Roland_Sebastian

W poprzednim wpisie warsztatowym zapowiedziałem galerię gotowego modelu. Ponieważ niewiele zostało do zrobienia szybko uporałem się z ostatnimi pracami: z elastycznej nitki modelarskiej i rozciągniętej ramki plastikowej zrobiłem anteny, pomalowałem światła pozycyjne oraz poprawiłem drobne niedociągnięcia. Pozostało rozłożyć studio fotograficzne i zrobić zdjęcia gotowego samolotu. Samą budowę bardzo dobrze wspominam, model jest świetnie zaprojektowany. Elementy do siebie bardzo dobrze pasują i mają świetne detale. Zdecydowałem się na malowanie FM-2 BuNo 16262/B19 z lotniskowca Gambier Bay ze względu na atrakcyjność trójkolorowego kamuflażu oraz charakterystyczne ciemniejsze fragmenty ma skrzydłach widoczne na zachowanych zdjęciach tej maszyny. Po dość długiej dyskusji w wątku warsztatowym doszliśmy do wniosku, ze jest to efekt wypolerowania powierzchni natarcia skrzydeł przez obsługę naziemną i tak starałem się to przedstawić na gotowym modelu. Na koniec fotka ze starszym bratem, czyli F6F-5N Hellcat od Eduarda:

A myślałeś o srebrnym podkładzie?

No to kicha

Czołem modelarze ;), udało mi się trochę posiedzieć przy modelu i prace mocno ruszyły do przodu. Tak na prawdę to model jest już prawie gotowy. Na polakierowany model naniosłem kalki, nie miałem większych problemów z nanoszeniem ich, ładnie ułożyły się na liniach podziału. Następnie po zabezpieczeniu kalek lakierem naniosłem wash. Zdecydowałem się na 2 odcienie. Nałożyłem ciemnobrązowy na najciemniejszy kolor kamuflażu i jasnobrązowy na resztę. Na niemal cały model naniosłem lakier satynowy. Okolice krawędzi natarcia skrzydeł pokryłem połyskiem. Na satynową powierzchnię naniosłem drobne ślady eksploatacyjne za pomocą kredek akwarelowych. Żeby wzmocnić efekt na przedniej części skrzydła postanowiłem wypolerować ten fragment za pomocą past polerskich od Tamiya. Poniżej zdjęcie z jedną stroną po polerce. Następnie za pomocą aerografu namalowałem okopcenia, zdjąłem maski oszklenia i zamontowałem pozostałe elementy. Pozostało jeszcze zamontować antenę i można robić zdjęcia do galerii.

Mk I miały bardzo mało IG w środku, Mk II były już prawie całe zielone w kokpicie. Zamiast skracać owiewkę, może lepiej podszlifować nieco połówki kadłuba?

No właśnie nie do końca, te kleje przede wszystkim wiążą elementy dzięki zawartości żywicy. W związku z tym są gęste i zostawiają ślad na łączonych elementach jeśli nie są starannie nanoszone na miejsce klejenia.

Chyba się coś przestawiło Poza tym przyczepie się do zdjęć, co drugie to nieostre.

Jak i wiele innych warsztatów. Atmosfera mało modelarska nastała.

Bardzo ładnie to wygląda.

Dobra, po całej tej dyskusji w trakcie doszedłem do wniosku, że jednak jeszcze stonuje ten przód, tak żeby niewiele się różnił kolorystycznie od reszty. Zamalowałem obicia i zabrałem się do lakierowania. W tym momencie postanowiłem, że kładąc połysk na górę mogę najpierw pomalować tylko tą wyróżnioną część, żeby sprawdzić omawiane tu teorię. Robiąc zdjęcie postarałem się o podobny kąt padania światła i ustawienie modelu. Do tego w obróbce dodałem trochę szumów, żeby upodobnić fotkę do oryginału. Po czym polakierowałem resztę modelu i znowu zrobiłem zdjęcie: Do tego jeszcze dwa w kolorze. Teraz czekam na utwardzenie się lakieru i można kłaść kalki.

Czyli dobrze zakładam, że jeśli chodzi o wygląd zewnętrzny A bis nie różniły się od B? Jedynie ułożenie kolektorów wydechowych, które przeniesione zostało w trakcie produkcji. Na szczęście w modelu IBG są części umożliwiające montaż kolektora w obu pozycjach.

