Skocz do zawartości

rymulus

Użytkownicy
  • Liczba zawartości

    1 355
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    44

Zawartość dodana przez rymulus

  1. rymulus

    IŁ-28 Trumpeter 1/72

    Golenie podwozia głównego są już gotowe. Zaszpachlowałem też skrzydło, pierwszy raz poświęciłem tej czynności tyle czasu. Do wykończenia szpachlowania używałem surfacera 1200, natryskiwałem aerografem warstwę, potem szlifowanie i tak kilka razy do końcowego efektu. Po pomiarach i ponownym przejrzeniu posiadanych materiałów musiałem nieco skrócić goleń podwozia przedniego, a skoro już zacząłem ciąć... Postanowiłem lekko ją poprawić żeby nie odbiegała bardzo od goleni głównych. Po moich poprzednich przeróbkach goleń wyglądała tak. Po kolejnych poprawkach wygląda tak.
  2. rymulus

    IŁ-28 Trumpeter 1/72

    Skrzydła zaszpachlowane i wyszlifowane. Czekają teraz na kontrolne lakierowanie w celu ukazania ewentualnych nierówności. Linii na chwilę obecną nie trasuję, zrobię to dopiero jak już będę pewny, że nic przy skrzydłach nie będę majstrował. Na warsztat wziąłem golenie podwozia głównego. Jedna goleń jest już gotowa, przede mną teraz wykonanie drugiej. Efekt przeróbek.
  3. Dziękuję za wszystkie komentarze. Zgodzę się z Tobą co do malowania. Bodajże w warsztacie wspominałem, że moje umiejętności malarskie/lakiernicze to jest druga liga i to taka u dołu tabeli. Mogę się tylko usprawiedliwić tym, że do tej pory, nie licząc Iskier, aerografem pomalowałem sześć modeli z czego cztery są w jednym kolorze a pozostałe dwa w dwóch. Dodatkowo w opanowaniu trudnego rzemiosła jakim jest lakierowanie nie pomagał fakt, że używałem do tego rozklekotanego Adlera podłączonego rurką bezpośrednio do loduwkowca, bez jakiejkolwiek możliwości regulacji ciśnienia. Jeśli chodzi o brudzenie i ślady eksploatacji to mamy na ten temat nieco inne spojrzenie. Przyznam, że podobają mi się modele pobrudzone, z przebarwieniami lakieru i różnymi wyraźnymi cieniowaniami, wyglądają o niebo efektowniej niż te polakierowane na "gładko". Ja natomiast staram się, na ile to w moim przypadku jest możliwe, zbliżyć model do wyglądu oryginału. Co do chropowatości lakieru to muszę przyznać, że to mój błąd. Polakierowałem modele lakierem matowym i stwierdziłem, że nie pasuje to do wyglądu Iskier ze zdjęć. Polakierowałem więc modele jeszcze raz, tym razem użyłem półmatu i wyszła finalnie kaszana. Na szczęście widać to tylko wyraźnie na zdjęciach makro. Przyznam, że sam tego nie zauważyłem. Pamiętając jednak jak bardzo połówki skrzydeł były powyginane i to w różne strony, to i tak skrzydła nie wyglądają tak tragicznie. Postanowiłem Iskry poddać ocenie na żywo. Wystartowałem więc w pierwszym w życiu konkursie modelarskim organizowanym przez Centrum Przygotowań do Misji Zagranicznych w Kielcach.
  4. rymulus

    IŁ-28 Trumpeter 1/72

    Urlop, urlop i po urlopie Wracam więc do warsztatu. Nic tak nie motywuje jak dobre słowo, dzięki koledzy. Co do części pudełkowych to będzie ich niewiele, kadłub, skrzydła, stateczniki, gondole silników i golenie podwozia. Jeśli miałbym wskazać części pudełkowe bez moich przeróbek to miałbym problem bo takich nie ma. Teraz o modelu. Skrzydła znów są w całości, czeka mnie jeszcze ich szpachlowanie, czyszczenie i oczywiście trasowanie nowych linii. Tego ostatniego obawiam się najbardziej, mam nadzieję, że plastik nie popęka. Myślę jeszcze nad jedną przeróbką przy skrzydłach, jak mi się uda zrobić coś sensownego to pokaże, a jak nie to nie
  5. rymulus

