Merten

Lekkie przedłużenie dioramki i już!

W międzyczasie znalazłem coś co do tej dioramy wydaje się być niezbędne: Diesellok D311 Nie mówię, że darmo dają, ale jest ładna. http://doramodels.jimdo.com/modelle-kits/diesellok-d311/

No fakt, że trochę się porozlewały i na zdjęciu były bardziej dyskretne. Spróbuję to jeszcze jakość "wyciągnąć"...

Po pierwsze dzięki za ciepłe słowa. A po drugie: pora się podzielić obrazkami po położeniu kalkomanii i wstępnym "brudzingu". Brudzing na wagonach to nie to samo co w czołgach, bo co jak co, ale przez krzaki i błoto to się one nie przedzierały, ale jednak tak samo robiły się na nich zacieki, były obsypywane sadzą z lokomotyw, pokrywały się warstwą rdzy z szyn i z klocków hamulcowych, itd. Na początek cysterna do paliwa. Tu widać rdzę położoną na klocki hamulcowe i resor. Kiedyś kupiłem zestaw suchych pasteli w postaci kredek. Robi coś takiego KOH-I-NOOR, albo Austria (CRETACOLOR). Genialna sprawa, bo nie trzeba się przy okazji ubrudzić i obsypać pigmentem, a odcieni rdzy, brązów, czerwieni itp jest od metra. Dodam, że są też pigmenty-kredki metaliczne. Polecam! No i teraz dla lepszego zobrazowania zdjęcie z beczką 200l i kanistrem 20l. Cysterna miała pojemność 192 hl (19 200 litrów), a więc każdą taką cysternę trzeba było przepompować do 96 beczek, albo 960 kanistrów. Żeby zatankować batalion w pełni wyposażony w Panthery (96 czołgów) trzeba było dostarczyć im prawie 4 takie cysterny, czy jak kto woli około 400 beczek, albo blisko 4000 kanistrów. To chyba tłumaczy dlaczego logistyka na wojnie jest tak ważna i dlaczego na tyłach jest więcej żołnierzy niż na froncie. No i na koniec "kwasówka".

Próbowałem coś znaleźć i lipa. Nawet 5 cm Flak znalazłem malowanego w łaty, a zdjęć 3,7 cm Flak 43 właściwie żadnych...

Kolejny kłopot. Szukałem zdjęć Flaka do innego wątku dla kolegi TResa i wpadło mi w oko coś takiego jak modyfikacja polowa platformy Stuttgart (to ta druga z pokazywanych w tym wątku). Na takich właśnie był stawiany cały "budynek" dla obsługi i armaty 2 cm Flak 30 i czasem 2 cm Flakvierling 38. Żal nie zrobić...

Kłopot w tym, że to późna konstrukcja i co więcej rzadko używana przez Wojska Lądowe, więc zdjęć jest dość mało. Pewne jest za to, że nie musisz się ograniczać do tylko koloru bazowego. Łaty, paski i inne takie są jak najbardziej dozwolone.

No to trochę sobie pomalowałem. Na początek "cysterna chemiczna" do przewozu skoncentrowanego kwasu azotowego. Do końca jeszcze trochę zostało. Ułamał się schodek podczas malowania, a na trzeciej fotce widać, że zgubiła się jedna śrubka od odpowietrzaczy. Zacieki robione na wzór ze zdjęcia. Wydaje się, że cała cysterna była z blachy nierdzewnej i pomalowana, ale na skutek działania kwasów (oparów kwasów) środek "wyszedł" spod farby. Oczywiście jeszcze do zrobienia kalkomanie. Same tablice wydrukowane na zwykłej drukarce laserowej. Robiłem je nawet dla ułatwienia nie w żadnym programie graficznym a w Power Poincie. Żadna trudność. No i cysterna do paliwa, czyli wreszcie model prosto z pudła. Widać nierówności przy montażu "beczki", o których pisałem. Zacieki robione specyfikiem AK naśladującym ślady oleju silnikowego. O ile poprzedni wagon robiony był ze zdjęcia, tak tutaj nie mam żadnych danych na temat tej cysterny. Firma "Nitag" oczywiście istniała i miała centrale w Berlinie i Hamburgu. Jeszcze podczas wojny mieli ponad 100 stacji benzynowych na terenie Niemiec... Dlaczego akurat ta? Podobał mi się skrót nazwy i tyle. Firma raczej mała i nie wyróżniająca się. Pozostaje jeszcze uzupełnienie kalkomanii na ramie...

Fiński najwyraźniej...

