Moses

Gdyby kolor oporządzenia był khaki, była by genialna, tak jest świetna. Multiciapek wyszedł w dechę.

Nak na stareńkiego Froga całkiem ten model wygląda

Hehe będę pierwszy Mi się podoba, bardzo.

Wg Scalemates, są to formy Hobbycraftu

Maszyny USMC jak i USN nie stacjonują tylko na lotnisowcach, kiedy nie są na rejscach stacjonują w bazach lądowych, co nie zmienia faktu że tak, trochę przegiąłem ;)

KA-6D to specjalistycznie zmodyfikowany A-6A, przeznaczonym do tankowania w locie. Łącznie 90 A-6A zostały przebudowane na latające cysterny. Doświadczenie Marynarki Wojennej z samolotami odrzutowymi w konflikcie koreańskim doprowadziło do powstania wymogu, aby bombowiec atakujący niskiego poziomu mógł dostarczyć amunicję przeciw ruchomym i stałym celom morskim i lądowym w każdych warunkach pogodowych i ciemności. Miał być poddźwiękowy i zdolny do dostarczania zarówno broni jądrowej, jak i konwencjonalnej, dzięki czemu jest użyteczny zarówno w konflikcie nuklearnym, jak i konwencjonalnym. Pierwotnie oznaczony jako A2F-1, po wprowadzeniu jednolitego oznaczenia dla sił zbrojnych, zmieniony na A-6A, wszedł do służby w lotnictwie marynarki w lutym 1963 r. Pierwszym dywizjonem wyposażonym w nowe maszyny był VA-42. W 1968 Grumman otrzymał zgodę od amerykańskiej marynarki wojennej na budowę specjalistycznego wariantu Intrudera. Został on oznaczony jako KA-6D i poleciał po raz pierwszy 16 kwietnia 1970 roku. System Digital Navigation Attack Navigation Equipment (DIANE) został usunięty, samolot został całkowicie przebudowany, wewnętrzne zbiorniki paliwa zostały wymienione, a skrzydła zostały przerobione. Do nawigacji wprowadzono system nawigacji Omega. Paliwo do tankowania przechowywano w czterech zbiornikach podciśnieniowych, a czasami w zbiorniku podwieszanym pod kadłubem. Marynarka wojenna na swoim wyposażeniu miały dwie maszyny przystosowane do tankowaniu w powietrzu, Douglas KA-3, a później KA-6. KA-3 miał zapas 29 000 funtów paliwa na 460 mil, czyli około 2,2 pełne F-4J. KA-6 dostarczał tylko połowę paliwa, a S-3 jeszcze mniej. Tankowce towarzyszyły maszyną wysyłanym z lotniskowców stacjonującym w Zatoce Tonkińskiej, do ostatecznego tankowania, zanim dotarli do celu. Następnie Tankery były trzymane w gotowości w powietrzu, gdy siły uderzeniowe wracały znad celu. Następnie Tankowce czekały w gotowości na wypadek gdyby powracająca maszyna, prawie bez paliwa, opuścił swoją „linę” i musiał zawracać się na drugą próbę lądowania. Pomimo, że tankowce US Navy KA-6 i KS-3 wykonały ponad 1.000 lotów podczas wojny w Zatoce Perskiej, samoloty Navy były zależne od KC-135 US Air Force. Nieco ponad 30 procent tankowania anten KC-135 w tej wojnie wykonano dla US Navy. KA-6D teoretycznie mógł być używany w roli bombowca dziennego, jednakże nigdy nie był wykorzystywany do tego typu działań.W składzie dywizjonów A-6 zawsze było kilka maszyn KA-6D. Po wycofaniu A-6 ze służby marynarka wojenna oraz korpus piechoty morskiej utraciła zdolność autonomicznego tankowania maszyn w locie. Co prawda S-3 Viking ma również możliwość tankowania w powietrzu, ale jego osiągi i pojemność paliwa skutecznie ograniczają ją do roli latającej cysterny. Zdolności do tankowania w misji przywrócono po wprowadzeniuF/A-18E Super Hornet który może pełnić funkcję latającej cysterny. Model wykonany z zestawu Italeri przedstawia maszynę KA-6D Tanker Bu.No 151809 stacjonującego w 1972 roku na lotniskowcu USS Coral Sea. Yankee Station, Morze Południowo-Chińskie

Dzięki Gonzo, jakaś pomroczność mnie dopadła ;)

Prezentuje jeden z ostatnich wykonanych przezemnie modeli, jest to Grumman FM-2 Wildcat. Maszyny te w końcowej fazie Drugiej Wojny światowej wykorzystywane były do zaawansowanego szkolenia lotników US Navy i US Marine Corps, zanim Ci trafili do swoich docelowych dywizjonów Wildcaty FM-2 stacjonowały głównie na mniejszych lotniskowcach eskortowych i bardzo dobrze sprawdzały się w roli myśliwców bombardujących. W tej roli brały udział w lądowaniu na Filipinach i Okinawie, oraz w walkach w Europie. Model wykonany został z zestawu firmy Admiral, będącego przepakiem zestawu firmy AzModel. Przedstawia maszyne z nieznanego dywizjonu treningowego US Navy z roku 1945.

Ale jaka wersja Cobry?

Nie wiem czy jest jakas gotowa farba, ale jako ze robię rekonstrukcje Marsoca z tamtego okresu mozemy sie spiknac i udostępnić szpej abys sobie zobaczył kolorystyke

Makinen póki możesz popraw Oporzadzenie w Khaki/Coyote Brown, a nie oliwce. M16 też kompletnie nie pasuje pod MARSOC Kawasaki ucywilnij trochę. Raiders Motocycle Gang po Afganistanie poruszał sie Pakistańskimi Pamirami a nie KLRkami

Tak wszystko srebro. Wieczorem Ci podam FSa na spód

Widać pewne niedociągnięcia na łączeniu np. połówek kadłuba (metalizery są wredne :P ) Bardzo podobają mi się chodniki na skrzydłach.

Wnęki podwozia srebrne Które kamo robisz, szare czy piaskowe?

Cieszy oczy

Widać troszkę syfków, pyłków i takich tam.

Te maszyny wyprodukowane w latach 60tych, mialy wnęki na czerono zgodnie z rozkazem. Poźniej , chyba na przełomie lat 70/80 przy remoncie i zmianie kamuflażu, malowano na biało.

A ja widzę babola :P Zapomniałeś o wnękach hamulców aerodynamicznych .

Mogę się Lipstein dorzucić do kalek bo interesowałby mnie schemat Marinesowy ;)

Na naukę czego? ;) Ja bym raczej na nauke polecił nowe Airfixy i inne dobre jakościowo modele.

Dobierz odpowiedni kolor na chodniki Dark Gull Gray 36231 (ten sam co kokpit) albo Dark GUnship Gray 36081

Bardzo fajna oldschoolowa wintydzowa kolekcja. Podoba się

Scalemates potwierdza Fujimi

Polecam zanim zasiądziesz do kolejnego modelu, przeczytać od deski do deski ponizszy dział. Jak wezmiesz do serca to co tam jest napisane, nie bedziesz mial sie czego wstydzic viewforum.php?f=40

Dziękuję Ci dobry człowieku.