-
Liczba zawartości
2 843 -
Rejestracja
-
Ostatnia wizyta
-
Wygrane w rankingu
15
Typ zawartości
Profile
Forum
Galeria
Pliki
Kalendarz
Blogi
Zawartość dodana przez Marudek
-
Beaufighter Mk.VI, Tamiya 1/48. Konwersja w Mk.IIF.
Marudek odpowiedział SlawiekD → na temat → [L]Warsztat
Szczery podziw -
Fiat ICR 42 Idrovolante 1:48 Classic Airframes
Marudek odpowiedział Marudek → na temat → [L]Warsztat
Hej! Miałem nadzieję na samosklejalny model, ale ten model Classic Airframes taki nie jest. Zresztą w kilku miejscach w instrukcji przypominają o sprawdzeniu pasowania. Myślałem, że to standard, ale jak zacząłem budować wnętrze - zobaczyłem coś ciekawego. Na każdym rysunku klatka ma różną długość względem podłogi. Trochę mnie to rozczarowało, ale pomyślałem, że "wyjdzie w praniu" i zrobię tak jak będzie pasowało najlepiej. Od początku zakładałem jak najmniej inwencji własnej, ale jak zobaczyłem, że umiejscowienie tablic z zegarami pozwoli na zobaczenie z góry ich tylnich ścianek - postanowiłem dodać do nich parę detali - puszki wskaźników i kable. W żywicznym celowniku odciąłem część, która powinna być przezroczysta i dorobiłem taką z kawałka sztywnej folii. Tak jak w oryginale krawędź szkiełka pomalowana jest na czarno. Z drobnych cekinów, z których zmyłem farbę dorobiłem też imitacje soczewek. Instrukcja wskazuje żeby odciąć obudowę kółka ogonowego. Ja zrobiłem to przed sklejeniem połówek kadłuba. Powstałą szparę Classic Airframes zaleca zaślepić kawałkiem plastiku. Ja wybrałem do tego Milliput. Przed sklejeniem kadłuba sprawdzałem na sucho pasowanie z kabiną i dolnym płatem. I bardzo dobrze, bo w kadłub trzeba było od dołu wkleić klin, żeby miał taką samą szerokość co wnęka w dolnym płacie. Zresztą pasowanie części jest takie, że zużyłem sporo CA do zalania szpar. -
Link się nie otwiera. Ale kolegom chodzi o jedyny sprowadzony do Polski egzemplarz Cant 506. Malowanie włoskie - srebrne z niebieskimi błyskawicami po bokach. Prawdopodobnie wlosi namalowali szachownice. Samolot przyleciał do Polski bez uzbrojenia. Został zniszczony przez Luftwaffe, bo jakies sieroty nie potrafiły go nawet dobrze zamaskować - tyle pamiętam. Gdybym miał Canta 506 w tym malowaniu w swojej kolekcji, to za każdym razem jak bym na niego spojżał - denerwowałbym się na tych co go mieli pilnować
-
Mnie się podoba, że w końcu pomysleli o tym żeby oddzielić dłonie. W swoimżandarmie z zestawuu z DKW Tamiyi sam je odcinałem, a mankiety robiłem z tasmy maskującej.
-
Acha, dzięki JW. Hmmm, myślałem żeby mojego Canta 506 zrobić w malowaniu szpitalnym Luftwaffe, ale może zdecyduję się na szachownicę. Chociaż tak naprawdę, to jedyny polski egzemplarz nie latał dla MDL. Krótko po przylocie do Polski spotkał go taki los, że aż mi żal.
-
A co to jest MDLot? Mam dwa Canty, ale nie mam miejsca na gotowe modele, dlatego na razie buduję te najmniejsze...
-
Hm, pomyślę o tym.
