Merten

Na początek trudno się pochwalić czymś dużym, bo na razie odbyła się głównie praca koncepcyjna. A myślenia często nie widać. W każdym razie przygotowana jest podłoga z zaznaczonymi miejscami, gdzie będą się kończyć ściany i drzwi oraz gdzie znajdą się wsporniki. Na dole widać wycięte ramki pod drzwi. Same drzwi wygniotę z blachy aluminiowej. Na zdjęciu węglarki widać, że są wypukłe (jest to też zaznaczone na rysunku). Poza tym zostanie do dorobienia sporo dupereli, jak zawiasy, okucia, itp, itd. Zrobione już są ściany boczne. Musiały (to było to myślenie) powstać z trzech warstw: zewnętrznych z naniesionym wzorem desek (polistyren 2X0,25 mm) i w środku już gładka płytka 0,75 mm nieco wyższa. Ma to spowodować, żeby po zrobieniu odlewu wyglądało, jakby część dolna ściany była częścią integralną ramy wagonu, a nie burt. Od wewnątrz zaś podłoga ma się też schować w wycięciu w burcie, co również powinno spowodować efekt, jakby burty były postawione na podłodze. Postaram się to potem pokazać na zdjęciach. A tak to wymyśliłem, żeby łatwiej było poskładać cały model i zdecydowanie zmniejszyć ilość niezbędnych odlewów, a zarazem i form (a silikon do tanich się nie zalicza, więc warto na nim oszczędzać!)

No to teraz kolejny pomysł. O wiele bardziej skomplikowany. Poniekąd na pokazanie tego naprowadził mnie Greif wspominając tu, że znaczna część niemieckich wagonów mogła służyć jako platformy do przewozu pojazdów. I tak rzeczywiście było. Zwłaszcza po wprowadzeniu standardowych typów wagonów od 1939/1940 roku. Ale takie "przeróbki" dawało się robić i z wcześniejszymi typami. Tak więc na warsztat trafią równocześnie węglarka (czy dokładniej wagon odkryty - Offenewagen - "O") widoczne na rysunku oraz 1-szym zdjęciu oraz platforma, czyli de facto taka sama węglarka, ale ze zdjętymi burtami (zdjęcie 2). Ten typ wagonu był bardzo popularny. Powstało ich ponad 70 000 sztuk w okresie od 1891 do 1928 roku. Był stosunkowo niewielki. Sporo krótszy od pokazywanego dopiero co wagonu krytego, miał nośność 15 ton. Same burty i drzwi powstaną najpierw z polistyrenu i posłużą jako wzór do formy silikonowej. Ale po kolei...

Trzeba kończyć ten model, bo już następne pomysły w głowie. Tu już po pomalowaniu i położeniu kalkomanii. Deski, które udają łatanie ścian malowane celowo nieco innym odcieniem brązu. Kalkomanie oczywiście jeszcze nie pociągnięte farbą matową, przez co widać lakier błyszczący, który był dany jako podkład. Dojdzie jeszcze patyna, czyli ślady rdzy na hamulcach, no i kiedyś muszę się wziąć za pociągnięcie stalowym Alcladem obręczy kół.

Bardzo dobry!

Podwozie wagonów maluję czarnym matem wymieszanym mniej więcej w proporcji 4:1 z odcieniem brązu jaki mi wpadnie w ręce. Najczęściej NATO Brown Tamiya. Wagony były od spodu obsypane rdzą wystukaną z szyn i klocków hamulcowych i tak jakoś mi to pasuje.

Zdjęcia z malowania. Dach po zmatowieniu i dodaniu śladów po "lepiku". Sama farba półmatowa niestety nie załatwiła sprawy. Wychodziło za gładko. Pewnie sprawdziłoby się w skali 1:72, ale nie tu. W efekcie po namalowaniu pasków dałem na świeżą jeszcze farbę klej cyjanoakrylowy w żelu i wszystko to razem już na modelu mieszałem wykałaczką. Wyszły z tego pożądane, nierówne smugi. Na drugim zdjęciu widać maskowanie pod oznaczenia hamulców, a właściwie układu hamulcowego w wagonie (jeden pasek/prostokąt). Dalej jeszcze tylko poprawki malowania i kalkomanie.

Dziękuję za komentarze. miło mi. Co do taśmy, to przyznam, że to jakaś kupiona dawno temu w internecie taniocha. Ostatnio kupiłem w Liroju Merlinie (czy jakkolwiek się to pisze ) jakąś wypasiastą taśmę i o ile do malowania w chacie ją wykorzystam, to do udawania dachów krytych papą się ona jednak nie nadaje. Tu do porównania faktura taśmy. Trochę słabo to widać, ale trzeba szukać takiej "w prążki" o chropowatej fakturze.

