Wachmistrz

Następne kolory.

Wciąż pozostało parę drobiazgów do wykończenia, ale postanowiłem przewinąć temat nieco do przodu. Oba dzbanki pociągnięte podkładem, Haska dostała nawet wstępne cienie, raczej dla samej przyjemności malowania, niż realnego efektu.

W temacie goleni: Haska zrobiła za długie, ok. 2 mm. Dlatego trzeba obcinkować. Poniżej mini relacja z tego procesu. Przeciąłem golenie powyżej punktów montażowych dla osłon, potem wydrążyłem w nich otwory, w które wpuściłem rurki mosiężne. Ważne, aby zachować końcówki, które wchodzą we wnękę w płacie. Są one lekko nachylone do osi goleni, dając odpowiednie wyprzedzenie względem płata - chcę przez to napisać, że podwozie nie jest prostopadłe do osi podłużnej samolotu. po montażu, przed wygładzeniem na żółtym pasku Tamiya, z lewej Haska. Na drugim zdjęciu widać też amputowane fragmenty.

Za kilka lat młodzież będzie przekonana, że tak właśnie wyglądały P-51....

Pewnie ułamie się podczas malowania… Tymczasem mam taki problem: Po lewej Tamka, po prawej Haska. Obcinkować, czy podługasić? Oto jest pytanie.

Dzięki Zaruk, ale nie ma tam nic wybitnego. Zobaczymy, jak będzie wyglądać po nałożeniu podkładu. Tymczasem w Tamiyi zgubiło się szkiełko pozycyjne, a w Hasce nie ma ich w ogóle. Dorabiam zatem z przeźroczystej ramki metodą obróbki skrawaniem. Narzędziownia jedna z trzech lampek przed obróbką … i po obróbce. Aż się dziwię, że w Hasce rurka Pitota wciąż się trzyma.

To tak nie działa... ja wziąłem i wcale mi nie lepiej. Ciśnij te naciągi, będzie dobrze

Długa przerwa w relacji nie oznacza, że nic się nie działo. Jednakże tempo jest powolne, życie wyznacza swoje zadania… Gwoli ścisłości, celownik jest potrzebny w Hasce czyli w Normie. Ostatecznie zamontowałem część H7 z Tamiyi. Nie ustaliłem, który to typ celownika. Mam nadzieję, że będzie mi wybaczone. I tak własnoręcznie nie dałbym rady zrobić tak małego elementu z podobną precyzją. Pamiętajcie proszę, że punktem odniesienia są moje modele sprzed 35 lat, na tle których ten będzie i tak mistrzem świata. Popracowałem nad okolicami kółka ogonowego, dorabiając wnękę podwozia i wszystkie sąsiadujące z nią wyloty wyziewów wszelakich. Makieta silnika jest bardzo uboga. Dorobiłem rozdzielacze bez iskrownika, ale ze śladem po miejscu gdzie był montowany. Nie dorabiam żadnych kabli i przewodów. Druga gwiazda jest zaledwie markowana. Dorobiłem tylko ścianki kanałów wlotowych i skorygowałem kształt dna komory silnika. Zorganizowałem też podwieszenia. Będą wyłącznie zbiorniki paliwa, tak jak na jednym ze zdjęć Normy. Dwa 75 gal z Mustanga Academy i podkadłubowy 100 gal przerobiony z jakiegoś Mistercrafta. Tamka to będzie „Chief Seattle”, który jako wersja D28 nie potrzebuje klap antykompresyjnych. Nie chcę zbytnio ingerować w ten zestaw.

Jakiś postęp w temacie SVA?

