djack

Warto poszukać "Messerschmitt Bf 109 G-1 to K-4 Engines Fittings" Jean-Claude'a Mermeta. Tam są fajnie wytłumaczone różnice pomiędzy osłonami silnika jakie występowały w Bf 109 G i K.

W starszych publikacjach rzeczywiście ten Bf-109 jest traktowany jako G-10/AS, ale nie zgadza się kilka rzeczy. Po pierwsze G-10 nie były wyposażane w silniki BD 605 AS i ASM, więc nie było wersji G-10/AS. Po drugie Bf-109 z 318 dywizjonu posiada cechy G-14/AS, czyli położenie pokrywy rozrusznika do zimnego rozruchu poniżej otworu na korbę (w G-10 były na tej samej wysokości) oraz pokrywy wlewu do zbiornika oleju (położenie tuż nad wlotem powietrza wskazuje na mały zbiornik typowy dla wersji AS). Poza tym ten konkretny egzemplarz posiada inne cechy G-14/AS produkcji Mtt: długa goleń podwozia, głęboka chłodnica oleju i wyoblenia na dolnej osłonie silnika. W nieistniejącym już niestety czasopiśmie Model Hobby był fajny artykuł z analizą wersji i malowania. W nr 54 Lotnictwa z szachownicą (szkoda, że też już nie wychodzi) był artykuł, w którym po raz pierwszy opublikowano zdjęcie całego lewego boku maszyny.

Biały kolor jest przesunięty.

To nie chodzi o to, co MC przepakowuje, bo kupując Iła-10 wiedziałem, że w środku znajdę stare KP. Tylko jak taki młody człowiek kupując tani model na początek zostanie skuszony napisem na pudełku "Super Decal Included"... .... dostanie to coś... ...to może się wkurzyć. Przy takich przesunięciach widoczny gołym okiem raster to mały pikuś.

Polskie dywizjony nie używały wczesnych Hurricane'ów z płóciennym pokryciem skrzydeł. Według Polish Wings nr 4 z czarnym skrzydłem latały np. RF-D N2460, RF-W W9129. Podobno większość Hurricane'ów w 303 Sq z okresu po BoB miała pomalowany na czarno spód lewego skrzydła.

Mikołaj, zwróć uwagę na osłony napędów lotek. One zdecydowanie bardziej wystawały niż zrobiło to IBG. Można by ewentualnie pomyśleć o klapkach odciążających na krawędziach lotek (IBG je pominęło). W seryjnych Karasiach były, pytanie czy miał je prototyp. Tak zerknąłem sobie jeszcze na zdjęcie prototypu z początku wątku. Przyjrzyj się też sterowi kierunku, bo moim zdaniem tam też była klapka.

OK. Przekonaliście mnie. To czekam na dalszy ciąg.

Mikołaj, nie żebym się czepiał, bo robota jak zwykle świetna, ale w widoku z boku powierzchnia przed kabiną moim zdaniem nieco opadała do przodu. Fajnie to widać na zdjęciu przodu prototypu w Polish Wings o Karasiu. U Ciebie wygląda to na równoległą do linii dachu. No chyba, że to tylko takie moje złudzenie.

Kolejny świetny warsztat. Prototyp Karasia też mi chodził po głowie, ale nie miałem pomysłu jak się za niego zabrać. Też siadam, wyciągam coś do chrupania i oglądam.

Były też inne, ale to już 1991. W latach 80-tych z tej serii wyszły jeszcze "Samoloty bojowe świata".

Dwa zeszyty Klubu 1:72 Skrzydlatej Polski. Pierwszy wydany w 1988 r., drugi w 1991 r.

Pogrzebałem trochę w kabinie.

Najpierw Gunze H37 Wood Brown rozjaśniony białym H1. Na to pomaziałem olejną Talensa (van Gogh 411 Burnt Siena) z dodatkiem Odourless Thinnera Miga i sykatywy kompletnej.

Meblościanka dostała kolorek.

Dobra robota. No i kultowy komiks.

Fajna robota. Te drobiazgi dodają uroku.

Meblowanie kabiny: ścianki działowe, podłoga, fotele załogi z podstawami.

Dopiero nad tym myślę. Przypuszczalnie rurki w skrzydłach i kadłubie oraz odpowiednio wygięty stalowy drut. Zależy mi na tym, żeby skrzydła były wolnonośne i nie musiały wspierać się na zastrzałach. A na razie efekt dzisiejszej pracy: obicia kabin załogi, obramowania stopni wejściowych i wyloty linek steru kierunku.

Jeszcze jeden wytwór czechosłowackiej myśli technicznej, czyli Avia BH-11. Model KP to typowy shortrun tworzony ręcznie, więc trzeba przyjąć całe dobrodziejstwo inwentarza. Na początek musiałem poradzić sobie ze grubymi ściankami kabiny. Wstawienie płytek plastikowych wydało mi się prostsze niż frezowanie ścianek od środka. Przy okazji wyciąłem stopnie wejściowe, wcięcie na ster wysokości, nawierciłem otwory na statecznik poziomy. Dla ułatwienia dalszej roboty dodałem też to, czego w shortrunach zazwyczaj brakuje, czyli kołki pozycjonujące połówki kadłuba. Cdn.

Wziąłem sobie na warsztat Pragę E-114, mały, zgrabny czechosłowacki samolot sportowy z lat 30-tych. Model KP to można by rzec typowy produkt AZ, czyli szału nie ma. Tu coś fajnie, tam coś schrzanione. Wprawdzie model ponoć był projektowany w technologii 3D (czym AZ/KP nie omieszkał się chwalić), ale parę rzeczy w połówkach kadłuba im się rozminęło, parę rzeczy pominęli. Najwyraźniej projektant miał gorszy dzień. Nie żeby mnie to jakoś powstrzymywało, więc do rzeczy. Zrobiłem nową tylną ściankę, wpasowałem podłogę. Dodałem też to, co AZ/KP nie zrobił, czyli przejście krawędzi spływu skrzydła w kadłub. Cdn.

Mi się najbardziej podoba SPAD. Przypomina stare rajdówki.

W kwestii dokumentacji trzeba wspomnieć jeszcze o dwóch ikonicznych publikacjach Tomasza J. Kowalskiego.

Moses, oddychaj. ;-)

Świetna robota, jak zwykle.

Albo na giełdzie staroci, jeśli takową masz w pobliżu. Tam zawsze jest ktoś z żelastwem, w tym z zegarkami, niekoniecznie sprawnym (w związku z tym za grosze).