Hubert Kendziorek

MRP? Do aerografu - doskonałe. Kontrowersyjne bywają odcienie, ale komfort malowania jest nieporównywalny z niczym, czego wcześniej używałem. Tu kolor powoli się buduje, z pełną kontrolą plamki, cieni, minimalnym odkurzem, zero zapychania dyszy, zasychania. Niestety, dość smrodliwe. Malowałem kilka razy pomarańczową Hataką - jak dla mnie, nieco mniejszy komfort. Ciąg dalszy malunków, MRP Verde Oliva Scuro. Najpierw maskowanie: Potem malowanie Cieniowanie na górze wyszło już dużo mniej wyraźnie, zwłaszcza na zdjęciach, będzie trzeba trochę podkręcić i nakłamać rozjaśnieniami.

Znalazłem godzinkę... Grigio Azzurro 1 od MRP.

Być może, kwestia specyficznego oświetlenia od przodu, połysku lakieru stosowanego przez Reggiane. Nie widziałem drugiej fotografii pokazującej to samo z innej strony. Bywają natomiast fotografie innych egzemplarzy Re. 2005 lub innych typów Reggiane, gdzie podobnie jasne wydają się być ramy owiewki, a nie wiatrochronu. Ale mogło być i tak, że ten wiatrochron jeszcze nie został pomalowany, zwłaszcza że ten jasny kolor ramek jest nie tylko z boku, ale też od przodu. To na górze wiatrochronu to może cień być cień związany z kierunkiem padania światła. Dzięki za komentarze, dalsze prace mam nadzieję niebawem - na razie hobby przegrywa z pracą i obowiązkami domowymi.

Tyle udało mi się zrobić od niedzieli... przeklęta zaraza, roboty mam jeszcze więcej, niż wcześniej.

Jeszcze go nie mam, wykorzystam maski z zestawu dla Saetty. Ale do modelu SH zamówię.

Jeszcze się nie zdecydowałem, ale na skrzydłach raczej optuję ku maskom. Z zestawowej kalkomanii wykorzystam numery, logo Strzelca, herb królewski i godło RA.

Biały MRP na oznaczenia na kadłubie.

Orka na ugorze. Sklejone połówki kadłuba, spasowanie bardzo słabe. Większość linii podziałowych na górze kadłuba do przerycia, zresztą fabrycznie są bardzo nierówne, nie wiem czy nie zaleję wszystkiego CA i nie zrobię od podstaw. Przymierzyłem też dolną część skrzydeł, szczeliny wychodzą po dwa milimetry. Wklejenie tablicy przyrządów pilota zgodnie z tym, jak zostało to narysowane w instrukcji, jest moim zdaniem niemożliwe. Konieczna chirurgia i straty. Poszedłem na mały kompromis i uzupełnienie powstałej szczeliny przed tablicą kawałkiem plastiku. Na zdjęciu jeszcze przed obróbką.

I po podkładzie, wcześniej ramy oszklenia pomalowane GAC. Trzeba było jeszcze trochę poprawić połączenie wiatrochronu z kadłubem.

I model też bardzo przyjemny w składaniu. Dodane lufy w skrzydłach - no i zamaskowane do malowania i zamocowane na swoich miejscach owiewka i wiatrochron. Niewielkie szczelinki zalane Contactą Clear i przetarte patyczkiem higienicznym. Teraz już wyschło i stało się przezroczyste, stąd wrażenie że jest szpara - zresztą zobaczymy, jak wyjdzie pod farbą.

To przepak Hasegawy, trzeba by się postarać ?

Wg Sworda wlot powietrza do sprężarki powinien ziać pustką. A chyba nie powinien. Dobrze, że sobie przypomniałem, że w pudełkach Hobby Bossa z długonosymi fokami są siatki i na okrągłe, i na owalne wloty powietrza. A ponieważ D-13 potrzebuje owalnej... Voila. Pasuje.

Kalkomanie w komplecie. Numery seryjne jakoś tak błyszczą, ale nie ma tam raczej srebrzenia pod kalkami. Raczej kwestia światła do zdjęć. I jeszcze detale, czekają na malowanie. A koła od Emila już trzeci miesiąc tam się kurzą...

Odrobina płynnej szpachlówki się przydała.

Hurri Rondle i chodniki z pudła, bardzo ładnie zareagowały na Seta i Sola.

Dzięki, ale to jednak MC.205, niby okres czasu podobny, ale ... jednak poszedłem w coś na bazie wcześniejszych. Testowe przymiarki skrzydeł pokazują, że jest niemal idealnie.

EW-R Beaou bardzo ładny, zdjęcia jakby w klimacie boxartów Tamiyi.

... i wesoła kompania do towarzystwa. W tym wypadku, towarzyszyła mi w hotelu, w podróży służbowej, ale nie rozrabiali. Ten model buduje się tak długo, że nie będę musiał symulować na nim kurzu, mimo że stoi w gablotce.

Przemalowane, kolor z palety Lifecolor. Przygotowałem sobie też szablony do nitowania. Mam pewien kłopot z pasami. Mam oba style włoskich pasów, ale żaden nie pasuje mi do tego, co widać na bodaj dwóch znanych mi zdjęciach, które pokazują choćby ich fragment. A tak to widać na zdjęciu. Coś chyba wydziergam z tych późnych, ale nie tak, jak pokazuje instrukcja.

Zgadza się, dołożyłem po dwa z każdej strony względem zalecanej liczby - nijak nie byłem w stanie nałożyć ich z mniejszą liczbą, rwały się, nawet mimo podklejenia Extra Thin, zwłaszcza że między rolki podtrzymujące trzeba było je na siłę wcisnąć. Z prawej jest tak samo luźno. Luzik Pozdrawiam Hubert

Model to stara (dosłownie, formy niewiele młodsze ode mnie) ale dobra Tamiya, składanie tego prostego zestawu to prawdziwa przyjemność. Podróż sentymentalna - jeden z pierwszych modeli po powrocie do hobby to była wczesna wersja Typu 97. Dodałem lufę i linę Eureka XXL, gąsienice Vision Models (dały w kość, nie udało się nad nimi do końca zapanować). Malowanie - zestaw "autentycznych" kolorów Gunze C, gąsienice akrylami AK. Brudzenie różnymi olejami, akrylami, pigmentami, co tam mi wpadło w rękę. Nie wyszło idealnie, ale model wędruje na półkę. Wrak podobnego pojazdu zdobyli Amerykanie na Saipanie w lipcu 1944 roku.

Przy okazji kończenia innego czołgu pomalowałem wstępnie gąsienice. Mieszanka szarego z rdzawym.

Ha! Faktycznie nie ma, trzeba będzie urżnąć tę nibyrurkę, zostawić tylko kawałeczek stożka. Ten model chyba powinienem był wystawić w kategorii SF Dzięki za komentarze. Hubert

Dzięki za komentarze Jakoś mi umknęło, że rurki mu na nosie nie wkleiłem, dopiero na zdjęciach zwróciłem uwagę...

Ależ to jest świetne! Po prostu radość na coś takiego popatrzeć, dzięki:) Pozdrawiam, Hubert