Moses

Cholercia masz rację. Gdzieś mi to uciekło

No raczej nie koniec. Po pierwsze trzeba położyć mat, bo strasznie się błyszczy, po drugie jak ktoś napisał, instrukcja jest po to aby narobić modelarzom problemów. Ta wersja nie latała z tymi zbiornika i paliwa, są one od późniejszej wersji, więc ja bym je usunął

Tak, tabliczka to moja robota

Podstawka to gotowy produkt firmy Steel Scorpion https://www.martola.com.pl/pl2709/produkty48251/us_aircraft_carrier_deck_wwii_210_x_295_mm

VMA-332 "Polka Dot's" USS Bairoko, Japanese Sea 1951 Italeri 1/72 + Eduard SS140 F4U-4 ITALERI + Pavla Models E72016 Engine P & W R-2800 (C) for P-47M/N, F4U-4, F6F-5 + Pavla Models U72024 Rockets HVAR + rails + BRENGUN BRL72162 WWII U.S. Navy Wheel chocks + Techmod 72411 U.S. Insignia

Będę robił VMF(AW)-115 Kadłub sklejony, wszystko pasuje doskonale, a szpachli potrzeba minimalne ilości. Postanowiłem nie malować kanałów wlotowych oraz scianki wraz z wentylatorem, gdyż zamierzam zakryć wloty powietrza.

Jak to w przypadku modeli Tamiya, absolutne klocki. Po wycięciu częsci z ramki i sprawdzenia pasowania na sucho, pomalowałem wszystko czarnym Surfacerem 1200. Następnie pomalowałem farbą Model Masterem 1740 oraz Tamiya Nato Black. Detale podmalowałem farbami akrylowymi, po czym wydobyłem detale suchym pędzlem. Przed wykonaiem Washa, powierzchnie zabezpieczyłem półmatową farbą bezbarwną Tamiya Semi Gloss). Na szarych powierzniach użyłem washa Brown Blue for Panzer Grey Vechicles od AK Interactivena czarnych powierzchniach natomaiast użyłem washa Stone Gray od Ammo. Elementy czarne wykończyłem matowym Varnishem akrylowym od vallejo

A ta kolejka to za czym?

sztosik

Ten macchi miał 2 silniki?

Trochę tak, zdjęcia strasznie efekt spłaszczają, na żywo coś tam widać Dotarły Techmodowskie kalkomanie z insigniami państwowymi, te oryginalne są jakąś pomyłką, i tak Corsair posiada komplet oznaczeń. Do zamalowania została cześć osłony silnika, doklejenie podwieszeń HVARów i biorę się za to co sprawia mi ostatnio dużą radość, czyli brudzing :)

Hehe optymistą jesteś. Przypominam że żywica to CMK, średnio pasuje do modelu, jak i do siebie Przednia komora akurat jest wielkądziurą i pustką ? Wloty powietrza załatwia żywica z silnikiem na jednej belce, na drugiej belce zastosuje manewr ze szmatą ? czyli silnik będzie osłonięty pokrowcem.

Oczekując na poprawne kalki z oznaczenia i żywiczne HVARY z poprawnym pylonami do Corsaira wyciągnąłem kolejne pudełko. Jak widać planuję model na bogato Tm razem bardzo osobliwa i oryginalna konstrukcja, model maszyny która oddała nieocenione zasługi zestrzelonym pilotom czy oddziałów zwiadowczym podczas wojny w Wietnamie. Maszyna tak udana, że Pentagon zastanawia się nad przywróceniem jej do służby. Wczoraj wyciąłem i z grubsza ogradowałem główne elementy. Model spasowany jest całkiem dobrze. Na uwagę zasługują sponsony, i ich mocowanie do kadłuba, gdzie powstaje szpara. Dużym problemem modelu jest siadanie na ogon, i brak miejsca na wsadzenie obciążenia.

Tamiya matowa, albo poliuretanowe Vallejo.

Drugie podejście do malowania zakończone sukcesem. Użyłem do malowania ponownie Model Mastersa, tym razem rozcieńczanego Gunzowskim Leveling Thinnerem (dzięki Darku ?)Udało się rano wygospodarować czas na klejenie, więc wziąłem się za blaszkowanie kokpitu. Wykorzystałem do tego blaszkę Eduarda z serii Zoom dedykowaną do tego modelu, klejony przy pomocy Humbrolowego Clearfixa. Eksperyment powiódł się

Jeden krok w przód dwa do tyłu. Matowa baza Modelmastera, była tak matowa że można było nią ser trzeć. Trzeba było wszystko zmywać i odnowa. Blackbasing z czarnego surfacera, do tego marmurek szarym surfaserem, jasno niebieskim i oliwkowym. Tym razem nie zaryzykuje spartolonego malowania i użyje znalezioną w składzie Tamke XF-17

AAI RQ-7B Shadow VMU-2 "Night Owls" North Carolina; 2011 Arma Hobby 1/72 GALERIA Grumman F8F-2 Bearcat VMFAT-10 MCAS Quantico ; 1951 Model Art / 1/72 GALERIA

W sumie wypukłe linie w tym modelu wyszły na plus.

