Skocz do zawartości

pmroczko

Użytkownicy
  • Liczba zawartości

    3 937
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    11

Zawartość dodana przez pmroczko

  1. pmroczko

    Stary Mi-24 1:72 Italeri

    Cześć Patryk! W sumie to nie pamiętam już, czym kleiłem te drzwi - ale gdybym miał to dziś zrobić, to albo wziąłbym cyjanoakryl (trzeba uważać, żeby szyby się nie zmatowiły - przed tym zabezpiecza warstwa sidoluksu na szkle), a w wypadku tych zamknietych to mógłby też być wikol. Jeśli chodzi o anteny, to też są klejone na cyjanoakryl, a zrobione z cienkiej, rozciągniętej nad płomieniem ramki. Takie anteny się klei najpierw z jednej strony, potem czeka aż to pierwsze klejenie wyschnie. Ważne, żeby odcinek anteny był sporo dłuższy niż potrzeba. Potem klei sie drugą stronę i można zostawić delikatny luz. Potem daje sie klejowi troche czasu na wyschnięcie i obcina się antene na długość. Na sam koniec trzeba antenę DELIKATNIE podgrzać - i ona pod wpływem ciepła najpierw obwisa, a potem elegancko się naciąga a potem pęka - to ostatnie oczywiście kiedy spieprzy sie grzanie i grzeje się zbyt mocno. Jeżeli grzeje sie delikatnie, to efekty sa takie jak na zdjęciach. Ja na przykład stosuje do grzania płomień zapalniczki, a model trzymam tak około pół metra nad nim - i to już wystarcza. Mam nadzieję że to pomoże - pozdrawiam i życze miłego dnia, do usłyszenia! Paweł
  2. Cześć! W końcu po to to forum jest, żeby pytać. Ja to w sumie nie wiem, czym to najlepiej czyścić, njlepiej zrobić eksperyment. Ale doświadczenie i podpowiada, że mało jest farb, które w stanie "mokrym" nie mogą być zmyte rozcieńczalnikiem nitro, więc może warto spróbować. życzę powodzenia i pozdrawiam Paweł
  3. Cześć! Ja bym powiedział najpierw lakier, i najlepiej żeby porządnie wysechł, a potem BMF - w przypadku skomplikowanych wzoró najpierw nakleić większy fragment a potem obciąć nadmiar ostrym nożem. U mnie na przykład zadziałało to tak (znaczek VW): Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  4. Też mi trochę głupio tak wolno to budować - ale dobry model wymaga czasu! Bardzo dziękuję za komentarz i pozdrawiam Paweł
  5. Bardzo dziękuję!
  6. Cześć! Dzięki za miły komentarz! Oczywiście masz rację, warto zaczekać, wtedy będziesz mógł ten model w miarę szybko i sprawnie zbudować. Pytanie tylko, kiedy on się ukaże? Pamiętam, że AFV Club zapowiedział M42 Dustera w 2003 roku. Ja zacząłem mojego z Tamiyi przerabiać w 2006. I grzebałem się z tym do 2011 roku i jak wyszedł w końcu ten AFV Club, to włożyłem Tamiye do pudełka i AFV Cluba zrobiłem w 1,5 roku - i w dodatku bez wielu błędów wymiarowych, które Tamiya miała. Jeśli chodzi o pociski, to jest to zupełnie inna para kaloszy. Kaliber jest 165mm, ale pociski są burzące. Mały ładunek miotający (w worku) jest przymocowany do pocisku przy pomocy koszyka w kształcie krótkiej, wierconej łuski. Maksymalna donośność w okolicy 2km, ale jak walnie, to wyrównuje najbliższą okolicę - od tego on jest. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  7. Dzień dobry! Ten wątek długo był martwy, ale może się uda go ożywić - ten model nie dawał mi spokoju, więc jadę dalej z wnętrzem. Jeszcze w zeszłym roku tak się udało zrobić zasobnik amunicyjny we wnętrzu wieży: Okazało się, że jest jeszcze potrzebny drugi zasobnik po prawej stronie stanowiska kierowcy w kadłubie, inaczej to miejsce było by zbyt puste: Przy tej okazji nauczyłem się, że kalkomanie naklejone na tylnej części naboi wyglądają o wiele lepiej niż otwory, które musiałbym tam wywiercić. Teraz pracuję nad zbiornikiem płynu hydraulicznego, który musi być zamontowany po drugiej stronie stanowiska kierowcy z przodu kadłuba. Dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  8. Dzień dobry! Przepraszam za opóżnienie w odpowiedzi i bardzo dziękuję za komentarze! Co do fotek - staram się jak mogę, ale chyba cały czas mam za słabe światło. jawkers - model jest "przykurzony" Humbrolem 94 rozpylanym z większej odległości. Tym samym kolorem były malowane gąsienice, zanim później nie pomalowałem powierzchni, które mają kontakt z innymi częściami - gumy Humbrolem 32, metal Humbrolem 53 (gun metal). Taki wygląd gąsienice czasem mają jak pojazd wyjedzie z piachu na twarda powierzchnię - beton czy asfalt. Przy okazji, w modelu Italeri (i chyba Kinetic też) są stare gąsienice, odpowiednie na maszynę z Wietnamu, ale nie na A6 - Paladina. Jednak zdecydowałem sie je zostawić - za późno sie dowiedziałem, a różnica między rodzajami nie jest oczywista, ale warto się przyjrzeć, jakby ktoś chciał być bardzo dokładny. Jeszcze raz dziękuję za komentarze i pozdrawiam Paweł
  9. Cześć! Na razie mam tylko przykład z innego podwórka, ale technika ta sama - model malowany w trzykolorowy kamuflaż a potem pryśnięty z daleka piaskowa farbą: Mam nadzieję, że to pomoże - pozdrawiam Paweł
  10. Cześć! Może na początek załadować do aerografu trochę szarej farby i z daleka trochę całość przypylić? Oczywiście delikatnie, tak żeby wszystkie części spod spody wyglądały, ale już kontrast będzie mniejszy i krawędzie się lekko zaznaczą przy okazji. Mam nadzieję, że to pomoże - pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  11. Dzień dobry! Po dłuższej przerwie mały update. Oba kadłuby wygładzone i są na nich zrobione linie podziału blach: Mam też już całe dwie załogi dopasowane i zacząłem je malować: Pasy są fototrawione z zestawu firmy Kuivalainen (numer KPE 72024). Dziękuję za uwagę - pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  12. pmroczko

