Roland_Sebastian

O kolektorze spalin była mowa jakiś czas temu, między innymi o tym, że nie rdzewiał tak jak pokazuje to większość modelarzy. Jako przykłady wrzucam przytaczane w tamtym wątku zdjęcia: Kolektor naszej PZL.P11c, wiadomo, że silnik jest odpalany od czasu do czasu: Oraz kolektor latającego Lysandera zaraz po remoncie: I po 10 latach pracy: Jak widać nie widać żadnej rdzy. Jest trochę odbarwień i przepaleń, które na swojej jedenastce starałem się odtworzyć. Dziękuję wszystkim za opinie!

Czołem modelarze! Czas najwyższy zaprezentować wam kolejny ukończony model, który tym bardziej cieszy oko, że jest to konstrukcja polskiej produkcji z szachownicami na skrzydłach. Model pochodzi z zestawu "September Sky", w którym był również Łoś. Bardzo przyjemny model, części dobrze spasowane, ładnie zaprojektowane. Jednym słowem obyło się bez niespodzianek. Postanowiłem nieco zmęczyć ten samolot, w myśl taką, że we wrześniu 1939 były to maszyny, na których czas zdążył odcisnąć swoje piętno. Mimo wszystko o samoloty te obsługa lotniskowa dbała jak mogła, dlatego zrezygnowałem z obić, a zdecydowałem się jedynie na moją wizję płowienia ciemnego khaki w jasny. Taka moja interpretacja samolotu z dłuższą służbą w czasie pokoju. Więcej o budowie można poczytać tutaj: https://zap-modelarstworedukcyjne.blogspot.com/2023/04/pzl-p11a-172-ibg-warsztat.html A pooglądać tutaj:

Przyklej szkło na maskol na czas malowania. Będzie łatwiej zdjąć i wyczyścić od środka.

@Brgniestety to co użyłeś to wash akrylowy, którego po zaschnięciu nie da się usunąć bez szkody dla modelu, no chyba, że malowałeś model farbami olejnymi.

Musisz podać więcej informacji, chociażby jaki to był wash. Gotowy produkt (jesli tak to jaki)?

Polecam lekturę tego opracowania https://www.ipmsstockholm.se/home/interior-colours-of-us-aircraft-1941-45-part-i/

Moją opinię już znasz, ale powtórzę i tutaj. Model fantastyczny, widać, że zrobiony z dbałością o każdy detal. Do tego nietuzinkowe malowanie sprawia, że ten wildcat zapada na długo w pamięć.

Dlaczego? W artykule do którego link wstawiłeś są pokazane zdjęcia takich beczek podwieszonych pod spita. Jest też wytłumaczenie tej modyfikacji, zbiorniki nadawały piwu specyficzny, wysokooktanowy posmak.

Zgadzam się, plany z innego źródła, bez zaznaczonej anteny: https://www.asisbiz.com/il2/He-111/He-111/pages/Artwork-line-drawing-or-blue-print-of-a-Heinkel-He-111H6-scale-1-72-01.html

Na szybko znalezione, pod hasłem "He111 Blueprints"

Wszystkie uwagi w punkt. Dobrze wiedzieć. Niestety zauważyłem jak już miałem pomalowany kamuflaż i nie chciało mi się tego robić od nowa. A to tam było jakieś lusterko? Dobra, teraz widzę na zdjęciu.

Na blogu zamieściłem recenzję najnowszego zestawu od Army: https://zap-modelarstworedukcyjne.blogspot.com/2023/02/ki-84-hayate-special-attack-units-172.html

Jednym przeszkadzają za ciasne kadry innym zbyt małe przybliżenia. Ciężko każdemu dogodzić, zdjęcia robiię tak, żeby jak największa część kadru była zajęta przez prezentowany obiekt.

Jest duża szansa, że będzie tam do obejrzenia. Kilka zdjęć na szybko na czarnym tle:

Gwoli sprostowania, to nie moja metoda, podpatrzyłem ją od KFS. Wyszło bardzo ładnie.

Wiem, znam to zdjęcie, jednak póki co wyzwaniem było w ogóle namalować plamki. Brązowego nie mam, ale mogę zrobić kilka zdjęć na czarnym.

Dzisiaj, znowu z drobnym poślizgiem, prezentuję wam kolejny ukończony model. Jest to w pewnym stopniu model przełomowy dla mnie, ponieważ po raz pierwszy zdecydowałem się na malowanie tak skomplikowanego kamuflażu. Sam model bardzo przyjemny w budowie, obyło się bez większych niespodzianek. Opis budowy dostępny jest na blogu pod poniższym linkiem: https://zap-modelarstworedukcyjne.blogspot.com/2023/02/messerschmitt-bf-109e-3-172-special.html

Grubości 2cm, jakiej firmy to już nie pamiętam. Na pewno była otwarta paczka na palecie i można było sobie wziąć, a każdy arkusz miał nadrukowany kod kreskowy.

Nie tak dawno kupowałem na sztuki kilka arkuszy w Castoramie, były różne grubości 2/3/5/10 cm.

Potrzebuję pomocy z doborem pasów pilota to Huricana IID i Seahuricana. Eduard wypuścił kilka różnych: Do tego Yahu robi pasy Sutton...

Life is brutal.

Wszystko super, ale nikt nie wydrukuje 10 zestawów kalkomanii za rozsądną cenę. Tak samo 10 zestawów blaszek. Opłacalność rośnie wraz z wielkością zamówienia. Poza tym przechowywanie tego brzmi jak koszmar logistyka. Mnie też to wkurza, zresztą nie pierwszy raz zwróciłem na to uwagę na blogu. Jednak ponownie Twoja propozycja to jest coś czego sukcesywnie AH unika. Nie chcą rozdrabniać się na kolejne dziedziny działalności tylko skupić na jednym. Wejście w trawienie blaszek na większą skalę wiąże się z kosztami i ryzykiem, których w tej chwili większość firm stara się uniknąć. Wystarczyłoby, żeby normalną praktyką był fotel i pasy pilota drukowane 3D. I tu nawet mogliby wprowadzić to jako dodatkowo płatną opcję przy zakupie. Tak jeszcze co do polityki braku wznowień. Jest tyle ciekawych malowań, że chyba szkoda żeby AH wydawała jeden i ten sam zestaw w kółko. Poza tym na rynku wtórnym można dorwać wcześniejsze wydania. Eduard też sukcesywnie wznawia starsze zestawy, czasem daje nowe kalki, a czasem jest to typowa reedycja z taka samą zawartością jak za pierwszy razem.

Co to za rysik widoczny na zdjęciach?

Na blogu można przeczytać już recenzje przeciwpancernego hurasia od AH. https://zap-modelarstworedukcyjne.blogspot.com/2023/02/hurricane-mkii-d-172-arma-hobby.html

To taka mała rada, nie jest to pokazane na filmikach, ale warto odczekać tak z 24h aż surfacer dobrze stwardnieje.