Zawsze możesz uderzyć do Italeri z prośbą o odsprzedanie przeźroczystaej ramki

Na reginie

Shadow jest rozwinięciem projektu RQ-2 Pioneer. Pierwotnie następcą Pioneerów miał być RQ-6 Outrider, jednak problemy związane z tym aparatem zaowocowały skupieniem środków jakimi dysponowała zamawiająca pojazdy US Army na projekcie RQ-7. System został zaprojektowany do realizacji zadań lokalizacji i identyfikacji celów dla oddziałów szczebla brygady w odległości do 125 km od centrum operacyjnego brygady. W 1999 roku zamówiono pierwsze cztery aparaty które otrzymały nazwę Shadow 200 a w roku 2001 zamówiono kolejne cztery pojazdy do badań i testów. W październiku 2002 roku rozpoczęto produkcję seryjną RQ-7 Aparaty brały udział w misji w Kosowie w 2001 roku, misji nieudanej, jako że bardzo szybko rozbiciu uległy dwa aparaty. Bardzo intensywnie RQ-7 były wykorzystywane w Iraku. Po raz pierwszy podczas operacji Iraqi Freedom tzw. II wojny w Zatoce Perskiej w 2003 roku. 21 maja 2010 roku Szwecja zakupiła osiem aparatów Shadow 200 wraz z naziemnymi stacjami kontroli lotu. Maszyny weszły w szwedzkiego komponentu ekspedycyjnych grup bojowych Unii Europejskiej[2]. Maszyny znalazły się również na wyposażeniu Pakistanu, tuzin aparatów wykorzystywanych jest do monitorowania pogranicza Pakistańsko-Afgańskiego. W grudniu 2005 roku ogłoszono plan zakupu dwóch systemów, każdy liczący po cztery aparaty latające, RQ-7B Shadow 200 dla polskich wojsk lądowych. 15 grudnia 2005 roku wystosowano oficjalne pismo do producenta. Cały zakup miał być sfinansowany z amerykańskiego programu United States Foreign Military Financing. Z powodu wzrostu kosztów, zamówienie ograniczono do jednego zestawu aby w czerwcu 2007 roku cały program ostatecznie anulować. model wykonany z zestawy Arma Hobby w skali 1/72, przestawia maszyne z dywizjonu VMU-2 Night Owls używającego aparatu w 2011 roku

Zaprojektowany jako myśliwiec przechwytujący. Od początku planowano wykorzystanie silnika Pratt & Whitney Double Wasp, przed zespołem projektowym postawiono zadanie stworzenia jak najmniejszego i najlżejszego samolotu z tym silnikiem, ale uzbrojonego w działko 20 mm. W porównaniu ze swoim poprzednikiem, F6F Hellcat, Bearcat był 20% lżejszy, jego prędkość wznoszenia wzrosła o jedną trzecią, a prędkość maksymalna o 80 km/h. Współczesny mu Vought F4U Corsair był nieco szybszy, ale F8F był lepiej uzbrojony, bardziej zwrotny i miał lepszą prędkość wznoszenia. Wiele z rozwiązań konstrukcyjnych zastosowanych w tym samolocie zostało zainspirowanych lub wprost skopiowanych ze zdobycznego myśliwca niemieckiego Focke-Wulf Fw 190. F8F został zamówiony w listopadzie 1943, lot pierwszego prototypu odbył się 21 sierpnia 1944 – zaledwie 9 miesięcy później. Pierwsze egzemplarze produkcyjne zostały dostarczone do dywizjonów w lutym 1945 i pierwszy dywizjon wyposażony w te samoloty wszedł do służby 21 maja ale nie zdążył on wziąć udziału w żadnej akcji bojowej przed zakończeniem wojny. W okresie powojennym F8F został głównym myśliwcem US Navy, używany był przez 24 dywizjony. Osiągi Bearcata były znacznie lepsze od większości ówczesnych modeli samolotów odrzutowych. Następcą F8F został Grumman F9F Panther. W korpusie piechoty morskiej Bearcat był używany nielicznie, głównie do treningu. Do czasów obecnych przetrwało sporo egzemplarzy tego samolotu z czego około 11 może nadal latać. Bearcaty były popularnymi samolotami wyścigowymi, do jednego z nich, "Rare Bear" którego właścicielem jest Lyle Shelton, należy rekord świata w średniej prędkości na trasie 3 km dla samolotów śmigłowych – 850,25 km/h. Model wykonany z zestawu Model Art w skali 1/72, przedstawia maszynę z dywizjonu szkoleniowego USMC VMFAT-10 stacjonującego w MCAS Quantico w 1951 roku.

Dlatego uważam że nie ma sensu dlubac przy kiepskich zestawach. Zestawy dobre są mało stresujące i trzeba się postarać aby je spartolic. Podoba się.

Nie dziwne że Ci wszystko zeszło do zmywania używaj White spiritea a nie rozcienczalnika do farby Co do nie rozlewania się washa po liniach, możliwe że nalozyleś grubą warstwę glossa i je zalałeś. BTW. Używam Panel Linera i sobie chwalę, powyższych problemów nigdy nie miałem

Dzięki za fotkę. Scenki nie będzie, i tak mnie jeszcze czeka walka z dwoma zestawami Corsairów od Italerii (F4U5N i AU-1), a jeszcze 3ch sztuk więcej bym nie zdzierżył ;)