Jarekk

Po za godłami i "rekinami", żadnych oznaczeń (żółtych) malowanych na samolotach nie spotkałem w Siochaczewie. Widzialem jedyny żółty ster kierunku na samolocie (namalowany w czasie przejść przez technika), ale istniał tylko kilka dni w hangarze ET. Po pierwszej wizycie st. inż. został zamalowany.

Na moim monitorze np. komin ma ok. 8 cm szerokości. W rzeczywistości będzie miał 1 cm?

Ile razy na zdjęciach elementy są powiększone?

OK. Poszukam coś.

Nie wiem, czy N nie jest trochę bardziej rozbudowany. KKR to taki D+N+R. Czy KKR miał radiowysokościomierz? Na szybko, na 90% nie. Co do podobieństw N i KKR-a, to em chodzi o podobieństwo w wyposażeniu nocnym. Tu ma chyba rację. Babcia 131, to ostatnie zdjęcie, to działko GSz-23 z ruchomymi lufami z Su-22. Z tyłu zasobnika namalowano sposób układania taśmy amunicyjnej. Co do KKR-a to w rosyjskiej literaturze spotyka się wiele typów i dodatkowych oznaczeń. Z racji tego, że u nas był jeden model, nie miał dodatkowego oznaczenia.

Zdjęcia zasobnika "N" to dla mnie bomba! Nawet w rosyjskiej literaturze posucha o nim. Spotkałem się raz w necie z informacją, że mieli go Czesi, ale na zdjęciu pokazano zasobnik 'D". Teraz wierzę na 100%, że był zasobnik "N". Babcia 131, za czujność

Mierzu - Twoje stanowisko to oczywiście Twoje zdanie ale ... spłycasz temat. To co w większości prezentujemy na forum to "modelarstwo redukcyjne". Za Wikipedią: "Modelarstwo redukcyjne – sposób spędzania wolnego czasu, polegający na wiernym odtwarzaniu rzeczywistości na podstawie obserwacji otoczenia, obiektów i sytuacji, ale także wewnętrznych emocji autora dzieła modelarskiego. To budowa możliwie wiernych kopii obiektów, które istniały, lub istnieją w rzeczywistości - wykonanych w określonej skali pomniejszenia. I tak np. modele redukcyjne są wykonane najczęściej z plastiku (najbardziej popularne są zestawy fabryczne w skalach 1:72, 1:48 i 1:35 w częściach do samodzielnego sklejania i malowania). Bardziej doświadczeni modelarze niejednokrotnie budują modele od podstaw, bez użycia gotowych zestawów, na podstawie planów i zdjęć obiektów rzeczywistych.". "Modelarstwo – działalność człowieka polegająca na odwzorowywaniu rzeczywistych obiektów w postaci pomniejszonych modeli. Najczęściej pojmowane jest jako zabawa (hobby), może być także sportem. Przede wszystkim wiązane jest z modelarstwem redukcyjnym, polegającym na możliwie dokładnym odwzorowaniu wyglądu obiektu, z zachowaniem określonej skali, jednakże inne rodzaje modelarstwa skupiają się na odwzorowaniu funkcjonowania oryginału (np. latający model samolotu), lub łączą odwzorowanie funkcjonowania i wyglądu." Nawet najpiękniejsze malowanie i brudzenie to nie jest sedno modelarstwa, lub czasami już nim nie jest.

Warsztat już lekko pokrył się kurzem, więc w ten weekend postanowiłem go odświeżyć. Zniechęciłem się lekko wykonaniem układu sprzęgu z amortyzatorem. Małe to i na dodatek skomplikowane. Pół dnia i udało się. W najbliższym czasie nadgonię znacznie dźwigar i systematycznie powoli układ hamulcowy. Na dzień dzisiejszy postęp oprac przy drezynie wygląda tak: Przy okazji uświadomiłem sobie, że chociaż jak się bardzo chce to materiały na temat tankietki TKS wyposażonej w radiostację można znaleźć, to jednak temat ten jest modelarsko i historycznie dziewiczy.

Jeśli można, to proszę na PW.

Na nPWM lub PWM widziałem jakiś czas temu piękny warsztat z tym Ba-20. Poszukaj, warto. Zawierał dużo poprawek i uzupełnień do modelu. Jeśli chcesz poszerzyć wiedzę jak pomalować model, polecam tę stronę: http://scalemodels.ru/modules/forum/viewtopic_t_17744_start_0.html

Za "megaslownik.pl": czasownik rejterować synonimy: brać nogi za pas, czmychać, dawać dyla, pierzchać, pryskać, uchodzić, uciekać, ulatniać się, umykać, wiać, wyrywać, zabierać się, zmykać, zwiewać.

Dumo, obejrzałem Twoje galerie i mówiąc szczerze jest zawiedziony tym rejterowanie. Niemieckie modele wykonane są bardzo porządnie. Chyba, że nie lubisz korzystać z literatury?

A dlaczego nie w 1/35?

Deskowanie w 1/72. Wielkie brawa!

Słowo "cierpliwości" należałoby zastąpić chyba innym.

Bez wycinanki, byłaby to droga przez mękę. GPM ma kilka błędów ale na podstawie zdjęć można je łatwo poprawić.