Ciekawa tematyka. O ile P-47 jest dość popularny, to brazylijskie i meksykańskie malowania są wyraźnie niedoceniane przez modelarzy. Jeśli już doprecyzowujesz wersję tak szczegółowo, to D-28, powinien chyba mieċ reflektor w panelu za wnęką podwozia, właśnie w miejscu hamulca, a nie na końcówce płata. Wydaje mi się również, że Brazylijczycy malowali swoje znaki na obu płatach nie tylko w miejscu gwiazd USAAF. edit: sorry, D5 najwyraźniej nie miał. Ogólnie fajnie się ogląda. Podoba mi się odcień OD.

- celownik do Normy. Na przezroczystej ramce Tamiyi są dwa. Fragment tego masywniejszego wykorzystam w Normie. Całości się nie da, bo Haska zamknęła przestrzeń między wiatrochronem a tablicą rozdzielczą. Trzeba będzie jakoś zamarkować. - może być iskrownik. Po angielsku magneto. Sam przetłumaczyłem

W pierwszej chwili myślałem, że chodzi Ci o symetrię. Dopiero teraz zobaczyłem, że na pierwszym zdjęciu po lewej (heraldycznie) stronie środkowe rurki wyglądają jak jakieś faje. No nie, takich dewiacji to bym nie dopuścił. To aparat telefoniczno-fotograficzny robi takie zniekształcenia, pokazując nam, że wie lepiej. Tymczasem przede mną następujące prace "waloryzacyjne": - wykonanie osłony wylotu powietrza z turbosprężarki; - wykonanie elementów wzbogacających luk kółka ogonowego; - wykonanie prowadnicy osłony kabiny; - wykonanie celownika - tu zamierzam wykorzystać jeden z celowników dostępnych w zestawie Tamiyi; - wykonanie elementów silnika: prądnicy i dwóch rozdzielaczy (nie pytajcie mnie, do czego służyły), których nie ma w ubożuchnej atrapie zestawowej. - wykonanie podkadłubowego zbiornika 100 gal. (podobno był to zmodyfikowany zbiornik 75 gal.). Więcej "ulepszeń" na razie nie przewiduję. Sorry, że tak wolno to idzie, ale chyba takie mam tempo budowy modeli. Myślałem, że dotyczy tylko szmatopłatów.

Dzięki za słowa krytyki i słowa otuchy. Majstruję, jak umiem. Tymczasem z rurki aluminowo-niklowej AA dorobiłem lufy, a z blaszki żaluzje w okolicy silnika.. Postanowiłem jednak, że popracuję nad tylną częścią kadłuba. Cały kadłub od kabiny do ogona jest za wąski, więc tego nie poprawię, ale mogę nadać bardziej zbliżony do rzeczywistego kształt wylotowi czegoś tam ze sprężarki na dole kadłuba. Sorry, ale nie znam się na tych wszystkich częściach. To co było za wąskie, wyciąłem ze sklejonego już modelu. Nie wiem jeszcze, z czego zrobię zamiennik, najprawdopodobniej wykorzystam połówkę zestawowego zbiornika na paliwo.

Miały być dwa tygodnie, a wyszło ponad cztery. Niestety, kabinka w Hasegawie nie chciała dać się estetycznie sfotografować. Zamknąłem więc ją w kadłubie i pocieszam się tym, że okiem nieuzbrojonym widać jakieś detale, co jest postępem w porównaniu do stanu wyjściowego. Poniżej widok na stan obecny obu modeli. Po sklejeniu kadłuba okazało się, że w Hasce jest on za wąski, a z nim nieprawidłowy kształt mają wszystkie detale umieszczone w jego spodniej części. Nieco mnie to zdemotywowało, bo nie dam rady tych rzeczy wyprowadzić.

Niesamowite…

Dwie sprawy: 1. Jeśli chcesz, żeby śmigiełko się kręciło, już teraz myśl nad mechanizmem. 2. Ten wiatrochron vacu też niespecjalnie pasuje do kadłuba i bardzo trudno go wyciąć. Po wycięciu przypomina paznokieć, z którym nie wiadomo, co zrobić. Ja swój zgubiłem i potem tygodniami próbowałem uzyskać zamiennik o podobnych krzywiznach.

