-
Liczba zawartości
3 936 -
Rejestracja
-
Ostatnia wizyta
-
Wygrane w rankingu
11
Typ zawartości
Profile
Forum
Galeria
Pliki
Kalendarz
Blogi
Zawartość dodana przez pmroczko
-
Cześć! No to teraz dużo wyjaśniłeś. Taki sposób otwierania maski się nazywa po angielsku "butterfly hood" - motylek . Na pierwszym zdjęciu ta rurka pod osia wycieraczki, to pewnie gniazdo zawiasu dla obu części maski. W pojazdach budowlanych się stosuje takie maski, stalowe, bo są łatwiejsze do naprawy w warunkach polowych. Rozumiem Twój tok myślenia, jeśli chodzi o bbc, ale uważaj na jedną rzecz - to jest wymiar "Bumper to Back of the Cabin" - czyli od zderzaka do tylnej ściany kabiny. Jeśli w tym modelu zderzak jest wysunięty bardziej do przodu, to bbc może być większe przy tej samej długości maski! Nie mówię, że tak jest na 100%, ale trzeba uważać. Życzę powodzenia i pozdrawiam Paweł
-
Ale ten Czech daje czadu! Z drugiej strony ja bym prosił copycata, żeby trochę więcej napisał o wozie który ma zamiar zbudować i skąd zamiar przedłużania maski. Ja na wikipedii przeczytałem, że w 353 maska jest otwierana na boki, a to zupełnie coś innego niż w 359, gdzie jest z laminatu i otwierana do przodu, więc trzeba uważać, żeby tego nie pomylić. Pozdrawiam Paweł
-
Cześć! Cieszę się, że mogłem pomóc. Ładny jest ten revellowski Cummins, nie ma porównania z Italerką. Ale oczywiście zawsze jeszcze coś można ulepszyć . Maszyna na razie wygląda dobrze, myślę, że będzie z tego ładne terenowe podwozie. Życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
-
Cześć! Ja w sumie nie próbowałem, ale spotkałem się już z wieloma opiniami, że te wszystkie maszyny do pompowania kół, to nie jest to - głośne, pulsują i nie są w stanie pracować przez dłuższy okres czasu bez zagrzania się do dużej temperatury. A za 300zł, to już można całkiem ładną sprężarkę "lodówkową" postawić - liczmy agregat za 50zł, presostat za 120zł i reduktor powiedzmy za 100zł - zostają jeszcze trzy dychy na złączki - w miarę skromnie, ale do zrobienia. A dostaje się maszynę na wysokim poziomie i taką, którą można ulepszać i rozbudowywać w terminie późniejszym. M.Durant - jak to jest lodówkowiec, to już nie jest prymityw! Twój sposób regulacji ciśnienia to tzw. pierdzioszek Gdybyś chciał zainwestowac w sprzęt typu presostat, to miałbyś o wiele cichszy system wtedy, i mniej par oleju w powietrzu - a sprawdzony agregat z odpowiednim połączeniem to skarb! Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Mark666 - sorki, że tak późno piszę, ale skojarzyło mi się dopiero jak przy swoim trochę posiedziałem - jak będziesz orurowywał zbiorniki, to zwróć uwagę, że masz ich teraz trochę za dużo - bo trzy na ramie, i dwa (a właściwie trzy) pod skrzyniami bateryjnymi, za przednimi kołami. W Superlinerach II, jeden zbiornik jest dwukomorowy, o ile mnie pamięć nie myli to jest zbiornik prawy. Mogę to jeszcze sprawdzić, ale z jednej strony jest zbiornik tzw. mokry (czyli zaraz za sprężarką) i zasilający przednią oś, a z drugiej strony jest zbiornik zasilający tylne osie. I teraz pytanie co z tymi zbiornikami pod podłużnicami ramy? A jeszcze miałbym uwagę do przewodu od alternatora - myślę, że nie powinieneś go prowadzić po bloku silnika, tylko do wnętrza podłużnicy i tamtędy dalej do skrzyni bateryjnej, to by chyba było najlepsze. I pamiętaj proszę o tym, żeby wszystkie przewody były możliwie dobrze zamocowane, żeby nie zwisały luźno na dużych odcinkach. Życzę powodzenia w dalszej budowie i pozdrawiam Paweł
