Kamil K.

Można też po prostu postarać się nie rozlewać washa, a jak się rozleje, to nadmiar ściągać delikatnie pędzelkiem zwilżonym rozcienczalnikiem, bez "przemocy". Używam abteilungow i EKO-1 i w/w sposób pozwala na bezstratne aplikowanie kolejnych warstw.

Podrapany. Nieco oszczędniej niż w poprzednich wersjach, ale przez nawarstwienie kolorów i... warstw, wszystko wygląda moim zdaniem znacznie fajniej niż poprzednio. No i nawet nieco bardziej się zbliżyło do oryginału. Pozdrowienia!

Cześć, Zadziało się w ostatnich dniach trochę i wokół YW. Na początek zmalowałem te zamalowania na oznaczeniach taktycznych... [ ... a potem zrobiłem sobie ultra proste i szybkie błoto z odrobiny pasty AMMO, którą potem pomalowałem buffem Tamki + szary, kładzionym na lakier do włosów i zmytym. Myślę, że jak na pojazd nieruszany, stojący pod chmurką i z zasłoniętą niemal całkowicie wanną, to w zupełności wystarczy. Potem przygotowałem sobie te specyficzne zacieki na przedniej płycie kadłuba - częściowo aerografem (maskowania w diabły...), a częściowo później pędzelkiem. I wtedy dotarło do mnie na maksa, jak bardzo kolory modelu rozjechały mi się z oryginałem i że jest to raczej nie do wyprowadzenia... ... w związku z tym złożyłem sobie układ jezdny, żeby do dalszych prac mieć model w jednym kawałku... ... i w diabły przemalowałem wszystko. Posłużyła mi do tego nowa mieszanka farbek na bazie kolorków sky, yellow green i jakiś dwóch niebieskich z odrobiną zieleni. I sporo bieli, żeby kolory maksymalnie rozjaśnić. Oczywiście na poprzednie warstwy i na lakier do włosów. Tam gdzie chcę drapać i gdzie na rzeczywistym pojeździe są żółtawe przebarwienia od rdzy, tam też starałem się dać mieszankę z większą ilością yellow green. Oczywiście nie starczyło mi czasu, żeby wydrapać całość od razu, ale zrobiłem próby na tyle i są one dla mnie bardzo obiecujące - w tym kierunku to pójdzie i teraz wreszcie czuję, że mam kontrolę, jest tak jak chcę i że wiem, co robię. Pozdrowienia!

Zaczepy/mocowania dobrze widać na zdjęciach z poprzednich etapów, myślę, że nic by się tu nie urwało, bo jest to rozwiązanie żywcem zerżnięte z innego TAMa.

Cześć... Życie, życie jest nobelon... Nie udało się ogarnąć malowania całych płyt i gum, ale przynajmniej mam bazę na metalu. Umyśliłem sobie, że pewnie dopancerzenie zrobili z płyt gdzieś składowanych i prawdopodobnie, być może, kto wie, nie zabezpieczanych antykorozyjnie. Coś powiedzmy jak tu: No więc wziąłem Lajfkolorki i umaziałem sobie taką bazę, na którą zamierzam położyć jakieś zielone kolorki i trochę je zedrzeć. Zobaczymy, co z tego wyniknie. Pozdrowienia!

Przelałem tego przez aerograf kilka butelek, jeśli nie kilkanaście i jak dotąd tego nie zauważyłem. Starsze One Shoty spokojnie mogły stać i to dość długo, bez większych problemów. Wolałbym dorwać starą butlę, ze starym dozownikiem niż te nowsze, bo dopiero tu zauważyłem kłopoty.

Chyba coś się stentengensowało z One Shotem, bo mam podobne problemy. Stare buteleczki kładły się same, teraz przypycha aerograf i ma tendencję do zbierania się w gluty i rzygania kroplami w najmniej odpowiednim momencie.

Cześć, Czas znowu uzupełnić tę kolekcję. 2020 i 2021 modelarsko nie był zbyt łaskawy, ale coś tam człowiek porobił... Pod tym względem lepiej już raczej nie będzie, więc trzeba brać co jest i optymalizować czas...

