Wachmistrz

Norma/ Little Bunny/Helen będzie z Haski. Z Tamki chcę zrobić „ Big Ass Bird II” maj. Parksa.

Sprawy mają się tak: rozwijając projekt sklejenia taniej Hasegawy kupiłem jako pomoc naukową drogą Tamiyę. Powstaną więc dwa Jugi, z tym że ten z Tamiyi bez waloryzacji i jakby w tle. Jug z Haski zostanie podług moich umiejętności, doprowadzony w pobliże standardu Tamki. Przede wszystkim w okolicach kabiny i wnęk podwozia. Na fotce wyniki wstępnych prac nad wnętrzem kabiny. Wykorzystuję blaszkę Eduarda dla Tamki i materiały własne. Po lewej elementy kabiny z Tamki, po prawej oryginalna kabina z Haski, w środku elementy własne. acha, pan pilot jednak stracił pracę i nie wystąpi. Rzut oka na warsztat:

No ale jak? Bez galerii? To więcej niż zbrodnia, to błąd!

Podoba mi się. Malowanie rzadko prezentowane w galeriach. Przeważają dwu lub trzykolorowe. Czy to nie ta historia w zmodyfikowanej i podkręconej formie została wykorzystana w filmie"Midway"?

Czas zweryfikował pierwotne założenie taniego sklejenia tego modeliku. Może po 10 latach działania w 1/48 nie potrafię inaczej? W każdym razie zakupiłem dwa ważne produkty, które pozwolą mi lepiej zwaloryzować kabinę i wykonać poprawną wersję pudełkowego malowania, tj. "NORMY" z 57 FG na Korsyce. Publikację Kagero mogłem sobie darować, ale skoro jest, doliczę ją do kosztów projektu. Razem z modelem wyniosły ok. 210 pln, czyli prawie cenę najnowszego P-47 w 1/48 Miniartu. Każe mi to inaczej spojrzeć na ceny modeli tzw. droższych... Prace ruszą dopiero w styczniu, w związku z dłuższym urlopem świątecznym w Polsce, dzięki któremu jednak mogłem zrobić te zakupy.

Mi chodziło o oczka na górnym płacie, przez które przechodzi linka biegnąca WZDŁUŻ krawędzi natarcia płata. Popatrz na wyżej zamieszczony diagram olinowania z instrukcji WNW. Pod dolnym płatem też jest. Zaznaczone na zielono. Oba platy mają wznios, więc linki muszą przejść przez jakieś punky pośrednie żeby to jakoś wyglądało. Ja w BE2c zrobilem oczka z drutu miedzianego.

Większość z prezentowanych na początku siedemdwójek jest z tej SH. Miałem taki pomysł, żeby wykonać modele nawiązujące do tamtych staruszków, ale ostatecznie wziąłem się za szmatopłaty. Ale może mi się jeszcze uda.

W latach osiemdziesiątych byłem nastolatkiem. WOSR pamiętam, ojcowie niektórych kolegów z klasy tam pracowali. Sam nigdy w wojsku nie byłem . Składnica była na Placu Ratuszowym - tak, to tam były Kovozavody, Plasticardy, a z czasem Matchboxy.

Coś tam dzisiaj podłubane w kabinie. Na razie surówka.

Ansaldo SVA 10, Wyższa Szkoła Pilotów w Grudziądzu, lata 20-te XX w. Model Fly, 1:48 GALERIA

A to akurat nie jest takie trudne. Bierzesz do aero lakier bezbarwny i doprawiasz go kapką koloru, którego odcień chcesz uzyskać. Jeśli weźmiesz biały, to leciutko wszystko przygasisz i zmniejszysz kontrasty między kolorami. Ponieważ już nakleiłeś kalki, to innych filtrów nie polecam, bo wpłyną na kolory szachownic. Aplikować z wyczuciem.

Szybko Ci to idzie. Zobaczymy, jak będzie z przytwierdzaniem górnego płata (10 punktów podparcia!) i naciągami. Kalki Fly są grube i mają sporo kleju. Muszą się dość długo moczyć. Czy kolory będziesz "gasił" jakimś filtrem? Patrzę uważnie, bo kiedyś też go będę robić.

Po kilku minutach większość części wycięta, a ja wiem kilka rzeczy: - pan pilot będzie robiony i wystąpi w tym spektaklu, - kaemy i pitot będą zastąpione rurkami metalowymi, bo te mi się zaraz połamią, - wnęki podwozia będą uzupełnione o kilka detali, bo obecnie wieją pustką.

Słowo się rzekło…. Od 30 lat nie skleiłem nic w 1/72. Nigdy nie skleiłem żadnego modelu Hasegawy. Taki (ale nie ten ze zdjęcia) zestaw P-47 miałem w swoim magazynku, ale nie doczekał się budowy. Ostatnim, niedokończonym modelem w 1/72 przed porzuceniem modelarstwa na początku lat 90 tych był P-47D, ale z Matchboxa. Większość mojej ówczesnej kolekcji przetrwała i można ją obejrzeć w portfolio. Być może będę do tamtych modeli nawiązywał w kolejnych warsztatach lub galeriach. Chciałbym tego Dzbanka wykonać w malowaniu pudełkowym, tak jak to miałem wtedy w planach.

Ooo! To jest dopiero rzadki okaz!