    IŁ-28 Trumpeter 1/72

    Kwiecień i maj to miesiące niesprzyjające, w moim przypadku, modelarstwu. Przez częste nieobecności nie mogę się skupić na modelu i wszelkie prace idą opornie. Na szczęście coś się jednak dzieje, udało mi się skończyć ożebrowanie krawędzi natarcia skrzydeł. Pierwsza wersja tegoż elementu poszła do poprawki ponieważ wyglądał niestarannie. Drugi powód jest taki, że wersja druga ma lepszą sztywność i jest równiejsza. Porównanie z wyciętymi kawałkami skrzydła, różnica jest niewielka ale myślę, że warto było poświęcić trochę czasu na tą przeróbkę.
  6. Dziękuję za dobre słowo. Śpieszę natomiast donieść, że po pewnych problemach z Photobucket i przesiadce na Imgura udało mi się zrobić galerię.
  7. Witam, poniżej prezentuję zdjęcia trzech modeli TS-11 Iskra firmy Arma Hobby. Modele z zestawu delux, czyli z blaszkami i elementami żywicznymi, bez żadnych dodatków własnych, tak zwana wersja prosto z pudła. Model już dobrze znany, ma swoje zalety i wady o których nie będę się tu rozpisywał. Napomknę tylko, że największy problem był ze zmieszczeniem foteli, które nie mieszczą się pod owiewką. Z zestawowych malowań wykonałem tylko jedno, Iskra nr 1413, natomiast Iskra o numerze 1716 została wykonana w innym (wcześniejszym) malowaniu niż proponuje Arma Hobby w instrukcji. Malowanie Iskry 1918 wykonane jest z dokupionego zestawu kalkomanii Model Makera . Należy tu wspomnieć, że Model Maker nie zamieścił w instrukcji żadnych numerów/kolorów farb jakich należy użyć do malowania, dodatkowo schemat malowania odbiega mocno od rzeczywistości, dotyczy to szczególnie górnej powierzchni skrzydeł i stateczników. Oceniajcie więc. Na swoją obronę napiszę tylko, że są to pierwsze modele ze skomplikowanym kamuflażem jakie miałem okazję lakierować aerografem. Do tej pory lakierowałem modele tylko w jednym bądź w dwóch kolorach. Dopiero po zrobieniu zdjęć przypomniałem sobie, że nie wkleiłem reflektorów w skrzydła. Przeoczenie zostało już naprawione. Teraz kilka zdjęć Dla tych co dobrnęli do końca link do warsztatu
  8. rymulus

    IŁ-28 Trumpeter 1/72

    Po przespaniu się z tematem dalszej obróbki skrzydła postanowiłem za waszą radą zeszlifować to co jest i trochę poprawić kształt. Temat jednak nie dawał mi spokoju i takie rozwiązanie nie do końca mnie satysfakcjonowało. Podjąłem więc próbę zrobienia tego tak jak zakładałem na początku. Żeby uniknąć całkowitej destrukcji modelu przeróbkę tą podzieliłem na etapy. W pierwszym etapie prac chciałem wykonać element, który będzie miał zastąpić wciętą część skrzydła. Jeśli część ta wyszła by mi dobrze miałem przejść do etapu drugiego, czyli delikatnego wycięcia części skrzydła w taki sposób aby w razie czego można było wycięty element przykleić w dawne miejsce. Plan okazał się słuszny, wszystko wyszło dobrze, dużo lepiej niż było w modelu. Jedyne co zmienię to konstrukcję szkieletu kolejnych elementów, żeby plastik którym jest oklejony był mniej podatny na przypadkowe zagniecenia. Wyszło to tak. Dodatkowym plusem tej przeróbki, poza lepszą krawędzią natarcia, jest to że skrzydło po środku nie będzie pękate tylko będzie stopniowo zwężać się ku końcowi.
  9. rymulus

    IŁ-28 Trumpeter 1/72

    Obawiam się, że po zeszlifowaniu naddatku powstały by dziury w skrzydle. Krawędź natarcia jest na całej długości skrzydła tak płaska. Tak jak pisałem wyżej, sprawa jest do ponownego przemyślenia.
  10. rymulus

    IŁ-28 Trumpeter 1/72

    Na przekroju poprzecznym skrzydła zaznaczyłem na czerwono jaki kształt ma krawędź natarcia w modelu. Generalnie więc przeróbka ta ma poprawić kształt.
  11. rymulus

