Grzegorz 5710

A oto daty wprowadzenia dwóch instrukcji : "Samolot MiG 21 M - eksploatacja uzbrojenia " - Poznań 1971 wprowadzono do użytku w lutym 1971 - samolot w eksploatacji od 1969 roku. " Fotel katapultowy KM 1 opis i eksploatacja" - Poznań 1972 wprowadzono do użytku w 1969 roku ( ten egzemplarz to dodruk w 72 r. ) - sam fotel od 1966 roku Jak można zauważyć lata wprowadzenia instrukcji odbiegają od dat wprowadzania sprzętu. Zawsze tak było że najpierw był sprzęt i instrukcje fabryczne po rosyjsku a znacznie później wchodziły polskie instrukcje

Trudno mi dokładnie sprecyzować faktyczną ilość zasobników bo nie miałem dostępu do takich informacji - natomiast przy okazji spraw związanych z gotowością bojową na szczeblu dywizji mówiło się o kluczu takich samolotów. Dokładniej - dywizja wystawiała klucz samolotów z zasobnikami SPS 141.

Jak mnie pamięć nie myli to pierwsze informacje o pojawieniu się zasobników SPS w Malborku pojawiły się około 1982 roku i był to klucz samolotów

No niestety - porządku a raczej dobrej organizacji pracy należy się uczyć od nich. "Wody ognistej" ichniejszej nie smakowałem - natomiast w sklepach czy w kasynie pełno było naszej "Zytniej z kłoskiem" czego u nas nie uświadczyłeś zresztą były wówczas kartki. Rosjan rzeczywiście się bali oj bali

Spoko - bardzo dobrze rozumieli co się mówi po polsku - tylko im nie wolno było mówić po polsku. W 1982 r w Marxwalde było podobnie - inżynier uzbrojenia eskadry pochodził ze Słupska a wyjechał w wieku 17 lat i też nie rozumiał i nie mówił

Poszukaj tu : http://www.f-14association.com/stories-06.htm http://www.anft.net/f-14/f14-history.htm

chyba się kolego mylisz - egzemplarz danego wydawnictwa chociaż jeden musi być w CBW - zasady archiwizacji działają. W tym roku dzieki uprzejmości kolegi otrzymałem scany wydawnictwa : Samolot MiG 21 M - Metodyka szkolenia lotniczego cz II zastosowanie bojowe. A więc nie wszystko zniszczono

Zupełnie się z Tobą zgadzam - instrukcja instrukcją, przepisy przepisami a życie życiem. Sam "21" mimo iż był eksploatowany u nas przez długi okres czasu jest dalej zagadką bo nasza wiedza jest ograniczona do instrukcji a nie do rzeczywistych jego możliwości. Oczywiście wiele spraw można by było ale instrukcja nie przewidywała i to ucinało wszystko. Co do tłumaczenia instrukcji - też masz rację. Były osoby, które powinny sprawdzić tłumaczenie pod względem merytorycznym, które zatwierdzały ale czy wziąłeś pod uwagę wariant gdy tłumaczem był syn, córka, pociotek zatwierdzającego ??

Pisać instrukcję a tłumaczyć to dwie różne sprawy. Nie zawsze oryginalne instrukcje były tłumaczone przez fachowców a na przykład przez studenta filologii rosyjskiej od którego trudno wymagać znajomości języka technicznego, który jest niestety dość zawiły. Ale to odrębny temat. Rozumiem Waszą dociekliwość - to dobra cecha w poznawaniu ale nie zmuszajcie mnie do tego abym każdą swoją wypowiedź podpierał cytatami z instrukcji, bo mam zaledwie kilka a nie posiadam w domu Centralnej Biblioteki Wojskowej gdzie zgromadzone są wszystkie - to Warszawa Rembertów a tam nie mieszkam. Oprócz instrukcji jest coś takiego jak doświadczenie zawodowe i własna wiedza - tego nie znajdziesz w żadnej instrukcji a jeżeli to Wam nie wystarcza - trudno. Trzymanie się ściśle instrukcji uważam za błąd bo ogranicza myślenie a tym samym poznawanie możliwości i funkcjonowania sprzętu. Znane jest chyba powiedzenie - zabił się zgodnie z instrukcją. Nie zabieram głosu na tematy, na których się nie znam a jeżeli już to staram się udzielić pełnej i rzetelnej odpowiedzi . Rzeczywiście instrukcja ta jest wydana przez Zakład Techniki Lotniczej WOSL w Dęblinie i zawiera błędy już w druku a nie są to poprawki z JW. Tak tam - dziwne i prawdziwe ale daje znakomity przykład jak można wprowadzać w błąd. Tam są jeszcze inne klocki. MBD - na upartego można - dlaczego nie ale tak aby nie przekroczyć ograniczeń eksploatacyjnych. R-60 - na M prace badawcze były prowadzone na wyrzutniach pojedynczych, które wisiały na zewnętrznych belkach zgodnie z ogólnie przyjętym wariantem uzbrojenia. Wówczas jeszcze nie mieliśmy APU 60 II. Ale skoro można podwieszać wyrzutnie R-60 bez przeróbek instalacji elektrycznej na zewnętrzne belki to i można na wewnętrzne bo to taka sama instalacja. Kwestia jest znowu w ograniczeniach - zewnętrzne belki mogą przenosić 250 kg uzbrojenia dlatego zdwojone trzeba wieszać na wewnętrznych. Ale osobiście nie spotkałem się aby na M wieszano zdwojone wyrzutnie - owszem na Bisach tak więc z modelarskiego punktu widzenia będzie to abstrakcja. S-24 Podejrzewam że będzie taka informacja w instrukcji Metodyka szkolenia Lotniczego na samolocie MiG 21 UM w części szkolenie bojowe.

