jacmin Napisano 20 Października Autor Napisano 20 Października Wszystko się zgadza. F-105D miał czujnik po lewej stronie. Mam zdjęcia z muzeów Hill Aerospace Base, z Dallas i z Waszyngtonu. Wszystkie wersje D mają go po lewej a wersje F i G po prawej. Trumpeter najpierw w 2007r przygotował model wersji D a następnie rok później wersji G. Prawdopodobnie użyli do wersji G nosa z wersji D, podobnie jak ze statecznikiem pionowym. Błąd pozostaje błędem i trzeba będzie go skorygować. Cytuj
jacmin Napisano 20 Października Autor Napisano 20 Października Niemniej za czujność należy się pochwała z wpisem do akt ! Cytuj
wuwumaster Napisano 20 Października Napisano 20 Października Looz, dobrze się dziś złożyło, załatwiałem sprawę na mieście i przeczytałem Twój wpis, w drodze powrotnej mijałem MLP - a że dziś (wtorki) wstęp wolny to trza było skorzystać podreptać pod 105-tego i świeże fotki wstawić we właściwy temat Pozdr ww 1 1 Cytuj
jacmin Napisano 26 Października Autor Napisano 26 Października Skoro słowo się rzekło to do dzieła! Przede wszystkim trzeba zachować sporą ostrożność, bo model ma już finalną warstwę brudzingu, lakieru itd. Obrabiane pole należy odseparować taśmą od reszty paneli, żeby nie narobić większego kłopotu. Najpierw zalałem otwór po AoA z lewej strony swoim ulubionym czarnym cyjanoakrylem. Trzeba to było zrobić na kilka razy bo przy schnięciu się kurczył. Ostatnią warstwę wykonałem Mr Surfacerem 1000. Następnie po wyschnięciu przetarłem to wszystko papierem 1000 a potem 1500. Po ponownym odseparowaniu pola roboczego taśmą, natrysnąłem właściwy kolor. Po wyschnięciu przetrę go delikatnym washem, żeby ujednolicić odcień z panelami sąsiednimi. W ramach przerywnika powróciłem do podwozia. Musiałem uzupełnić je o instalacje hydrauliczne i elektryczne. Wyszedłem od następujących zdjęć : Do w wykonania przewodów hydraulicznych użyłem cyny 0,2mm bo pięknie się układa, a instalacje elektryczne powstały z powlekanego drutu 0,15mm. A oto końcowy efekt: Trzeba będzie jeszcze dorobić zapinki przewodów ale to już za tydzień. Teraz skupiłem się na owiewkach, bowiem po wymontowaniu ich z modelu, gdzie pełniły chwilowo rolę prowizorycznych masek, okazało się po bliższym przyjrzeniu że jedna z nich ma wadę fabryczną - nadlany po obu stronach oszklenia obły kształt: W sumie nic poważnego (głęboka rysa byłaby znacznie gorsza), ale zajęło mi to trochę czasu. Zacząłem to szlifować papierem 1000, oczywiście na mokro. Po 1000 poszedł 1200, 1500, 2000, 4000, 6000 i 8000. Teraz mogłem przejść na pasty polerskie Tamiya. Zacząłem od czerwonej. Po wstępnej polerce wygląda to tak: Kolejna faza - pasta niebieska: I ostatecznie biała czyli finish Skoro miałem już te owiewki na warsztacie to poszedłem dalej. Dorobiłem mocowania w kadłubie. Ponieważ będą zamocowane w pozycji otwartej, mechanizm ich otwierania będzie dość dobrze widoczny. Wobec tego trzeba będzie dorobić zarówno mechanizmy ryglowania jak i tylne wzmocnienie z punktem mocowania siłownika. Z tym pierwszym nie ma problemu, bo Eduard w swoich blaszkach do F-105D zamieścił odpowiednie elementy (miałem kupione podwójne blaszki więc liczba elementów się zgadzała). Oczywiście nie pasowały do moich owiewek i trzeba było nieco skorygować ich kształt, tak samo jak kształt łukowych ramek nad przyrządami w obu kokpitach, ale to nie problem: Znacznie więcej czasu zajęło mi wykonanie tylnych wzmocnień. Ich kształt uzyskałem przykładając sztywną tekturkę do tyłu owiewek i odrysowując ich kształt od środka. Powstałe w ten sposób szablony przeniosłem na arkusz polistyrenu, odrysowałem, wyciąłem i po kilku korektach z natury mogłem wkleić. 9 Cytuj