-
Fiat ICR 42 Idrovolante 1:48 Classic Airframes
Marudek odpowiedział Marudek → na temat → [L]Warsztat
Hej! Jest jeszcze jeden łancuch, który przechodzi między nogami pilota i łączy się z resztą. W razie twardego lądowania pilot miałby w majtkach kogel-mogel... To chyba taki włoski sposób na to, żeby samolotów nie uszkadzali -
Fiat ICR 42 Idrovolante 1:48 Classic Airframes
Marudek odpowiedział Marudek → na temat → [L]Warsztat
Hej! Dzięki za Wasz doping. Nie nastawiam się na zwycięstwo w tym konkursie, dlatego nawet jeśli nie wyrobię się z tym modelem do końca, to świat się nie zawali. Ale zależy mi na dobrej zabawie, jaka zawsze towarzyszy ZKM. Dlatego, żeby zmieścić się w czasie wybrałem jeden z lepszych (czyt. łatwiej sklejalnych) modeli jakie mam w swoim "magazynie". A wracając do modelu, przez chwilę zastanawiałem się, czy fototrawiony łańcuch w uprzęży pilota wymienić na najcieńszy łańcuszek jaki mam w swoim śmietniku. Niestety, nawet ten łańcuszek jest za gruby. Gdybym go wrzucił do kabiny to ktoś mógłby pomyśleć, że Włosi palowali tam krowę . Dlatego zostałem przy fototrawieniach... -
Panowie, wielkie dzięki za Wasze komentarze! hanadam Czekam z niecierpliwością ne relację z windykacji METYS Tak myślałem - jak otworzysz pudełko, to Ci ręce opadną... Ale teraz Twoja kolej! W razie czego kopyto do tłoczenia kabiny jeszcze mam . artoor_k Wielkie dzięki za dpoing. Mam model Tamiyi w 1:48 z silnikiem i oryginalną podstawką. Muszę tylko zdobyć do niego jakieś blaszki i nauczyć się malować japońskie samoloty tak jak łsobota. Łukasz, kiedyś zgłoszę się do Ciebie na korepetycje z malowania łuszczącej się japońskiej farby Jeszcze raz dziękujęWszystkim za Wasz doping i trafne uwagi
-
Dzięki
-
Witam, Jak już zapowiadałem przystępuję do konkursu z modelem prototypowego hydroplanu włoskiego - Fiatem ICR. Regulaminowy in-box jest tutaj. Powstał tylko jeden egzemplarz i zebrałem już chyba wszystkie jego zdjęcia (aż kilka!). W prawidłowym odwzorowaniu wnętrza pomogą mi zdjęcia kokpitu Fiata CR (dla niewtajemniczonych - wersja z kołami). Po ciężkiej przeprawie z Grummanem Duck mam zamiar się odstresować przy budowie tego modelu. Od początku założyłem, że nie będę nic poprawiał - pomyślałem, że jakoś przełknę płaski przekrój klatki wnętrza i orczyka (wiadomo - fototrawienia są płaskie, a te części powinny być zrobione z rurek). Ale w końcu nie wytrzymałem... W fototrawionym fotelu brakuje przedniej ażurowej ścianki. Widać by to było z góry, dlatego dorobiłem ją z cienkiego drutu. Zacząłem od wnętrza. Wyciąłem i oszlifowałem części żywiczne. złożyłem fototrawione panele kontrolne, u których gałki dźwigni zastąpiłem drobnymi kulkami (bulionem - w żargonie stylistek paznokci). Wolant mnie na prawdę zaskoczył - takiej grubej rury nie widziałem jeszcze w żadnym kokpicie . Na zdjęciu niżej widać już pomalowany, zwashowany, z kalką z moich zapasów i pomalowanym przyciskiem spustu. Zwashowałem też inne elementy wnętrza min. podłogę. Edit: Przepraszam, ale kiepski ze mnie fotograf
-
Hej jachud3 dzięki za komentarz. Obie gwiazy są nałożone jednakowo. Tzn. nie równo z linią nitów, tylko poziome ramiona gwiazd są równoległe do podłoża. Teraz obejżałem fotkę Kaczki w dobrej rozdzielczości i masz rację - ramiona powinny być równolegle do zastrzałów piramidki . Mnie się podoba, że się tak świeci
-
Gratuluję świetnego modelu. Ipkinss udowodniłeś, że nawet z beznadziejnego zestawu można zrobić wspaniały model. Nakład pracy, dokładność wykonania i temat za jaki się zabrałeś nie patrząc na jakość wyprasek sprawiły, że swój głos w samolotach oddam na Twój model
-
Witam, Przepraszam, że galerię wstawiam dopiero teraz, a nie tak jak obiecałem w poniedziałek, ale dopiero dzisiaj miałem okazję zrobić zdjęcia przy świetle dziennym. Relację z budowy znajdziecie tutaj. W warsztacie opisałem wszystkie problemy jakie czekają na śmiałka, który zmierzy się z tym modelem (METYS trzymam kciuki ). Wydaje mi się, że przy budowie tego modelu dałem z siebie bardzo dużo. Model ten wyczrpał mnie do tego stopnia, że przerwałem jego budowę na dłuuugi czas. Teraz cieszę się, że jest już skończony. Widać na nim pewne niedociągnięcia (które zresztą sami wypatrzyliście w warsztacie), ale nie miałem już ochoty się z nim "cackać". To nie jest samosklejalna Tamigawa i nie polecam budowy tego modelu początkującym modelarzom. Cieszy mnie to, że mój model jest taki kolorowy, bo ożywi trochę moją kolekcję hydroplanów.
