giberes

Wprawdzie galerię zobaczyłem już po kawie, więc może się nie liczyć takie wejście, ale też się podoba robota. Zgadzam się, że Nie wierzę, że szachownica, aha-chyba, że ten what-if.

To jak jest z tymi Rosomakami, wciąż nowe produkują czy to jakieś wyprodukowane, ale po modernizacjach? Sądziłem, że kontrakt już wyczerpany, a tu cały czas piszecie jak o nowych.

Wniosek z tego taki, że następny bedzie: coś, co będzie w teorii przypominało Bf-110? Kadłub będzie z modelu Bf-110G-2, a skrzydła z modelu Bf-110C/D/E

Skąd wiesz, w jakich proporcjach masz rozcieńczone farby? O ile 1 część rozcieńczalnika raczej nie zmieni gęstości i struktury, to już farba może się diametralnie różnić, w zależności od wieku, ile razy otworzyłeś słoiczek, ile jej zostało, mat/połysk, itp. Jak porównasz farbę z dwóch różnych pojemników? W składziku mam farby, które są jak śmietanka do kawy i takie, które muszę nabierać patyczkiem, bo strzykawka nie chce wciągać. 1ml nie będzie równy w obu jakościowo. Może ten xf-68 potrzebuje większego rozcieńczenia. Czasem wydaje mi się, że mieszanka jest ok, ale po pierwszym psiknięciu już widać, że za gęsta. Wtedy dodaję rozcieńczalnika, aż będzie dobry efekt. Nie trzymaj się tak sztywno tych części, bo jest to bardzo niewymierne.

Nie raz i nie dwa było na forum, w różnych tematach, o słynnej konsystencji mleka rozcieńczonej farby. To pisały osoby z własnej praktyki, więc po co wyważać otwarte drzwi. I nie ma już znaczenia czy porównujesz do mleka 0,5% czy 3,2%. To naprawdę jest dobry punkt odniesienia, czasem potrzeba trochę gęściej, czasem trochę rzadziej, ale 2:1 to zdecydowanie za gęsto, choćbyś miał w słoiczku nawet płynną farbę. To jest w zasadzie ostatnio poszukiwana farba 3D. Konsystencja mleka pasuje do gunze i tamiya.

Dzięki, nie znałem tego skojarzenia.

Cóż, zawsze można znaleźć. Wprawdzie to nie rosyjska rakieta, ale lepszy rydz niż nic. Możesz rozwinąć, o kogo chodzi, bo cudzysłów zbił mnie z pantałyku

Mój komplet wyciorów to druciki przeplatane włoskami, jak do czyszczenia butelek, tylko mniejsze. Nie ma tam żadnych wacików, które mogą odpaść.

Ponieważ w temacie samej maszyny jestem już zbyt monotematyczny i pewnie nudny, więc odnoszę się tylko do wykonania. Zgadzam się z opinią, że to malowanie dodaje uroku, jakieś takie żywe.

Widocznie w 1918 mniej się na heraldyce znali, mimo że panowie hrabiowie legalnie się pałętali po salonach, niż w 1993, kiedy to już oficjalnie przynajmniej szlachty nie stawało.

Była, ale dopiero jak byłem starszy, bo taki "zaawansowany" model to dopiero Dziadek Mróz kilka razy przyniósł. Przynosił też Jaki-1, Jaka-23 Vacu, Łosie, szybowce.

Bo ON konkurencji nie znosi

Kolega tak się nie chwali, bo takie "szerokie horyzonty" w tamtym czasach to mi zalatują znajomościami w KC. Ja na biednej wiesi mogłem co najwyżej zlepić coś z Mikro144 wyżebrane od brata...... i tego niebieskiego Łosia

Bardzo ładny. Zawsze mi się wersja P bardziej podobała. Elegancko wyszły Ci te koniczynki kamo, takie kształtne, równiutkie.

Bez zbędnej wywłoki naprawię to niedopieprzenie No problem, jak mawiają najstarsi Indianie. Co drugi dzień przejeżdżam w drodze do Milejczyc

Właśnie dotarło do mnie, dlaczego robisz te śledzie, a nie jakieś ładne samoloty. Po prostu przy tych kształtach najwięcej się ich mieści na metrze kwadratowym.

W końcu co krokodyl, to nie śledź

https://m.youtube.com/watch?v=ctLP14BeKL8

Czy one ładne te nóżki to ja nie wiem. Powyginane i poskręcane we wszystkie strony jak u pokraki.

No nie wierzę, jednak istnieje mydło, w którym nie masz ochoty rzeźbić

Zdjęcia takie, że szczegółów nie widać. Przypadek? - nie sądzę. Na zbliżeniu silników widać niedokładnosci malowania wydechów i szpachlowania. Na tym przetłoczeniu na spodzie silników raczej nie ma łączenia elementów poszycia. Daj więcej zbliżeń, żeby można było dokładniej obejrzeć pracę.

Nieaktualne.

Turbo mam w sklepie na osiedlu, nie próbowałem, nie wiem czy mają coś wspólnego z dawnymi.

Zależy, z której strony lady patrzeć.

Po prostu klej zasechł w igle. Musisz jakimś cienkim drutem ja przepchać. Ja po skończonej pracy ustawiam igłę pionowo wylotem do góry, ściskam lekko pojemnik, żeby klej który został w igle wypłyną, wycieram. Dzięki temu w igle nie zostaje nic, co mogłoby zaschnąć. Po prostu ten klej jest na tyle gęsty, że sam nie spływa do pojemnika.