neptun1939

Witam. Haubica M-30 już prawie gotowa ( niebawem pojawi się Jej galeria), czas zacząć podstawkę do Niej. Jako, że od lat staram się przeciwstawiać szkalowaniu, usuwaniu w niepamięć, czy też wręcz odmawianiu polskości żołnierzom Polskich Sił Zbrojnych na Wschodzie ( tzw. "ludowe" Wojsko Polskie) zaczynam budowę serii winietek/dioram związanych z czynem zbrojnym 1 i 2 AWP, czym w jakimś małym stopniu będę starał się popularyzować historię Tych formacji. Pomysł budowy winietki z Berlina podsunął mi w warsztacie kolega Michal_G. Główny motyw został zaczerpnięty z publikacji: Tak się składa, że Polaków od zawsze na wojnach ponosi fantazja. Nie inaczej było w Berlinie Przecież piętro kamienicy jest idealnym miejscem na stanowisko ogniowe. Oddajmy głos autorowi publikacji: W związku z tym, że mam szajbę ( niektórzy nazywają to nieuleczalną chorobą ) na punkcie historii, udało mi się odnaleźć sowiecką mapę sztabową Berlina z 1945 roku. Pozostało odnaleźć opisywane miejsce i zrobić "rozeznanie w terenie": 1. To miejsce z którego zostały zniszczone czołgi szturmujące barykadę 2. To budynek, z którego rozbito barykadę. Chwila zadumy i zrodziła się koncepcja jak na rysunku poniżej. Pozostaje kwestia ilości pięter: czy liczyć tak jak w Polsce ( parter + piętra), czy tak jak za granicą: czyli piętra liczone od gruntu: Bohaterami będą: Sowiecka haubica M-30 wz.38 od Zvezdy (zestaw wargamingowy, po modyfikacjach własnych). Sowiecka piechota w pancerzach szturmowo-saperskich wz.42 od Zwezdy: I polscy artylerzyści wykonani z miksu: zestawowe figury od działa ( 2szt.), oficer polski z FtF i artylerzyści polscy z FtF po dostosowaniu ich do warunków 1 AWP. W chwili obecnej jestem na etapie gromadzenia materiałów do winietki ( fotografie). Jutro rozpoczynam pracę nad figurami.

Kleił i to nawet w tym projekcie... Może nazwa inna, ale to ten sam model ( wypraski). Wystarczy czasem troszkę poszukać na forum... Nawet w tym projekcie był klejony...

Nie podobno tylko walczył i upuścili kilka sztuk. Żółte tygrysy jako materiał źródłowy jest kiepskim pomysłem - to były opowiastki osadzone w czasach 2 wojny o bardzo mocnym zabarwieniu politycznym, idealnie wpisujące się w nurt polityczny partii ówcześnie rządzącej, a z historią mające niewiele wspólnego. Aczkolwiek czytywało się to przednio.

Here we go again.... Farba z szesnastki zmyta. Kilka drobnych detali odpadło - jutro je przykleję. Plan na poniedziałek to maskowanie szkiełek, podkład, uzupełnianie braków, uszczerbków, wyprowadzanie na prostą itp itp.

Washe były dwa -> ciemniejszy na linie podziałowem : mix Czerni, Italian Sand i Italian Brown w proporcjach na oko -> jaśniejszy na nity: mix Italian Sand i Italian Brown też mieszany na oko. Xmen - tak muszę zrobić, chociaż już raz lekko polerowałem owiewkę i te ślady kartką papieru.

Użyłem zwykłego spirytusu salicylowego - klej szedł bez problemu. Problemem jednak są poszarpane krawędzie, bo zdjęciu taśmy.

-> Owiewka była maskowana i malowana z aero. Widać to w wątku warsztatowym. Może jest to wina masek własnej produkcji i późniejszego problemu z ich ściąganiem ( zostawał klej z taśmy na owiewce). Jest kolejna rzecz do przećwiczenia: maskowanie i malowanie szklarni ("It's a long way to the top....") Co do nitowania, to wash jest zdecydowanie za jasny do niego i dlatego "ginie" ono na zdjęciach - trzeba się przypatrzeć by go dojrzeć. Nowe zdjęcia ( chyba lepsze). Jeszcze miejscami się podczas robienia zdjęć podłapały włoski na płatowcu... I 3 zdjęcia w świetle naturalnym ( słońce za chmurami)