-
Maszyna Vacu (do podciśnieniowego formowania)
pmroczko odpowiedział pmroczko → na temat → Jak to zrobić i jak pokazać
W sumie niechętnie, bo nie mam za dużo czasu - ale jakbyś miał kopyto gotowe, moglibyśmy o tym porozmawiać. Najlepiej pisz na priva. Pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł -
Maszyna Vacu (do podciśnieniowego formowania)
pmroczko odpowiedział pmroczko → na temat → Jak to zrobić i jak pokazać
Ot żartowniś! -
Maszyna Vacu (do podciśnieniowego formowania)
pmroczko odpowiedział pmroczko → na temat → Jak to zrobić i jak pokazać
Trzeba by wypróbować - tyle, że ja nie mam motywacji, bo moja maszyna działa bardzo dobrze tak jak jest... Ale dziękuje za komentarz, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł -
Zobacz jeszcze tę stronkę: http://www.jobbersinc.com/Cummins_engine.htm Tam jest też taki silnik: To będzie chyba ten (ale z jedną turbosprężarką). Tylne zawieszenie by musiało być na sprężynach w takim nafciarzu. Ale w którymś modelu (Eagle?) miałeś Hendricksona, to by było jak raz zawieszenie do tego samochodu, może by tak skopiować je? Życzę powodzenia w budowie i pozdrawiam Paweł
-
Maszyna Vacu (do podciśnieniowego formowania)
pmroczko odpowiedział pmroczko → na temat → Jak to zrobić i jak pokazać
Cześć! No właśnie jestem ciekaw, czy ktoś ma może pomysł na jakieś lepsze źródło ciepła, które można by tu zastosować zamiast tego co mam. Proszę pisać, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł -
No jestem ciekaw, co to też z tego będzie! Jeśli mogę poradę praktyczną - dobrze by było zadbać o więcej miejsca na warsztacie, a komputer postawić gdzie indziej. Tak jak masz teraz, zbyt łatwo coś uszkodzić, zgnieść, upuścić na ziemię - szkoda pracy. Życzę powodzenia i pozdrawiam Paweł
-
Akurat silnik jest na tej samej ramce co nadwozie, dali niebieskie, żeby początkujący modelarze nie musieli malować! Co do typu, to nie jest tak łatwo powiedzieć - mnie to wygląda na NTC300 Big Cam III, ale zwróćcie proszę uwagę, że silnik jest po przeróbkach, ma dodaną dodatkową turbosprężarkę (fabrycznie jest jedna!), co z luzem może mu 100KM dodać. Także taki silnik mógłby mieć może nawet więcej niż 500KM. dokładnie taki wynalazek był w zestawie "Bill Sign Trucking" - ale Bill Sign się chwalił, że ma w firmie warsztat, który takie właśnie przeróbki robi, i to stąd. A masz już jakiś pomysł, na jaki kolor ten silnik pomalować? Życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
-
To jest właśnie to, o czym wielu zapomina - najpierw porządnie dopasować, potem brać się za malowanie, bo inaczej można się rozczarować! W modelach ciężarówek prawdopodobieństwo że coś NIE będzie pasować jest jakoś wyjątkowo wysokie. A ja życzę powodzenia w dalszych pracach i pozdrawiam Paweł
-
Maszyna Vacu (do podciśnieniowego formowania)
pmroczko odpowiedział pmroczko → na temat → Jak to zrobić i jak pokazać
letalin, Jacko - wasze komentarze są bardzo cenne, w istocie kwestiom bezpieczeństwa należy się więcej uwagi, niż im poświęciłem w pierwszym poście. Nie twierdzę też, że nie da się tej maszyny zbudować lepiej. Chciałbym tylko stwierdzić, że na moje potrzeby ta maszyna jest dostatecznie dobra, a jeśli ktoś chciałby skopiować ten projekt, ma moje serdeczne pozdrowienia, ale musi też mieć świadomość ryzyka z tym związanego. jawkers - bardzo dziękuję za komentarz! To włąśnie było pierwotne założenie mojej maszyny - żeby źródło ciepła było ponad ogrzewaną płytą