To fakt. Coś tam zacząłem grzebać z Flakiem, a w międzyczasie wpadło mi w oko fajne nagranie na którym widać je jeszcze w użyciu w bateriach przybrzeżnych w latach 70-tych. https://fb.watch/5D9JWyJ9ag/ - taka ciekawostka.

Cześć, Coś i tu ruszyło się do przodu. Model dostał surfacer, poprawki baboli i jeszcze raz surfacer + czarna tamijunia w zakamarki. O dziwo, albo mój próg wrażliwości się zmniejszył(najpewniej), albo miałem szczęście, bo nie było dużo baboli do poprawiania. Potem wszedł zielony... i okazało się, że de facto do pomalowania jest tylko szoferka i tył oraz wnętrze paki, bo reszta będzie pozasłaniana. Szukam sobie inspiracji na pomalowanie stalowych blach na boki paki, bo nie miałem za bardzo na nie pomysłu, ale coś tam już się rysuje w głowie. Może zdążę w tym tygodniu wygospodarować chwilę czasu i pomaziać płyty, gumy i plandekę.

Cześć, Ostatnio tylko zakładam nowe tematy i nie kończąc poprzednich, ale staram się tak optymalizować czas na hobby, żeby każdą nieliczną wolną chwilę wykorzystać – bo wkrótce ich braknie dokumentnie. Więc korzystając, że dwa modele się powoli maziają, zaczynam składać trzeci do kompletu. Dziś chciałbym Wam przedstawić najpewniej ostatnią używaną bojowo kultową „Acht komma Acht”, czyli niemiecką armatę przeciwlotniczą Flak 37. Jak niejeden sprzęt o wartości muzealnej również ona miała swój łabędzi śpiew właśnie na Bałkanach. Tym jednak razem przeskoczymy z Bośni do Chorwacji. Zacznijmy jednak od początku – skąd osiemdziesiątka-ósemka znalazła się w ojczyźnie Jospipa Broz Tity? Sprawa jest stosunkowo prosta – tuż po zakończeniu II Wojny Światowej na terenie Jugosławii pozostało mnóstwo sprzętu po wycofującej się armii niemieckiej. Wśród niego było sporo artylerii. Ponieważ po wojnie armia jugosłowiańska nie była najsilniejsza, a lokalny przemysł nie był w stanie zapewnić jej dostaw, do służby wcielano wiele zdobycznych pojazdów i dział. Niemieckie Flaki pod nazwą MO-88 D-56 i włoskie działa przeciwlotnicze znalazły swoje miejsce w bateriach obrony wybrzeża. Wykorzystywano je zarówno stacjonarnie w przygotowanych do tego bunkrach jak i jako baterie ruchome. Z biegiem lat ich liczba się zmniejszała, ale pewna ilość pozostała na stanie JNA aż do początku lat 90-tych. Co ciekawe po wojnie dla „podwozia” Flaka też znaleziono przeciwlotnicze zastosowanie… … ale wracajmy do głównego tematu. Gdy w 1991 roku Słowenia odłączyła się niemal bezkrwawo od Jugosławii, a w jej ślady poszła Chorwacja, mniejszość serbska w tym kraju nie zamierzała patrzeć na to bezczynnie. Zamieszkiwała gównie biedną, górzystą i słabo zaludnioną wschodnią część Chorwacji, tzw. Krajinę. Tam powołano do życia Republikę Serbskiej Krajiny. Początkowo wspierana przez JNA faktycznie opanowała cały deklarowany jako serbski obszar, ale 60 tysięcy żołnierzy RSK(prawie 40% wszystkich mężczyzn w Krajinie!) nie mogło utrzymać frontu długości ponad 600 kilometrów. W 1994 Serbska Krajina miała szanse zostać częścią składową Chorwacji z wielką autonomią – osobny prezydent, moneta, strefa zdemilitaryzowana od wojsk chorwackich itd., ale ani Chorwaci ani Serbowie nie byli tym zainteresowani. W sierpniu 1995 RSK upada pod naporem chorwackiej armii, która liczy wówczas ponad 100 tys. żołnierzy. Operacja Burza w kilka dni przerywa serbski front i Chorwaci zdobywają stolicę chorwackich Serbów – Knin. To właśnie tuż pod Kninem nagrano film, na którym widać interesującego nas Flaka 37. Wszystko wskazuje na to, że należał on do 7. Korpusu Północnodalmatyńskiego, który na stanie miał dwa takie działa. To ten korpus operował wokół Kninu, nie ma więc mowy o pomyłce. Jaki był faktyczny udział osiemdziesiątki-ósemki w bojach w Chorwacji? Tego nie wiadomo, ale skoro ktoś usiłował ją odholować i porzucił dopiero w trakcie ucieczki, to raczej znaczy, że musiała mieć jakąś wartość bojową. Niestety, filmów lub zdjęć dokumentujących jej użycie brak. Do budowy Flaka posłuży mi stary dobry zestaw Dragona, w starym dobrym wydaniu. Jak go sobie tak przeglądam, to przypominają mi się czasy, gdy zaczynałem sklejać, a wypasione Dragony w stosunkowo niskich cenach były marzeniem każdego modelarza… piękne czasy. Pozdrowienia!