"Betonowe" wagony to never-ending story historii naszej broni pancernej. Z racji tego, że były to prowizorki, każdy był inny i z materiałami nawet zdjęciowymi jest krucho. Co do zasług w walkach o Lwów, to nie należy zapominać o bliźniaczym PP1. W kolejnych miesiącach podsyłano również kolejne pociągi. W walkach o Lwów brały udział: - PP 1 "Piłsudczyk", - PP 2 "Śmiały", - PP 3 „Lwowianin", - PP 4 "Hallerczyk", - PP „Kanonier", - PP „Odsiecz II", - PP 6 „Gromobój", - PP 5 „Odsiecz I", - PP 13 „Boruta", - PP 15 „Paderewski", - PP 16 „Mściciel", - PP 14 „Zagończyk" - PP „Wściekły", - PP 10 „Pionier" - PP 8 „Wilk", - PP 7 „Smok". Czyli całkiem spore siły pancerno-kolejowe. Oczywiście PP1, PP2 i PP3 miały najdłuższe zasługi. Mając na warsztacie wagon "Śmiałego" staram się tylko jego działania opisywać. WARSZTAT - tydzień 8 Przez ostatni czas sporo się nanitowałem. Bryła wagony zakończona. Pozostała tylko wieża. Czas jednak nadgonić zaległości na spodzie wagonu. Układ hamulcowy to będzie niezła układanka

Walki w rejonie Lwowa (cz.2) Od początku stycznia 1919 „zubożony" nieco „Śmiały" operował na linii kolejowej Lwów-Przemyśl, między Mszaną a Gródkiem Jagiellońskim, chroniąc szlak przed wypadami ukraińskimi. W zasadzie była to główna droga łącząca Lwów z resztą kraju. 10 stycznia po remoncie w Krakowie powróciła podstawowa część „pancerna". Cztery dni później działający już w komplecie pociąg miał nadzorować odcinek rozszerzony do Sądowej Wiszni, która stała się także czasowym miejscem stacjonowania. Pod koniec stycznia „Śmiały" przybył do Lwowa, gdzie KBPP pracowało pełną parą i przygotowało nowe wagony. Między 28 a 30 stycznia w skład pociągu włączono: dwuosiowy wagon artyleryjski, osłonięty betonem i deskami, z austriacką armatą polową 80 mm umieszczoną na stanowisku czołowym oraz podobnie „opancerzony" wagon uzbrojony w karabiny maszynowe. 6 lutego do Warsztatów Kolejowych skierowano parowóz pancerny, wymagający naprawy. Powrócił on do pociągu z jeszcze jednym dodatkowym wagonem betonowym przeznaczonym do przewozu amunicji. 17 lutego „Śmiały" wysłany został na północ, w rejon Rzęsny Ruskiej, gdzie na skrzydle osłaniał jedną z akcji zaczepnych, mającą odrzucić siły przeciwnika od Lwowa. Po blisko tygodniowych utarczkach został zluzowany przez „Piłsudczyka" i przejechał do Gródka Jagiellońskiego. Tu - jak podają komunikaty wojenne - 26 lutego załoga pociągu złożyła uroczyste ślubowanie na wierność Rzeczpospolitej Polskiej. Odpoczywająca (w eszelonie gospodarczym) część załogi "Śmiałego". Tymczasem w pierwszych dniach marca Ukraińcy rozpoczęli nową ofensywę, w wyniku której w kilku miejscach przerwana została i linia kolejowa Przemyśl -Lwów, i istniejący dotąd wzdłuż tej linii wąski korytarz; Lwów ponownie znalazł się w całkowitym okrążeniu. „Śmiały" także został okrążony w rejonie Sądowej Wiszni. Szczególnie ciężkie walki trwały pod Rodatyczami, a między 6 i 7 marca pociąg -wspierający piechurów z III batalionu 9. ppleg. - po ostrzelaniu przez artylerię uległ uszkodzeniom i kilka wagonów wymagało naprawy. Okrążenie Lwowa przerwane zostało dopiero 20 marca uderzeniem grupy generała Aleksandrowicza, w której główną rolę odegrały trzy bataliony z artylerią z Armii Wielkopolskiej dowodzone przez pułkownika Daniela Konarzewskiego. "Śmiały" na patrolu w okolicach Lwowa. W następnych wiosennych tygodniach bezpośrednie zagrożenie miasta znacznie już zmalało. 26 marca „Śmiały" powrócił do Krakowa, skąd po czterech dniach krótkiego odpoczynku odesłany został do Warszawy. Tak zakończył się blisko pięciomiesięczny okres jego walk na froncie małopolskim w obronie Lwowa.

Dawaj załogę i będzie pięknie. Czy te Goerze mieli Francuzi? Widziałem zdjęcie z 1940 roku z Francji, wśród rozbitych czołgów było coś podobnego?

To ja wstawię sochaczewskie klimaty z 1991 roku:

Lufę zamierzam wstawić metalową 75 mm (zamiast 70 mm), bo innego wyboru nie mam. Będzie za duża średnica o 0,14 mm Wagon ma obecnie 14 cm i już nie urośnie.

WARSZTAT Wreszcie bryła wagonu zamknęła się. Ciężko było spasować ten dach, ale udało się. Jeszcze tylko jakieś 150 nitów i mocowanie na trwałe.

Zdecydowanie nie. Zbyt wiele jest ciekawych tematów, aby poświęcać czas na cały pociąg.

Już nie. Nity typu "grzybek" firmy MasterClub + wiertło i "kropelka" od spodu.

Widzę, że tu sami fani pdf-ów. Ja też.