z tworzywa sztucznego. Bo załóżmy, że płyta rozgrzewa się (nierównomiernie!), środek zaczyna się wybrzuszać - jeśli źródło ciepłą jest pod płytą, to ta najbardziej miękka część zbliży się do źródła ciepła i nagrzeje się jeszcze bardziej i w ten sposób może łatwo ulec przepaleniu. A w układzie takim jak mój, ta wybrzuszona część oddali się od źródła ciepła i jest grzana trochę słabiej - pozwala to nagrzać plastik bardziej równomiernie i do wyższej temperatury, co dodatnio wpływa na głębokość tłoczenia i jakość odwzorowania drobnych detali. Ważne jest to, że od momentu, kiedy zdecydujemy, że tworzywo jest już dostatecznie gorące, do momentu, kiedy zaczynamy tłoczyć mija bardzo krótki czas, potrzebny na przesunięcie ramki o kilka centymetrów, co nie pozwala tworzywu ostygnąć. Jeszcze raz dziękuję za komentarze, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł -
Maszyna Vacu (do podciśnieniowego formowania)
pmroczko odpowiedział pmroczko → na temat → Jak to zrobić i jak pokazać
Cześć! Jak to mówi Pan Józek, co wam będę ęsić, pęsić - pewne ryzyko jest - związane głównie z korzystaniem z prądu elektrycznego i występowaniem wysokiej temperatury. Jeśli chodzi o prąd - trzeba wiedzieć, co się robi, zachować szczególną ostrożność, a maszynę regularnie przeglądać w celu zmniejszenia ryzyka awarii. Wskazana jest obecność osoby towarzyszącej podczas użytkowania maszyny, jako inspektora bezpieczeństwa. Od razu dodam, ze w konstrukcji grzałki użyłem izolatorów ceramicznych, odpornych na wysoka temperaturę, w celu zwiększenia bezpieczeństwa użytkowania. A jeśli chodzi o wysoką temperaturę, drut się rozgrzewa do czerwoności, folia nagrzewa się głównie dzięki promieniowaniu (podczerwień). Konstrukcja maszyny jest taka, że podczas grzania nie ma konieczności wkładania rąk gdzieś do środka - dotyka się tylko uchwytów ramki. A ja serdecznie dziękuję za komentarz, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł -
W sumie był pod ręką, ale i tak jest to korzystne, żeby wąż był długi, żeby maksymalnie ochłodzić powietrze przed wejściem na chwyt wilgoci. Powodzenia w budowie własnej maszyny i pozdrawiam Paweł
-
Witam! Chciałbym przedstawić maszynę, którą zbudowałem już wiele lat temu. Służy ona do podciśnieniowego formowania płyt z tworzywa sztucznego, ja używam jej do tworzenia kabin do modeli samolotów w skalach 1:72 i 1:33. Składa się ona ze stolika podciśnieniowego (dolna część), ramki na tworzywo sztuczne i grzałki. Formę pozytywową (kopyto) kładzie się na stolik podciśnieniowy a następnie od góry nasuwa się na nią nagrzaną płytę, czy raczej grubą folię z tworzywa sztucznego. Podciśnienie zapewnia odkurzacz. Stolik podciśnieniowy zbudowany jest jako szczelna skrzynka, której górną powierzchnię stanowi uniwersalna płytka drukowana (odporna na temperaturę i ma ładne otwory). Grzałka jest zbudowana na częściach radzieckiego pieca do wypieku ciast, pochodzą z niego złącze elektryczne i ceramiczne rurki, na których poprowadzona jest spirala grzejna. Ramka może być wybudowywana z maszyny, w celu ułatwienia mocowania na niej tworzywa sztucznego. W razie pytań - chętnie odpowiem, a na razie kilka zdjęć: Efekt działania - kabina do Bf-109G w skali 1:33 Dziękuję za uwagę - pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Witam serdecznie! Chciałbym przedstawić dziś moją konstrukcję - powstała ona początkowo jako sprężarka do przedmuchiwania rur na zimę. Ale że tak ładnie chodziła, dobudowałem do niej coś, co