Właściwie wszystko było na zdjęciu. Dach jest z kawałka tektury grubości 1,5 mm (takiej ze sklepu dla plastyków), na której rylcem pozaznaczałem wgłębienia udające deskowanie. Na to przykleiłem taśmę malarską. I to wszystko zostało pokryte czarną podkładówką Chaos Black. I tak właśnie wyszło. W sumie - proste.

Zimowe kamo świetnie zrobione. Oglądając byłem PEWIEN, że to 1:35. Szacunek!

@Bazylms i Marcin M. Dzięki za ciepłe słowa, bo to zawsze dodatkowa motywacja! @von.Hans Vielen Dank! Czasu na robotę mało, więc tylko malowanie i jeszcze jakieś tam drobiazgi były podorabiane. Tu widać drugą stronę wagonu i tu żaluzje są już proste. A tu wygląd dachu. Nieskromnie przyznam, ze jestem z niego więcej niż zadowolony. Po mojemu tak właśnie wygląda stara papa. Teraz jeszcze łączenia trzeba zapaćkać półmatową czarną (Humbrol), żeby wyglądało na łączenia lepikiem.

Kolejne kroki... Ku mojemu zdumieniu zorientowałem się, że producent w ogóle nie przewidział w modelu wywietrzników. Po zajrzeniu do instrukcji już wiem dlaczego. Robili model nie na podstawie dokumentacji technicznej, ale na bazie zachowanego w Czechach jakiegoś wagonu, który miał ponad 80 lat i przeszedł tyle napraw i przebudów, że za którymś razem te wywietrzniki usunięto. Tymczasem były one bardzo widoczne i odróżniały wersje tego wagonu od siebie. Tu dorobione z papiery i polistyrenu. Ten po prawej z żaluzjami wyszedł trochę krzywo, ale po namyśle zignoruję to, bo w rzeczywistości też bywały pogięte. Lekko się wklęsły burty. Żywica jednak jest mocno niestabilnym tworzywem. Następnym razem zrobię usztywnienia w środku, a tymczasem widać to tylko trochę, więc nie panikuję. A tu ślady napraw, czyli dodane niby-deski, którymi czasem tak właśnie nieco po chamsku wzmacniano ściany wagonów.

@Bazylms Dach rzeczywiście mocno wystaje i to nie jest tylko złudzenie. Poniżej fotka pokazująca jak to było w rzeczywistości. Wydaje mi się, ze nie przesadziłem. Dach musiał przykryć drzwi boczne, tak żeby deszcz nie lał się do środka. @Marcin1970 Próbowałem też z wikolem, ale strasznie mi się pomarszczyło przy naklejaniu i w końcu zrobiłem z taśmy. Poza wszystkim taśma ma bardzo ciekawą fakturę (coś jak popękana papa) co mam nadzieję będzie widać po pomalowaniu.

Rozpędziłem się z robotą i trochę zapomniałem o zdjęciach... Opamiętałem się na etapie dachu. I tu znów niezłe wyzwanie, bo dach "fabryczny" wygląda tak. Są to cztery kawałki żywicy, każdy o różnym stopniu wygięcia. Do spasowania równie trudne jak i opisywana wcześniej cysterna. Tak więc nawet się tego nie podjąłem i po przejrzeniu zdjęć uznałem, że trzeba to zrobić po swojemu. Zrobiłem go ostatecznie z tekturki, na której naniosłem ślady deskowania, a po wierzchu okleiłem zwykłą taśmą malarską. Chodziło tu o uzyskanie imitacji papy dachowej z przebijającymi się zarysami desek. Przy okazji: wagony miały dachy kryte blachą cynkowaną, lub w tańszej wersji płótnem żeglarskim zabezpieczanym pokostem. Papy używano w przypadku zużycia starego pokrycia, a właśnie o to mi chodziło w tym wagonie, który w zamierzeniu ma mieć też ślady napraw. Ale o tym później. Po położeniu dachu wygląda tak:

To chodzi o 7,5 cm Pak 97/38.