-
Nie mogę się doczekać ciętego laserowo bierznika do mojego Harleya w 1/72 dlatego chcę wystartować w konkursie jeszcze z tym - bezstresowym mam nadzieję - modelem. Pomyslałem, że dobrze by było wstawić lepsze fotki ale opcja "zmień" nie działa i musiałem napisać nowy post. Box Art: Polistyren: Blaszki: Żywica: Kalki: Instrukcja. Tu jedna uwaga - błąd instrukcji - zastrzały piramidki górnego płata cz. B5 i cz. B17 narysowano "do góry nogami':
-
Hej! Dzięki za Wasze komentarze. Cieszę się, że mojej pracy taki badziewiacki model może zwrócić Waszą uwagę. kazio Pamiętam ten trik z nitowaniem twardym klejem, ale sam nigdy tego nie próbowałem. Teraz model jest już pomalowany i nie chcę już na nim eksperymentować. Sam bardzo lubię hydroplany i inne dziwactwa, dlatego myslę, że w swojej brzydocie kaczątko Grummana jest piękne Maletak Dzięki za linka. To własnie dzięki temu artykułowi Wojtka postanowiłem zaryzykować jeszcze raz z tą swoją plastikową nitką i potraktować ją suszarką. Ten i wiele innych artykułów z modelarstawa redukcyjnego mam już przeczytanych. A może w przyszłosci sam będę tam pisał... klondike Wszyscy czekamy na in-box i tutorial artoor_k Cieszę się, że mój model Ci się podoba i bardzo dziękuję za słowa uznania. Prawda jest taka, że z 1 metra model wygląda imponująco. Z 10 cm laik nadal bęzie zachwycony, a zdjęcia w MAKRO bezlitosnie pokazują każdy pyłek, który przykleił się do wilgotnej farby, każdą swiecącą kalkę itd. Na przykład na sterze kierunku widać jak grube kalki wydrukował Glencoe. To już nie są kalki, tylko "nalepki" . Ale na szczęscie malowanie tego modelu jest na tyle ciekawe, że mimo błędów i niedoróbek ożywi nieco moją szaro-srebrną kolekcję hydroplanów. Udało mi się skończyć KM. Dopiero gdy przyjżałem się uważniej zdjęciom oryginału zobaczyłem, że w kadłubie jest wnęka w której częsciowo chowa się magazynek. Musiałem taką wnękę wyciąć w swoim - prawie gotowym - modelu. Nie polecam takich zabiegów zostawiać na sam koniec budowy i sam żałuję, że nie obejżalem uważnie wszystkich zebranych zdjęć. Ale udało się. Lufa zrobiona jest z oszlifowanej i zwiniętej w rurkę siatki kineskopu i igły iniekcyjenej. Co prawda otwory powinny być bardziej okrągłe, ale tak jak na resztę baboli i na to przymknąłem oko . Dodałem magazynek, rękojesci, spust i mocowanie lufy na którym spoczywała gdy KM był założony na prowadnicę, a nie trzeba było z niego strzelać. Dzis dodam jeszcze tylko kable anteny, a w poniedziałek wstawię galerię. PS. Przepraszam za niewyraźne zdjęcia. Musiałem już mieć 'zmęczone oczy', bo patrząc na wyswietlacz aparatu wydawało mi się że są OK
-
Dzięki klondike za opinię. Z niedokładnym klejeniem, zeszlifowanymi nitami się zgadzam. Dotychczas myślałem, że przeginam ze szlifowaniem, więc pisząc o niedoszlifowaniach trochę mnie zaskoczyłeś . Pokaż o które miejsca chodzi, to może da się to poprawić. Nitów wypukłych nie mam jak odtworzyć. samolot w 1:1 jest ponitowany jak ruska lokomotywa, dlatego nie chciałem szlifować i robić nitów wgłębnych. Starałem się jak najmniej je naruszyć, ale cóż... (coraz bardziej ślepnę). Zresztą dokładność odlewów Glencoe jest tak oszałamiająca, że nit nitowi nie równy. Szczególnie na wierzchu głownego pływaka wcale ich nie było. Pogodziłem się z tym, że ten model w mojej kolekcji będzie wyróżniało jedynie oryginalne, "kolorowe" malowanie
-
Witam, Dzięki za słowa otuchy. Wczoraj wkleiłem boczne pływaki z ich naciągami. Dodałem hak do lądowania na lotniskowcach i nałożyłem kalki na śmigło i główny pływak (takie czerwone paski ostrzegające przed wirującym śmigłem). Zabrałem się też za rzeźbienie KMu. Na razie mam tylko prowadnicę. Może dziś skończę lufę, a do końca tygodnia chciałbym skończyć ten model.