    Stary Mi-24 1:72 Italeri

    Dzień dobry! Grzes - fajne foty! I ciekawa renowacja. Teraz widzę, co miałeś na myśli z kolorami. Cóż, HDL był łaskaw zbombać sprawę w swoim opisie. Grzegorz - wydechy robiłem z blacy mosiężnej, z tego co pamiętam to grubość blachy była tak około 0,3 - 0,4 mm. Zwijałem odpowiedni kształt i lutowałem miejsce, gdzie blachy sie spotykały. Potem można opiłować miejsce lutowania i dogiąć wydech dokladnie do otworu. Czasem przycinałem w wydechach jeszcze odpowiedni "skos" a od środka zaślepiałem je płyta polistyrenową. W niektórych przypadkach i tak wychodziło to szybciej niż pocienianie i opiłowywanie części z pudełka. Jakby coś było jeszcze niejasne, to chętnie opowiem. Dziękuję za komentarze, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  13. Darkin - dzięki! Krzysiek - jak to zwykle - światło! Słońce akurat świeciło, myślałem, że będzie lepiej. Dziękuje za komentarze i pozdrawiam Paweł
  14. pmroczko

    Stary Mi-24 1:72 Italeri

    Cześć! Dzięki za komentarz! U mnie to tak dziwnie było, że kleiłem Ka-27 i jedna "gwiazda" mi się zbombała. Akurat siedziałem w Niemczech i to w okolicy bez zbytnio wyrafinowanych sklepów modelarskich. Najszybszym i najtańszym sposobem zdobycia kalkomanii czerwonej gwiazdy było kupno tego Mi-24. A jak już go miałem, to chciałem zrobić coś w stylu maszyny, koło której kiedyś prawie dwa dni się wałęsałem na air show. Niestety nie mam aż takiej wiedzy, żeby zauważyć to z tymi pociskami kierowanymi. Obadam sprawę, może będę mógł jeszcze to przemalować. W którą stronę byś poszedł z kolorami? Na moje oko one są w porządku, kierowałem się kolorami podanymi w papierach do kalkomanii HDL, a poza tym zgadza się to z moimi wspomnieniami z air show (koniec lat 90-tych). Dziękuję za miłe słowa i pozdrawiam Paweł
  15. Dzień dobry! Właśnie przeprowadzałem renowację mojego starego modelu Mi-24, więc postanowiłem go pokazać w galerii. Model budowałem w 2004 roku i to jednak były inne czasy. Zestaw Italeri właściwie trochę przypadkiem wpadł w moje ręce, ale żeby nie leżał, postanowiłem go zbudować. Kupiłem do niego kalkomanie z HDL i miał być w polskim malowaniu. Miałem też zeszyt "Monografii Lotniczych". Pierwsza rzecz, którą od razu było widać to zbyt krótka belka ogonowa - Italeri tak to opracowało. Postanowiłem tak to zostawić, chociaż z żalem. Ale kiedy byłem na etapie budowy wirnika głównego i okazało się, że ten z zestawu Italeri "kręci się" w złą stronę a poza tym ma niepoprawny kształt łopat, to kupiłem drugi zestaw - starego airfixa i na bazie wirnika z tego zestawu zrobiłem mój - z nowa głowicą. Z Airfixu wziąłem też wyrzutnie rakiet niekierowanych. Wydechy silników zrobiłem z blachy mosiężnej. Dodałem też pod belką ogonowa kasety z pułapkami termicznymi, własnej roboty. A niedawno, w ramach renowacji dodałem czujnik kąta natarcia z firmy Armory AR MA7232. W tej chwili model prezentuje się tak: Mam nadzieję, że się podoba - dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  16. Dzień dobry! Minęło wiele lat i okazało się, że w końcu skończyłem ten model - aż sam jestem zaskoczony! Oto foty gotowej maszyny: I to tyle - mam nadzieję, że się podoba - pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  17. Cześć! Bardzo dziękuję za komentarz. Jeszcze muszę popracować nad metodą zaznaczania linii podziału blach - na razie wyszedłem z założenia, że jeżeli nie dam rady zrobić tego czysto, to lepiej wcale. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  18. Dzień dobry! Chciałbym przedstawić mój model Volkswagena. Wykonany z zestawu Hasegawa z przeróbkami. Przednie zawieszenie i koła pochodzą z zestawu BMW Revella. Tylne zawieszenie zbudowane od podstaw. A oto mój model: Wnętrze: Zawieszenie: Całość: Dziękuję za uwagę - mam nadzieję, że się podobało! Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  19. Cześć! Ładna maszyna! Jeśli chodzi o odpowietrznik, to warto jednak go mieć - ja w mojej maszynie zastąpiłem oryginalny zaworek odpowietrznika odpowiednio stoczonym kominkiem z wentylem samochodowym - w ten sposób jak dźwignia presostatu rozłącza prąd, to też wypuszcza powietrze zaraz za sprężarki, a jak prąd jest włączany, to dźwignia idzie w górę i zawór od razu jest zamknięty. Przez to sprężarka łatwiej rusza i jest nadzieja, że też dłużej wytrzyma. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  20. Cześć! Właśnie mówię - w rzeczywistości blok silnika też za gładki nie jest - oczywiście z wyjątkiem planowanych maszynowo powierzchni: Życzę powodzenia w budowie i pozdrawiam Paweł
  21. Cześć! Trochę się zastanawiam po co? Przecież prawdziwy odlew będzie też miał syfy w takich miejscach. Ale jeżeli trzeba, to ja bym je wyskrobał samym czubkiem skalpela, to dosyć dobrze działa. Mam nadzieję, że to pomoże - pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  22. Dzień dobry! Mały update - udało się zamknąć kadłub "szarego" - czyli modelu z AZ Model. Wymagał sporych zabiegów - klejenia na dwa razy, czyli najpierw dół, a potem po wyschnięciu góra ze ściskaniem zaciskiem, ale wygląda na to że wszystko pasuje: Teraz trzeba wszystko ładnie wyszlifować i zrobić linie podziału blach - tylko trochę na AZ Modelu i praktycznie całkowicie na Italeri. Udało mi się też upozować dwie figurki, więc mam już załogę do "zielonego": Figurki nadal są ruchome - stawy na razie trzymają się na cienkim drucie miedzianym. I to by było tyle na teraz - dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  23. Dzień dobry! Chciałbym Wam przekazać smutna wiadomość - właśnie sie dowiedziałem, że umarł nasz kolega, Łukasz_G. Był to ambitny, młody modelarz. Niestety, przegrał długa walkę z choroba nowotworową. Zostawił rodzinę, żonę i dziecko. Łukasza poznałem właśnie przez to forum - napisał do mnie wiadomość, że akurat jest w Poznaniu - na onkologii - i czy bym go nie odwiedził, pogadać o modelach. Tak zrobiłem i potem jeszcze wiele razy sie spotykaliśmy - albo podczas jego wizyt w szpitalu, albo na targach modelarskich w Poznaniu. Jeszcze kilka dni temu napisałem do niego wiadomość z życzeniami i z pytaniem co u niego. Mówił, że nie jest źle bo guzy nie rosną, ale jest słaby. Ale okazało się, że widocznie nie chciał mnie martwić... Łukasz, będziemy o Tobie pamiętali! Dziękuje wszystkim za uwage i pozdrawiam Paweł
  24. Dzień dobry! Dalszy ciąg prac nad tablicą przyrządów - w uprzednio przygotowane otwory wkleiłem druty i pomalowałem je częściowo białą farbą Gunze: Wygląda to trochę śmiesznie, ale po zagięciu drutów i pomalowaniu ich na gotowo jest lepiej. Pomalowałem tez resztę tablicy - obwódki przyrządów czarną matową a ich szkła czarną błyszczącą. Panele radia dostały biały wash: Jak już tablice były gotowe, udało mi się zamknąć kadłub modelu Italeri. Łączenia zaszpachlowane rozpuszczoną ramką, a progi drzwi Surfacerem 500: Mając podstawowe wymiary kabiny mogłem pójść dalej w dopasowaniu pilota. Skopałem z jego wzrostu jakieś 3mm - w skali 1:1 to by było ponad 20 cm! Jak widać ręce nadal są o wiele za długie - będę musiał je skrócić: Ponieważ trzeba robić to wcześnie, to jeszcze sprawdziłem jak pasuje szkło. Okazuje się, że dosyć dobrze: Teraz spróbuję zamknąć kadłub AZ-Model'a. Dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
  25. Cześć! Bardzo dziękuję za komentarz - pozdrawiam Paweł
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.