Aleksander z Zalasu

Muszę w końcu zobaczyć tego Blendera., bo widzę że coś można w nim zdziałać. Ja na co dzień pracuję w Siemens NX, kiedyś też trochę w Catia V5.

To proste, zrób dwa zestawy z różnymi fotelami, wtedy każdy kupuje zestaw który mu odpowiada . Lub wyrzuć fotel z bazowego zestawu i zaoferuj je oddzielnie, jako dodatek do dodatku.

Coś takiego?

A co ma AfD i nazizm do modeli IBG? Zdaje się że rozmowa odbiła od tematu wiodącego.

Ehhh, aż chciałoby się umieć robić takie efekty.

Ciekawostka. Kiedyś, masz już emerytowany pilot doświadczalny, powiedział że jeśli śmigłowiec nie ma pływaków, to tuż przed wodowaniem trzeba zaczepić łopatami o wodę by je wyłamać. Ponoć nie ma nic przyjemnego w wyborze między utonięciem w maszynie a bycie poszatkowanym przez obracający się wirnik po wyjściu z maszyny.

Model śmigłowca PZL W-3 Anakonda 0513 dar dla wojska od PetroBaltic. Maszyna cywilna w wojsku. Ostatecznie trafiła do MotorSicz w Ukrainie, gdzie miała być wykorzystana do budowy nowego typu śmigłowca W-3MSB. Ale historia potoczyła się nieco inaczej. Do budowy wykorzystałem zestaw PZL W-3 Aerofłot. Elementy żywiczne takie jak: - Zestaw pływaków - Wyposażenie dźwigowe - Wyposażenie poszukiwawczo-ratownicze - Osłony silników i przekładni - Śmigło ogonowe - Wyposażenie kabiny transportowej (fotele desantowe, nosze, stanowisko operatora) - Fotele pilotów - Keson z tablicą przyrządów Drukowałem samodzielnie. Kalkomanie od sprawdzonego @Adamsky Dla znawców tematu: wiem że osłona przekładni jest z PZL W-3A, i zapewne paru anten brakuje, ale koncepcja modelu zmieniła mi się w trakcie budowy. Wcześniej miał być egzemplarz z ósmej serii . W środku trochę brudno, resztki po chipsach Widok na osłony napędu: Śmigło ogonowe: A tą dziurę na końcu statecznika zauważyłem dopiero jak wstawiałem to zdjęcie Ciekawostka. Model z napełninymi pływakami unosi się na wodzie i zapewnia wymagane przez FAR 29 minimum 90 sekund na opuszczenie pokładu śmigłowca, zanim śmigłowiec opuści powierzchnię wody i pójdzie na spotkanie z dnem.

Tytuł galerii nawiązuje wprost do tytułu instrukcji obsługi tego samolotu z 1920 roku. W dawnych czasach nic zdrożnego Drzewiej taka nomenklatura była. Ciekawostką jest fakt, że wojsko (na przykładzie PZL -37) nie kupowało samolotu. Oddzielnie zamawiano płatowiec, oddzielnie silniki, oddzielnie uzbrojenie, oddzielnie wyposażenie radionawigacyjne. Dopiero na końcu zlecano by to złożyć to w fabryce w całość. Dlatego we wrześniu 1939, Niemcy znaleźli dużo kadlubów PZL-37 bez silników, uzbrojenia i wyposażenia. Często samoloty trafiały do jednostek bez uzbrojenia i radioodbiorników. Ówczesne wojsko nie bardzo ogarniało harmonogramowanie dostaw . Patrząc na zdjęcia okuć zastrzałów płatów, nasuwa mi się jedno pytanie: Jak to dało się zrobić?

Przepraszam za kolejne odstępstwo od tematu, ale ktoś kiedyś ustalił zasady na tym forum, by wszystko było jakoś zorganizowane i czytelne. Ja tylko wspomniałem, że wcześniej odstępstwo od przyjętych zasad było napiętnowane. Nie jestem już niestety młodym modelarzem, ani nawet utalentowanym, jestem wręcz starym modelarzem którego umiejętności się nie zestarzały, a P-50 wrzuciłem dla powiększenia kontrastu i abstrakcji takiego zestawienia. Odpowiedź na to można znaleźć poniżej:

Przepraszam za offtop. Nie chcę marudzić, ale pamiętam jak jakiegoś użytkownika zjechano jak burą sukę za to, że tytuł jego wątku nie zawierał podstawowych danych takich jak typ i model statku powietrznego, producent zestawu oraz skala. Tu brakuje mi typu statku powietrznego. Po wpisach/żargonie, widzę że weterani wojennego teatru Pacyfiku i maszyn made in USA orientują się co i jak, ale pamiętajcie że na forum są początkujący modelarze, którzy nie do końca odróżniają P-47, P-50 od P-51

Zdjęcia wnętrza to z modelu a nie oryginału?