Dzięki Panowie. Moje wrażenia byly właśnie takie same, natomiast w rdze i tak muszę tu iść siła rzeczy w kolejnych krokach, więc postanowiłem zrobić sobie taką bazę. Zobaczymy wkrótce, czy było warto. Ja też nie wiem. to jest właśnie problem, bo nie robiłem jeszcze takiego wrosta i nie czuję do końca tego malowania.

Cześć, Zapaskudziłem farbkami wstępnie YW-kę i w sumie jeszcze nie wiem czy poległem, czy nie poległem... Przede wszystkim to mam problem taki, że to co widzę na żywo =/= fotografiom. Na zdjęciach zdechła połowa kontrastów i smaczków i wszystko zlało się bardziej niż w rzeczywistości. No, ale rzućmy okiem, co wymodziłem... Pierwszy kolorek wydrapałem i na tym etapie nic nie zapowiadało jeszcze dramatu. Gdy wszedł drugi kolorek zrozumiałem, że rozminąłem się totalnie z kolorami oryginału, choć to akurat problem najmniejszy... Niemniej, coś mi nie grało. ... jeszcze nie robiłem takiego strupa, ale pomyślałem, że podziałam dalej aerografem i nałożę trochę filtrów + rdzawą bazę z farbek Lifecolor. W sumie wyszło na zdjęciach tak, że zamalowałem niemal totalnie to, co było wcześniej, ale jak przyjechałem na warsztat 2 dni później i spojrzałem na żywo, to nie było aż tak tragicznie... Myślę sobie, ze teraz domaluję te specyficzne zielone zacieki na przodzie, zamalowania znaków taktycznych, zabezpieczę wsjo lakierem i powalczę pędzelkami robiąc odpryski i budując dalej efekty zdrapkowato-rdzewiejące... Wtedy zobaczymy, co dalej i czy finalnie będzie coś z tego, czy nie. Pozdrowienia!

To to ja rozumiem i wiem, zastanawiam się po prostu jak ta zasada konkretnie ma zastosowanie do tego wozu. To znaczy - co tak właściwie widać na tych pikselowatych zrzutach ekranu i jak to zinterpretować.

Zrobiłbym takiego, gdyby tylko ktoś produkował tą trzylufową Zastavę - na dłubanie jej od podstaw się nie zdecydowałem.