    IŁ-28 Trumpeter 1/72

    W snach też już widziałem koniec, a tu... wyobraźnia spłatała mi figla i podpowiada coś innego Prześpię się jeszcze z tym tematem. Może masz rację, że to za dużo roboty.
  12. rymulus

    IŁ-28 Trumpeter 1/72

    W miejscu wyciętego skrzydła chciałbym zrobić nową krawędź natarcia. Te wręgi miały by nadać tylko kształt. Myślałem też nad tym żeby w to miejsce wkleić kawał plastiku a potem piłować do odpowiedniego kształtu. Obawiam się jednak, że mogłoby mi się nie udać wypiłować tego identycznie na obu skrzydłach.
  13. rymulus

    IŁ-28 Trumpeter 1/72

    Iskry skończone, czas więc na powrót do Iła. Zauważyłem u siebie coś niepokojącego. Po dłuższej przerwie w budowie modelu, gdy do niego powracam, przychodzą mi do głowy dziwne pomysły. Popatrzyłem na skrzydło i stwierdziłem, że było by fajnie poprawić krawędź natarcia. Wymyśliłem, że wytnę kawał skrzydła (na zdjęciu część zakreskowana) i w zaznaczonych miejscach wkleję coś w rodzaju wręg, które następnie owinę cienkim plastikiem lub blaszką. Czy myślicie że to dobry pomysł, a może podpowiecie jakbyście wy to zrobili.
  14. Dziękuję wszystkim za dobre słowo. Zgadzam się z Tobą w stu procentach. Jest to jedno z najfajniejszych malowań. Jak postawiłem obok siebie wszystkie Iskry to ta z numerem 1413 wygląda tak trochę nijak. Jak stoi osobno to wygląda fajnie ale w towarzystwie pozostałych ten kamuflaż wypada blado. Trochę nawet zacząłem żałować, że zrobiłem ją w takim malowaniu, jest przecież jeszcze wiele fajniejszych. Stwierdziłem jednak że będzie to dobra wymówka żeby za jakiś czas znów zbudować Iskrę, może wersję Novax. Iskra 1918 po ostatnich zabiegach. To chyba tyle, dziękuję wszystkim z zaglądanie tu i za komentarze. Za kilka dni powinienem zrobić galerię. Koniec.
  15. Dziękuję wam za podpowiedzi i linki. Dzięki nim z czystym sumieniem mogłem podwiesić uzbrojenie. Zdjęcia zawsze mogły by być lepsze, to prawda. Może kiedyś nauczę się robić je dobrze. Wracając, Iskry są już praktycznie skończone. Zostały jeszcze pojedyncze blaszki do wykończenia i oględziny przy świetle dziennym pod kontem jakichś niedoróbek malarskich, paprochów i muszę poprawić bomby bo trochę krzywo wiszą. Generalnie modele wyglądają całkiem znośnie, choć mają trochę baboli. Mam świadomość, że w temacie lakierowania to jestem jeszcze sto lat za murzynami w porównaniu np do kolegi KRL, mimo wszystko staram się robić to jak najlepiej. Koniec pitolenia, stan na chwilę obecną.
  16. Przez kilka ostatnich dni Iskry sobie spokojnie schły. Przyszedł więc czas na kalki i pomalowanie wnęk podwozia. Tym razem postanowiłem polakierować wnęki na końcu, czyli po polakierowaniu modelu. Metoda dość fajna choć trzeba zamaskować pół modelu żeby przypadkiem gdzieś nie poleciała farba np w momencie lakierowania bocznych ścian komór. Myślę, że lakierowanie i maskowanie komór przed lakierowaniem całego modelu jest chyba odrobinę mniej praco i materiałochłonne, chyba że w komorach są jakieś elementy, które taśma czy inne ustrojstwo do maskowania mogłoby uszkodzić. Kalki dołączone do zestawu kładły się bardzo dobrze. Do kalek użyłem płynów Wamodu. Z płynu pod kalki zrezygnowałem już chyba po trzeciej kalkomanii. Naniosłem na model odrobinę płynu i zsunąłem w to miejsce kalkę, która momentalnie się przykleiła i nie dała się już równo ustawić. Pozostało tylko zerwać ją na siłę i położyć nową. Może popełniłem jakiś błąd co by mnie nie dziwiło bo nie mam większego doświadczenia z takimi płynami. Teraz kilka zdjęć przy naturalnym oświetleniu. Pytanie na koniec. Iskry teoretycznie mogą przenosić bomby o wagomiarze do 100kg. Nie znalazłem niestety żadnego zdjęcia Iskry uzbrojonej w bomby. Mimo tego zastanawiam się nad powieszaniem bomb OFAB-100 bo akurat mam cztery sztuki, które mi zbywają. Jakby ktoś podzieliłby się zdjęciem lub wszelką informacją byłbym wdzięczny. Interesuję mnie również na których belkach mogły być przenoszone i czy były konfiguracje mieszane np z zasobnikami npr.
