Solo

Z tego Lublina pilot też się uprzednio katapultował? Detale w modelu są kapitalne, porównując żywiczne dodatki czasami zadawałem sobie pytanie po co właściwie je było robić, skoro plastikowe odpowiedniki nie są gorsze. Przykładem mogą być wnęki awioniki. Do zestawowych wystarczy dodać parę kabli i będą wyglądać lepiej niż żywice.

Za ok. 100 zł mniej masz AS-186 (albo 189), który ma zbiornik na sprężone powietrze, przez co nie pracuje non-stop. Zdecydowanie lepszy.

Miałem już niczego nie kupować, no ale nie wyszło. Wpadł mi w ręce nowy model F-106A Delta Dart Menga, od niedawna dostępny na naszym rynku. Zestaw jest prawdziwym cacuszkiem, więc postanowiłem pokazać co się kryje w pudełku, a raczej w pudełkach, bo do modelu nabyłem także dwa żywiczne, firmowe komplety dodatków, wyprodukowane przez Menga. Do tej pory miałem do czynienia tylko z zestawem F-102 Menga w tej samej skali (świetny model), więc nie mam pojęcia czy jakość innych modeli tej firmy jest równie dobra jak tego F-106. Na początek pudła: Japończycy upchnęli wszystko w pancernych, tekturowych pudełkach, elegancko to wygląda z zewnątrz. W środku znajdziemy 10 wyprasek, w tym 3 z przezroczystego plastiku, małą blaszkę fototrawioną oraz naturalnie kalkomanie i instrukcję. To co rzuca się w oczy to fantastyczna jakość wyprasek: wszystko jest elegancko wykonane, z ostrymi jak brzytwa detalami. Plastik jest bardzo ciemny, szaro-niebieski i lekko matowy, miły w dotyku. Na początek kadłub i wanna kabiny. Meng zrobił kawał dobrej roboty, bo z zestawu można wykonać praktycznie 3 wersje maszyny (produkowane w różnych okresach), różniące się wieloma elementami. Komora awioniki: System kontroli ognia Hughes MA-1: A to sama kabinka: szału nie ma. Kolejna wypraska z drobiazgami zawiera takie ciekawostki jak pierwsza (i chyba jak dotąd ostatnia) rakieta A-A z głowicą nuklearną, czyli AIM-2 Genie. Do rakiety producent dodał specjalny wózeczek z podnośnikiem, tak więc można robić dioramę. Wspomniana atomowa rakieta do strącania radzieckich bombowców (można ją umieścić także w komorze uzbrojenia myśliwca): Rama wózeczka do tejże: Następna wypraska to sporo elementów płatowca, jak również (po prawej stronie) kompletne wyposażenia przedziału radarowego - naturalnie można go zrobić otwarty, podobnie jak wcześniej wspomniane przedziały awioniki. Skrzydła i widoczna komora uzbrojenia. Niewidoczne na zdjęciu komory podwozia głównego są stosunkowo ubogie, co trochę się gryzie z resztą detali. Komora uzbrojenia, naturalnie dochodzi do niej sporo wyposażenia, mechanizmów a nawet blaszki PE. Element silnika - wnętrze bardzo ładnie zdetalowane. Kolejna wypraska zawiera sporo ciekawych elementów. Przede wszystkim dwa fotele (Weber 0-0 i Convair Rotational B), do wyboru w zależności od wersji maszyny. Mamy tu także dwie wersje tablicy przyrządów, klap komory uzbrojenia oraz elementy zasobnika z działkiem M61, do opcjonalnego zamontowania w komorze uzbrojenia. Rzeczone panele (są do nich osobne blaszki PE): I elementy obu foteli: Zestaw ma naprawdę bogate wyposażenie dodatkowe widoczne na kolejnej wyprasce (2 sztuki w pudełku): 2 rakiety AIM-4F Falcon, 2xAIM-4G, zbiorniki paliwa centralny i podskrzydłowy, do tego do Falconów dodano skrzynie (z podstawkami w środku), w których można umieścić rakiety. Kolejny element do dioramy. Z ciekawostek: zestaw zawiera dwa rodzaje kół głównego podwozia, odpowiednie dla wersji maszyny którą się wybierze. 