Gerd

Baaaaardzo fajnie się prezentuje. Podstaweczka śliczna. No i co najważniejsze nie "szwabia". Gratulacje!

Model wygląda pięknie, choć rozumiem kłopot to chyba kierownicę Tololoko - w końcu model za kupę kasy- mogło zrobić z blaszki, albo wygnij ją z drutu bo wygląda jak dekiel od studzienki kanalizacyjnej.

Doskonale o tym wiem, zdjęcie pochodzi z książki Chrisa Ryna „Ostatni z Bravo Two Zero” Choć faktycznie wzorowałem się na brytyjskim kamuflażu pustynnym nie sądziłem, że ktoś go rozpozna, bo efekt końcowy uważam raczej za nie zbyt udany. Plan przewidywał, by były to „jakieś tam” łaciate spodnie najlepiej w kolorze kontrastującym płaszczem. Zbiry z SAS’u i tak ubierają się w co popadnie. Tu bym się od biedy zmieścił z moich informacji wynika, że „Różowe Pantery” zostały wycofane ze służby w połowie lat osiemdziesiątych XX w. (NTW nr7/97 str. 64) Oczywiście dziękuję za cenne informacje, w dalszych pracach z przyjemnością z nich skorzystam. Jak się sprawa skończy zobaczymy tuż przez końcem projektu. Póki, co wszystko to poskładane „na Maskol” może być momentami słabo z symetrią: A to moduły do malowania:

Pozwólcie Panowie, że dodam coś z własnego doświadczenia. Do tej pory stosowałem preparat o nazwie „Realistic Water” firmy Woodland Scenics To link do strony producenta: http://woodlandscenics.woodlandscenics.com/show/Item/C1211/page/1 Butelka o pojemności 473.2ml (16oz). Jej zawartość i pozwala na pokrycie powierzchni o średnicy 14 cali (ok.35cm) przy grubości powierzchni do 1/8 cala (ok. 3mm). Jest to gesty płyn o konsystencji syropu. Łatwo rozprowadzający się po powierzchni i szczelnie wypełniający wszystkie szczeliny oraz nierówności dna. Tężeje po kilkunastu minutach od wylania z butelki, jednak czas całkowitego schnięcia wynosi według producenta 24 godziny. w praktyce wygląda to tak: Dopiero po tym czasie można nakładać kolejną warstwę. Na zdjęciu poniżej jest ich trzy. Dodatkową zaletą jest fakt, że na ani pod powierzchnią nie pozostają bąble powietrza. Instrukcja stosowania zabrania malowania wody oraz stosowania klejów na jej powierzchni. Substancja powoduje niewielkie „puszczanie” niektórych barwników (np. modelarskiej posypki) może to jednak dawać pożądany efekt. Nie ma konieczności zużywania całości butelki za jednym razem wystarczy zakręcić ją w taki sposób, aby w butelce nie pozostało powietrze. Mam go od 2003 roku zostało pół butelki i wszystko gra. Fakt woda jest realistyczna lecz statyczna z falami się nie próbowałem. Po latach (7)żadnych śladów pękania, zmiany faktury itd. jeśli się przykurzy mokra szmatka przywraca dawny blask.

...że pozwolę sobie udzielić drobnej rady. Większy kontrast między jasnymi i ciemnymi miejscami, światła prawie białe, cienie prawie brązowe. Kluczem jest to "prawie".

Świetna kompozycja, gratuluję. Gałęzie podobają mi się najbardziej.

W międzyczasie figurka się wykluła. Było z nią trochę kłopotu, bo nic z gotowców mi nie odpowiadało. Trzeba było sobie samemu radzić: Potem dwuskładnikowa masa Tamiya: dalej Surfacer 1000: pierwszy raz z całości akrylami – szału nie ma – jest nowe doświadczenie: a raczej wniosek: "nigdy więcej", albo baaardzo dużo ćwiczyć... Dla porządku w rękach tak dziwniej ułożonych będzie broń krótka - jakaś. No i zapomniałbym – wszystko zaczęło się od tego zdjęcia:

"miotacz min" to moździerz - jeśli ktoś woli go tak nazywać.

Baaaardzo Fajny. Mam dodatkowo sentyment do tej konstrukcji bo to był mój pierwszy sklejony model z Małego Modelarza nr 6/1982.

Tamiya robi świetne modele. Robi przy tym także makabryczne gąsienice do pojazdów i jeszcze gorsze figurki bez względu na skalę. Te 120mm są najlepsze z całej plejady knotów. Jednak takie strzały jak dzielenie głowy na trzy osobne części...ręce opadają. Ludziska pamiętajcie - Figurki robi się z żywicy a nie z plastiku!!! Poza tym kolejny nudny Szwab. A za In-Box dziękujemy.

Swego czasu mocno chorowałem na tę figurkę. Nigdy mi się jej nie udało zdobyć. Będę patrzył z uwagą.

