jarek38

Filipsg, GEM, Forest, dziękuję!

Dzięki Christian za zaproszenie, przyjmuję

Jak napisałeś Sebastian aparat, to aż się zaśmiałem, no przeca u zarania lotnictwa na samolot faktycznie mówiono aparat, aparat latający Dzięki!

Już miałem ciebie "popędzić" z robotą Nie wiem, czy takie wyeksponowanie kratownicy mnie akurat będzie się podobało i miałem to napisać wcześniej, ale nie chciałem mieszać w Twoich założeniach. Teraz, jak pokazałeś kratownicę w modelu, to wygląda ona dość ciężko, choć może to być wrażenie przez biały kolor tworzywa, jak masz do tego rozwiązania przekonanie to rób i nie zwracaj uwagi na moje wątpliwości.

Dziękuję za Wasze wpisy i oświadczam, że naciągi to sam zrobiłem , z pająkiem się próbowałem dogadać, ale skubaniec, korzystając z nieuwagi pitną pod łóżko i tyle go widziałem. Uważaj Krosto, bo jeszcze możesz zrobić po raz pierwszy Nieuporta 11 i ostatni Nieuporta 17, a tam też sporo naciągów Luknij sobie Luke i jeszcze raz na zdrowie! Dzięki Jonathan, doceniam opinię. Cooper69, aż spojrzałem jeszcze raz na zdjęcia, ja jednak inaczej odbieram swoją pracę, niemniej dziękuję

Genialne! Druga fotka jest tak prawdziwa , wielkie gratki. Cudo!

Bardzo, bardzo Panom dziękuję za garść dobrych słów o Kodronku. Faktycznie się uparłem na niego, ale to przez to, że po prostu się mi spodobał. Pokrótce odpowiem; śmigło wycinane z forniru, między płatami jest jakieś 18mm, naciągi przeciągane od pętelki, do pętelki, wcześniej wklejonych we wszystkich możliwych miejscach. Jeszcze raz dziękuję za Wasze opinie. Jest się do czego przyczepić, ale to dobrze, bo jak bym zrobił model w moim mniemaniu idealny, to bym chyba to wszystko j.. w kąt, no nie byłoby do czego dążyć.

Francuska wytwórnia lotnicza Avions Rene Caudron zbudowała w 1914 r. samolot Caudron G-III w popularnym wówczas układzie konstrukcyjnym, w którym załoga umieszczona była w osobnej gondoli, a funkcję kadłuba spełniały dwie płaskie kraty łączące usterzenie ze skrzydłami. W początkowym okresie wojny G-III był używany jako samolot rozpoznawczy oraz do obserwacji i korygowania ognia artylerii, nosząc wówczas oznaczenie Caudron G-IIIA2. Dysponował dosyć dużą długotrwałością lotu, 4 h, ale był zbyt powolny i nieuzbrojony, aby być używanym do dalekich rajdów nad terytorium nieprzyjaciela. Z pierwszej linii wycofano go w połowie 1916 r. przeznaczając wyłącznie do nauki pilotażu. W tej wersji nosił oznaczenie Caudron G-IIIE2. Odznaczał się bardzo dobrymi właściwościami w locie i był popularny wśród pilotów. Produkowano je jeszcze po wojnie do końca 1919 r. Razem zbudowano ponad 3000 egz., w wersjach szkolnych: G-IIIE2DC (dwuster), G-IIIE2MC (jednoster), obserwacyjnej G-IIIA2, aeroklubowej i turystycznej. Źródło samoloty polskie Model powstał z zestawu firmy Choroszy Modelbud w skali 1:72 i jedyne, co można powiedzieć o zestawie, to dobrze, że w ogóle jest. Model nosi malowanie Szkoły Pilotów z Bydgoszczy – czerwona 13 z początków lat ’20 ubiegłego wieku. W modelu z oryginalnych części z zestawu w które najmniej ingerowałem pozostało usterzenie ogonowe, reszta części zestawowych nie została wykorzystana, bądź uległa daleko idącym modyfikacjom. Części przerobione to: - kadłub, płaty, silnik, usterzenie, lotki Części zrobione od podstaw to: - śmigło, osłona silnika, fotele, orczyki, drążki sterowe, deska, manetki, wnętrze kadłuba, stopień, zastrzały, kratownice ogonowe, zegary z wykorzystaniem części trawionych, bloczki linek od lotek, obręcze opon. Przy budowie korzystałem z planów Windsock Datafile’94, Aeroplanu i innych publikacji.

Początek relacji niepokojący, a ostatnie fotki very cacy Sklejka robi faktycznie bardzo dobre wrażenie, ale sklejka, różne wzierniki, lozenge, silnik w rzucie bocznym, dla mnie klasa.

Amen!

Bardzo fajny, dopiero po bliższym przyjrzeniu się widać drobne wady, ale tak, to oki! Bez obić, tak widocznych, wyglądałby wg mnie lepiej.

Powodzenia, będę zaglądał i popędzał Łazęgę masz w kalce, czy będziesz malować?

Podziękowania za gościnę i świetną imprezę modelarską przesyła Poznań. Z roku na rok jesteście coraz starsi to znaczy coraz lepsi od strony organizacyjnej. BRAWA! dla całej ekipy! Z niekłamaną przyjemnością spędziłem czas na Waszej imprezie, dziękuję. Jarek Gorczak

Świetnie się go ogląda, w każdym fragmencie modelu jest na czym oko zawiesić! Brawo i jeszcze raz brawo! Jedynie kierownica wydaje się być zbyt masywna, ale to pewnie będzie jedynie moje zdanie. Gratuluję i chyba ździebko zazdroszczę

No nieźle, nieźle! Jak założysz silnik ze śmigłem, struganym oczywista, to będzie bardzo ładny.

Wielkie Gratulacje Grzegorz Piękny pajęczak.

Gratki!, bardzo fajny model. Gdyby nie wpis o malowanym śmigle, to obstawiałbym "strugane" - świetna robota.

Szału nie ma, ale dupsko urywa Piękne zastrzały, sklejka wnętrza kontrastująca z kolorem płatowca, świetne przetarcia farby na płótnie skrzydeł, kadłuba, czy kół, ogólnie-bardzo, bardzo się podoba Jedynie tę pajęczynę naciągów wolałbym jednak ciemniejszą, a może czarną.

O rany ale maleństwo! Powodzenia w szukaniu modelu na blacie warsztatu

Świetny model, kawał pięknej roboty Uszczelki, zmęczenie powierzchni kamo, bardzo realistyczne.

Bardzo ładne medale i z takim wyprzedzeniem zrobione!

No proszę, jaka ładna krowa A sanki oki!, tu powinienem to wpisać, a nie w LWS 2.

Piszesz o rysunku i krótkich drzwiach, a ja w necie znalazłem foto prawej strony i tam są długie drzwi leżanki. Zaraz, zaraz, a drzwi wejściowe nie powinny być z prawej?

Na pewno inna, miejsca leżące były w pionie, czyli drugie drzwi u góry kadłuba. Sanki bardzo fajne.

Czyżbyś przerzucił się na żywicę, oo... to nowa jakość w warsztacie, klasa!