Raczej jest to wina zdjęć i padania światła. Warstwa farby jest na całym modelu taka sama - lekka mgiełka, która zakryła podkład i preshading. Co do linii podziałowej pod spodem taka powinna być - wrzucałem stosowne zdjęcia planów w warsztacie

Już jest wydepilowany - oczywiście nie koty Fokę przemyślałem bardzo dobrze. Mam sentyment do tego zestawu i lubię dłubać, gmerać, przerabiać i wyprowadzać na prostą. Wash w nitach jest lekki, bo lekki ale jest. Za płytkie raczej nie jest bo na półce jest widoczne i w warsztacie też było widoczne. Co do rozstawu to najmniejszy możliwy z dedykowanego narzędzia Trumpetera. Myślę, że to kwestia zdjęć - jutro będą nowe w lepszym świetle więc powinno być go widać. Chodzi o słoneczka na górze, czy dole? Na swoje usprawiedliwienie to było to moje pierwsze malowanie oznaczeń z szablonów. Co do postępu to prawda i sam stopniowo go obserwuję patrząc na swoje prace.

"Ale się zrobiła świąteczna atmosfeeera..."

Tak jak mówiłem, na 80 rocznicę był gotów, a teraz ostateczne Finito w warsztacie i obiecana galeria:

Witam. Pierwszy "Dżaps" wjechał do kolekcji. Zgodnie z obietnicą dodaję galerię. Warsztat: -> Kilka słów o miniaturze Airfixa. Zestaw dość przyjemny w budowie, ale nie jest wolny od błędów. Największą bolączką zestawu Airfixa jest oszklenie: z jednej strony linie są całkowicie zatarte, co znacząco utrudnia maskowanie. Samo szkiełko jest bardzo przejrzyste. Jeśli chodzi o zgodność z planami, to nie mierzyłem. Ze swoich lekkich przeróbek zaryzykuję stwierdzenie, że większość linii podziałowych trzeba ryć od nowa, bo są w złych miejscach, kilku linii brakuje, a kilka jest wymysłem Airfixa. -> Malowanie i oznakowanie: Moja miniatura jest wykonana w typowym wczesnowojennym japońskim kamuflażu Typ O5 z oznaczeniami lotniskowca Akagi ( czerwony pas na kadłubie), dowódcy dywizjonu ( dwa żółto-pomarańczowe pasy na ogonie). Sam numer wywoławczy maszyny Ai-102 to oznaczenie 1 dywizjonu lotniskowców i maszyny nr.2 czyli samolot pilotowany przez porucznika Saburo Shindo z operacji Al, czyli ataku na Pearl Harbour. - w czasie operacji był dowódcą II fali uderzeniowej. Wg. Internetów to właśnie ten pilot nadał sygnał "Tora! Tora! Tora!", przeżył wojnę i zmarł w 2000 roku w zapomnieniu. Malowanie wykonane akrylami: Osłona silnika to Pactra A46 Black Matt, a cały płatowiec pokryty Tamiyą XF-76 Gray Green (IJN). Hinomaru, czerwony pas i ramka na skrzydłach malowane emalią Humbrola H153 (Matt Insignia Red). Żółte pasy to mieszanka ("na oko";) ) Pactry: A7 (Insignia Red) i A27 (Insignia Yellow). Kolorowe pasy na goleniach podwozia kolory od Pactry jak poprzednio plus A4 (French Blue). Wnęki oraz wnętrze osłony silnika malowane Vallejo Air 74-419 ( Aotake Trans. Blue). Metaliczne części malowane Akrylami Vallejo Air z zestawu "Silver Darts". Z kalek użyte zostały tylko "2" na osłonach goleni podwozia, wszystkie napisy pisane krzaczkami i kod wywoławczy AI-102. Całość zabezpieczona bezbarwnym półmatem Vallejo. Washe, brudzenia itp. to emalie Model Mastera, Oleje dla plastyków i suche pastele. -> Kilka słów o budowie Miniatura wymagał kilku poprawek i modyfikacji. Jak wspomniałem wyżej częściowo zostały przerobione linie podziałowe ( część usunięta część dodana, część przeniesiona). Dodane zostało nitowanie ( jest to pierwszy mój model na którym go w końcu widać ). Silnik został zdetalowany ( dodane kabelki, rura), zestawowe KMy zostały zamienione na igły, światła pozycyjne zostały wykonane z resztek ramki po oszkleniu, pocienione zostały osłony goleni podwozia, na golenie zostały dodane kabelki od hamulców. Antenka to włos wklejony między połówki kadłuba i w nawierconą antenę. Rurka Pitota to igła z wklejonym do środka pręcikiem. -> Uwagi i podsumowanie. Generalnie jest to najładniejszy model II wojennego płatowca jaki do tej pory udało mi się zbudować, ale nie ustrzegłem się też kilku błędów. - Hinomaru w złym miejscu i o złym wymiarze ( dopiero po namalowaniu się dowiedziałem, że kalki Airfixa są błędne i wszystkie słoneczka winny mieć 1 wymiar 12 mm...) Również umiejscowienie bocznych słoneczek to błąd instrukcji od kalek ( pomijam to, że jedno jest o 1 mm wyżej od drugiego.) - śmigiełko się kręci, dlatego na zdjęciach może wyglądać krzywo. Nie malowałem na nim czerwonych pasów, bo nie mam 100% pewności że powinny tam być - w instrukcji nie było i tym się sugerowałem. - Koła na zdjęciach wyglądają krzywo - to wina tego, ze są za małe i "gonią" między golenią, a osłoną, raczej nie da się tego skorygować - w grę wchodzi tylko wymiana na nowe. - na zdjęciach widać wiele włosków itp. na powierzchni. Są już usunięte nałapały się jak stał w gablocie i podczas robienia zdjęć. - preshading gdzieś zaginął - był za jasny. Jest lekko widoczny (nie wiem czy na zdjęciach udało mi się go uwidocznić), ale nie zaszkodziło by gdyby był troszkę bardziej widoczny. - metodyka nitowania kadłuba była błędna (połówki ponitowane przed sklejeniem), dlatego część nitowania z góry i z dołu rozjeżdża się/jest krzywo. Starałem się to później zgubić i pocyganić jakoś - wyszło jak wyszło. - muszę jeszcze poćwiczyć rycie linii, a bardziej ich wygładzanie i głębokość, bo część linii, które dorabiałem są za głębokie. - zdecydowanie trzeba zainwestować w jakiś sprzęt do robienia zdjęć i poćwiczyć fotografowanie. Jutro wrzucę jeszcze kilka zdjęć przy świetle dziennym. -> Co dalej? Kolejnym projektem będzie Fokarium ( 3 x FW 190: 2x Eduard i 1 x Mistercraft). Ale wpierw muszę dokończyć Spitfire'a w 48 (pomalować go od nowa) i MC 202 w 72 ( leży na warsztacie i się poniewiera już 3-4 rok w dość zaawansowanym stanie). A teraz zapraszam do komentowania, pastwienia się i na co tam kto ma ochotę ---------------------------- Fota oryginału startującego do ataku na Pearl Harbour ( jest to jedyne zdjęcie tej maszyny jakie udało mi się znaleźć). I zdjęcia mojej miniatury:

U mnie również czeka w swej kolejce taka Jaskółka. Malowanie jak wnioskuję z opisu kolor aluminium z czarną taśmą na liniach podziałowych?

Jak na starym PWMie go robiłem, to ktoś dał komentarz, że przy odrobinie szpachli i samozaparcia da się z niego zrobić Bf-109 więc Co do budowy modelu obserwuję i życzę powodzenia, z chęcią będę podglądał Twe boje. Przerabiałem ten zestaw ( z innego pudełka czytaj: inne malowania) kilkanaście lat temu i ani trochę nie wspominam go dobrze ( może pamiętasz moją galerię "Przeciwnicy" na starym PWMie). Z błędów jakie pamiętam: były ogromne dziury na łączeniu skrzydła-kadłub, kadłub na połówkach łączenia miał wieli kanion i najcięższa rzecz: kalki zrobione z blachy stalowej.

No właśnie w instrukcji malowania tego nie ma., dlatego ich nie malowałem.

Dokonało się. Dziś zero dostało ostatnie poprawki i zabiegi. - lekki wash na nity z mieszanki Italian Sand i Italian Brown z MM - Lekka eksplotacja: kilka rainsów, kilka obić/odrapań, leciutkie okopcenia i odymienia - doklejone brakujące elementy. Silnik wklejony: KMy z igieł na miejscu: Silnik zakryty osłoną i doszła antenka: I efekt finalny wszystkich dzisiejszych zabaw. Taka pseudo galeria - bez zdjęcia maskowania oszklenia i przed pólmatem, którym właśnie zostało Zeke pokryte I patrzymy pod spódniczkę japonce: I odpowiadając na pytania czy jutro wystartuje... Według informacji jakie udało mi się znaleźć to pilot tego płatowca nadał słynne "Tora! Tora! Tora!". Tylko, że w mojej miniaturze lotnika zabraknie i ataku nie będzie: Galeria pojawi się najpewniej w weekend.