No i początki malowania. Wygląd oczywiście będzie wzorowany na zamieszczonym wcześniej zdjęciu. Zrobione zostały też tablice. Jak już o tym była mowa, cysterny były wagonami należącymi do firm/koncernów, ale nie do kolei. Stąd znaczek "P" wpisany w kwadrat (Privat). Oczywiście jednak musiały być rejestrowane przez Deutsche Reichsbahn i stąd nazwa okręgu, w którym były zarejestrowane (w tym przypadku Ludwigshafen) oraz miały tablicę z nazwą właściciela. W tym przypadku dość złowrogi koncern IG Farben (z przynależności do którego nadal chyba do końca nie "wyspowiadały się" największe niemieckie koncerny chemiczne).

Ale jak sądzę do tej pory LZ robiło wagony z pomiarów w naturze i często korzystali z wzorów wielokrotnie przebudowywanych, co by tłumaczyło pewne braki. Nie wierzę, że mając taką możliwość nie kupią planów Donnerbuchsa z tego samego źródła... Osobowego robi Baluard, ale to nie było do niczego podobne niestety...

Donnerbuchse? Pewnie, że jest na liście. Nawet miałem już zebranych do tego trochę materiałów, ale panowie z LZ ogłosili co, że już na dniach wypuszczą wagon osobowy i że może to właśnie będzie ten... No i czekam. Już ze 4 miesiące. Póki co jednak wolę gotowca niż się samemu napinać, tym bardziej, że jest co robić.

Te konie i artyleria w transporcie, to rzeczywiście docelowo kiedyś ma być. Otwartych drzwi nie obiecuję, ale kryty pewnie będzie. Aha! Oj więcej. No chyba, że policzyć w jednym worku z tymi 30%, co to "napędu" nie miała w ogóle, to pewnie by tak wyszło.

Ano właśnie! To, żeby było bardziej inrteraktywnie - proszę o propozycje. Może być tak: 1. następna cysterna 2. wagon kryty 3. otwarty, tzw. węglarka 4. a może ktoś jeszcze coś fajnego podsunie. Osobiście skłaniam się już do pewnego z tych punktów, ale...

Kolejne zdjęcia z postępów. Na początek drabinka, którą zaproponował LZ, a która do gustu mi nie przypadła. Zdjęcia pokazują, że "szczeble" takich drabinek były zawsze okrągłe, a nie takie z kształtek metalowych o przekroju "L". Więc pomimo, że takie są banalnie proste do wykonania zrobiłem swoje. Efekt widać na drugim zdjęciu. Drabinka zrobiona z drutu 0,6 mm i płasowników z blaszki 0,3 mm X 1,5 mm. Największym kłopotem było... No właśnie. Wszystko. Bo po zrobieniu dziurek na drut płaskowniki gięły się w rękach, klej kropelkka raz trzymał raz nie, a wymiary rozjeżdżały się co i rusz. Na koniec i tak trzeba było wszystko równać i naprostowywać cążkami. Ogólnie jednak jestem zadowolony z efektu. Gorzej z wkładem pracy. Zeszło się strasznie długo... I na koniec jak królik z kapelusza robiona równolegle (jak mówiłem - nie odpuszczam) druga cysterna. Dobra wiadomość jest taka, że do niej też już są drabinki, a więc zaraz malowanie. Na razie wszystko popryskane MrSurfacerem 1000.

Tempo nie powala, to fakt, ale co poradzić jak sam sobie takie wyzwania wymyślam i zamiast grzecznie usiąść i skleić według instrukcji to 50% czasu poświęcam na kombinowanie co, jak, szukanie zdjęć i drugie 50% na samo klejenie.

No i podesty w trakcie i po skończeniu. Teraz męka z drabinkami, bo te z LZ... nie wyglądają jak w rzeczywistości. Jutro pokażę na zdjęciach o co mi chodzi, a teraz fotki rusztowania. Bez kształtek firmy Plustruct - ani rusz!

Najgrubsze tematy na cysternie do kwasu skończone. Tak to wygląda po naklejeniu beczki i maźnięciu podwozia podkładem do żywic... Teraz czas na galanterię na "beczce", czyli pomosty i drabinki...

Szczotą do czyszczenia elementów metalowych z rdzy.