można by nazwać "zespołem przygotowania powietrza" - składa si na niego zbiornik (z butli gazowej), na nim presostat z odpowietrzeniem przewodu dolotowego, na przewodzie dolotowym chwyt wilgoci, a na wyjściu - reduktor. Co istotne, ze względu na niewielką wydajność agregatu, musiałem przebudować zawór do odpowietrzania dolotu w presostacie i zawór na chwycie wilgoci, tak, żeby były zamknięte już przy zerowym ciśnieniu - fabrycznie te zawory zamykają się dopiero po osiągnięciu w układzie pewnego ciśnienia, które jest niemożliwe do uzyskania za pomocą agregatu tej wydajności (przy otwartych zaworach!). Korzystne jest też to, że do chwytu wilgoci powietrze dociera już po wstępnym schłodzeniu w wężu. Dodam, że urządzenie rozruchowe agregatu zbudowałem sam. Ale dość pisania, oto zdjęcia: Dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Cześć! Wiesz, na początku nie pasowała, ale została dopasowana Zawsze tak jest! Jeszcze raz wielkie dzięki! A ja się biorę za malowanie. To potrwa, zwłaszcza, że urlop mi się kończy - ale początek jest taki: Najpierw zamaskować to co nie będzie malowane: Następnie całość została pomalowana Humbrolem 113 (czerwono-brązowy), a potem środki każdej większej powierzchni pomalowałem Humbrolem 66 (mój patent na amerykański Olive Drab czyli OD). Teraz całość wygląda tak: Stanowi to bazę do dalszych operacji - dziękuję za uwagę, pozdrawiam i życzę miłego dnia Paweł
-
Krzysiek - dziekuję bardzo! Adam był też tak miły i przysłał mi lornetkę. Tak więc specjalnie dla niego ta fotografia: Wielkie dzięki Adam! I jeszcze z drugiej strony wieży zamontowałem złożona obudowę, pod którą jest w prawdziwym pojeździe sterownica, umożliwiająca elektro-hydrauliczne podnoszenie i obrót dział. W Wietnamie nie używano tego systemu, jego ewentualna awaria była by zbyt ryzykowna: W tym momencie wszystko jest już przygotowane do malowania - to już niedługo! Dziękuję za uwagę i pozdrawiam Paweł
-
Cześć! Wygląda dobrze. Ja bym chyba został przy normalnych oponach, te szerokie mają jakieś małe odstępy od reszty konstrukcji i trochę słabo pasują do samochodu szosowego - co innego, gdyby to była wywrotka. Pozdrawiam i życzę powodzenia w dalszych pracach Paweł
-
copycat - ale w tej DM-ce miałeś silnik Mack, prawda? Pozdrawiam Paweł
-
No jak już mówimy o bagnecie, to zdaje się, że powinien on mieć uchwyt w kształcie "T". A jeśli chodzi o takie prace "chirurgiczne" jak przy kabinie, to polecam do klejenia rozcieńczalnik nitro, a do szpachlowania ramkę rozpuszczoną w tymże - wtedy nie ma problemu ze skurczem szpachlówki i z pękaniem miejsca, w którym było klejenie. Nadal życzę powodzenia i pozdrawiam Paweł
-
Cześć! Wygląda nieźle! Czekamy na dalszy ciąg prac! Życzę powodzenia i pozdrawiam Paweł
-
No i się zaczyna - zacznij się w to wgłębiać i wyjdzie Ci taki warsztat jak mój. Jeśli chodzi o powyższy post - ostrożnie z "przydatnymi materiałami" i ostatnim rysunkiem. Trzeba uważać, o jakim konkretnie samochodzie mówimy, bo różnice potrafią być poważne. Np. ostatni rysunek odnosi się do późnego Superlinera (czyli OK), ale z silnikiem Mack E-9 (zupełnie inne agregaty). O ile zgadza się, że w Superlinerach po 1984 roku były montowane dwie przekładnie kierownicze z przodu ramy - jak się zacznie to pruć, to za chwilę się rodzi pytanie - a co z kształtem podłużnic? Co z poprzeczkami ramy? Co z tylnym zawieszeniem? I kłopot gotowy. A ja wszystkim życzę szczęśliwego nowego roku i pozdrawiam serdecznie Paweł