jacmin Napisano 1 Listopada Autor Napisano 1 Listopada Kolejnym etapem było maskowanie oszklenia. Użyłem tu od środka dedykowanych masek z żółtego papieru Kabuki, a od zewnątrz taśmy modelarskiej 0,5mm. Nie oklejone miejsca pokryłem warstwą Maskolu. Następnie obie strony pomalowałem czarnym gruntem Mr. Hobby. W kolejnym kroku prawą stronę owiewek pomalowałem kolorem piaskowym, wstawiłem na ich miejsca w modelu i przykleiłem wałek z masy maskującej, nawiązując do linii przejścia kolorów kamuflażu. Po zamaskowaniu taśmą prawej strony, pozostałą pomalowałem drugim kolorem kamuflażu. Na tak pomalowane owiewki położyłem wash z palonej umbry Po rozmaskowaniu wygląda to tak: A zamontowane prowizorycznie na modelu następująco: Rzeczą, którą jeszcze udało mi się w ten zapiątek wykonać były mocowania przewodów na goleniach podwozia: 9 Cytuj
jacmin Napisano 9 Listopada Autor Napisano 9 Listopada (edytowane) Kontynuując prace nad owiewkami wkleiłem boczne panele na które wcześniej dałem wash z jasnoszarej olejnej farby artystycznej Pułkownik Lowry nieświadomie podsunął mi ciekawy detal tych owiewek. Przysłał zdjęcie swojego towarzysza broni, Donalda Kilgusa, z którym tworzył stałą załogę podczas lotów nad Wietnamem. Byli bardzo zżyci i Pułkownik opowiedział mi o nim wiele dobrego. Był znakomitym pilotem, agresywnym ale jednocześnie opanowanym. Tamtej pamiętnej nocy, gdy zostali zestrzeleni i lecieli uszkodzoną maszyną w stronę Laosu był bardzo spokojny i opanowany. W pewnym momencie nawet zażartował w rozmowie z załogą KC-135 wysłanego im na przeciw, że muszą się katapultować, ale jeśli tamci podlecą bliżej i otworzą drzwi to może fotele zaniosą ich na miejsce. Potem nakazał Pułkownikowi katapultować się jako pierwszemu. Niestety nie miałem okazji poznać tego wspaniałego faceta, bo zabił go w Stanach pijany kierowca. Na przesłanym przez Pułkownika zdjęciu Donald Kilgus siedzi w kokpicie F-105 z otwartymi owiewkami. Doskonale widać tam mechanizm otwierania owiewek i ten ciekawy detal: Okazało się, że jest to coś jak młotek przy szybach bezpieczeństwa w autobusach i tramwajach. Gdyby załoga z jakichś powodów nie mogła otworzyć owiewek, przy pomocy tych przyrządów można było je stłuc. Postanowiłem odtworzyć ten detal w moim F-105. Do jego wykonania użyłem igły lekarskiej 0,4mm. W jej środek wsunąłem obcięty fragment igły do akupunktury. Następnie na wiertło 0,4mm nawinąłem sprężynkę z drutu 0,1mm. Po jej rozcięciu otrzymałem oczka odpowiedniej średnicy, które mogłem nawlec na igłę. Tak przy okazji zauważyłem, że Res Kit popełnił błąd w swoich zestawach waloryzacyjnych umieszczając lusterka wsteczne na owiewce kabiny EWO. W rzeczywistości były one umieszczone na ramie, nad tablicą przyrządów EWO Edytowane 9 Listopada przez jacmin 2 Cytuj
jacmin Napisano 9 Listopada Autor Napisano 9 Listopada Kolejnym detalem którym się zająłem były drabinki: Były malowane na żółto, a górny fragment najbliższy kokpitowi - na czarno: Tak też je pomalowałem po wcześniejszym zagruntowaniu białym gruntem Mr. Hobby: A na koniec wash z umbry palonej. Zostały jeszcze do namalowania białe odblaskowe paski ale to dopiero po dokładnym wyschnięciu. 2 Cytuj
jacmin Napisano 9 Listopada Autor Napisano 9 Listopada Przyszedł też czas na wklejenie działka i dorobienie jego instalacji elektrycznej: Wkleiłem również ramki z lusterkami w kabinie pilota i EWO oraz drążki i kilka dźwigni na tablicach przyrządów: Wkleiłem również fotele: 8 Cytuj
jacmin Napisano 9 Listopada Autor Napisano 9 Listopada Pamiętacie moje małe śledztwo dotyczące świateł pozycyjnych? Ustaliłem, że w wersjach G i F znacznie się różnią. Wersja F ma je na łukowych końcówkach skrzydła a wersja G na masztach wysuniętych nieco przed szkrzydło: Cytuj
jacmin Napisano 9 Listopada Autor Napisano 9 Listopada Ponieważ Trumpeter wypuścił swój model jako wersję G, musiałem maszt zlikwidować a światła dorobić od podstaw. Z pomocą przyszła żywica UV. Na kawałku folii małym pędzelkiem naniosłem zarys dolnej podstawy światła. Następnie utrwaliłem to przy pomocy latarki UV Nanosząc kolejne warstwy (każda nieco krótsza) stworzyłem własną imigrację świateł. Teraz zostało już tylko je pomalować clearami : lewe na czerwono, a prawe na turkusowo: 4 Cytuj
