Merten

No dobra. Szlag mnie trafił z powodu wyglądu aktualnie klejonej cysterny i przerzuciłem się na pokrewny temat, bo muszę ochłonąć. Przechodzę więc do wykorzystania rury kanalizacyjnej w konstrukcji cystern. Jedyna różnica to taka, że będzie teraz powstawała cysterna do przewozu kwasów. Oczywiście tą na paliwo też dokończę, ale... to jak mi złość minie. Model będzie wzorowany na tym zdjęciu. Planów oczywiście nie mam, więc będzie pi razy oko, ale przecież w modelarstwie chodzi też o frajdę, no nie? No więc startuję. Tu obrazek-wzór zaczerpnięty z forum drechsheibe.de. Wychodzi na to, że średnicy tej cysterny w skali 1:35 powinna odpowiadać rura odpływowa jaka jest pod prawie każdym zlewozmywakiem w Polsce. A tu już początek obróbki, czyli przycięcie na długość. Taśma malarska ma oczywiście ułatwiać łapanie linii prostych na rurze. Widać już wklejone blaszki będące elementem fundamentu cysterny. Martwię się trochę jak potem ten plastik będzie się malowało... Maznę chyba podkładem na żywicę i powinno być ok.

To możliwe, ale nie w przypadku 3,7 cm Flak 43 który wszedł na uzbrojenie już w czasach, kiedy koloru Panzergrau nie używano.

A o co chodzi z symbolem dywizji? Hełm jest odwrócony w drugą stronę...

Nareszcie jakiś artylerzysta!! Kibicuję!

Producent chciał, żeby wykusz był zamontowany pod barierką widoczną na ostatnim zdjęciu. Tak na wysokości poniżej pasa. Strach pomyśleć czym miałby tą korbę obracać obsługujący hamulce kolejarz! Tak więc - nie dałem się na to nabrać. Edit:------------- Przy okazji: fotka z Muzeum Kolejnictwa w Warszawie. Ten wagon akurat wyprodukowano w okresie międzywojennym, ale raczej w Polsce, a nie w Niemczech, chociaż ogólne założenia są takie same co w wagonach niemieckich. Widać wielkość nitów. Sama "beczka" ma też mniejszą średnicę niż w cysternach używanych do przewozu paliwa na kolejach niemieckich.

Tych zbiorników to było tak naprawdę cała masa. Nie było też standardu jak przy innych wagonach, bo cysterny to wagony prywatne należące do firm zajmujących się obrotem benzyną, ropą, chemikaliami czy czymkolwiek co tam wożono. Mam już pomysł co zrobić następnym razem, ale rzeczywiście ucieczka w rurki z systemu "calowego" też jest dobrym pomysłem. A poza tym mam plan zrobienia jednej cysterny do przewozu kwasów właśnie z rury kanalizacyjnej, ale to za chwilę...

No oczywiście, że moim pierwszym pomysłem było zastąpienie całej tej pokrzywionej "beczki" kawałkiem rury, ale takiej dziwnej średnicy jak 63 mm po prostu nie ma. Ale kwestia rury kanalizacyjnej jeszcze wróci. Na razie tą cysternę złożę jak ją producent podał. Trudno.