Trochę zboczyliśmy tutaj od tematu dyskusji czyli różnicy powierzchni matowej od błyszczącej. Tutaj jestem w stanie się zgodzić, ale taka sytuacja nie może być porównywalna do robienia zdjęcia samolotu w dzień, przy pełnym słońcu. Może do momentu uświadomienia sobie, że samolot taki operuje ponad pułapem chmur na tle ciemnogranatowego nieba. Nieintuicyjne jest malowanie na ciemnogranatowo maszyn które mają latać na niskim pułapie.

Też się spotkałem z tym stwierdzeniem, ale poprawcie mnie jeśli się mylę, A bis, nie miał okienka w kadłubie.

Spoko. Bardziej chodziło mi o jakieś dane potwierdzające mniejszą wykrywalność samolotu pomalowanego w ten kamuflaż, w porównaniu z czarnym matowym, a nie sam fakt istnienia P-61 w czarnym błyszczącym. To mogłaby być odpowiednia podstawa do dalszej dyskusji. Malowanie maszyn na kolory błyszczące równie dobrze można by tłumaczyć próbą zwiększenia osiągów poprzez minimalizacje oporów przepływu powietrza, taki ukłon w stronę załóg pucujących samoloty by wyciągnąć dodatkowy km/h więcej. :). Przy czym nie mając żadnych twardych danych to potwierdzających lub obalających sprawia, że dyskusja ta zaczyna opierać się na dość jałowych argumentach.

A ma być szybko czy ma być dobrze?

Widzę, że jak kończą się rzeczowe argumenty to zaczynasz robić wycieczki personalne:). Spoko. Ja nie zamierzam prowadzić tej rozmowy na tym poziomie. Moja argumentacje, opartą na zasadach fizyki masz. Swoje widzimisie i domniemania, których nie potrafisz poprzeć niczym konkretnym zachowaj dla siebie. Przy okazji, zmiana koncepcji. Wczoraj próbowałem dodatkowo odrapać przód i no nie podoba mi się to. U innych wygląda to fajnie, jak sam robię to wychodzi kiczowato. Także miejsca drapane przeszlifuję gąbką ścierną i odtworzę kamuflaż, model nie będzie drapany. No ewentualnie symbolicznie przy kabinie gdzie pilot wycierał wypukłe nity swoim zadkiem

Wybacz, w mojej wypowiedzi brakło słowa "teoretycznie uzasadniającą"

Zastanowiłbym się nad dwoma kolorami washa, ciemnobrązowy na plamy i jaśniejszy na resztę. W innym wypadku może to wyglądać tak że albo na jasnym tle będzie efekt przerysowany albo na ciemnym niewidoczny.

No, za takie uwagi jestem wdzięczny. Będzie poprawiane. Powyżej masz wypowiedź @greatgonzouzasadniającą różnice w malowaniu części ruchomej i nieruchomej płata. Poza tym chodziło mi o to że na załączonym zdjęciu wildcata refleksy światła są takie same na całej długości skrzydła, a ciemniejszy kolor jest na części ruchomej skrzydła. Zgodnie z Twoją teorią refleksy światła powinny być tylko na ciemniejszym obszarze skrzydła, zaznaczonym na czerwono, który został wypolerowany. Nowych doświadczeń nie planuje, wystarczy i to, które zrobiłem. Na własny użytek mam wytłumaczenie takiego kamuflażu jaki zastosowałem. Innych nawracać nie mam zamiaru Poza tym nie mam odpowiedniej rurki, którą mógłbym pomalować, ale jeśli ty masz taką to z chęcią zobaczę efekty. Warto takie stwierdzenia poprzeć jakimiś zdjęciami, albo źródłem potwierdzającym ten fakt zwiększonej efektywności nocnych samolotów malowanych na czarny błyszczący. Bo tak pisać to sobie możemy bez końca. Poza ty śmiem twierdzić, że się mylisz. Powierzchnia matowa odbija światło w postaci rozproszonej, dokładniej to część fali elektromagnetycznej jest pochłaniana, a część rozproszona. W przypadku powierzchni błyszczącej bardzo duża ilość padającego światła, jeśli nie większość zostaje odbita, zachodzi efekt lustra. To tak jak przy farbach stosowanych w samolotach o niskiej wykrywalności radarowej. Matowa farba jest tu odpowiednikiem farby stealth, która pochłania i rozprasza falę radiową, w związku z czym obiekt nie jest widoczny na radarze. Analogicznie przy matowej farbie do oka obserwatora czy też obiektywu aparatu dociera bardziej rozproszone światło w związku z czym obszary te są niedoświetlone (czyt. ciemniejsze na zdjęciu) w porównaniu do powierzchni odbijającej więcej światła.