-
Witam, No dobrze, może trochę przesadziłem pisząc wcześniej, że jest DUŻO lepiej. Po przetarciu okularów stwierdzam, że jest NIECO lepiej i żałuję trochę, że dałem takie zbliżenia na owiewkę. Widać miejsca w których farba zlazła z taśmy maskującej. Na przyszłość muszę załatwić sobie taśmę aluminiową (nawet jak zlezie farba to będzie wyglądało jak obicie). Jeszcze raz uważnie przyjżę się tej owiewce i to co się da poprawię. Wczoraj walczyłem z mocowaniem górnego płata i naciągami. Mam już dosyć tego Glencoe i marzy mi się samosklejalny dwupłat... Tak jak radziliście otwory nawierciłem pod kątem. Niestety nie mogłem zastosować nici nylonowej, bo nie mogłem jej przedziać przez nawiercone otwory. Próbowałem utwardzić koniec nici super glue, ale wtedy nić była zbyt gruba. Ostatecznie zastosowałem tą plastikową nitkę (która straszy trochę na moich poprzednich modelach). Tym razem dodatkowo potraktowałem naciągi suszarką do włosów. Efekt wydaje mi się lepszy niż na poprzednich modelach. Zresztą zobaczcie sami.
-
Witam, Pora na krótki update. Od nowa zabrałem się za kopyto do tłoczenia owiewki kabiny. W czasie gdy Milliput twardniał na nowym szkielecie zabrałem się za poprawienie kolorowych pasów na sterze kierunku. Wcześniej wszystkie kolory były namalowane i biały pasek nie wyglądał najlepiej. Dlatego zdjąłem kalki i jeszcze raz prysnąłem kolory: czerwony i ciemno niebieski. Na środek nakleiłem pasek białej kalki, a na wierzch oznaczenia. Teraz wygląda to dużo lepiej. Potem dokleiłem silnik z okaptowaniem i kolektorem spalin. Kiedy kopyto stwardniało wziąłem się za szlifowanie i polerowanie. Dalej jak na zdjęciach: tłoczenie, wycinanie segmentów owiewki, naklejanie ramek od zewnątrz (potem od wewnątrz) i wklejenie gotowych segmentów nad kabiną. Oba kokpity zostawiłem otwarte. Potem zabrałem się za poprawienie śmigła. Na jednym ze zdjęć widać piastę "zaproponowaną" przez Glencoe Models... Potem malowanie i przymiarka do modelu. Teraz zbieram fotki KMu. Na zdjęciu niżej widać porównanie KMu firmy Monogram od Kingfishera z tym samym KMem według Glencoe. Porównałem oba z KMem od Cataliny w 1/48 Monogramu i okazuje się, że oba karabiny ze zdjęcia niżej nie trzymają skali (o tym Kingfisher'ze wiedziałem, że ma za mały pływak główny, ale chyba w całości jest "underscale").
-
Dzięki za komentarze, zdjęcia wstawię w poniedziałek. METYS ja po prostu lubię takie dziwactwa
-
Niestety, kopyto wcale nie jest profesjonalne . Wczoraj zaszlifowałem i wypolerowałem nałożony wcześniej Milliput i zacząłem tłoczyć... Efekt jest taki, że przez swoje skompstwo zniszczyłem kopyto. Jak widać na zdjęciu wyżej przestrzenie między żebrami wypełnione są tym samym materiałem co żebra. Zwinięte w pół rurkę kawałki powklejałem między nie żeby zaoszczędzić trochę miliputu. Nie pomyślalem o tym, że temperatura tłoczenia rozmiękczy taki "szkielet". Pierwsze kopyto się zniekształciło i spowodowało stratę czasu i materiału... Ale zacząłem wszystko od nowa i jak dobrze pójdzie, to jutro będę miał porządną owiewkę.
-
Pełen podziw! Miło jest popatrzeć ile udało Ci się wycisnąć z tych starych wyprasek. Moim zdaniem zbudowanie wiernej repliki bez użycia samosklejalnych zestawów to najambitniejsza forma modelarstwa. Już teraz gratuluję pięknego modelu