W temacie cisza, ale to nie znaczy, że prace nie trwają. Zatrzymał mnie brak kalkomanii do platform i dziś dopiero wysłałem plik w Corelu do Melius Manu i dopiero po uzupełnieniu napisów eksploatacyjnych skończę malowanie. Tymczasem postanowiłem na chwilę odpuścić z modelami własnej roboty i na warsztat poszła cysterna. Z samego klejenia podwozia/ramy nie za bardzo jest co pokazywać. Faktem jest, jak zwrócił uwagę Greif, że producent musiał się tu najwyraźniej liczyć z ograniczeniami związanymi z urządzeniem do robienia odlewów i rama zawiera niektóre elementy, które nie istniały w rzeczywistości, ale bez których trudno byłoby ją poskładać i do tego utrzymać jeszcze kąty proste (co w ogóle przy łatwo odkształcającej się żywicy jest i tak problemem nie lada). Natomiast widać też, że i sam zbiornik cysterny nie był odlewany pod ciśnieniem, co przełożyło się na kłopoty przy jego poskładaniu. Pomimo długiego kombinowania z garnkiem z gorącą wodę i poparzenia rąk i tak nie udało mi się poskładać choćby w miarę równo zbiornika. Problem polega na tym, że jak pisałem jego trzy elementy nie były najwyraźniej odlewane pod ciśnieniem i w efekcie grubość ścianek jest bardzo różna. W efekcie po podgrzaniu i tak nie sposób jest z tego uformować walca o okrągłym przekroju, bo zawsze jakaś grubsza część, gdzie zostało wlane więcej żywicy stawia większy opór niż ta gdzie ścianki są cienkie... W efekcie błąd rzędu 2 mm na łączeniach musiałem uznać za zadowalający. Przy okazji widać nierówności nie tylko na łączeniach, ale i na całej powierzchni zbiornika. Żenada. Co więcej. Wykonanie go w taki sposób spowodowało, że producent musiał zaznaczyć na powierzchni tylko małe ślady po nitach, podczas gdy w rzeczywistości były to potężne nity z wielkimi "łbami". Tu ledwo zauważalne. Z samej ramy z budką hamulcową jestem w sumie zadowolony, ale fakt, że składa się wyłącznie z elementów żywicznych, a więc bardzo niestabilnych powoduje, że sam zbiornik, który jest oczywiście krzywy, musi być elementem stabilizującym samą ramę. Tak więc... kwadratura koła i chyba nie dziwne, że nawet mi się zdjęć z postępów prac robić nie chciało. Muszę uznać, że jeśli chodzi o trudność, to ten model w skali gdzie max. to 10 punktów - spokojnie zasługuje na 11.

Kokietujesz.

No to dalszy ciąg historii... Tutaj wreszcie domalowana do końca podłoga platformy i nawet pokryta washem z akrylowej brązowej farby gunze. Na to poszedł jeszcze lakier do włosów. Dlatego się tak świeci. Lakier niby bezwonny, ale gdzie tam! Jedzie jak u fryzjera! Potem nałożona dość cienką warstwą szara farba akrylowa (Vallejo Panzergrau). Tu wygląda jakby cały efekt szlag trafił, ale to tylko takie zdjęcie. Trochę widać, że przebija spod spodu kolor drewna. W rzeczywistości widać jeszcze bardziej. Muszę coś wymyślić z oświetleniem, bo jak pisałem do namiotu bezcieniowego się te graty nie mieszczą, a poza tym szkoda mi czasu na rozstawianie... Tutaj już po skrobaniu mokrym pędzlem wystających z podłogi belek. Ma to imitować pozdrapywaną farbę, która odpadała w momencie najeżdżania kołami (czy gąsienicami) pojazdów ładowanych na platformy. Oczywiście same "belki" zostały wcześniej odpowiednio potraktowane pilnikiem, żeby wyglądały na rozjeżdżone i wyszczerbione. Tutaj dwie dotychczasowe bohaterki tego reportażu razem. Cholerstwo w kadr nie wchodzi... Tutaj też widać, że pojawiły się pierwsze kalkomanie. Kłopot w tym, że kiedy je zamawiałem (dzięki Melius Manu!), to miały służyć do innych wagonów i (wagony kryte i cysterny), a teraz zdecydowałem się na robienie takich właśnie wynalazków i muszę znów usiąść do Corela i zrobić kolejne napisy. Z drugiej strony nie mam zielonego pojęcia jakie napisy użytkowe znajdowały się na Augsburgu (to ta dłuższa platforma), bo zdjęć mniej niż na lekarstwo...