Kolejny up-date... Przygotowanie do zamocowania pasów metalowych, które trzymały zbiornik na ramie. Nie ukrywam, że właśnie ten element podoba mi się w tym wagonie najbardziej (przypominam: zdjęcie oryginału na 4 stronie wątku). Myślałem do niedawna, że to taki bardzo staromodny sposób montowania cystern do podwozi, ale widzę, że pomysł jest wykorzystywany i współcześnie. W każdym razie na lotnisku Okęcie nadal się takie zdarzają (choć oczywiście są już 4-osiowe). Ale zanim dodam pasy naciągowe jeszcze wlew i odpowietrzniki. Płytki polistyrenu i stara karta telefoniczna w połączeniu ze śrubami Plus-Model powinny wystarczyć. No i tu już zrobione wszystkie "kominki" (przy okazji wyszło, że ostatni wyszedł trochę krzywo, więc do poprawki). Teraz już trzeba osadzić zbiornik na ramie po pozostałych ukośnych pasów mocujących bez tego naciągnąć się nie da.

@Greif Przy okazji Twojej cysterny, której fotkę wkleiłeś na 2-giej stronie wątku. Zauważyłem, że zrobiłeś już tablice do niej, ale użyłeś jakiejś dziwnej czcionki. Niemieckie koleje używały Fette Engschrift... Da się znaleźć w necie.

No to ja mam dokładnie odwrotnie. Kleiłem do tej pory głównie artylerię i za każdym razem im bliżej końca modelu, tym mniej chęci było na dokończenie. W efekcie - mam sporo rozgrzebanych modeli. Wszystko dlatego, że jak już kończyłem, to wiedziałem jaki będzie efekt końcowy i motywacja spadała. Tutaj to co innego! Efekt końcowy to dopiero cały pociąg, a jak będzie wyglądał zależy od tego ile i jakich wagonów do niego zrobię. Więc motywacji starcza na znacznie dłużej! Kolejna fotka z prac nad cysterną do kwasu azotowego. Wykonanie dekielka (dennicy?) okazało się strasznym upierdlistwem. Dużo szpachli, kilka kółek wyciętych ze spienionego PCV. Myśłałem, że zrobie je "z ręki", ale tak mnie to wymęczyło, że zrobiłem z tego formę i odlew. Zresztą - może się jeszcze przydadzą!

Fajnie wychodzi. A możesz dopisać jak malowałeś? To znaczy jakie wykorzystałeś kolory/farby?

No to na Twoje życzenie Bazylms. Nawet się zebrałem do rozstawienia sprzętu i zdjęcia już nie z telefonu. Na początek Rungenwagen ® Stuttgart. Zrobiłem go w wersji "cukierkowej" ze wszystkimi kłonicami tak jak było w standardzie. Zużyte wagony tak dobrze nie wyglądały, kłonice były z różnych kompletów, itd. Wagon wygląda jak choinka, ale trzeba pamiętać, że te napisy były konieczne o tyle, że burty wagonów były często na czas załadunku demontowane i jakoś potem trzeba było je dopasować. Powtórzenie napisów na ramie spowodowane było zaś tym, że zdarzało się też, że te wagony jeździły w ogóle bez burt. Kalki na razie błyszczą, bo jeszcze nie potraktowane lakierem. No, ale do zdjęć... No i Schienenwagen (S) Augsburg

Dzięki za dobre słowo Bojar! Miałem cichą nadzieję, że posucha z komentarzami, to nie efekt zupełnego braku zainteresowania, ale raczej faktu że temat niszowy. W sumie - też nie zamierzam strugać tego-który-pozjadał-rozumy. Coś tam o tych kolejach i taborze wiem, ale... Co do pomysłu owijania rury papierem i doprowadzenia jej w ten sposób do odpowiedniego rozmiaru/średnicy, to przyznaję, że o tym nie pomyślałem. Dzięki! Natomiast plan jest taki, że równolegle pociągnę kwestię cysterny na kwas i na paliwo (tak jak teraz jest) i zobaczymy co wyjdzie. Na kolejną cysternę wymyśliłem coś innego. Zamierzam wyrównać "beczkę" z oryginalnego modelu pilnikiem, wygładzając łącza i wszystkie nity, ale zostawiając wlew na górze cysterny i potem całość okleić blachą z puszek po napojach. Są na tyle cienkie, że nie zmienią zauważalnie rozmiaru, a co ważniejsze - da się na nich odcisnąć nity. W każdym razie nie oszalałem na tyle, żeby montować nity z żywicy i wiercić na nie ze 200, czy nawet więcej otworów... A pomysł z papierem - rzeczywiście zastosuję jak nie będę zadowolony z własnego efektu, bo czuję, że byłby jeszcze bardziej pracochłonny. Ale, ale! W międzyczasie dotarły kalki z Melius Manu. Mało co widać na zdjęciu, ale zapewniam - wyszły bardzo fajnie. Tak więc mogę okleić platformy, ale same kalki widać przewidują jeszcze różne inne projekty...