Świetnie! Robiłem ten model niedawno i bezwstydnie zachęcam do obejrzenia galerii . Jeśli masz zamiar zrobić polską wersję, to zwróć uwagę zwłaszcza na chłodnicę i dolną osłonę silnika. Nie była taka jak w litewskich SVA.

Albion Alloys oferuje rurki aluminiowe o mikroprzekrojach już od 0,3 mm. Kiedyś używałem, są bardziej miękkie niż mosiężne i dają się obrabiać pilniczkiem. Mając pręt plastikowy o średnicy ok 2 mm oraz dysponując Dremelem lub Proxxonem można wywiercić w nim otwór wiertłem 0,4 mm i potem spróbować pocienić z zewnątrz.

Z pewnym wahaniem wrzucam aktualizację. Robię zdjęcia telefonem i wrzucam bezpośrednio na forum. Zauważyłem dwie rzeczy: forum obcina jakość zdjęć. Druga to jakość samego modelowania. Na tych zdjęciach, oświetlonych dwiema lampami, te małe elementy wychodzą jak błoto. W skali 1:1 tak strasznie to nie wygląda. Czuję się jak oszust obnażony ze swoją nieudolnością. No cóż. Kabina mniej więcej skończona. Nie było nic, a teraz są te skracze. Tymczasem Tamka już zamknięta. Tutaj kabinka jeszcze przed wklejeniem. Nie wszystkie ryfle udało się zakleić, a nie chciałem psuć tych ładnych detali szlifowaniem. Od soboty 2 tygodnie przerwy w warsztacie.

Dziś malowanie kabiny i wnęk podwozia. Ruszyłem także Tamkę, stąd zdjęcia dwóch zestawów. Przyznam że nieco ryzykowne dla mnie. Wnęki po położeniu szarego podkładu. Tutaj wyszedł jakiś biały, Wnęki w Zinc Chromate - farbka Tamiya XF-4 wnętrza kabin w Dull Dark Green Zjęcia nieco przekłamują kolory, ZC wyszedł jakiś ciepło żółty. Nie udało mi się tego skorygować. Następne kroki to instalowanie drobnych blaszek w kabinie i malowanie detali tamże. No i wycinanie tych klap do wychodzenia z nurkowania.

Po dwóch tygodniach wracam z gotowymi wnękami. Widok tego białego plastiku może być już trochę denerwujący. Następne zdjęcia będą już z podkładem i kolorami.

Przepraszam za przerwę, ale obowiązki rodzinne, rozumiecie…. Sklejamy Zero, w sumie też tanią Hasegawę

...w kierunku akuratności. O, coś takiego chciałbym zrobić, ale to jest foto z jakichś testów. Wycinek zdjęcia tylko do celów dyskusji. Muszę to napisać, bo inaczej trafię do więzienia.

Tematy farbiarskie zawsze są najfajniejsze, jeszcze do nich wrócimy. Ale tymczasem rzut oka na warsztat. Dziś dalszy ciąg szlifowania i pierwsze przymiarki do struktury wewnętrznej płata. Taki odpoczynek od kabiny, do której też wrócimy. Przy okazji mam pytanie. Czy nie będzie to zdradą, jeśli przedstawię te klapy do wychodzenia z nurkowania (dive recovery flaps lub compressibility flaps) w pozycji otwartej podczas postoju samolotu?

Lubię te Twoje rebusy Wielkość liter co prawda nie ma wpływu na odcień, ale domyślam się, że jeśli IG - to nie. To już coś. Pozostaje ZC albo Republic green, a właściwie Republic's bronze green, którego to malowniczego zwrotu użył pewien Turek w opisie swojego P-47: Turek o Republic's bronze green Nie miałem pojęcia o tym kolorze i z tym do Ciebie przychodzę... Swoją drogą, żeby zielony wpadający w niebieski nazywać bronze green....