qalimar

Teraz ja się wtrącę- poprawka- "okna" boczne z prawej strony kadłuba powinny być płaskie. http://www.airplane-pictures.net/image13886.html

Tu macie trochę erów: http://www.airplane-pictures.net/type.php?p=1272 Jakby co tego gdyńskiego mam obcykanego na poziomie atomu. Niestety tylko z zewnątrz, za to wnęki podwozia jak najbardziej.

Kiedyś je ściągnąłem z jakiejś strony, podczas przeglądania materiałów zachomikowanych rzuciły mi się w oczy.

Babcia , znalazłem jeszcze trochę 9444:

Takie kwiatki znalazłem:

Znając Wojtka Senkowskiego lipy nie odstawia- on to bowiem malował i musiał się wzorować na zdjęciu wydłubanym licho wie skąd. Na pewno fikcja to nie jest.

Myślę, że może to być coś podobnego: Z kolei w tym przypadku trzeba zmienić wloty powietrza do silników. A znając życie, będzie jak jest, czyli tak: http://www.airplane-pictures.net/image8544.html albo tak: http://www.airplane-pictures.net/image68993.html

Mikele, aby zamontować PZU, silniki muszą mieć inny stożek wlotowy- innymi słowy- "ryjek" od pyłofiltra musi być umocowany w osi silnika. Bez zamontowanego filtra PZU nie można uruchamiać silnika. Nie sądzę, aby nasi w WZL przerabiali silniki.

Nie spotkałem się z kamuflażem na polskich Pe-2. Tak jak pisze Grzes, zielony od góry jasno niebieski od dołu.

Kwestia pyłofiltrów- zapewne będą siatkowe, albo żadne.

Za kilka dni dopiero, ale coś tam mam na pewno.

Błota na nim tona, albo i ze dwie, ale na kadłubie przy kołach już ni w ząb... A tam powinno być go najwięcej. Poza tym, skoro czołg się przemieszczał, to dlaczego obręcze kół są pomalowane na zielono? Tam właśnie farba zdzierała się po pierwszych dwóch metrach po zjeździe z taśmy fabrycznej.

Proponuję zakupić najnowszego Aeroplana z płytą CD- cały numer poświęcony jest właśnie Irydzie. Miłosz Bogdański odwalił kawał dobrej roboty. http://www.altair.com.pl/cz-a-ar-2010-5

Rzecz się robi prosto bez psucia nitów- odcinasz zaraz za nimi. oklejasz belkę taśmą papierową, z polistyrenowych płytek robisz przedłużkę, opiłowywujesz ją itd. Lepisz wszystko do kupy, a i tak miejsce połączenia będzie zasłonięte metalowymi taśmami od wyrzutni ASO, które są pod belką.

Nie zapomnij przedłużyć belki ogonowej. Jest sporo za krótka. To znana wada tego zestawu. Wstawkę należy dokładać pomiędzy belką ogonową, a końcową. A poza tym ten Hind to ani pies, ani wydra. Zlepek wersji D i W ze wskazaniem na D. Dlaczego pomalowałeś tablicę przyrządów na szaro? W wersji niezmodernizowanej powinna być szmaragdowo zielona jak całe wnętrze, a w zmodernizowanej czarna, też jak całe wnętrze.

Obecnie w LZN we Wrocławiu... i w mojej gablotce. Kiedy go przywieźli do LZN (chyba w 1992 r.), byłem uczniem tej szkoły. Samolot przyjechał ze zbiornikiem z paszczą. Szparka 7502 przyleciała we wrześniu 1991r. do Oleśnicy. Tam ją nieco rozgrabiliśmy- konkretnie wytargałem z niej całą lawetę z wyposażeniem radiowym. Osprzęty na pewno wymontowały zegarek ACZS-1, jeszcze w Sochaczewie. Później, już rzutem kołowym, jakąś ciemną nocą, powleczono ją do Wrocławia. Ten egzemplarz był nietypowo pomalowany- na kolor jasno szaro niebieski. Fakt, potwierdzam, na zbiorniku była paszcza. Grzesiu, w Sochaczewie to nie było ostro...;-)

W Sochaczewie nigdy takiego ustrojstwa nie widziałem.