No to wspominany już bohater następnej relacji, przy czym teraz z większą ilością informacji. Wagon kryty typu "G" (czyli Gedeckter Güterwagen) To był najpopularniejszy wagon kolei niemieckich o ładowności 15 ton. Produkowany od 1882 (!) do 1927 roku. Powstało ich w tym czasie ponad 170 000 sztuk. Później był zastępowany przez nieco doskonalsze konstrukcje o większej ładowności, z większymi drzwiami załadowczymi, itd, itp. Zresztą jego następca (jak pokazywałem) też jest tutaj w planach. Tak to wyglądało na rysunku: I tylko jedna fotka ze składania podwozia. Koła szprychowe (już z odlewów) i stary typ wózków. Mam nadzieję, ze będzie się to ładnie prezentować. W tej wersji robię go bez hamulców.

30 wagonów po około 25-30 cm + lokomotywa, to będzie prawie 10 metrów. Na strychu się nawet i zmieści, ale fotki całości to już nie zrobię choćby nie wiem co.

No rzeczywiście na tych fotkach tak wygląda. Żeby zmieścić wszystko w kadrze przy ogniskowej obiektywu 24 musiałem odejść na jakieś 5 metrów.

Dzięki wielkie, ale to zawsze jakaś chęć sprawdzenia się. Uda się czy nie. Wyszło nie najgorzej i mam z tego frajdę. No i pstryknąłem na szybko i w świetle dziennym. Na razie tyle + wagon kryty w toku i zaczęta BR-52.

Dziękuję za tak przychylną wypowiedź PaRazo. Zmotywowany tym, że wątek został skomentowany wytężyłem wysiłki. W efekcie powstał wzór kółka starego typu (szprychowe) do wagonu krytego, który właśnie wejdzie na wrsztat. Krótka historia i zamyka się w trzech odsłonach. Teraz tylko muszę to zalać silikonem i startować z odlewami. Trochę się zejdzie.

No dobra. Prawie skończony, gdyby nie brak kalkomanii. Nie planowałem go robić, więc i nie zamawiałem wcześniej pod niego kalek, a zresztą i tak nie wszystkie na zdjęciu są czytelne. Może kiedyś wpadną mi w ręce lepsze fotki i z czystym sumieniem będę mógł domówić. Tak więc patynowanie na potem. To co na razie udało mi się odcyfrować na zdjęciach, to napis Stuttgart, który zresztą bywał często pisany w skrócie (Stgt), oznaczenie wagonu to było "R" od Rungenwagen, ale miało jakieś swoje rozwinięcie. Nie wiem jakie. Widoczna cyfra "3", to oznaczenie klasy pasażerskiej. Trochę to (chyba) idiotyczne, ale nawet w wojskowych wagonach Niemcy tego używali. Nie przyklejałem na stałe armaty. Zależnie od humoru będę sobie wstawiał raz tą a raz tamtą. Ta czarna rurka na dachu, to oczywiście komin w pozycji bojowej, czyli złożony do prowadzenia ognia i umieszczony na specjalnej podstawce. Na razie trafia na półeczkę jako kolejny do składu.

Nie oni jedni. Przecież całkiem sporo modeli ma błędnie przypisane nazwy sprzętu, który w rzeczywistości nie istniał, lub nigdy nie był tak określany. Garść przykładów? 3,7 cm Pak 35/36 Brummbar Jagdpanzer IV/48 Jagdpanzer IV/70 SdKfz 251/17 (przy wersji z odchylanymi burtami) A pewnie i więcej by się znalazło. Tak więc nie ma się nawet i co czepiać opisu kalkomanii.

Model wygląda fajnie, ale jakbyś tak dał zbliżenia (?). Przy okazji: to raczej nie jest pojazd z żadnej Brygady Dział Szturmowych, bo akurat StuGi IV trafiały na uzbrojenie kompanii dział szturmowych do dywizji piechoty i grenadierów pancernych. Ale to tylko w kwestii formalnej.

Zdjęć na to nie ma i wątpliwe jest, czy te pojazdy nadal znajdowały się w dywizji HG w tym okresie. Jak niby miały wrócić z Tunezji, gdzie je wysłano z 18. kompanią przeciwlotniczą? Zresztą, to oczywiście nie jest SdKfz 251/17. To oznaczenie wprowadzono dużo później niż powstały te pojazdy.

Oj ślimaczy mi się ten projekt strasznie. Jakaś klątwa nad tym wagonem od początku wisi. Co zrobię, to muszę przerabiać. No nic. Nadal jestem na etapie przymiarek, ale pocieszam się, że już jednak na ostatniej prostej. Armaty jeszcze nie domalowane. Lufy do pociągnięcia "gun metalem". No i muszę się uwijać, bo przyszedł kolejny wagon, a jeszcze wcześniejsza wersja krytego nie zrobiona!

Nie pokryta Zimmeritem była tylko wersja A0.