jacmin Napisano 9 Listopada Autor Napisano 9 Listopada Dorobiłem również osłonę kamery z cienkiej folii. Pudełkowa była zbyt gruba. Zrobiłem również tapując gąbką umoczoną w srebrnej farbie imitację obić na nosach zbiorników paliwa: Ostatnią rzeczą za którą się zabrałem w ten zapiątek były anteny. Dzięki zdjęciom, które wykonałem w muzeum w Pearl Harbour miałem doskonały materiał: Zacząłem od tych 3 małych antenek za wnęką przedniego podwozia ( w sumie to nie udało mi się ustalić czy to anteny czy coś zupełnie innego): Po nawierceniu wiertłem 0,3mm wkleiłem tam obcięte czubki igieł do akupunktury: To samo zrobiłem z anteną bliżej radaru: Pozostałe anteny udało mi się jedynie przygotować przez lekką korektę kształtu : 6 Cytuj
greatgonzo Napisano 9 Listopada Napisano 9 Listopada Połączenie wybitnej roboty modelarskiej z żywym, niemal, kontaktem z historią czynią ten warsztat zupełnie wyjątkowym. Po prostu uczta! 1 Cytuj
India Napisano 11 Listopada Napisano 11 Listopada Ten czarny kolor na drabinkach, to raczej gumowa powłoka zabezpieczająca- na zdjęciu widać grubość. Szacun za robotę 1 Cytuj
DobreMzimu Napisano 12 Listopada Napisano 12 Listopada W dniu 26.10.2026 o 10:02, jacmin napisał: W sumie nic poważnego (głęboka rysa byłaby znacznie gorsza), ale zajęło mi to trochę czasu. Zacząłem to szlifować papierem 1000, oczywiście na mokro. Po 1000 poszedł 1200, 1500, 2000, 4000, 6000 i 8000. Teraz mogłem przejść na pasty polerskie Tamiya. Zacząłem od czerwonej. Po wstępnej polerce wygląda to tak: Jesteś w stanie oszacować czasochłonność takiej naprawy? Cytuj
jacmin Napisano 12 Listopada Autor Napisano 12 Listopada (edytowane) Ponieważ to było wypukłe a nie wklęsłe zajęło mi trochę mniej niż godzinę. Z rysą jest gorzej. Im głębsza tym gorzej. Rekordzistka męczyła mnie przez 2,5h. Możesz trochę przyspieszyć polerowanie wkręcając w wiertarkę patyczek do uszu, ale obroty muszą być minimalne, tak że jak mocniej dociśniesz to praktycznie staje. Inaczej tarcie może być zbyt duże i zrobisz kuku. Papiery niestety ręcznie. Najpierw grubszym, żeby zejść do poziomu dna rysy (im głębsza rysa tym większy obszar szlifujesz, żeby nie zrobić soczewki) a potem coraz drobniejszym, żeby wygładzić "kratery" po grubszym papierze. Na pasty przechodzisz gdy masz równomierną mleczną powierzchnię. Edytowane 12 Listopada przez jacmin 1 Cytuj
jacmin Napisano Poniedziałek o 10:40 Autor Napisano Poniedziałek o 10:40 Ten zapiątek był wyjątkowo udany, więc śpieszę donieść co dzieje się na placu budowy. A dzieje się sporo. Światła pozycyjne, po dokładnym wyschnięciu, trafiły na swoje miejsca: Zrobiłem też obicia na drabinkach (ciemnoszara kredka) oraz białe odblaskowe paski: Zapewne wielu z Was używa kredek AK. Ja też ich używałem, ale stwierdzam, że nie są optymalne. Jak dla mnie sporo za twarde. W przypadku gładkich powierzchni nie chcą przylegać i dobrze się trzymać. Przetestowałem tanie (7zł/szt) kredki ze sklepu dla plastyków i różnica była kolosalna: Gryfel tej kredki nieco przypomina kredki świecowe. Jest zdecydowanie bardziej miękki, bez problemu zostawia ślad nawet na lakierze błyszczącym a jednocześnie bez problemu w razie konieczności można go zmyć. Po skończeniu drabinek przeszedłem do osłon F.O.D. Zgodnie z dokumentacją zdjęciową były umieszczane we wlotach powietrza a następnie rozpierane aby uniemożliwić wypadanie. Najpierw wkleiłem na miejsce swoje osłony, wiercąc wcześniej otwory na rozparcie: Teraz musiałem wykonać rozparcie z pewnym małym detalem w który wchodziła rurka: Potrzebowałem zatem bardzo cienkiej rurki z której bym dociął taki element. Skąd wziąć taką rurkę? Najprościej