  17. To raczej było coś jak gunmetal. Jakieś takie połączenie srebrnego z czarnym. Śpieszę z wyjaśnieniami. Ten kolor jest do poprawy. Powinien to być kolor grafitowy. Zgodnie z informacją powinna to być mieszanka srebrnego i błyszczącego czarnego w proporcjach 70% + 30%. Tak też zrobiłem jednak farba w pojemniczku wydawała mi się bardzo ciemna więc zacząłem dodawać srebrnej. Wydawało mi się, że otrzymałem właściwy kolor. Dopiero na modelu wyszło, że zamiast grafitu jest lekko przybrudzony srebrny. Na siedem kolorów, które są na modelu tylko dwa nie powstały z mieszania. Generalnie z mieszaniem było sporo kłopotów. Zacząłem od koloru na spód. Nijak nie mogłem wymieszać czegoś choć trochę podobnego. W pewnym momencie, można by rzec, doznałem olśnienia. Iskra na zdjęciu według którergo mieszałem kolory była sfotografowana w pełnym słońcu, ja natomiast mieszałem farby przy świetle mieszanym (zwykła żarówka w pokoju i przy stole lampka jarzeniowa) czyli dość żółtym. Zmieniłem więc to światło na mocarną żarówkę 5500K. Od tego momentu poszło z górki. Kilka słów o zastosowanych kolorach, może się to komuś przyda. Spód to mieszanka Tamiya XF-2 i XF-8 w proporcji 22:3 (ilość podawana w kroplach) Góra: jasny szary Hataka A037 Light Ghost Grey ciemniejszy szary mieszanka Tamiya XF-2 i XF-24 w proporcji 7:5 Tan Model Master 4697 (FS 20400) błękitny mieszanka Tamiya XF-2, XF-8 i XF-5 w proporcjach 22:1:1 zielony Tamiya XF-65 i XF-2 w proporcjach 5:2 grafit Tamiya X-11 i X-1 w proporcjach 70%:30% Czas poprawić ostatni kolor i trochę zróżnicować powierzchnię ale bardzo delikatnie bo na zdjęciu nie widać jakichś szczególnych przebarwień. Wydaje mi się, że na dole ogona tej Iskry ze zdjęcia, poniżej zielonej plamy, jest namalowana ciemnoszara plama lub jest to jakieś okopcenie. Co wy o tym sądzicie. Iskra po poprawkach. Grafitowy wymieszany zgodnie z zaleceniami. Kolory zielony, ciemniejszy szary wycieniowane minimalnie jaśniejszymi odcieniami tych kolorów. Tan wycieniowałem kolorem Randome H318 Hobby Color. Jasny szary i błękitny poprzecierałem lekko papierem ściernym o gradacji 2500.
  18. Iskra nr 3. Jutro zamieszczę trochę więcej informacji. Teraz tylko tyle na szybko.
  19. Warsztat i Twoje zmagania z materią śledziłem na bieżąco i muszę Ci pogratulować bo efekt końcowy jest powalający.
  20. Podobnie jest z zielonym na tym samym skrzydle. Na planach plama zaczyna się równo z wlotem powietrza, a na zdjęciu widać że zachodzi nieco na skrzydło. Jak pisał Grześ do planów należy podchodzić ostrożnie. Iskra 1413 już polakierowana. Wzorowałem się na planach ze strony Barwa i Godło z niewielkimi poprawkami, które zauważyłem na zdjęciach oryginału. Zastosowane farby to Hataka A005 Sky Blue - spód, A037 Light Ghost Grey i A002 Polish Heli Dark Green, Mr Hobby 305 oraz Tamiya XF-69 Nato Black. Błękitny na nosie mieszanka XF-2 i XF-8 w nieznanych (na oko) proporcjach.