3 ostatnie wypraski to szkło. Naturalnie Meng uwzględnił fakt, że F-106 miał dwie różne owiewki, tak więc do wyboru... Wspomniana blacha PE - gruba jakaś taka, coś w stylu Eduarda. Można z niej zrobić drabinkę dla pilota, tak więc to kolejny dodatek do ewentualnej dioramy. Kalkomanie, naturalnie Cartografa - pięknie wydrukowane, z fajnym, takim matowym filmem. Jak widać ich wadą jest bardzo niewielka ilość napisów eksploatacyjnych. Do wyboru są 3 wersje malowania, wielka szkoda że nie pokusili się o malowanie do słynnego cornfield bombera, czyli jedynego jak do tej pory samolotu, który wylądował bez pilota (żywego ani automatycznego). Instrukcja, jak to u Menga: pięknie wydrukowana i bardzo szczegółowa, bardzo czytelna. Wada: kolory malowania tylko według numeracji Vallejo, skubani... Kilka słów o żywicznych dodatkach. Zestawy są dwa: w pierwszym jest kompletna kabinka oraz awionika i radar, w drugim dysza silnika oraz wnęki podwozia. Wszystko to zapakowane w niezwykle gustownych pudełeczkach, przypominających bardziej opakowania porządnych perfum, albo i biżuterii. Fotel i wanna kabiny wyglądają bardzo dobrze. Detale nie są mikroskopijne jak to bywa u Airesa w tej skali, więc będzie je dużo łatwiej pomalować. Mała rzecz a cieszy, choć zdaję sobie sprawę, że może to być przeskalowane, ale nie będę mierzyć średnicy przycisków i grubości kabli. Przedziały awioniki i drobne elementy kabiny. Elementy radaru. Fajnie byłoby zrobić ten model tak kompletnie pootwierany. Drugi zestaw dodatków to przede wszystkim komory podwozia. Także tutaj nie powinno być problemu z malowaniem, bo detale są całkiem rozsądnych rozmiarów. Elementy dyszy silnika i dopalacza. Akurat tutaj nie ma większej różnicy w detalach w porównaniu z częściami zestawowymi, ale te tutaj będzie łatwiej pomalować, bo nie są połączone, jak w zestawie. I to tyle. Małe podsumowanie co jest w zestawie (nie licząc żywic): - dwie, a w zasadzie nawet trzy wersje maszyny do wyboru (różne fotele, tablice przyrządów, koła podwozia głównego, klapy komory uzbrojenia i chyba właz do tankowania w powietrzu - do wyboru jest albo go nie ma, w zależności od wersji) - możliwość otwarcia przedziałów awioniki i radaru - bogate podwieszenia: AIM-4F, AIM-4G, AIM-2 Genie, 3 zbiorniki paliwa, zasobnik z działkiem M61 - fajne dodatki: wózek z podnośnikiem do przewożenia AIM-2, skrzynie na rakiety Falcon, drabinka pilota - wychylane powierzchnie sterowe oraz hamulce aero (tych ostatnich są 2 komplety, do montażu jako otwarte albo zamknięte) - komora uzbrojenia w pozycji otwartej albo zamkniętej - bardzo szczegółowa konstrukcja wlotów powietrza i elementów silnika. Model w pyteczkę, mówiąc krótko.