mówiąc trzeba ją sobie zrobić. Pamiętacie ten patent z podgrzewaniem kawałka wypraski po modelu i rozciąganiem go w cienką nić polistyrenową? Otóż gdy zastosujemy ten numer do polistyrenowej rurki pustej w środku, otrzymamy nie nić a właśnie włos pusty w środku. Kiedyś było prościej, bo patyczki do uszu nawijano na plastikowe rurki, które nadawały się do tego idealnie. Ja musiałem użyć w tym celu rurki średnicy 3,2mm: Tak przygotowany włos nawlokłem na igłę do akupunktury a następnie pociąłem na odpowiednie plasterki. Ważne, żeby cięcie wykonać na jakimś rdzeniu z drutu, bo inaczej delikatna rurka się zgniecie. Mając już nawleczone na igłę elementy przy okazji pomalowałem je na kolor osłony: Kolejnym krokiem było nawleczenie ich na elementy rozpierające: Jeden koniec tak przygotowanego elementu wsuwamy w otwór tej części osłony, która siedzi w skrzydle a następnie wyciągając go w kierunku kadłuba umieszczamy w otworze drugiej części osłony. Teraz wystarczy nasze plasterki rozsunąć na boki i przykleić. Skoro już zająłem się drobnicą, wykonałem też wskaźniki otwarcia owiewek. Miały podwójne przeznaczenie. Pozwalały obsłudze naziemnej otworzyć z zewnątrz owiewki a także potem je zamknąć i zabezpieczyć. Ich położenie wskazywało również w jakim stanie znajduje się owiewka. Były to małe elementy, z góry malowane na żółty ostrzegawczy kolor, które wysuwały się z kadłuba gdy owiewki były odblokowane, a chowały się gdy owiewki były w pozycji zamkniętej i zablokowanej. Miało to na celu zasygnalizowanie załodze (widzieli z góry rzucające się w oczy żółte elementy) oraz obsłudze naziemnej (ci z kolei widzieli z dołu ciemne kształty doskonale odcinające się na tle gładkiego kadłuba) jaki jest stan zamknięcia owiewek. Jeśli coś odstawało od kadłuba to był to sygnał ostrzegawczy. Swoje elementy wykonałem ze ścinków polistyrenu i pomalowałem na gun metal z jasnożółtymi paskami od góry. Ponieważ to bardzo drobne i delikatne elementy, wkleję je gdy model będzie już stał na podstawce. 3 Cytuj
jacmin Napisano Poniedziałek o 10:52 Autor Napisano Poniedziałek o 10:52 Skoro jesteśmy przy owiewkach, to dorobiłem elementy mechanizmu ich unoszenia. Składają się na nie siłownik z widelcowatym zakończeniem w które wchodzi trzpień przymocowany do owiewki. Wszystkie elementy wykonałem ze starych fototrawów , drutu i kawałków polistyrenu. Oczywiście to też wkleję gdy model będzie stał na podstawce, podobnie jak dolną część hamulca aero. Nic nie stało jednak na przeszkodzie, żeby zająć się pozostałymi częściami hamulca: Podsumowując dotychczasowe działania, doszedłem do wniosku, że pora już na wklejenie podwozia, jego osłon, zbiorników i pokrywy działka: 9 Cytuj
greatgonzo Napisano Poniedziałek o 11:26 Napisano Poniedziałek o 11:26 Rzeczywiście produktywny przedponiedziałek. Mega! 1 Cytuj
barszczo Napisano Poniedziałek o 11:46 Napisano Poniedziałek o 11:46 Świetny jest, piękna robota . 1 Cytuj
jacmin Napisano Poniedziałek o 11:49 Autor Napisano Poniedziałek o 11:49 Ale to nie koniec. Żeby ładnie wszystko zgrało się w czasie musiałem podgonić również podstawkę. Przede wszystkim wykredkowałem obicia i zadrapania osłony przeciwodłamkowej. I tu znowu, kredki AK okazały się mało przydatne z powodu twardości (nie chciały zostawiać śladu ) natomiast te z plastycznego baz problemu dały radę. Rzuciłem też kolejny olej na płytę postojową. Za tydzień pociągnę matem i dam trochę pigmentów. Ostatnią rzeczą którą udało mi się wykonać było nawiercenie podstawki i wklejenie bolców montażowych w osłonę. 8 Cytuj
Albatros Napisano Poniedziałek o 12:24 Napisano Poniedziałek o 12:24 Świetna robota polecam rurki Albion Alloys, doskonale nadają się do wykonywania takich rzeczy jak rozpórki osłon FOD. 1 Cytuj
Rekomendowane odpowiedzi
Dołącz do dyskusji
Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.