Jeśli pozwolisz, kilka uwag. Nie przejmuj się monotonią srebra. W szmatopłatach tego rodzaju całą robotę robią naciągi. Jeśli uda Ci się je ładnie porozpinać, to widzowie skupią się na tym. A nie będzie to proste. Pamiętaj, że kalki musisz położyć przed naciągami, a dziurki na naciągi wywiercić przed kalkami , a nawet wcześniej. Masz tam kilka problematycznych linek, jak, np. te idące wzdłuż krawędzi natarcia, które po drodze trzeba przewlec przez zamontowane wcześniej oczka. Albo linki idące wewnątrz od górnego płata do kadłuba. Jeśli do tej pory nie nawierciłeś tam otworów, to po montażu górnego płata będzie Ci trudno. Chyba że planujesz te linki jakoś inaczej przymocowywać, albo montować tylko niektóre. Obserwuję z ciekawością.

Tylko uważaj, bo można sfajczyć model Dzięki, nie sądziłem, że kogoś tu inspiruję moim jednym modelem rocznie... Pewnie nawet nie zauważysz tego odpoczynku, za kilka miesięcy wezmę coś na warsztat... Swoją drogą, takiej precyzji jak Twoja przy Albatrosie nigdy nie osiągnąłem.

Super konstrukcja. Podziwiam staranne malowanie i efekt. Sądzę, że te niemieckie mistele, sowieckie zwena, latajace łodzie oraz wielopłaty to najbardziej interesujące (bo przestrzenne) tematy modelarskie.

Witaj @Zaruk, śmigło malowałem na żółto aerografem, a ciemniejsze warstwy kredkami pastelowymi. Możliwe, że pociągnąłem to jakimś łoszem, ale nie pamiętam, bo zrobiłem to śmigło jakoś tak w maju . Płótno na płatach malowałem w całości aerografem. Na dole rzeczywiście widać gołe kalki - brakuje werniksu. Pewnie go jeszcze położę i okraszę kroplą "smoke clear". Dobrze zauważyłeś! Naciągi od lat robię z żyłki 0,1 mm, czasem 0,14 mm, którą po przyklejeniu z obu końców napinam przez zbliżenie rozgrzanego spinacza biurowego. Metoda lekko stresująca, ale się przyzwyczaiłem. W moim przypadku gumeczki się nie przyjęły .

Dzięki za komentarz! Tak, to mylące. Samoloty były montowane w Krakowie i oznaczane SVA, po którym nadawano kolejny numer zmontowanego egzemplarza. Stąd to "30".

Samoloty SVA zostały zakupione przez Polskę w 1920 roku w liczbie ok. 90 sztuk. Od początku towarzyszył im niebywały pech. Już podczas oblotu na Lotnisku Rakowickim przez w włoskiego pilota, samolot uległ wypadkowi, zabijając kilku polskich żołnierzy. Relację z tej tragedii można przeczytać tutaj: https://blogkazamata.wordpress.com/2021/01/07/tragiczny-wypadek-lotniczy-07-02-1920-r-w-krakowie-1920/ Przez kilka najbliższych lat katastrofy towarzyszyły Samolotom SVA w Polsce niczym straszne widmo. Skrzydła odpadały w locie, ginęli piloci instruktorzy i uczniowie. Jeden z tych wypadków barwnie opisany przez ówczesną prasę miał miejsce w 1923 roku, a jakże, również w Krakowie: https://zycieitechnika.blogspot.com/2014/04/ Modele Fly mają swój nieodparty urok. Pomimo wielu niedoróbek prezentują na tyle ciekawe tematy, że są pożądane przez miłośników płótna i drutu. Jednak przy SVA ponura passa i tutaj dała o sobie znać. Model był u mnie na warsztacie od lutego. Zagubił się wiatrochron, połamały główne zastrzały - te części musiałem dorabiać i sztukować samodzielnie. Już po wklejeniu zastrzałów okazało się, ze zewnętrzne są za krótkie i nie dosięgają górnego płata (są odlane jako całość w kształcie litery N, więc trudno je dopasować na sucho). Jeden udało się odkleić i dosztukować brakujące 2 mm, w drugim musiałem odciąć za krótką część. Po odcięciu zaginęła - 2,5 cm słupek zniknął w malutkiej pracowni pozbawionej dywanu i włochatych mebli... dorobiłem z metalu. Naciągi nie są tak łatwe, na jakie wyglądają ze względu na kąty, pod którymi należy je montować. Model zmęczył mnie na tyle, że na pewien czas zostawiam szmatopłaty. Model Fly wspiera wersję włoską i litewską. Polskie SVA 10 nieco się różniły - zwłaszcza kształtem chłodnicy - należy wkleić tę od SVA 5, również dostępną w zestawie. Kalki umożliwiają zbudowanie samolotu w barwach Wyższej Szkoły Pilotów w Grudziądzu w latach 20-tych. Godło WSP jest jednak trochę za "mięsiste". No i tyle. Przyjemnego oglądania, jeśli po tych strasznych historiach mogę tak się wyrazić... Zdjęcia robione telefonem, jednak podczas transferów straciły na jakości...

Moje "Polonica" Fokker D.VII, 15 EM, 1920 Albatros C.III, Stacja Lotnicza Poznań Ławica, 1919 Albatros D.III (Oeff.) 7. EM, 1920 Albatros D.III (Oeff.) 13. EM, 1920 SPAD XIII C1, Sopwith Camel, 7 EM, por. Kenneth Murray, 1920-21

W ramach modelarskiego resetu zamierzam zrobić Thunderbolta (Has A08), a jeśli powrót do skali 1/72 okaże się czymś trwałym, to i Kate (Has A07). Oba po ok. 35 zł. Warsztat odpalę, jak tylko uporam się z ostatnim szmatopłatem. Do zobaczenia!

Robisz wersję z Krakowianką, jak widzę?

Zawsze mnie zastanawiało jak to jest, że 8 milionowy narodek klepie sobie pełnowartościowe odrzutowce bojowe… Model super, wygląda trochę jak strażacki