I kolejna porcja fotek... Dorobione blaszki przytrzymujące kłonice. Nie trzeba być szalonym, żeby robić coś takiego, ale to pomaga. W tle cicha bohaterka tego projektu, czyli klej "Kropelka". Przed malowaniem samych blaszek włożone tekturki mają zapobiec nałożeniu dodatkowej warstwy farby pod nimi, tak żeby potem można było same kłonice łatwo wkładać i wyjmować. Tu po pomalowaniu. Widać, że pomimo zabezpieczeń niektóre kłonice musiały być potraktowane pilnikiem, żeby weszły na swoje miejsce. Tak więc będą jeszcze poprawki. Z rozpędu zrobiona też podłoga platformy. Robiona była według tego samego pomysłu co pokazywana wcześniej platforma "Augsburg", czyli na początek New Wood Vallejo, na to poszedł lakier do włosów, a na to mocno rozcieńczona Panzergrau Vallejo. Potem było trochę zmywania farby przy pomocy ostrego pędzla i wacików, potem dość delikatny wash z olejnej sieny palonej i czarnej, a potem plamy robione przy pomocy wymienionych wyżej farb oraz AK engine oil. Na to jeszcze pójdą pastele. A tu znów akcencik militarny w celu pokazania wielkości/proporcji.

A konkretnie dlaczego??

Standardowo podkład Chaos Black oraz kolor na burty wagonu. Poza tym z polistyrenu grubości 1,5 mm zostały wycięte kłonice - 20 sztuk. No i teraz zostaje kwestia zamontowania kłonic do wagonu. Kombinowałem jak mogłem, żeby zrobić od razu jakieś zaczepy gotowe w odlewie, ale niestety nic nie wymyśliłem. W efekcie pierwsza kłonica zamontowana, a teraz jeszcze wygięcie następnych 57 blaszek i przyklejenie na burtach i ścianach czołowych, itd...

No i to ja rozumiem! Ładniuśki!

Malowanie pokazywanego dotychczas wagonu już wkrótce, a tymczasem przejście do kolejnego projektu... Wspominana platforma z kłonicami (właściwie "wagon z kłonicami" [Rungenwagen], a nie żadna platforma!) typu "Stuttgart". To był bardzo popularny wagon na niemieckich kolejach i powstało ich od 1891 roku (tak, to dość stary typ wagonu) do 1943 roku blisko 70 tysięcy. Z biegiem lat konstrukcja się zmieniała i z drewnianej stała się w końcu metalowa. W każdym razie prezentowany tu wagon powstawał w okresie od 1913 do 1927 roku i tego typu wyprodukowano ponad 36 000 i podczas II wojny były wykorzystywane do transportu pojazdów kołowych i dział. Na wożenie czołgów (zwłaszcza w późniejszym okresie) nie pozwalała mała nośność - tylko 15 ton. Dla zobrazowania fotka z węgierskimi (a może słowackimi?) żołnierzami na tychże platformach. Tutaj zdjęcie z rysunkiem i znów podłoga drapana przy użyciu szczotki. Wagon będzie bez budki hamulcowej. Prac nad podwoziem nie ma sensu pokazywać, bo wygląda niemal tak samo jak w poprzednim wypadku. Sam wagon jest jednak sporo krótszy - ma "tylko" 32 cm w stosunku do 41 cm Augsburga. Mimo tego i tak się dość mocno wygiął pomimo wklejenia ramy. Tak więc zanim zostały wklejone burty w jego naprostowaniu bardzo pomogły metalowe podciągi zamontowane pod ramą.Wykonane oczywiście z aluminiowej blaszki, o której zaletach już też pisałem. Na wcześniejszych zdjęciach (na samej górze tej strony) było też już pokazane przygotowanie do odlania burt i same odlewy. A tu już po zmontowaniu...

No i właśnie ten moment nadszedł. W praktyce podłogi platform i wnętrza wagonów były malowane szarą farbą (Antrazitgrau) podobną do "zwykłego" Panzergrau. No, ale jak to w życiu bywa w trakcie przewożenia ładunków farba się ścierała, zmywał ją deszcz, brudził olej z przewożonych pojazdów i sadza z lokomotywy, itd, itp, więc trochę nad tą powierzchnią będę musiał popracować. Na razie pierwsze efekty malowania Nałożony czarny zmieszany z szarym na metalowe elementy, na drewniane ściany szczytowe czerwono-brązowy RAL 8012 (w zasadzie to też podkładowy kolor niemieckiej "pancerki") no i na razie na drewnianą podłogę platformy poszedł podkładowy New Woood Vallejo (Panzer Aces 311) stonowany kroplą Panzergrau. Na razie niestety prace wstrzymane, bo skończył się gaz w butli ( ) i muszę w przyszłym tygodniu dotankować. Za to zajmę się rozgrzebaną kolejną platformą, czyli Stuttgartem. Fotki pewnie jeszcze dziś. A na razie obecny stan "Augsburga". Cieszą mnie wyjątkowo zaplatane z drutu kółeczka. Taka jubilerska robota i w sumie męcząca (wycieńcza nerwowo), ale dodają wagonowi trochę życia. I jeszcze jedna fotka nieco bardziej militarna.