Wymiary Hinomaru są wzięte z kalek. I tak kalki nr.6 ( skrzydła od góry i od dołu mają fi=10,26 mm, a na modelu zmalowane: 10,57 mm. Natomiast kalki nr. 10 (Hinomaru na boki kadłuba): 11,91, a zmalowane: szablon wycinany był na fi=12 mm, po namalowaniu wychodzą ok.12,2 / 12,3 mm.

No nie... Nie zwróciłem wcześniej na to uwagi. Teraz z ciekawości pomierzyłem: dokładnie o 1 mm jest przesunięte jedno względem drugiego ( licząc od owiewki). No trudno tak już pozostanie w kolejnych projektach będzie już poprawnie

Troszkę czasu minęło od ostatniej aktualizacji. Haubica prawie skończona. Po błysku i 2 washach. Jutro przetrę ją pędzelkiem moczonym w rozpuszczalniku. W międzyczasie zagłębiłem się w pozycję " Oni szturmowali Berlin", udało się odnaleźć fragmenty o użyciu haubic i pojawił się wniosek, że trzeba dodać przestrzeliny i odpryski na pancerzu. Pora też zabrać się za budowę winietki, ale to już w osobnym warsztacie.

Dzięki za uwagi Panowie. Znów czegoś nowego się człowiek nauczył. Do tej pory moczyłem kalki w ciepłej wodzie do czasu aż nie odejdą z papierka ( tak jak instrukcja pisze ). DecalTray kupiony nowy, obrazek raz obejrzałem i wywaliłem, a teraz trzeba szukać w internetach jak to się je ------------------------- Zeka po pierwszym (ciemnym) łosiu. Płukanka zapuszczana punktowo pędzelkiem retuszerskim w linie. Do jej wykonania posłużyły: A tak wyszło: Na zdjęciach dopatrzyłem, że koło jednej wnęki podwozia pod zbiornikiem muszę zmyć ślad aplikacji. Jutro po robocie Zero dostanie drugi jaśniejszy i mocniej rozcieńczony wash na nitowanie.

Kalki położone. Ogólnie nie było problemów z ich położeniem - siadały bardzo ładnie. Jedyny minus tych kalek to kod literowy AI-102 - w porównaniu do instrukcji malowania jest ta kalka ciut za duża. Pozostało oczyścić miejsca wokół kalek z nadmiaru płynu i można łosiować. Warsztat i test DecalTray. Dość spoko "dżinks" tylko nie wiem do czego jest ten grzebień dołączony do zestawu Chemia użyta: I efekt zabawy: Krzaczki na jednym skrzydle: I na drugim: Ogon : Ogon z tabliczką znamionową: Golenie z numerem. Podczas prostowania odpadła jedna pokrywa. I widoki ogólne 3/4 z przodu: Kalki lekko się błyszczą, ale to nie problem - lakier bezbarwny załatwi sprawę.