  21. Pomysł na to jak będą pomalowane Iskry zmieniał mi się w trakcie budowy i przeglądania zdjęć i planów. Niedawno miałem plan, że zrobię dwie Iskry z tym samym numerem (biały konturowy i czerwony numer 1716) ale w innym kamuflażu. W końcu stanęło na tym, że będzie zestawowa Iskra 1413, kamuflaż prawie taki sam jak na białej 1716 z zestawu pudełkowego, a druga to 1716 jak poniżej. Celna uwaga. Na tym schemacie powyżej jest ten sam błąd. Po ostatniej wpadce z szachownicami zanim coś przykleję to sprawdzam dwa razy jak to wygląda na zdjęciach.
  22. Kolejna Iskra będzie w malowaniu, które jest w zestawie, czyli numer 1413 z Dęblina. Zacząłem malować ją zgodnie ze schematem zamieszczonym w instrukcji z niewielkimi poprawkami własnymi. Miał to być kompromis ponieważ schemat malowania jaki znalazłem na nieocenionej stronie Barwa i Godło jest nieco inny. Porównałem oba schematy ze zdjęciami i doszedłem do wniosku, że oba mają niewielkie błędy. Nie mogę natomiast zweryfikować rozkładu plam na górnej powierzchni skrzydeł i stateczników, a w tych miejscach są największe rozbieżności pomiędzy tymi schematami. Dziś znów przeglądałem zdjęcia tej Iskry i postanowiłem, że poprawie malowanie zgodnie z tym co proponuje Barwa i Godło. Na rzutach bocznych ma minimalne rozbieżności w porównaniu do oryginału. Po wpadkach przy pierwszej Iskrze nic a nic nie ufam ModelMakerowi. Ostatnia Iskra będzie nosić numer boczny 1716 i sześciokolorowy kamuflaż z okiem na przedzie, muszę tylko skombinować sobie takie oczy gdyż ich nie posiadam.
  23. Są tylko blaszki. Wydaje się, że producent nie pomyślał o tej części w wersji plastikowej. W ogóle to mam takie wrażenie, że ktoś kto projektował blaszki nie przemyślał dokładnie tematu (a może tak). Na jednym zestawie są elementy wewnętrzne, a na drugim zewnętrzne. Niby wszystko się zgadza. Jest tylko jedno ale, na blaszce z elementami wnętrza są zewnętrzne osłony wlotów powietrza, a w zestawie z elementami zewnętrznymi jest razem wnęka podwozia przedniego. Z punktu widzenia firmy jest to rozwiązanie znakomite, chcesz mieć kompletne wnętrze to musisz kupić oba zestawy blach i na odwrót.
  24. Pierwsza Iskra polakierowana. Nie obyło się bez problemów. Okazało się, że jest kolejny błąd w instrukcji modelmakera, szachownice na spodzie skrzydeł są odwrócone. Zauważyłem to dopiero jak już na kalki położony był lakier. W ruch poszedł papier ścierny i po godzinie delikatnego szlifowania pozbyłem się szachownic. Kolejne udało się położyć tak, że nie ma śladu po zabiegach szlifierskich. Samolot odrobinę przybrudziłem farbą X-19 Smoke od tamiy i położyłem "łosza". Czarny łosz, który zastosowałem jest bardzo widoczny ze względu na dość głębokie linie podziału. Przy kolejnych Iskrach zrobię już dużo jaśniejszy żeby tak bardzo nie kroił samolotu na kawałki. Na zdjęciach oryginału widać że lakier w niektórych miejscach jest błyszczący a w innych matowy. Starałem się to odwzorować. Cały model polakierowałem lakierem półmatowym, a następnie punktowo nakładałem lakier matowy i błyszczący. Miejsc lakierowanych matem niestety nie widać natomiast błyszczący pod pewnym kontem jest dobrze widoczny. Co prawda nie uzyskałem idealnie takiego efektu jak jest na oryginale ale zabiegi te ożywiły trochę model. Przy dwóch pozostałych iskrach prace lakiernicze też już trwają. Obie mają już kolor na spodzie. Mam nadzieję, że do końca niedzieli druga Iskra będzie już miała cały kamuflaż.
