osłonę, coś jak rura zakończona na obu końcach czubkami osłon anten. W literaturze rosyjskie piszą, że to późna wersja Syreny. Poszukam takich rysunków i wkleję je. I znalazł się: Rysunek pochodzi chyba z encyklopedii MiG-a Gordona. Z opisu wynika, że to Syrena z M-a (MT).

Sam chciałbym przejść już do malowania. Jednak mam jeszcze kilka zagadek do rozwiązania i sklejenia. Dwa dni zajęło mi rozgryzienie konstrukcji i zrobienie pługa.

Szalupa po prostu miodzio.

Bez komentarza tak to odebrałem, że były stożki i jasne i takie b. ciemne. W tym co widziałem i malowałem jestem pewny. W innych prawach może trochę mniej.

Jeśli stawiasz tezę, że były tak bardzo ciemnozielone stożki to jest ona bardzo odważna. Nigdy nie spotkałem całego tak ciernego stożka. Natomiast jak już zaczynała schodzić farba ze stożka (anten), to pod spodem widać było właśnie takie ciemne plamy. Dlaczego tak było nie wiem. Pobrałem kiedyś z magazynu oryginalną farbę radziecką. Była dwuskładnikowa i trzeba było ją mieszać z żywicą. Po mieszaniu była tak gęsta, że nie dało się nią malować całego stożka lub anteny na stateczniku. Trochę wbrew wytycznym zaczęliśmy kupować zwykłe farby bezołowiowe (dogadaliśmy się z naszym PWL-em, skarg na działanie urządzeń nie było i tak zostało). Sochaczewskie pierwsze kompletne malowania to zielona farna bezołowiowa z Dębicy. Była jaśniejsze niż ta radziecka, dlatego na kolorowych zdjęciami z lat osiemdziesiątych nasze anteny były jaśniejsze.

Cały tydzień na warsztacie to dorabianie drobiazgów i ... nitów. Góra wagonu jest już praktycznie zakończona. Czas na podkład. Wracam obecnie na dół do hamulców. Pozostały jeszcze do wykonania układ hamulcowy, osłony kół i sprzęg.

Można je kupić w internetowych sklepach, np. na Ukrainie lub w Szwajcarii. Ja kupują w euromodelshop.ch.

Wydaje mi się, że powinny trochę ( ~2 mm) wystawać.

Myślę, że to była dobra decyzja.

A oto i "Śmiały" w skali H0.

No to jeszcze łódka, armata i ... do wanny na wodowanie. Czy macie już kandydatkę na matkę chrzestna tego ptaszka? Czy były takowe naprawdę?

W HO (?) żywiczny protoplasta "Śmiałego" z tego co wiem już istnieje. Osobiście również nie stosuję silikonowych rozdzielaczy. Zawsze na fakturze ścianek pozostają ślady zacieków. Dosyć skomplikowana do odlewu byłaby w zasadzie tylko rama wagonu na i te zderzaki.

Wnętrze wygląda świetnie. Czas go zamknąć !

Obecnie wagon waży tylko 90g. Dla "wagi ciężkiej" potrzebne byłoby dodatkowe szkolenie z technologii podziału elementów.

Za dużo jest ciekawych polskich modeli do klejenia (nie tylko od podstaw) aby poświęcić rok na jeszcze dwa wagony.

Z całego pociągu raczej nic nie będzie, ale do wagonu w wersji z 1939 wiele części z żywicy pasuje.

Drobiazg po drobiazgu i model małymi krokami zbliża się do finiszu. Kilkanaście części pozostało na górze do uzupełnienia i jedziemy z podkładem. Uf

Jeśli chodzi o fizyczne kolory to masz zupełną rację. Jeśli ktoś zdecyduje się (np. Vallejo ) na produkcję zestawów farb do darłowskich "14" to bez RAL-u nie podchodź. Wydaje mi się, że Mariuszowi chodzi o podglądowe opisanie barw które sam mieszał i wyszło mu coś co może nawet nie mieścić się w katalogach firmowych. Czym szerzej opisze barwy Mi-14 w "tym czymś" tym lepiej do potencjalnych posiadaczy modeli. Ja mam dwa. PS. Mariusz puść mi pustego maila, bo ten z nowym mailem zapodział się. Plik w pdf ma 1 MB.

Mariusz, mam katalog FS-ów z rozpisaniem barwy na RGB i CMYK ( i jakiej inne systemy). Chcesz?

Warto, warto! Szczególnie interesuje mnie ta wyrzutnia ładunków wydłużonych. W planach mam T-55 torujący.

Grzesiu, pamiętasz, że najlepszymi ekspertami od samolotów byli goście z KO lub bat. zaop. Może i na Krzesinach było podobnie.

Współcześnie można nazwać to coś przyrządem zespolonym. Natomiast ktoś przesadził twierdząc, że był to opatentowany polski wynalazek. Chyba, że mu się Gerlach z Gundlachem pomylił.

Z każdym szczegółem model staje się coraz ładniejszy. U mnie do malowania jeszcze trochę czasu.

Z tego pierwszego tropu wynikało, że przyrząd był również na tablicy Spada 51.

Gdyby nie te nity (jak kasztany) to powiedziałbym, że kolega Czech wycisnął z modelu bardzo dużo. Jako ściąga do prawie poprawnego modelu polecam.