Z tego co dobrze pamiętam to te nity były wypukłe, więc w pierwszej kolejności z nich była ścierana farba. Wyjściem ratunkowym będzie zapuszczenie washa w niektóre tak żeby złamać schemat.

Pobieżnie ją przejrzałe i niestety niewiele tam informacji. Wynika z niej tyle że raczej na pewno Łosie były przemalowywane na jedno lub dwukolorowy kamuflaż. Wybieram TAK Przy czym nie musisz się śpieszyć, do piątku i tak nie będę miał czasu zgłębić tematu. To by pasowało z tym co proponuje IBG. O ile w momencie przystąpienia Rumunii do wojny po stronie III Rzeszy można zakładać, że produkowali swoje odpowiedniki farb Luftwaffe to przed tym okresem jest to według mnie mało prawdopodobne. Dziękuję bardzo za pomoc!

Dobra, potrzebuje obiektywnej opinii od was bo sam już nie wiem czy brnąć w to dalej: Czy to wygląda według was dobrze? Wcierając starty pigment zielonej kredki staram się odwzorować powierzchnię farby lekko przetartą do zielonego podkładu pod spodem, ale sam już nie wiem

Ale że tym psikaniem aero po polistyrenie? W sumie to chwila roboty, a przynajmniej widać jak na fotografii zachowuje się powierzchnia matowa i błyszcząca. Nic wielkiego Panie Bardziej bym chciał wiedzieć czy według was te odrapania są ok

Tak jest, specjalnie żeby nie było tak łatwo znaleźć :P. Więcej dodatków niż to co mam nie przewiduję :P. Poza tym skłaniam sie ku budowie polskiego Łosia z zamkniętymi komorami, tak żeby niczym nie zaburzać jego sylwetki. Nikt nie ma sugestii jakich kolorów użyć do malowania rumuńskiego?

Pod wpływem wypowiedzi @letalinpostanowiłem zrobić eksperyment. Postanowiłem to sprawdzić malując płytkę polistyrenu na GSB oraz IB, następnie część polakierować na połysk, część na mat, a resztę zostawić w wykończeniu satynowym. Spodziewałem się różnicy, ale efekt mnie bardzo zaskoczył. Wybaczcie małą estetykę mojego doświadczenia. Wszystko zależy od tego skąd pada światło. Przy źródle światła skierowanym bezpośrednio na pomalowaną płytkę (1 i 2 zdjęcie) powierzchnia błyszcząca jest najjaśniejsza za to matowa najciemniejsza. Przy świetle zgaszonym, skierowanym z boku płytki sytuacja się odwraca i to połysk jest ciemniejszy. Przy założeniach, że zdjęcie samolotu było robione w dzień przy ostrym świetle jestem zdania, że na zdjęciu błyszczące powierzchnie będą jaśniejsze od matowych. Ma to związek z odbiciem światła w stronę aparatu. Tak jest, trzeba przyjąć jakieś założenie i móc je potem z sensem wytłumaczyć. Jak w takim razie wytłumaczysz to, że na poniższym zdjęciu cała krawędź natarcia błyszczy się tak samo? Według Twojej teorii wypolerowany fragment skrzydła jest jedynie na składanym fragmencie. Korzystając zaś z wyniku mojego małego eksperymentu i wiedząc że światło pada prostopadle na powierzchnie skrzydeł (cienie) to ciemniejsze powierzchnie powinny być bardziej matowe od tych jasnych. Na koniec wrzucam jeszcze 2 zdjęcia modelu w wersji czarno białej - jak dla mnie efekt jest na tyle zbliżony do oryginału, że mnie to satysfakcjonuje No wypadałoby jeszcze dodać te wypłowienia, albo przetarcia koloru w pobliżu krawędzi natarcia.