Akurat to nie jest bolączka malowania tylko braku dokładności przy budowie, praktycznie od samego początku. Winą tutaj nie jest brak odpowiednich narzędzi, czy umiejętności, ale przede wszystkim pośpiech i brak precyzji. Kiedyś podobnie jak Ty, robiłem na szybko, ale to nie jest droga do robienia ładnych modeli. Dam Ci radę, jaką dostałem kiedyś od innego użytkownika, w początkach swojej przygody z modelarstwem, na innym forum: wprowadzaj innowacje dopiero jak opanujesz podstawy. Najpierw sklej 10 modeli ładnie prosto z pudła, by nie miały niedociągnięć w obróbce i malowaniu. Jak to osiągniesz dopiero stopniowo krok po kroku na każdym kolejnym modelu wprowadzaj nowe techniki i waloryzację/poprawki zaczynając od najprostszych. Modelarstwo to nie jest "hip na krowę i już cielę", że zrobisz 1 model i od razu będzie to mistrzowski poziom. To hobby uczy cierpliwości i stopniowego samodoskonalenia. Też zaczynałem od Mastercraftów i mam ich dość dużo za sobą (20, może pod 30 sztuk)- jedne wyszły ładniej, inne tragicznie. Mustanga wspominam akurat jako największe dziadostwo jakie od Nich robiłem. Można z Mistercraftów zrobić ładny model, ale to jest ostra jazda bez trzymanki na ciężkich dragach. Sporo trzeba się przyłożyć do nich, poprawiać praktycznie WSZYSTKO od A do Z - słowem jest to modelarskie ekstremalnie hardkorowe BDSM. Zamiast się zniechęcać lepiej kupić model lepszej jakości w porównywalnej cenie np. jakiegoś Revella czy Airfixa - droższe może 10 zł, ale przyjemność składania jest kilka galaktyk dalej. Jeszcze taka uwaga odnośnie sposoby prowadzenia warsztatu: rób zdjęcia na jednolitym tle i kadruj je. Zamiast pokazywać bajzel w tle, który rozprasza uwagę i bardziej przyciąga niż model, zrób zdjęcie na jednolitym tle np. dwie kartki papieru i przytnij zdjęcie w jakimś prostym programie graficznym jak np. darmowy photoscape tak, by na zdjęciu 90% zajmował model, a nie cały bajzel w tle. Bo obecnie patrząc na Twoje zdjęcia człowiek bardziej skupia się na całym zamieszaniu w tle, a na model nie zwraca uwagi, bo gubi się on w tym galimatiasie z tła...

MLT czyli? Tak znam tą bolączkę lakieru Vallejo, przy budowie J-6 miejscami podczas ścierania łosza farba schodziła do gołego plastiku...

Dziś koło 10 rano Zero dostało Glossa. I tutaj poczyniłem bardzo intrygującą obserwację: otóż, ślady po paluchach jakie się zachowały... zniknęły (BLACK MAGIC?! . Jutro japanianin dostanie kalki i będę go Washował. Błysk to akryl Vallejo 26.519

Właśnie po 15 próbach dochodzę do wniosku, że nie da się tego wyciąć skalpelem: cała kalka ma wysokość 4,25mm, a grubość napisów to 0,58 mm, a tych podkreślników to około 0,11 mm... Film właśnie obrobiłem ( powycinałem nadmiar kleju) - chyba jeszcze między 0 i 2 wytnę jutro troszkę kleju. ------------------------------------------------------------- W TEORII Zero jest gotowe do malowania błyszczącym. Jutro jeszcze na spokojnie przejrzę go, czy nie ma jakichś niedoróbek czy błędów do poprawy i jak będzie OK to malowanie Glossem, ale po kolei. Skończone zostały golenie podwozia. Okazało się, że zapomniałem dodać przewody i klocki hamulcowe ( w błąd wprowadziła mnie replika z jakiegoś muzeum). Koniec końców weryfikacja kilku egzemplarzy muzealnych ze strony: https://j-aircraft.com/walk/walkarou.htm Utwierdziła mnie w przekonaniu, że klocki trzeba usunąć, bo ich tam nie ma. Następnym działaniem były poprawki malarskie osłony silnika ( krawędzie): I zdjęcia bardzo przejaskrawione z ogromnym kontrastem ( flesh w aparacie): W końcu drobnica została w większości wklejona. Na zdjęciu brak jednej pokrywy od goleni - odpadła podczas robienia zdjęć, jutro ją dokleję. Pędzelkiem retuszerskim zostały wprowadzone drobne korekty poszarpanych krawędzi wnęk. Również na czarno zostały pokryte ostatnie dwie klapki/osłony silnika z wydechami. Teraz dopiero zauważyłem, że nie pomalowałem wydechów - pierwsza rzecz do poprawy na jutro. Również koło i wnęka w ogonie zostały pomalowane: I na koniec kilka ujęć ogólnych: I jeszcze widok od góry. Widać, ze jedno koło rwie się do przodu - klej jeszcze nie zaschnął i dlatego wyrywa się przed szereg. Obecnie płatowiec leży na grzbiecie, a goleń jest naprostowana - do rana powinna siedzieć idealnie. Acha! Najważniejsze - idąc za radą model został umyty (przy pomocy patyczków do czyszczenia uszu) wodnym roztworem płynu do naczyń i 90% paluchów zniknęło. Zostały 2 lub 3 małe, ale to już jest ingerencja w strukturę farby. Na szczęście nie są aż tak widoczne ( trzeba się przypatrzeć by je dojrzeć).