Cześć, Z ambitnego planu, żeby dzisiaj położyć podkład na modelu wyszło tylko zapsikanie surfacerem wszystkich bambetli... No, ale żeby nie było, że niewiele się dzieje, to tak po prawdzie wciąż nie wiem jak pomalować gumowe i stalowe "opancerzenie". Patrzę na te zrzuty ekranu i nie wiem... Kolor gumy? Zielone przetarte do koloru gumy na gumowych i do stali/lekkiej rdzy na stalowych płytach? A może mix? Chętnie posłucham Waszych podpowiedzi, może potem łatwiej mi będzie się zdecydować. Na tę chwilę jestem gdzieś po środku... czyli pewnie cześć zrobię zielonych, część bardziej gumowych. Pozdrowienia!

Czy ktoś z Was używał gotowych, ew. Robił siatki maskujące na modelach? Może ktoś polecić jakieś konkretne produkty lub ew. Tutoriale? Widziałem, że AFV Club i bodajże AK ma w ofercie produkty we wzorze, który potencjalnie by mnie interesował, ale nie wiem ile to warte. Ktoś coś?

Zobaczę, co da się zrobić.

Dzięki. Te bambetle to jedyne, co może uratować ten model. Parę baniaków i butelek jest, niech ich zawartość do dowolnej interpretacji oglądających.

Cześć, Koniec, dosyć, finito. Dodałem ostatnie brakujące detale w stylu lusterek czy haczyków na linkę od plandeki i mogłem przeprowadzić mój ulubiony etap przy budowie - złożenie wszystkiego na sucho do kupy i zwizualizowanie sobie co gdzie i jak. Jak już wcześniej wspominałem, na pacę planuję stworzyć spory pierdolnik, stąd elementów cała masa. Na koniec dorzucę pewnie jeszcze jakieś narzędzia i plandekę/pałatkę w jugolski wzorek kamuflażu, którą przykryję mały fragment paki z tekturowymi pudełkami. No i górkę łusek od browninga. ... a tak naprawdę, to żaden koniec, dosyć i finito, bo jak na tego strupa pójdzie podkład to idę o zakład, że będzie jeszcze masa poprawiania. Pozdrowienia!

Te z kolei wyglądają mi żywcem jak niemieckie kanistry i gdybym miał coś wybrać to wziąłbym w/w np. z Tamki i zaszpachlował jedynie niemieckie napisy. Z "kształtu i kroju" - wypisz wymaluj.

Zdjęcie jest mega małe, ale ja nie mogę się oprzeć wrażeniu, że te dwie rzeczy to... zbiorniki zdjęte z błotników T-64, szczególnie to coś u góry wygląda jak ostatni moduł z prawego błotnika (Ostatnia fotka z Twojego poprzedniego posta z modelem), z kolei to co niżej wygląda jak któryś z dłuższych zasobników/zbiorników. Prostsza sprawa z termosem, bo ja bym go zrobił z dwóch kawałków grubych prętów polistyrenowych i dodał drucik jako uchwyt. Zestawów z gotowymi tego typu bambetlami niestety nie kojarzę.

Cześć, To by było chyba na tyle jeśli chodzi o przymiarki i proporcje. Po ulepieniu plandeki okazało się, że jednak trzeba podwyższyć nieco uchwyt na Browninga, żeby chłopaki nie strzelali sobie po dachu, ale na szczęście reszta elementów(chyba) pasuje. Robimy przymiarkę bambetli, ostatnie szlify i zaczynam malowanie. [ Pozdrowienia!

Oczekiwania są spore i właśnie o to mi chodzi. Ten model straszliwie mnie wymordował i choć, jak już się rzekło, jest lepszy od OT M-60, to jakoś chyba mi brakuje serca do pracy, albo zrobiłem się wybredniejszy, bo... nie pokazałbym tego modelu zrobionego "prosto z pudła". Wszystko pasuje lepiej do siebie, ale jakość detali jest taka, że naprawdę najlepiej to schować za gumą i płytami. Teraz chodzi o to, żeby te miejsca, których nie da się schować nie biły po oczach topornością, bo nie mam ochoty teraz przerabiać wszystkiego i dłubać od podstaw.

Dzięki, To dwie warstwy masy Tamiya, robione wg. przepisu Pawła Leszczyńskiego, tutorial jest na scalefun: https://scalefun.com/forum/viewtopic.php?f=6&t=2104