http://img502.imageshack.us/img502/1369/skanowanie0001h.jpg Może to trochę rozjaśni Babci - instrukcja to instrukcja jej nie tworzą przypadkowe osoby. Czy fachowiec pod UM wiesza APU 7 i APU 3S ??????

No pomyśl - masz komplet wyrzutni , odpowiedni bloczek balistyczny do celownika wiec co jeszcze bardziej konkretnego chcesz? Instrukcje są różnie tłumaczone - nie zawsze przez fachowców z dziedziny lotnictwa czy też uzbrojenia lotniczego więc nie dziw się, że czegoś tam nie ma

w zależności jakie się ma KWITY

Belka MBD 2-67 U jest nowszym wariantem i fabrycznie nie montowano o ile się nie mylę dolnych zamków, które i tak były zbyteczne. One chyba przyszły z Bisami. podwieszanie różnych wyrzutni pod samolot mogło się wiązać np. ze spaleniem instalacji elektrycznej. To wszystko zależało od wariantu, serii itp. Nie można podwiesić APU 7 pod UM i włączyć instalację elektryczną - samolot nie jest do tego przystosowany. Ta wyrzutnia współpracowała ze stacją r-lok, której szpareczki nie miały. Warianty szkolne oczywiście mogły przenosić i odpalać pociski S-24 - po to miały wyrzutnie PU 12-40. Bomby OFAB były stosowane w naszym lotnictwie

Jako uzbrojeniec z krwi i kości ( Jarek zapewne potwierdzi ) pozwolę sobie zabrać głosik w sprawie dyskusji nad wyrzutniami i belkami stosowanych na naszych MiG 21. Wyrzutnie stosowane to : PU 12-40 - dla pocisków S-24 i starszych wchodziły w skład kompletu samolotów MiG 21 F-13, PF pierwszych serii oraz U/US/UM APU 7 - dla pocisków RS-2 US w samolotach PF pierwszych wersji. APU 7D - dla pocisków S-24 i RS-2 US od PF do MF APU 13 - dla pocisków R-3 dla F-13 i PF pierwszych serii APU 13 M1 dla pocisków R-3 S od PF do MF APU 68 - dla pocisków S-24, RS-2 US, H-66 Nie poruszam wersji Bis jako że znam ją słabo. Jako, że wszystkie te wyrzutnie mają ten sam rozstaw węzłów mocowania można je wieszać pod różnymi wariantami "21" ale jest kwestią inną prawidłowa ich praca pod danym samolotem. Tutaj radziłbym podchodzić z dużą dozą ostrożności. Zdjęcia radzieckich MiG - PF z wurzutniami PU 12 to podejrzewam, iż pochodzą one z pułków szkolnych gdzie nagminnie wykorzystywano najstarsze wersje samolotu jak i uzbrojenia. Belki wielozamkowe MBD2 - 67 stosowane u nas na M/MF wbrew pozorom mogły mieć podwieszone 6 bombek bo tyle miały zamków bombowych. Tylko jest mały niuansik - ograniczenia eksploatacyjne samolotu i wewnętrznej belki uzbrojenia, która mogła przenosić uzbrojenie o masie do 500 kg. Dlatego też wieszano na te belki tylko i wyłącznie cztery bomby i to na górne zamki. Rachunek matematyczny jest prosty : 100 kg belki + 4 x 100 kg bomb = 500 kg. czyli tyle ile można podwiesić pod wewnętrzną belkę uzbrojenia. Ktoś zapyta się dlaczego tylko na górnych - praca belki była taka że spadały bombki : przednia lewa - tylnia prawa - przednia prawa - tylna lewa - przednia dolna - tylna dolna. A że było cztery - wszystko już wiadomo. Gdyby u nas były w użyciu bombki o mniejszym wagomiarze np. 25 wieszało by się zapewne po całym komplecie. Pozdrawiam serdecznie Swego czasu na filmie z okazji rosyjskich ćwiczeń te same belki podwieszone pod MiG 23 zrzucały pełen komplet bombek czyli 6.