  25. Czas na małą aktualizację. Kokpity wszystkich Iskier zostały skompletowane. Niemało problemów było z dopasowaniem foteli. Musiałem je mocno zeszlifować od spodu aby dało się zamknąć oszklenie. Trochę problematyczny jest też sposób montażu ich do podłogi. Jest tylko niewielkie zagłębienie w które należy wkleić fotele i ciężko jest wyczuć czy one weszły na miejsce czy nie. Generalnie ten etap prac odrobinę mnie zniechęcił i miałem ochotę nauczyć Iskry latać. Zająłem się następnie przygotowaniami do lakierowania i samym lakierowaniem. Na pierwszy ogień poszła Iskra o numerze 1918. Żeby ją wykonać dokupiłem kalki od ModelMakera TS-11 Iskra in Polish serwice vol.2 . Zestaw ten ma dwie podstawowe wady. Po pierwsze nie ma na nim żadnych oznaczeń kolorów jakich należy użyć, a po drugie schemat malowania jest błędny. Schemat na rzutach bocznych jest poprawny w 90% natomiast góra to już raczej wolna amerykanka. Schemat ten jest bardzo podobny do schematu jaki firma ZST Plastyk zamieściła w jednej ze swoich Iskier, być może MM poszedł na łatwiznę i skopiował to bez sprawdzenia. Nie pozostało więc nic innego jak sięgnąć do zdjęć tego konkretnego egzemplarza i do planów malowania zamieszczonych na bardzo pomocnej stronie Barwa i Godło https://www.facebook.com/Barwa-i-god%C5%82o-634937946702424/ i rozrysować sobie swoje własne plany. Schemat ModelMakera. Wystarczy zwrócić uwagę jaki kolor jest za kabiną w rzutach bocznych a jaki w widoku z góry, roskład plam i kolorów nie pokrywa się . Tu moje wypociny rozrysowane na schemacie w instrukcji montażu (może się komuś przyda). Rozpocząłem więc lakierowanie. Na początek poszła warstwa podkładu (Surfacer 1200), na to nieudolne zaznaczenie linii podziału i pierwszy kolor, maskowanie itd. Nad doborem kolorów spędziłem chyba trzy wieczory. Generalnie stanęło na tym że: - spód i najjaśniejszy kolor na górze to Hataka Light Ghost Grey A037, FS 36375 - ciemny szary na górze to Mr. Color 305, FS 36118 - czarny Hataka Night Black A041, w wersji drugiej Tamiya Nato Black XF-69. Na modelu nie widać różnicy pomiędzy tymi kolorami - szaroniebieski mieszany na oko z farb Tamiya XF-1, XF-2 i XF-8 tak żeby uzyskać kolor zbliżony do tego na zdjęciach. Piszę o wersji drugiej bo pierwsza wersja malowania została przeze mnie zmyta do zera. Po polakierowaniu całości modelu zabrałem się za robienie podmalówek, które widać na zdjęciach. Po tych zabiegach moja kilkudniowa robota poszła w piach. Wyszło na jaw że nie potrafię malować aerografem. Mogę przy jego pomocy pokrywać spore powierzchnie na jeden kolor ale gdy przychodzi zrobić coś precyzyjnie (podmalówki, cieniowanie) to efekt jest taki, że trzeba zaczynać wszystko od nowa. Nie potrafię zapanować nad odkurzem, niekontrolowanymi pluciami i gęstością farby. Pierwsze podejście do lakierowania, przed poprawkami (zdjęcia robione telefonem) Podejście drugie. Nauczony błędami jakie popełniłem zacząłem wszystko od nowa. Tym razem zanim zdjąłem maskowanie z danego koloru starałem się go trochę wycieniować delikatnie rozjaśniając kolor podstawowy. Tylko w przypadku Nato Black użyłem koloru lekko rozjaśnionego i jako drugi klasyczny czarny w okolicach linii podziału. Podmalówki tym razem zrobiłem przy pomocy pędzla, a do części zrobiłem szablon z kartonika i prysnąłem aerografem. Podmalówki będę musiał jeszcze poprawić bo kolor wyszedł mi nieco za ciemny i słabo go widać. Tak to już chyba zostawię, boję się, że jak zacznę znów coś poprawiać to skończy się to kolejnym zmywaniem lub lotem koszącym.
×
×
  • Dodaj nową pozycję...

Powiadomienie o plikach cookie

Umieściliśmy na Twoim urządzeniu pliki cookie, aby pomóc Ci usprawnić przeglądanie strony. Możesz dostosować ustawienia plików cookie, w przeciwnym wypadku zakładamy, że wyrażasz na to zgodę.