@Grzes ma rację, na lewej burcie. Strony statku powietrznego podajemy patrząc w kierunku lotu. Lewa strona jest wiodąca (przynajmniej w statkach powietrznych spod znaku PZL). Jeśli części są symetryczne, to narysowana jest lewa z informacją że część prawa jest symetryczna.

No to ja daję Oh

Aby do prawdy dojść, należy popatrzeć na oryginalny rysunek malowania samolotu. Tyle że tam zapewne farby są opisane tak: Emalia EP-140 kolor piasek pustyni, lub jasnozielony czy też szaro błękitny. Kolor miał być zgodny ze wzorcem, gdzie ktoś kiedyś zmieszał farby, komuś się spodobało i tak ma być. Później co dostawa to nieco inny odcień, zależy jak się składniki zmieszały, jak ktoś popatrzył i jak światło padało na próbkę. Więc właściwie doszukiwanie się jakiejś palety barw (FS czy RAL) jest moim zdaniem lekko nie zasadne gdyż takowej nigdy nie było. Każdy kolor będzie dobry, i ile będzie się zgadzał tak plus minus. Piszę o tym bo wiem jak wygląda typowa dokumentacja malowania statków powietrznych tamtej epoki. Niedawno walczyłem z farbą, która na rysunku miała być szarobłękitna później stała się turkusowa a ostatecznie części będą prawie zielone

Wersja z podwoziem zimowym. Czasu i autora zdjęcia nie znam.

Ja na przykład w to nie wątpię, problem jest w tym, że ja i jeszcze kilka innych osób nie są świadomi co czytają . Pomimo prób zrozumienia przekazu, nadal nie wiem o co chodzi. Nawet nie wiem do końca do której wypowiedzi, ten wpis był przypisany. Chociaż poprzez domysł, pewnie chodziło o artykuł o Latających Tygrysach. Chyba. Na szczęście ten rozdział historii to nie moja bajka i nie muszę rozumieć wszystkiego. Chociaż nie powiem, może kiedyś się skuszę na ten teatr wojenny. Tym bardziej że ArmaHobby umożliwia to swoją pracą.

Znalazłem w zakamarkach szaf stare zdjęcia przedstawiające makietę śmigłowca Taurus. Niestety nie wiem kto jest autorem zdjęć ani czasu kiedy zostały wykonane.

Znalazłem w zakamarkach szaf stare zdjęcia pierwotnego SW-4 z przewidywanym napędem w postaci GTD 350. Niestety nie wiem kto jest autorem zdjęć ani czasu kiedy zostały wykonane.

Czy będzie ciąg dalszy? Czy może jest gdzieś galeria (szukałem, lecz nie znalazłem)?

Ale pytanie: Jest dobre i zasadne. Co się stało z modelem? Ale chyba autor nie odpowie.

Jeśli przy druku 3D są problemy, to scratch tym bardziej nie pomoże*, przynajmniej mi. *Nie dotyczy @Mikolaj75 i jemu podobnych.

A to jak znajdziesz (lub zrobisz) to podrzuć, może coś by się wyskrobać dało.

Tak paczam i paczam i widzę, że z materiału wsadowego to tylko temat został :-). Ale paczam dalej i widzę, że jakby mieć dobre zdjęcia tudzież inną dokumentację, to ten przedział awioniczny w nosku, to żaden problem zrobić w technologii druku 3D.

Nie widziałem tego modelu, także dziękuję za odkopanie. Co prawda nie mój klimat, ale model mi się podoba. Ładnie zrobiony, nie widać na nim oporu materii wyjściowej i wiadra szpachli.

Świdnik, Świdnica, jaka to różnica . Odmiany nazw tych miejsc mogą wprowadzać w błąd . Oczywiście to był taki mój suchy, słowny żart.