Wg oficjalnej terminologii używanej w Siłach Powietrznych, LMW i LWL-śmigło ogonowe oraz wirnik nośny. Żadne inne formy nie są dopuszczalne.

W polsce były/są następujące wersje: -Mi-14PŁ- A-1001, A-1002, A-1003, A-1004, A-1005, A-1006, A-1007, A-1008, A-1009, A-1010, A-1011, A-1012. -Mi-14PS- A-1013, A-1014, A-1015, A-1016, 75137. -Mi-14PX- A-1003. -Mi-14PŁ/R- A-1012, A-1009.

Mi-14PŁ – wersja do zwalczania okrętów podwodnych posiadająca radiolokator, sonar, magnetometr itd; Mi-14PS – wersja ratownictwa morskiego; Mi-14BT – wariant do poszukiwania i niszczenia min; Mi-14PŁM – udoskonalona wersja Mi-14PŁ; Mi-14PŁ/R- dwa egzemplarze polskie Mi-14PŁ przystosowane do ratownictwa morskiego poprzez gruntowną ich przebudowę; Mi-14PX – polski egzemplarz Mi-14PŁ przystosowany w ograniczonym stopniu do wykonywania zadań poszukiwawczo-ratowniczych; Mi-14P – cywilna wersja pasażerska; Mi-14GP – cywilna wersja pasażersko-transportowa; Mi-14PŻ – wersja pożarnicza. Sukcesywnie, w miarę wolnego czasu pojawi się tu trochę zdjęć i malowań.

Z tego co pamiętam, była to zwykła Anakonda w wersji RM, kupiona jeszcze za czasów istnienia 103 Pułku NJW MSW. Wszyscy się dziwowali, na co w Wawce klasyczny śmigłowiec morski, a wszechobecny poliszynel mówił, że ówczesny d-ca pułku żażyczył sobie wersję morską, gdyż synka chciał sobie szkolić, któren to praktykował w LMW. Nazwiska nie przytoczę, gdyż nie wypada. Na pewno występowała ona najpierw w innym malowaniu, niestety nie pamiętam w jakim, a dopiero później otrzymała te szare barwy, nazwijmy je "antyterrorystycznymi" dla ułatwienia. Kariera jej była krótka- przyglebiła z zawisu podczas jakiegoś ambitnego treningu. Jeśli chodzi o wyposażenie- też klasyczne- ruski kokpit taki jak w Ankondach 0505,0506, 0511, 0512 (ś/p), 0513. Przystosowanie do do działań grup specjalnych polegało na zabudowie radiostacji z prętową anteną na belce ogonowej.

Takie tam bla bla: http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80277,8907869,Chiny_testuja_prototyp__niewidzialnego__mysliwca_J_20.html A najbardziej podoba mi się takie oto zdanie, perełka kwiecista zaiste: Suchoj T-50 miał swój pierwszy udany lot w styczniu 2010 roku. Myśliwiec ma wprawdzie starsze silniki, ale za to jest niewykrywalny przez radary.

A jakiego się spodziewasz? RS-ki, Starblazer, SC-10D2, jakaś KF-ka i bedzie.

Łukasz, widziałeś w WZL-1 Łódź hamownię? Oni zwyczajnie nie mają możliwości, aby rozebrać silnik, a co tu mówić o remoncie. em- idea jest taka- na jednym wyświetlaczu możesz przełączać sobie poszczególne radiostacje, radiokompasy i co tam ci jeszcze wrzucą. Stroić oczywiście również. Zamiast powiedzmy 10-ciu pulpitów masz teoretycznie 1.

Jest to coś bardzo awaryjnego, niemniej działa. Idea jest słuszna, żywcem przejęta z morskich Mi-2RM. Wtedy to się nazywało SPDR. W obecnej formie, skupia na jednej szynie wszystkie środki łączności.