Miesiąc minął i co?? Koleje w odwrocie???

No to dziś klejenie skończone. Wcześniej wszystko było spryskane podkładem na żywicę, lub zwykłym MrSurfacerem na polistyren. Potem podkładowa Chaos Black Citadel. UWIELBIAM tą farbę. Nie dość, że świetnie kryje, daje satynową powłokę, skleja dodatkowo drobne elementy na modelu, to jeszcze puszka 400 ml wychodzi dość tanio w porównaniu z małymi Gunze, czy Tamiyą. Jak ktoś nie zna, to polecam! Tak to wygląda od ściany szczytowej wagonu... Tak po zamontowaniu kłonic... A tak w zbliżeniu. Jutro malowanie...

Kolejne postępy przy "Augsburgu". Odlane już wszystkie kłonice i tu przymierzone na sucho. Jak widać nie było jeszcze weny, żeby je nawet obrobić z nadlewek. Poza tym uświadomiłem sobie, że te platformy miały na obrzeżach takie małe kółka służące mocowaniu plandek. Na pierwszym zdjęciu jest to zaznaczone czerwonym kółkiem, a na drugim zbliżenie. Srednica to około 1,5 mm. Muszę je zrobić przed przyklejeniem kłonic i teraz do wyrzeźbienia jest ich 28 sztuk plus ponawiercanie otworów...

No i silikon po 24 godzinach wysechł, a po potem wyschła i żywica i dwie pierwsze odlane kłonice już są. Jeszcze tylko 5 razy wymieszać żywicę, zalać, dopompować, poczekać aż wyschnie... itd.

A tu przygotowane jako wzór do odlewów kłonice. Przed lakierowaniem... ... i po. Teraz tylko zalanie silikonem i trzeba czekać.

No jasne, że tak się nie woziło dział koleją. Pochodzi zresztą z innego "projektu" i daję ją tu tylko dla porównania wielkości wagonu.

"W szóstym haubica*, o! jaka wielka! Pod każdym kołem żelazna belka!" Właściwie skończony oprócz kłonic, które dopiero muszę zrobić i poodlewać, bo ani mi się śni robić 12 sztuk... *tak wiem, że w wierszu było "armata".

Sprawa zrobiła się rozwojowa i prace nad pokazywaną platformą zwolniły, bo zaczęła pwostawać równolegle nieco inna - tym razem Rungenwagen (tzw. Stuttgart). W wątku wystąpi nieco później, kiedy prace będą kontynuowane. Jedno jednak jest powiązane z drugim, bo do pokazywanej tu platformy musiałem przygotować ścianki szczytowe, które są takie same dla obydwu typów, ale jako że potem i tak chciałem odlać z tego formę, to i pociągnąłem prace do końca. Tu poniżej przygotowane z polistyrenu burty do Stuttgarta i zarazem ściana szczytowa do platform typu Augsburg i Stuttgart. I zbliżenie... A tak to teraz wygląda po odlaniu, no i sama platforma z boku... A tu wstawiane paski plastiku (1,5 mm), które udają pogrubione belki, które stanowiły "pokład platformy".

Niby prosty wagon do wykonania a schodzi się jak diabli. Zeszło się z jego prostowaniem i takim zmontowaniem podciągów, żeby rzeczywiście trzymały wagon "w kupie". Pręciki z włókna węglowego, części z modelu LZ oraz dużo różnych kształtek i innych śmieci. Od środka na ramie widać też usztywnienia z blachy mosiężnej, które dały niestety tylko częściowy efekt... Przy tej okazji dziękuję Greifowi, dzięki któremu mogłem wprowadzić poprawki, które przybliżą wagon wyglądowi rzeczywistemu.