Fajnie się patrzy. Nie przesadzaj z uzupełnianiem dioramki. Odczuwalny brak "czegoś jeszcze" doskonale potęguje uczucie wszechogarniającej szarości i bez nadziej tamtego czasu. Gratuluję.

To nie do końca prawda. Klosze „są”....z różowego plastiku (cz.B22), jednak ja postanowiłem nie korzystać z propozycji producenta, tym samym dodam modelowi cech indywidualnych. Przy okazji walki z chłodnicą i atrapą: Podobny problem dotyczy szperacza (cz.B15). To chyba nieco zbyt śmiałe dla mnie posunięcie. Figurka owszem jest przewidywana. Robi się „w tle”. w każdym razie pewnie coś na kształt. Oczywiście serdecznie zapraszam do zaglądania. Wszelakie ciekawe materiały mile widziane.

W rzeczywistości to: Truck, General Service, SAS, 3/4-ton, 4x4, Rover 11 (FV18086). Zestaw w skali 1:35 Tamiya nr 35076 data urodzenia 1976r. w połączeniu z fototrawionym Eduardem 35754 oraz jeszcze nie przemyślaną podstawką i już przemyślaną figurką powinien sprawować się zupełnie przyzwoicie. Już moja w tym głowa. W-PUDEŁKU: trzy, nawet po 34 latach od premiery, bardzo przyzwoite wypraski z... różowego plastiku, to chyba jedyny przypadek kiedy ów róż jest usprawiedliwiony. Żadnych kalkomanii, żadnych elementów przeźroczystych, koszmarna figurka, ale całkiem ładne odwzorowanie szczegółów. czytelna jak zawsze instrukcja, słowem świetna baza do pracy nad modelem, może tylko śladów po wypychaczach trochę za dużo.... W każdym razie wieje optymizmem.

Farby takie (Revell, Humbrol) pięknie schodzą w Krecie. Kret w ilości jedna zakrętka wsypać do naczynia najlepiej szklanego wypełnionego około litrem letniej wody. Wrzucić części przeznaczone do czyszczenia. Najlepiej operację do tego momentu prowadzić na balkonie lub po wsypaniu kreta do wody wyjść z pomieszczenia. Zostawić na kwadrans. Starą szczotką do zębów zmyć farbę, powinna schodzić dość łatwo. Obowiązkowo założyć rękawiczki lateksowe lub gumowe. Dobrze wypłukać! W taki sposób można także "ratować" elementy przeźroczyste, bez szkody dla nich. Mnie wyszło tak, na razie bez "kreta":

Dobry model, fajny pomysł, odpowiednie kalki... nie może się nie udać! Dawaj go!

Fajny, zawsze podobał mi się ten "grubas"

Mógł by - obręcze (9:00-20") dzielone, skręcane śrrubami; opony (12-20"), dętkowe z terenowym bieżnikiem przystosowane do jazdy ze zmiennym ciśnieniem w zakresie 0,45-0,05MPa Koło zapasowe zamocowane pionowo na stojaku za kabiną kierowcy. wyjmowanie wkładanie koła ułatwiało urządzenie składające się z liki i bloczka. Masa kompletnego koła -140kg średnicą nie, grubością tak. To zasadniczo nic ciekawego choć zapowiadało się obiecująco, redakcji się przysnęło lub zlekceważono temat: To jest zwiastun (trochę nie na temat): źródło: Modelarz nr 3/2002 teraz na temat: źródło: Modelarz nr 4/2002 źródło: Modelarz nr 5/2002 no i to wszystko z "wielkich planów modelarskich". W kolejnych numerach już ani słowa. Jest jeszcze TBiU nr 194 na ten temat. Bez szału ale zawsze coś. Oto zwiastun: a to link tego zeszytu.: http://rs53.rapidshare.com/files/78079274/TBiU_194_-_Samochod_terenowy_Star_266.pdf opcja "free user" i odrobina cierpliwości jest kluczem do sukcesu

Ładnie podane, fajnie się ogląda. Gratuluję!

Przyznam, że pomysłów i determinacji Ci nie brak. Będę zaglądał, jak zawsze z przyjemnością.

w wersji propagandowej WP. może coś się wybierze: Edit... Proszę wstawiać linki do stron w sposób właściwy... http://www.vojenskatechnika.sk/uaz452/uaz_album.htm http://forum.valka.cz/viewtopic.php/t/65019 http://dkvhv.cz/menu/vozovy-park/uaz-452 Mod...

Czarny hmmm - dostojnie, ale jak model jest dobry to tło mu nie straszne, może być niewojskowy róż majtkowy, a Twoja Dziesiątka i tak wywoła wytrzeszcz.

I think, tankers (especially Soviet) newer been so claen. Perhabs just after born. Dirt'em all! I like your idea.

Up half of the hull looks strange...Ivory T-34, down great! Generally well done.