Ok, ale ja pytam na serio, bo nie wiem - co daje kładzenie kamo na mokrej farbie?

A po co miałbym malować kamo na mokrej farbie?

Jakie to efekty, których nie da się zrobić akrylami Gunze albo Tamiya?

Nie chcę zakładać oddzielnego tematu, więc spytam: gdzie podziało się podforum Zima 2015?

Dziwnie kombinujesz. Robisz trzy warsztaty i jedną galerię, a jak to potem ma być oceniane? Łącznie? Zrób po prostu jeden warsztat dla trzech modeli i będzie to jako jedna praca, po co tak kombinować?

Nie za bardzo. Chcesz zrobić trzy warsztaty i do tego jedną galerię?

Tym się nie przejmuj, po to jest warsztat żebyś mógł pytać do woli, jeśli to komuś nie pasuje to niech po prostu nie czyta. Mój pierwszy warsztat miał ponad 30 stron chyba i też ludzie się czepiali - nie warto tym się przejmować.

No, teraz zaczyna wyglądać to ciekawie.

Z tego co pamiętam to użyłem do rozjaśnienia C307 głównie dlatego, że jest on trochę niebieskawy, a kolor Rafale ma - wydaje mi się - taką lekką nutkę błękitu. C308 tego błękitu ma mniej, więc lepiej chyba zmieszać XF-54 z C307.

A co w tym jest trudnego? Owszem, na początku brakuje pewności ręki i wyczucia, ale to się zyskuje z czasem, to normalne. Z tego co widzę na zdjęciu potrafisz malować cienkie linie i panujesz nad ich kształtem, więc idzie Ci bardzo dobrze, ja tak na samym początku w ogóle nie umiałem.

Przecież od początku mówiliśmy tylko o farbach do aero.

Szkoda że nie wiedziałem że nie wolno, bo ja naklejałem taśmę maskującą po kilkudziesięciu sekundach.

Ok, wierzę że Humbrole to dobre farby, ale jednak w moich oczach dyskwalifikuje je czas potrzebny na wyschnięcie. Ja rozumiem żeby czekać godzinę, czy dwie. Ok, ale nie tydzień. W takim tempie przy zabawie w preshadingi, modulacje, cieniowanie i cokolwiek jeszcze, to malowanie modelu może trwać miesiącami, skoro po każdej warstwie muszę czekać tyle dni aż powierzchnia będzie gotowa.

Nie wiem, tak Chung napisał na ARC, ja tylko przepisałem. Może się pomylił - MER miałby sens.

Jeszcze wracając do tego F/A-18C - oto lista dostępnych podwieszeń i wyposażenia zestawu: - AIM-120B/C - AIM-9X - AIM-9M - GBU-12 - CBU-20 - AGM-88 - zasobnik AAQ-13/14 - zasobnik AAQ-28 plus pylon do niego - VER (wie ktoś od czego to skrót?) - wyrzutniki chaffów - zbiornik paliwa (podejrzewam że centralny) blaszki PE: - pasy do fotela - dodatki do przedniej komory podwozia - lusterka w kabinie - blaszki do wyrzutników chaffów - blachy wzmacniające do statecznika. Zapowiada się bogato.

Ja pytałem o farby do aerka, do pędzla to inna sprawa i ja to rozumiem.

Meng ostatnio wypuścił własne farby (AK Interactive je zapowiedział w swojej broszurce w tym tygodniu), więc nie dziwota że i aero produkują. Podobnie Alclad - wypuścił właśnie nowe farby - nie metalizery, tylko olejne.

Tak naprawdę to dobór mieszanki i ostatecznego koloru kamuflażu to kwestia umowna. Na różnych zdjęciach Rafale ma różne odcienie szarego, więc wybór jedynie słusznego koloru po prostu nie jest możliwy, o ile ktoś nie widział tej maszyny na własne oczy.

Ja tak z ciekawości spytam: w czym są lepsze farby olejne od farb na przykład Gunze?

Chyba 30% do 70%.

Pytania do użytkowników farb Revella i Humbrola: - czy te farby można rozcieńczać do aerografu bez problemu jednym firmowym rozcieńczalnikiem? - czy po położeniu tych farb można model wziąć do ręki po kilkunastu sekundach, bo farby już wyschły? - czy tymi farbami można dowolnie cieniować powierzchnie, kładąc farby jedna na drugą, bez czekania na wyschnięcie? - czy można nimi malować różnymi strumieniami przy niskim ciśnieniu i bez zapychania aerografu? Jeśli tak, to to są znakomite farby, jeśli nie, to polecam jednak Gunze i Tamiya.

O ile pamiętam to mojego Rafale pomalowałem mieszanką Gunze C307 i Tamiya XF54. viewtopic.php?p=705019#p705019