Jarekk

Wyrzutnia jest od Mig-a 19. Patrząc na to zdjecie mam wątpliwości czy to muzealne SF, czy faktycznie tak robiono. Samolot jest muzealny więc ...?

Duże brawa za pokazanie, że z modelu Mirage można zrobić taki ładny model.

Wiedzę się zdobywa przez czytanie. A Ty poszedłeś chyba z marszu. Ogniwa są odwrotnie ułożone.

Przecieram oczy ze zdziwienia! Dwuwieżowy 7TP z karabinami Hotchkiss? To chyba jednak pomyłka, albo news.

Niestety nie.

Książka Paula Malmassari: "Les Trains Blindes 1826 - 1989"; Editions Heimdal, 1989. Aby z regału nie zrobić lokomotywowni, planowałem do wrześniowego komplety zrobić tylko 2-3 wagony artyleryjskie. PP2 ma służyć jako trening. Wagon szturmowy to byłaby już betka. A jak będą już dwa wagony to lokomotywa ......

Napisz coś o warsztacie. Jakie materiały?

Koło zrobię jedno. Następnie odlew żywiczny x4 (forma przyda się do wagonu szturmowego).

Nie martw się. E nie miał komory bombowej. Anteny były na zewnątrz. Pomiędzy nimi był luk wejściowy.

Fotek nie brakuje. Tylko trzeba wiedzieć gdzie je zrobić. Witkowo + Dęblin

IŁ-28R - Szersze koła nie mieściły się o luku. Został wiec poszerzony. IŁ-28E - zbiorników na końcach skrzydeł nie miały. w komorze bombowej dwie stacje do rozpoznania+aparaty. Zachowały się chyba 2 egz. Podobno książka o nich w LWP się pisze. Wyczytałem ostatnio, że wersja E była przechodnia. Po resursie przekładano aparaturę na kolejny. Wersje nie były jednakowo wyposażone (4 typy?). Podobno była i hybryda R/E? Tak twierdzi autor.

Witamy pierwszy 7TP

Model na podstawie planów p. Malmassariego. Wycinanka GPM jako materiał poglądowy. Cały pociąg? Na tym etapie tylko wagon.

Leszek, bez zmiany osłon silnika i rozmiarów kół głównych nie da się z Ił-a zrobić wersji rozpoznawczej. Jeśli już to naszą wersję E, ponieważ oparta była na wersji bombowej.

No, no . Z odsłoniętym silnikiem! Zapowiada się ciekawie. Czy w Twoim modelu szybki mają również odcień błękitu (u mnie tak właśnie jest)?

