djack

OK. Przekonaliście mnie. To czekam na dalszy ciąg.

Mikołaj, nie żebym się czepiał, bo robota jak zwykle świetna, ale w widoku z boku powierzchnia przed kabiną moim zdaniem nieco opadała do przodu. Fajnie to widać na zdjęciu przodu prototypu w Polish Wings o Karasiu. U Ciebie wygląda to na równoległą do linii dachu. No chyba, że to tylko takie moje złudzenie.

Kolejny świetny warsztat. Prototyp Karasia też mi chodził po głowie, ale nie miałem pomysłu jak się za niego zabrać. Też siadam, wyciągam coś do chrupania i oglądam.

Były też inne, ale to już 1991. W latach 80-tych z tej serii wyszły jeszcze "Samoloty bojowe świata".

Dwa zeszyty Klubu 1:72 Skrzydlatej Polski. Pierwszy wydany w 1988 r., drugi w 1991 r.

Pogrzebałem trochę w kabinie.

Najpierw Gunze H37 Wood Brown rozjaśniony białym H1. Na to pomaziałem olejną Talensa (van Gogh 411 Burnt Siena) z dodatkiem Odourless Thinnera Miga i sykatywy kompletnej.

Meblościanka dostała kolorek.

Dobra robota. No i kultowy komiks.

Fajna robota. Te drobiazgi dodają uroku.

Meblowanie kabiny: ścianki działowe, podłoga, fotele załogi z podstawami.

Dopiero nad tym myślę. Przypuszczalnie rurki w skrzydłach i kadłubie oraz odpowiednio wygięty stalowy drut. Zależy mi na tym, żeby skrzydła były wolnonośne i nie musiały wspierać się na zastrzałach. A na razie efekt dzisiejszej pracy: obicia kabin załogi, obramowania stopni wejściowych i wyloty linek steru kierunku.

Jeszcze jeden wytwór czechosłowackiej myśli technicznej, czyli Avia BH-11. Model KP to typowy shortrun tworzony ręcznie, więc trzeba przyjąć całe dobrodziejstwo inwentarza. Na początek musiałem poradzić sobie ze grubymi ściankami kabiny. Wstawienie płytek plastikowych wydało mi się prostsze niż frezowanie ścianek od środka. Przy okazji wyciąłem stopnie wejściowe, wcięcie na ster wysokości, nawierciłem otwory na statecznik poziomy. Dla ułatwienia dalszej roboty dodałem też to, czego w shortrunach zazwyczaj brakuje, czyli kołki pozycjonujące połówki kadłuba. Cdn.

Wziąłem sobie na warsztat Pragę E-114, mały, zgrabny czechosłowacki samolot sportowy z lat 30-tych. Model KP to można by rzec typowy produkt AZ, czyli szału nie ma. Tu coś fajnie, tam coś schrzanione. Wprawdzie model ponoć był projektowany w technologii 3D (czym AZ/KP nie omieszkał się chwalić), ale parę rzeczy w połówkach kadłuba im się rozminęło, parę rzeczy pominęli. Najwyraźniej projektant miał gorszy dzień. Nie żeby mnie to jakoś powstrzymywało, więc do rzeczy. Zrobiłem nową tylną ściankę, wpasowałem podłogę. Dodałem też to, co AZ/KP nie zrobił, czyli przejście krawędzi spływu skrzydła w kadłub. Cdn.

Mi się najbardziej podoba SPAD. Przypomina stare rajdówki.

W kwestii dokumentacji trzeba wspomnieć jeszcze o dwóch ikonicznych publikacjach Tomasza J. Kowalskiego.

Moses, oddychaj. ;-)

Świetna robota, jak zwykle.

Albo na giełdzie staroci, jeśli takową masz w pobliżu. Tam zawsze jest ktoś z żelastwem, w tym z zegarkami, niekoniecznie sprawnym (w związku z tym za grosze).

Drobne, ale są. Na ten moment mam zrobione drzwi wejściowe i wciąż męczę skrzydło. W kwestii ściągawki, to sam mam parę niewiadomych, choćby oprofilowania na górnej powierzchni skrzydła. Na zdjęciach niewiele widać, a co model to inne pomysły. To samo z tablicą przyrządów (ale tego to pewnie nikt nie wie).

Przeróbki, detale, oświetlenie. Genialne.

Muzeum coś jednak robi. Jak w zeszłym roku tam byłem, to obok zdezelowanego seryjnego Kruka stał odpicowany prototypowy Kruk. A pamiętam go w jakim opłakanym stanie był wcześniej.

Ja bym to zrobił na bazie szkieletu z plastiku, tektury lub sklejki. Do tego wypełnienie np. z balsy i pokrycie z plastiku.

Czy po wydrukowaniu trzeba takie kalki zabezpieczać lakierem?

Z tę cenę nie lepiej zapolować na A-Modela?