zaruk

Z tymi 30% to żeś dał do myślenia Fajne wykonanie, może niektóre obicia zbyt masywne (subiektywizm), ale reszta podoba się. Najbardziej spód.

Ojojoj, co tu się wyprawia... Świetny skraczyk, wzorowe stopniowanie napięcia, ze zdjęcia na zdjęcie oczy z orbit coraz dalej... Wielkie brawa.

Niedługo więc rozwiązanie

Moim zdaniem Kolega Zbyszek pokazuje słuszną, pozbawioną zgniłych kompromisów, drogę.

On się wygina od samego patrzenia....

15.08 będę poza zasięgiem, ale do 6.12 na pewno zdążę. Dziękuję za zaproszenie.

O, Pan Kierownik się objawił. Witam Teraz to wszystko ruszy...

Trza dorabiać, mocium Panie.

Oczywiście, że niekoniecznie. Jednak styl budowli, jaki zaprezentowałeś, nie jest typowy dla budownictwa Prus Wschodnich. Podkreślając w tytule taką właśnie lokalizację, starałbym się nawiązać do architektury tamtych terenów aby podkreślić spójność pracy. Cechy charakterystyczne to mur ceglany lub szachulcowy, łukowate zwieńczenia okien, dachówka. Nie twierdzę, że tak wyglądało 100% budynków jednak większość różniła się od tego, co pokazałeś. Nawet dziś jeszcze widać, jak w tamtych czasach budowano.

Ładnie, choć znając trochę Prusy Wschodnie, pewnie w miejsce strzechy położyłbym dachówkę. Okna miały zwykle zaokrąglone zwieńczenie i raczej metalowe szprosy (jeśli to budynek gospodarczy, a na taki wygląda), niż okiennice. Ale wszystko jest możliwe, działaj.

Wygląda na krucjatę przeciw Albigensom. W tle płonące Carcassone...

Bardzo dziękuję, można na Was liczyć.

Czy ktoś z Kolegów może mnie oświecić w kwestii położenia łańcuchów kotwicznych względem kabestanu? Rozumiem położenie prawego łańcucha. Natomiast co się dzieje z lewym? Po wyjściu z kluzy pokładowej idzie bezpośrednio do komory łańcuchowej? Na poniższym palnie jest podobnie: Ale jak to działało? Okręt używał tylko jednej kotwicy, a druga co? Odpoczywała? S.O.S.

Nieczęsto zdarza się taka budowa, a taki warsztat to unikat. Model prezentuje się pięknie, tyle niuansów, przemyślanych decyzji, aż trudno wzrok oderwać. Łukasz, wszystkim tu dziękujesz za miłe słowa ale chyba największe podziękowania należą się Tobie - za ogrom włożonej pracy i chęć podzielenia się jej efektami. Szczerze podziwiam.

To rozumiem, profeska. U mnie postęp prawie żaden, chyba z powodu niechęci do malowania i wykańczania całej drobnicy, jaka pójdzie na pokład. Zgodnie z wytycznymi Szanownego, kluzy, polery i łamacz zmieniły kolor. Dodałem też ślady użytkowania, przez co stateczek (jak mówi jedna taka Ania) nabrał dzielności morskiej. Teraz już nie mam wyboru i zabieram się za cały ten mikry szpej. Sam chciałem...