WAGON ARTYLERYJSKI POCIĄGU PANCERNEGO PP2 "ŚMIAŁY" Jesienią 1918 szeregi odradzającego się Wojska Polskiego wzbogaciły się o nowoczesny austro-węgierski pociąg pancerny który otrzymał nazwę „Śmiały". Walcząc dzielnie w dwóch wojnach, polsko - ukraińskiej i polsko - bolszewickiej, załoga pociągu okazała się godna tej nazwy. Dzieje tego pociągu jak również model jego wagonu artyleryjskiego w skali 1/35 , postaram się odtworzyć i przedstawić w poniższym temacie. Wprowadzenie Zauważając ważną rolę kolei, w licznych armiach na przełomie XIX i XX wieku utworzono zupełnie nowy rodzaj wojsk: wojska kolejowe, będące specyficzną odmianą saperów. Miały one trudne zadania: w natarciu - odbudowę zniszczonych linii kolejowych, mostów itp., aby umożliwić przewozy wojsk oraz dostarczenie im potrzebnego zaopatrzenia; w odwrocie zadania byty zupełnie odmienne i polegały na tym, by dokonując zniszczeń linii kolejowych, saperzy ci maksymalnie utrudniali lub wręcz uniemożliwiali szybki ruch przeciwnika do przodu. Nic dziwnego, że w kilka zaledwie tygodni po wybuchu wojny na różnych frontach pojawiły się ponownie odkryte pociągi pancerne. Na froncie zachodnim, po krótkim okresie działań manewrowych, pociągi pancerne dość szybko straciły swą wartość bojową i przerodziły się w ruchome baterie kolejowe. Natomiast na znacznie rozleglejszych i o wiele mniej nasyconych wojskami obszarach frontu wschodniego, gdzie wojna niemal przez cały czas miała charakter ruchowy, pociągi odgrywały istotną rolę - zwłaszcza w okresie zmian dziejowych w latach 1918-1921. Pierwsze pociągi pancerne armii monarchii austro-węgierskiej zaimprowizowali dowódcy poszczególnych kompanii wojsk kolejowych walczących na terenie Galicji. Jesienią 1914 operowały tu nie mniej niż 3-4 pociągi, zbudowane w Warsztatach Kolejowych m. in. w Stryju, Stanisławowie, Nowym Sączu. Najczęściej składały się z 2-3 prowizorycznie osłoniętych (blachami kotłowymi, szynami, workami z piaskiem) wagonów, w których zamontowano karabiny maszynowe, rzadziej typową armatę polową 80 mm. Sukcesy, jakie odnosiły te jednostki, skłoniły C-K Ministerstwo Wojny do wyposażenia armii w lepiej opancerzone i uzbrojone pociągi pancerne. W październiku 1914 zamówiono 6 kompletnych pociągów pancernych. Budowały je Warsztaty Główne Budapeszt-Północ Węgierskich Kolei Żelaznych (MAV) wspólnie z Fabryką MAVAG w Budapeszcie. Skład pociągów był podobny: pancerna lokomotywa oraz dwa wagony pancerne; dodawano do nich 2-3 zwykłe platformy na których zazwyczaj przewożono materiały i narzędzia używane do naprawy uszkodzonego toru, i które ponadto służyły jako środek zapobiegający wykolejeniu się całego składu, w chwili gdy dojeżdżał on do miejsca, gdzie tor był uszkodzony lub zniszczony. Pierwsze pociągi nowej konstrukcji pojawiły się na froncie w grudniu 1914; już po krótkim okresie służby bojowej okazało się, że ich opancerzenie (do 12 mm blachy żelaznej) jest niewystarczające. W tej sytuacji nakazano stopniowe wycofywanie z frontu już zbudowanych jednostek w celu ich modernizacji i wzmocnienia opancerzenia. Polegało to na tym, że za pierwszą warstwą 12-mm pancerza montowano warstwę dębową grubości 40 mm, a za nią jeszcze dodatkową 8 mm żelazną warstwę wewnętrzną. Takie opancerzenie okazało się skuteczne nie tylko przeciw pociskom broni piechoty; chroniło również przed odłamkami pocisków artyleryjskich. Niezależnie od tego C-K Ministerstwo Wojny zamówiło jeszcze trzy następne pociągi pancerne dotychczasowej konstrukcji, ale z dodatkowymi wagonami uzbrojonymi w armaty umieszczone w wieżach obrotowych. W skład takiego pociągu zwanego ciężkim" wchodziły dwa wagony artyleryjskie nowego typu oraz dwie lokomotywy i jeden wagon z karabinami maszynowymi znanej już, choć nieco zmodyfikowanej konstrukcji. Przykłady zestawień austro-węgierskich pociągów pancernych. Ogółem podczas I wojny światowej istniało w armii austriackiej nie mniej niż 15 pociągów pancernych (nie jednocześnie), oznaczonych numeracją PZ. I-XII. Pociągi l-VIII zestawione były głównie z typowego taboru konstrukcji MAV (13 lokomotyw serii 377, 14 wagonów z karabinami maszynowymi, 6 wagonów artyleryjskich). Zdjęcie austro-węgierskiego pociągu pancernego "ciężkiego". Zdjęcie wagonu artyleryjskiego. Jesienią 1918 większość austriackich pociągów pancernych została przejęta przez armię Węgier. W końcu października 1918 na całym obszarze Galicji Polacy szykowali się do przejęcia władzy od Austriaków. Podobny los spotkał inny austriacki pociąg pancerny, stojący w owym czasie na bocznicy stacji Kraków-Prokocim (według źródeł węgierskich były to pociągi nr III i V). cdn

Za pomysł i wykonanie duże brawa. Troszkę mam wątpliwości do otoczenia pomnika. Piach? Chyba raczej płyty chodnikowe.

No właśnie, czytamy ze zrozumieniem

Grudziądz? Na siłę może miał trzeciorzędne znaczenie. Czy były w ogóle walki o Grudziądz w 1939 roku?

Mariusz, ten zeszyt PS 14 chcę mieć z Twoją dedykacją.

Temat bardzo ciekawy i ambitny. Z przyjemnością będę śledził postępy prac. Bardzo interesuję mnie wyrzutnia WŁWD. Jako żywica była produkowana b. dawno przez modelkrak. Obecnie nawet z planami jest posucha.

Popieram. Nie mogę znaleźć tego wątku o różnicach w ogniwach. Był chyba na MW w ubiegłym roku.

Szkoda, że nie założyłeś Warsztatu. Można było jeszcze coś więcej wycisnąć wspólnie z tego Hellera. Model na dioramce prezentuje się świetnie.

Ten czarny kolor to mała prowokacja z mojej strony, bo wiadomo, że kolor stożka powinien być zielony.

Prezentuje się całkiem okazale. Tylko dlaczego Rosjanie pomalowali mu stożek na czarno?